กฐินวัดป่าสันติพุทธาราม อ.โพธาราม ราชบุรี

โดย Logos เมื่อ 1 November 2009 เวลา 14:55 ในหมวดหมู่ ข้อคิดชีวิต ปรัชญา ศาสนา, ประสบการณ์ชีวิต #
อ่าน: 8120

ปีนี้เป็นปีที่ห้าที่บริษัทจัดให้มีการทอดกฐิน ตอนที่ผมบริหารอยู่ ก็มักจะไปทอดตามวัดที่ห่างไกล ขาดแคลน ถ้าจำไม่ผิด มีสองครั้งที่(เกือบจะ)เป็นกฐินตกค้าง (กล่าวคือไม่มีผู้ใดจองกฐิน) แต่เนื่องจากปีนี้ ผมไม่ได้ทำงานบริหารแล้ว จึงไม่รู้รายละเอียดมากนัก เห็นว่าไปทอดที่วัดห่างไกลที่ อ.โพธาราม ราชบุรี หลังจากหาตำแหน่งโดยเปรียบเทียบเส้นทางในแผนที่ กับพิกัดใน Google Maps แล้วกำหนดจุดลงไปใน GPS แล้ว ก็วางใจ

เมื่อวานเพิ่งกลับมาจากบุรีรัมย์ เช้านั้นตื่นตีห้ากว่าๆ ก่อนหน้านั้นเพิ่งหายป่วย แถมเมื่อคืนกว่าจะนอนได้ก็ปาเข้าไปเกือบตีหนึ่ง เรียกว่าเหนื่อยและนอนน้อยติดกันมาหลายวัน จึงเลิกความตั้งใจที่จะออกจากบ้านตีห้าเพื่อไปใส่บาตรที่วัดตอน 7 โมงเช้า เอาเดินทางปลอดภัยดีกว่า ไหนๆ ก็ตั้งใจไปทอดกฐินแล้ว ให้ได้ร่วมทอดกฐินจริงๆ ดีกว่าครับ ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงครึ่ง เดินทางไปถึงวัดเกือบเก้าโมง ทันการทอดกฐินพอดี

แต่เพราะความไม่รู้รายละเอียด จึงเจอความประหลาดใจหลายอย่างครับ

วัดป่ากรรมฐาน สายหลวงตาพระมหาบัว

ก่อนถึงวัด เจอรถยนต์จอดเรียงรายกันทั้งสองฝั่งถนน ไม่มีที่จอดเลย แม้เลยวัดไปแล้ว ก็ยังมีรถจอดเรียงกันเป็นตับ คะเนดูว่าทั้งหมดยาวประมาณ 2-3 กม. ผมแปลกใจเพราะเพ้อเจ้อไปเอง ว่าวัดนี้อยู่ไกล คงไม่ค่อยมีคน ที่ไหนได้ มาเจอของดีเอากลางป่าอ้อย!

รีบเอาปัจจัยที่ญาติเฮฝากมาสองท่าน ให้กับเจ้าหน้าที่บริษัท แอบดูตัวเลขซึ่งรวมค้างเอาไว้ เห็นว่าเป็นตัวเลขซึ่งน้อยกว่าปีก่อนๆ — แต่เรื่องนี้ ไม่สำคัญเลยครับ กฐินเป็นเรื่องของผ้า มีอานิสงส์พิเศษสำหรับทั้งผู้ให้และผู้รับ ส่วนปัจจัยและบริวารกฐินอื่นๆ เป็นส่วนประกอบซึ่งจะมีหรือไม่มีก็ได้ มากน้อยไม่ใช่สาระสำคัญ

ส่วนเรื่องของผ้า เห็นถวายผ้าขาวกันเป็นพับๆ เข้าใจว่าพระท่านคงเอาไปย้อมฝาดเอาเอง จะได้เป็นสีเดียวกันหมดทั้งวัดไม่ผิดเพี้ยนไป

ก่อนการทอดกฐิน พระอาจารย์สงบ นมสฺสนฺโต (ผมไม่รู้จักท่าน แต่ไปถามเจ้าหน้าที่ของวัดมา) เทศน์เรื่องที่ท่านเป็นห่วงเรื่องพุทธศาสนิกชน “ติดเปลือก” “ติดฟอร์ม” “ติดพิธีกรรม” — ทั้งหมดข้างล่างนั้น เป็นสิ่งที่ผมจับประเด็นเอง

  • ที่ผู้สูงส่งทั้งหลายบอกว่าให้ “ปล่อยวาง” แล้วเราพยายามทำใจให้ปล่อยวาง/ไม่ติดยึดนั้น อาจจะไม่มีความหมายใดๆ — ถ้ายังต้อง “คิด” ว่าปล่อยวาง ก็ไม่ใช่ของจริง; มันจะต้องเกิดขึ้นเป็นธรรมชาติในใจ (ไม่ใช่ในสมอง)– จึงไม่ต้องให้เหตุผลใดๆ (เหตุผลที่บอกออกมาจากความคิด ซึ่งมาจากสัญญา/ความจำ/ค่านิยม)
  • นกกระยางสีขาว แลดูสง่า (เปรียบเหมือนคนนุ่งขาวห่มขาว ดูน่าเคารพ) พอเผลอปุ๊บ จิกปลากินทันที (เปรียบเหมือนขาวแต่เปลือกแต่ไม่ดีจริง) ต่างกับนกแร้งซึ่งดูน่ารังเกียจ กินซากศพน่ารังเกียจ แต่แร้งไม่ได้เบียดเบียนใคร; ทั้งนกกระสา และนกแร้ง ต่างยังไม่หลุดพ้นทั้งคู่!
  • อย่าดัดจริตปฏิเสธความจริง — อุดมคติอาจเป็นเป้าหมายได้ แต่เป้าหมายก็ยังไม่ใช่ของจริงที่เป็นอยู่ ถ้ายังไม่ปฏิบัติให้ถึงตรงนั้น ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
  • ศาสนาพุทธ เป็นศาสนาของการปฏิบัติ ใช้ปัญญาพิจารณา (กาลามสูตร) เป็นการปฏิบัติ เมื่อปฏิบัติแล้ว ได้กับตัวเองเท่านั้น จะไปทำให้ใคร “ดีขึ้น” ไม่ได้; ท้ายทึ่สุด ก็เป็นการเดินทางคนเดียวอยู่ดี
  • เป็นการเทศน์ที่ถ้าฟังที่น้ำเสียง ก็ต้องบอกว่าดุเดือด แต่ถ้าฟังอย่างหาความหมายแล้ว น่าคิดครับ ผมชอบนะ

« « Prev : การวิพากษ์ที่ไม่อยู่บนความเป็นจริง คือการฟุ้งซ่าน

Next : อีตอแหล! » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

7 ความคิดเห็น

  • #1 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 1 November 2009 เวลา 17:35

    โห เห็นรองเท้าวางเยอะมาก เจ้าของจะหาเจอไหมนะ

  • #2 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 1 November 2009 เวลา 17:41
    ปล่อยวางครับ ปล่อยวาง ฮาๆๆๆๆ

    ผมคิดว่าคนที่ไปกฐินนี้ คงไม่คิดจะเอาของของคนอื่นหรอกครับ แต่ผมตอบไม่ได้ว่าเจ้าของจะหารองเท้าเจอหรือไม่ — รูปที่ถ่ายมานี้ เห็นแค่ครึ่งบันไดเท่านั้น ยังมีอีกครึ่งหนึ่งที่มุมกล้องเก็บมาไม่หมด แล้วยังมีที่ถอดรองเท้าวางไว้ด้านบน ซึ่งมีพื้นที่กว้างใหญ่กว่าบริเวณบันไดซะอีกนะครับ

  • #3 ลานซักล้าง » อีตอแหล! ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 November 2009 เวลา 6:20

    [...] เมื่อตรวจปรับแรุงแก้ไขบันทึกที่เพิ่งเขียนเสร็จ แล้วนึกไปถึงเรื่องเล่าของพระอาจารย์รูปหนึ่งทางอีสาน [...]

  • #4 ป้าจุ๋ม ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 November 2009 เวลา 10:49

    -ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ…ปล่อยวาง…ปล่อยวาง  จริงๆด้วยค่ะ คำพูดที่พระพุทธองค์ท่านทรงตรัสไว้ที่ดูเหมือนจะสั้นๆฟังดูง่ายๆ แต่ปฏิบัติยากทีเดียวค่ะ เพราะการปล่อยวางทางใจไม่เหมือนวางของเมื่อยนักก็ปล่อยอึ๊บเลย…ทุกคนคง ทราบดี
    -ป้าจุ๋มเคยแบกๆหามๆและเป็นทุกข์ทั้งเรื่องของตัวเอง ทั้งของคนใกล้ตัว(ที่เรารักๆๆค่ะ) โดยที่บ่อยครั้งที่เจ้าตัวเขาไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรเลย แต่เรากลับไปทุกข์ไปกังวลแทนเขา…ผลคือเครียดฟรี…
    -ถึงตอนนี้อาจด้วย ความที่เป็นสว. ผ่านประสพการณ์มาพอสมควร (ทำให้สุขุมขึ้นนิดหน่อย…อิอิ) บางทีปล่อยใจให้ว่าง แล้วรวบรวมสมาธิ ทำให้มีสติ นั่งพิจารณาสิ่งต่างๆที่ผ่านมาและปัจจุบัน  บางอย่างก็ถึงบางอ้อค่ะ…จริงของพระพุทธองค์…ลองปล่อยโน่นนิด วางนี่หน่อย เฮ้อก็เบาๆจ้า…แต่เนื่องจากยังไม่บรรลุ…อิอิ ก็เลยยังแบกๆไว้อีกหลายเรื่องอยู่ค่ะ…
    -ขอให้บุญรักษาพี่-น้องแซ่เฮฯทุกท่านค่ะ

  • #5 rot ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 November 2009 เวลา 16:10

    ป่าคอนกรีต หรือเปล่าคะคุณ Logos  ทำไมคนจึงช่างมากมายจริงๆ
    แต่จะว่าไปได้เห็นรูปรองเท้าที่เรียงราย ก็รู้ว่าได้บรรลุธรรมข้อ กาลามสูตร ไปได้นิดนึง (มิให้เชื่อโดยอาการ 10 อย่าง)

  • #6 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 November 2009 เวลา 19:40
    กัลยาณมิตรผู้ไปร่วมงานกฐิน บอกกล่าวมาว่ามีไฟล์เสียงพระอาจารย์สงบเทศน์ในวันทอดกฐินแล้วครับ ขอย้ำอีกทีว่าฟังแล้วพิจารณานะครับ (mp3)
  • #7 กฐินวัดป่าสันติพุทธาราม อ.โพธาราม ราชบุรี « บริการสายด่วนแจ้งเหตุไทยฮอตไลน์ เพื่อการใช้ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 3 November 2009 เวลา 15:11

    [...] ก่อนการทอดกฐิน พระอาจารย์สงบ นมสฺสนฺโต (ถามเจ้าหน้าที่ของวัดมา) เทศน์เรื่องที่ท่านเป็นห่วงเรื่องพุทธศาสนิกชน “ติดเปลือก” “ติดฟอร์ม” “ติดพิธีกรรม” — ทั้งหมดข้างล่างนี้ (ไปลอกมาจากhttp://lanpanya.com/wash/archives/942 พี่อีกคนที่ไปด้วยกัน) [...]


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.042420148849487 sec
Sidebar: 0.15559887886047 sec