เที่ยวนานๆ ปีละครั้ง

โดย Logos เมื่อ 18 January 2011 เวลา 0:26 ในหมวดหมู่ ประสบการณ์ชีวิต #
อ่าน: 2223

เรื่องนี้ส่วนตั๊ว…ส่วนตัวครับ เมื่อสองปีก่อน พาพ่อกับแม่ไปฉลองครบรอบแต่งงานห้าสิบปีที่หัวหิน ปีที่แล้วไปเที่ยวน่าน ปีนี้ไปดอยอ่างขาง ก่อนหน้านั้นเที่ยวต่างประเทศกันหลายรอบแล้ว จนเมื่อสักห้าหกปีก่อน ผมเริ่มพาเที่ยวเมืองไทย เลาะริมโขงตั้งแต่อุบลยันหนองคาย แล้วมีตามเก็บรอบในอีกสองรอบ ซึ่งดีไม่แพ้กันเลย… แต่ด้วยสุขภาพของพ่อ ปีนี้ลดระยะเวลาเหลือ 4 วันครับ

แล้วทำไมต้องฉลอง ในเมื่อทุกวัน ดีอยู่แล้ว? ถ้าทำอะไรให้ได้ ก็ควรรีบทำให้เต็มที่ พ่อแม่อายุมากแล้ว อยู่บ้านทุกวัน มีเบื่อบ้างเป็นธรรมดานะครับ ไปเที่ยวไม่ลำบาก(เกินไป) มีพาหนะใช้ มีคนขับให้ด้วย มีที่หมาย โปรแกรมสอดแทรกเปลี่ยนแปลงได้ตามใจ เหนื่อยก็พัก

ที่เชียงใหม่นั้น เที่ยวมาเยอะแล้ว จึงเก็บเอาบางส่วนที่อยากดูเป็นพิเศษ… ยกเว้นวัดสวนดอก ซึ่งเมื่ิอห้าสิบปีที่แล้ว พ่อกับแม่เคยไปขอน้องผมมาจากพระเจ้าเก้าตื้อ เที่ยวนี้จึงตั้งใจไปกราบอีกครั้งหนึ่งเหมือนทุกครั้งที่มาเชียงใหม่ ส่วนลำพูนนั้น ตั้งใจจะไปดูเตาให้อาราม ซึ่งเดิมก็อยู่ในโปรแกรม แต่ว่าคุณพ่อเหนื่อยเกินไป ก็เลยต้องยกเลิกครับ ลำปางก็ยกเลิกเหมือนกัน

ส่วนรูปก็เก็บมาเรื่อยเปื่อย คงไม่ครบทุกที่ที่ไป เอารูปพ่อแม่ออกหมดตามคำขอแล้ว ในเมื่อป้าจุ๋มอยากดู ก็จัดให้ได้ครับ

วันนี้กลับบ้านได้รับข่าวดี (แต่ยังไม่ได้ตรวจสอบ) ว่าเงินในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ จากงานต่างๆ ที่ผมเคยทำมานานแต่ลาออกจากบริษัทสุดท้ายมาเกือบปีหนึ่งแล้่ว สามารถให้กองทุนเก็บรักษาเงินไว้ให้ได้จนถึงอายุเกษียณ เดิมทีเมื่อลาออกจากงานประจำ ยังไม่มีความจำเป็นต้องใช้เงินก้อนนี้ ก็ฝากไว้กับกองทุนได้หนึ่งปี เมื่อครบหนึ่งปีในเดือนเมษายนที่จะถึงนี้ ก็ต้องออกจากกองทุน ทำให้เงินสะสมในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพกลายเป็นรายได้พึงประเมิน และจะต้องเสียภาษีเงินได้อีกเยอะมาก (เยอะจริงๆ) ตอนนี้ผมทำมูลนิธิ+เป็นกรรมการ+เป็นที่ปรึกษา ไม่อยากทำงานประจำอีก อยู่บ้านดูแลพ่อแม่+ทำอย่างที่อยากทำและทำได้ดีดีกว่า เงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ เก็บไว้เลี้ยงตัวตอนแก่ตามวัตถุประสงค์ของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ตอนนี้ยังไม่แก่ ก็ไม่ต้องใช้

ทีนี้มีการแก้กฏหมายเมื่อปลายปีที่แล้ว (น่าจะเป็นการแก้ข้อบังคับของกองทุนมากกว่า) ว่าให้กองทุนเก็บรักษาเงินไว้ให้ได้จนถึงอายุเกษียณ​ จากเดิมที่ให้รักษาไว้ได้เพียงหนึ่งปี แน่นอนครับว่าต้องจ่ายค่าใช้จ่ายให้กองทุนปีละ 650 บาท แค่นี้ก็สบายใจแล้วครับ

« « Prev : จะเอาอะไรไปเลี้ยงโลก

Next : ผนังที่เป็นฉนวน » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

4 ความคิดเห็น

  • #1 ป้าจุ๋ม ให้ความคิดเห็นเมื่อ 18 January 2011 เวลา 1:29

    ป้าจุ๋มขอขอบคุณมากค่ะสำหรับภาพงามๆ…ความจริงป้าจุ๋มขอเผื่อชาวลานฯทุกท่านนะคะ
    ดอกโคมญี่ปุ่นสวยแปลกดีค่ะป้าจุ๋มชอบ แต่เคยลองหอบมาปลูก 2-3 ครั้งแล้วแต่ไม่รอด สงสัยอากาศที่กรุงเทพฯไม่อำนวย…
    ความจริงเมืองไทยเรามีที่เที่ยวที่สวยและน่าเที่ยวไม่แพ้ที่ไหนๆในโลกเลยนะคะ เพียงแต่เรายังขาดการประชาสัมพันธ์ไปหน่อยหรือเปล่าคะ
    ทางขึ้นดอยอ่างขางยามดอกนางพญาเสือโคร่งบานนี่สวยจริงๆ ป้าจุ๋มมีโอกาสขึ้นดอยอ่างขาง 3 ครั้ง แต่ครั้งแรกที่ไปเป็นประมาณช่วงดอกนางพญาเสือโคร่งบานนี่แหละค่ะ รู้สึกประทับใจมากค่ะ
    รู้สึกยินดีกับคุณพ่อคุณแม่ที่มีลูกคอยดูแลเอาใจใส่ ไม่มีความชื่นใจและอบอุ่นใจใดๆมาเทียบได้กับความรักและความเอาใจใส่จากลูกๆค่ะ โดยเฉพาะลูกรัก…หรือเปล่า?(นี่เป็นความรู้สึกของแม่ที่เริ่มจะแก่ๆแล้วคนหนึ่งค่ะ…อิอิ)

  • #2 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 18 January 2011 เวลา 9:45

    โห !!!! ฝีมือถ่ายรูปสุดจ๊าบส์จริงๆ ขอบอก

  • #3 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 18 January 2011 เวลา 13:13
    #1 มีคนแซวมาว่ารูปน้อยครับ ที่จริงรูปมีเยอะกว่านี้ แต่ไม่ผ่านกองเซ็นเซอร์เนื่องจากพ่อแม่ไม่ลงบล็อก และถ่ายนายหมวกแดงมาไม่ได้นะครับ

    #2 ฝีมือไม่ดีแต่เครื่องมือดี ก็เหลืออีกอย่างเดียวครับ คือนำตัวเองไปอยู่ในจุดที่เหมาะ มองเห็นอะไร ก็ถ่ายมาอย่างนั้นครับ

  • #4 ลานซักล้าง » ภาษีอีกแล้ว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 3 March 2011 เวลา 16:41

    [...] ปีนี้ยังรวบรวมเอกสารทางภาษีไม่เสร็จเลย แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งเป็นเรื่องใหญ่ คือเงินสะสมในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ซึ่งเล่าไว้นิดหนึ่งท้าย [เที่ยวนานๆ ปีละครั้ง] [...]


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.23787903785706 sec
Sidebar: 0.25355505943298 sec