การพัฒนา “เผ่า”

โดย Logos เมื่อ 13 March 2010 เวลา 2:03 ในหมวดหมู่ สังคม ชุมชน ครอบครัว #
อ่าน: 2763

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม จึงมีการรวมกลุ่มกัน ด้วยความเหมือนบางอย่าง

การรวมกันด้วยความเหมือนบางอย่างนี้ ส่วนหนึ่งเป็นไปเพราะมนุษย์นี้กระจ้อยร่อย ตัวเราคนเดียวทำอะไรเองมากนักก็ไม่ได้ จึงต้องอาศัยพึ่งพาคนอื่นบ้าง ดังนั้นมนุษย์แต่ละคนเป็นสมาชิกของกลุ่มหลายๆ กลุ่มในเวลาเดียวกัน เพื่อที่จะเสริมสร้างกำลังใจในการยืนหยัดด้วยความเหมือน และไหว้วานผู้ที่มีความรู้ ความชำนาญ และความสามารถที่แตกต่างในส่วนที่ตัวเองทำไม่ได้

ดังนั้นในชีวิตคน จึงต้องเจอทั้งความเหมือนและความแตกต่าง Dr. David Logan เรียกการรวมกลุ่มนี้ว่า “เผ่า” หรือ Tribe ซึ่งหมายถึงกลุ่มคนประมาณ 20-150 คน (ใหญ่กว่าทีมหนึ่งทีม ใหญ่กว่ากลุ่มคนที่มั่วสุมกันเองโดยสร้างกำแพงล้อมรอบตัวเอาไว้ จึงเป็นปฏิสัมพันธ์ในระดับที่กว้างกว่าความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลต่อบุคคล แต่เป็นบุคคลต่อกลุ่มคน)

ปฏิสัมพันธ์ของบุคคลต่อโลกภายนอกนั้น เป็นไปตามโลกทัศน์ของเขา สิ่งที่เขาแสดงออก ก็สะท้อนสิ่งที่เขาเห็นจนนึกว่าเป็นปกติ

David Logan แบ่งเผ่าออกเป็น 5 ระดับตาม “การพัฒนา”

  1. “โลกบัดซบ” Life Sucks — ทุกอย่างเลวร้ายไปหมด อะไรๆ ก็ไม่พอใจ ทุกอย่างเป็นไปเพื่อความอยู่รอด ไม่ต้องสนใจกติกาอะไรทั้งสิ้น เบียดเบียนใครก็ได้โดยไม่รู้สึกผิดอะไร
  2. “ทำไมเรื่องเลวร้ายจึงเกิดกับฉันอยู่เรื่อย อะไรกันฟะ” My life sucks
  3. ฉันเจ๋งที่สุด (แต่แกไม่เจ๋ง)” I’m great (but you’re not!) — ซึ่งมีความหมายแฝงว่าคนอื่นกระจอกทั้งนั้น ฉันรู้ดีที่สุด ฉันดีที่สุด
  4. เราเจ๋ง” เปลี่ยน “ฉัน” เป็น “เรา” — เปลี่ยนจากเป้า/เรื่องส่วนตัว เป็นเป้า/เรื่องของส่วนรวม (แต่ยังมี “พวกมัน”) มีความสัมพันธ์กันแบบเน้นที่คุณค่าของการอยู่และทำงานร่วมกัน
  5. ทั้งหมดเจ๋ง” Life is Great — ไม่มีคำว่าคนอื่น ทุกคนเชื่อมโยงกันหมด ยกตัวอย่างสาธุคุณ Desmond Tutu ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ และรางวัลอันมีเกียรติอื่นๆ อีกมากมาย ด้วยการจัดตั้งกระบวนการที่ทำให้การแบ่งแยกผิวในอัฟริกาใต้ซึ่งดำเนินมาอย่างเป็นระบบเกือบ 50 ปีสงบลงได้: ความจริงและการสมานฉันท์ สองอย่างนี้ต้องไปคู่กันเสมอ ไม่อย่างนี้จะเป็นการประนีประนอม (ซึ่งไม่ได้ทำให้ฝ่ายใดเลยพอใจ) หรือ “ยอมเถอะ” แล้วเพิ่มความเก็บกดคับข้องใจขึ้นอีก

ข้อมูลวิจัยบอกว่า ระดับ 1:2:3:4:5 เป็นสัดส่วน 2:25:48:22:2% มีเผ่าน้อยมากที่เป็นเผ่าระดับ 1 หรือระดับ 5 (จะกล่าวอ้างว่าเป็นระดับ 5 ผู้สูงส่งก็ได้ แต่มันมักจะไม่จริงหรอกครับ ถ้ายังชี้นิ้วอยู่ล่ะก็ ยังไม่ใช่นะครับ)

อย่างไรก็ตาม David Logan ให้แง่คิดสำคัญไว้สามเรื่องคือ

  • ผู้นำ จำต้องพูดกับคนในเผ่า “ทุกระดับ” ไม่ใช่แค่เผ่าใดเผ่าหนึ่ง หรือเฉพาะเผ่าที่สนับสนุนตน — ผู้นำ นำทุกเผ่าของสังคม/องค์กร
  • หน้าที่ของผู้นำ คือพัฒนาเผ่าแต่ละเผ่าให้ก้าวหน้าขึ้นไปในระดับต่อไป เพื่อที่สังคม/องค์กรจะดีขึ้น น่าอยู่ขึ้น
  • ข้อความที่พูดกับแต่ละเผ่านั้น แต่ละเผ่าเข้าใจข้อความในระดับติดกันเท่านั้น อย่าเอาอุดมคติของเผ่าระดับ 5 มาพูดกับกลุ่มคนที่ท้อแท้สิ้นหวัง เขาไม่ฟังหรอกนะครับ ไม่รู้เรื่อง!

« « Prev : คิดใหม่ ทำใหม่ ที่ทางแยก

Next : ลึกกว่าข้อความคือความคิด มีค่ากว่าความคิดคือการกระทำที่ถูกต้อง » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

5 ความคิดเห็น

  • #1 จอมป่วน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 March 2010 เวลา 10:27

    มีเผ่าหลายเผ่าที่พยายามเหนี่ยวนำและหล่อเลี้ยงเผ่าต่างกันรวมทั้งเผ่าตัวเองให้ดีขึ้น  ด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน
    เผ่าที่สอนหนังสือก็เดี้ยง?
    เผ่าเกี่ยวกับศาสนาก็มีปัญหา ?
    เผ่า……ฯลฯ
    เผ่าเฮ….. ทำอะไรบ้างเกี่ยวกับเรื่องนี้?  อิอิ

  • #2 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 March 2010 เวลา 12:11
    เผ่าเฮยัง อิอิ ครับ

    แต่นั่นก็เป็นคำถามอันใหญ่โตว่า แต่ละคน แต่ละเผ่า ทำอะไรกันอยู่ ทำไปเพื่ออะไร ต้องการอะไร ได้แล้วเสียอะไร ถ้าไม่ได้แล้วเสียอะไร

    หรือจะรอเป็นสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง ซึ่งนิ่งเงียบจนสถาบันสถาปนาแห่งแรกล่มสลายไปก่อน

  • #3 ลานจอมป่วน » สหายร่วมทาง ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 March 2010 เวลา 22:00

    [...] แบบว่าอยากพัฒนาเผ่าตัวเองเป็นแบบเผ่าที่ห้า (เผ่าทั้งหมดเจ๋ง –Life is Great) ที่รอกอดเล่าให้เราฟัง อิอิ [...]

  • #4 BM.chaiwut ให้ความคิดเห็นเมื่อ 14 March 2010 เวลา 19:31
    • เผ่าเฮยัง อิอิ …

    ทำให้นึกได้ว่า แต่ละคนก็เป็นสมาชิกอยู่หลายเผ่า ดังเช่นอาตมาก็(น่าจะ)จัดอยู่ในเผ่าเฮเหมือนกัน…

    พิมพ์มาถึงตอนนี้ ใจก็แล่นไป มีข้อความว่า “ไอ แอม ยุโรป” ผุดขึ้นมา รู้สึกว่าจะเป็นเชอชิลด์ หรือใครนี้แหละ… ทำให้นึกต่อไปว่า ฉันคือเผ่า… เผ่าคือฉัน… เราคือเผ่า…. แจกกระจายออกไปได้หลายนัย

    ก็นึกถึงปรัชญาเวทานตะ ขึ้นมาอีก ในหัวข้อว่า ฉันคือพรหมัน… สรรพสิ่งคือพรหมัน…. ซึ่งก็มีหลายสำนักย่อยเหมือนกัน

    สรุปว่า ถ้าพิมพ์ไปเรื่อย ใจก็ไหลไปเรื่อย…

    เจริญพร

  • #5 ลานซักล้าง » ชี้นิ้วโดยนัย ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 June 2010 เวลา 17:11

    [...] ถ้าอยู่ในองค์กร มีบางคนที่อยู่ในฐานะที่สั่งได้ครับ แต่ในสังคมขนาดใหญ่ที่มีความหลากหลายนั้น จะไปสั่งใคร (ถือดีอะไร) รู้หรือเปล่าว่าการยื่นทางเลือกทางเดียว เป็นการไม่เคารพคนฟัง ไม่เคารพความแตกต่างเลย [การพัฒนา "เผ่า"] [...]


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.078290224075317 sec
Sidebar: 0.12246990203857 sec