ครบรอบเก้าปีสึนามิ

โดย Logos เมื่อ 26 December 2013 เวลา 9:42 ในหมวดหมู่ ประสบการณ์ชีวิต, สังคม ชุมชน ครอบครัว #
อ่าน: 3387

เรื่องนี้เขียนไว้ในเฟสบุ๊ค แต่เกรงว่าจะสูญหายกลายเป็นเม็ดทรายในมหาสมุทร จึงขอนำมาไว้ที่นี่

—-

เก้าปีแล้วสินะ แผลเป็นไม่เคยเลือนหาย บางอย่างเปลี่ยนแปลงตลอดไป
เมืองไทยปรับปรุงขึ้นบ้าง แต่ยังมีลักษณะ reactive มากกว่า pro-active

[๑ ปีสึนามิ กับ "ตฤณ ตัณฑเศรษฐี"]

ขอบคุณสมาคมผู้ดูแลเว็บไทยที่สนใจมาสัมภาษณ์เมื่อแปดปีก่อนครับ ถ้าไม่มีการสัมภาษณ์ครั้งนั้น ผมอาจจะทำรายละเอียดบางอย่างตกหล่นไปกับกาลเวลา และตามความเสื่อมของร่างกายผม

เรื่องตลกที่ไม่เคยเล่าให้ใครฟัง คือ Oxfam (NGO ขนาดยักษ์ของอังกฤษ) ดันมาขอให้ผมช่วย เขาทึ่งกับเว็บที่ผมทำ ตอนนั้นผมใช้ alta vista babel fish translator แปลเว็บที่ทำเป็นภาษาอังกฤษเป็น 12 ภาษา มันแปลไม่ดีนักหรอกนะครับ แต่ก็ยังพอเดาความได้ไม่ยาก โดยเฉพาะขั้นตอนการขอรับศพหรือรับตัวผู้ประสบภัย ตลอดจนข่าวคราวความคืบหน้าซึ่งแปลสดจากข่าวในทีวีเป็นภาษาอังกฤษ(และ12ภาษา) อย่าไปนึกว่า “ฝรั่ง” ใช้ภาษาอังกฤษได้ดีทุกคน เว็บที่ทำขึ้นอันดับหนึ่งใน page rank ของ Google โดยไม่ต้องทำ SEO

ที่มันตลกคือประเทศที่ภูมิใจว่ามีความรู้เทคโนโลยีสูงร่ำรวยมั่งมี ดันต้องมาขอให้ประเทศที่อยู่อีกสุดขอบโลกหนึ่งช่วยเหลือ เราไม่มีอย่างเขาหรอก แต่มีใจ สมอง และสติครับตอนนั้น ปภ.เพิ่งตั้งจากการรวมส่วนราชการจากหลายที่ ยังรวมกันไม่ติดก็เกิดเหตุเสียก่อน ส่วน ศภช.นั้นตั้งหลังจากเหตุสึนามิ เราผ่านเหตุการณ์สึนามิมาได้(อย่างทุลักทุเลแต่ก็ดีกว่าทุกประเทศ)ด้วยความเข้มแข็งของอาสาสมัครและท้องถิ่น

(ในความรู้สึกส่วนตัว) สึนามิเกิดเดือนกว่าก่อนการเลือกตั้งใหญ่ จึงเหมือนกลายเป็นเวทีหาเสียงไปกลายๆ เหมือนกัน ที่ปวดหัวที่สุดคือกระบวนการ DVI ของ Interpol

มีวีรบุรุษวีรสตรีเกิดขึ้นมากมาย ทุกท่านรู้ตัวดีโดยไม่จำเป็นต้องออกสื่อสมัยนั้น ผมยังไม่แข็งแรง เพราะ “สโตรคเล็ก” สามปีก่อนหน้านั้น ประกอบกับเป็นซีอีโอบริษัทจดทะเบียน (ใน ตลท.) ด้วย ทิ้งสำนักงานไปไกลๆ นานๆ ไม่ได้ จึงไม่ได้ลงไปช่วย ณ ที่เกิดเหตุ

แต่ว่าถึงช่วยในพื้นที่ไม่ได้เนื่องจากข้อจำกัดต่างๆ ก็ยังมีเรื่องที่พอทำได้จากระยะไกลด้วยความรู้และกำลังที่มีอยู่ อะไรไม่รู้ก็เรียนรู้ซะ เขียน PHP ไม่เป็นก็หัดเขียน ไม่มีเครื่องมือทำ data mining ก็หาเอา

การไม่ลงไปในพื้นที่ มีข้อดีที่ว่ามีสติแจ่มใส ไม่หดหู่หรือเมาหมัด ทำให้มองปัญหาและทางออกได้ชัดเจนมากขึ้น การมีผู้ช่วยหลายคน จำเป็นที่จะต้องแบ่งกำลังมาทำเรื่องการจัดการซึ่งผู้จัดการก็จำเป็นต้องเข้าใจบริบทอย่างชัดเจน โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อจำกัดต่างๆรู้สึกทึ่งกับข้อมูลของศูนย์นเรนทรในเวลานั้น ทำได้เร็ว มีข้อมูลสำคัญครบถ้วน ตรงประเด็น เจ็ดวันเลิกเลย (เพราะไม่ใช่เหตุด่วนฉุกเฉินอีกต่อไป)

phuketitcity ซึ่งเป็นต้นแบบของเมืองอิเล็คทรอนิกส์ก็ทำได้ดีมาก

เป็นครั้งแรกที่รู้จักกับ PTSD มีกรณีศึกษาที่คนนอกพื้นที่ไปรื้อฟื้นให้ผู้รอดชีวิตเล่าถึงความสูญเสียใหม่อีกครั้งหนึ่ง (นัยว่าพยายามจะช่วยเหลือให้ตรงประเด็น) แต่การทำเช่นนี้เหมือนกับผู้ประสบภัยต้องสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำอีก ญาติที่ตาย ตายแล้วตายอีก หมดตัวแล้ว หมดตัวอีก การจัดงานรำลึกสึนามิเพื่อการท่องเที่ยวก็เช่นเดียวกัน แม้ว่าเจตนาจะช่วยเหลืออุตสาหกรรมท่องเที่ยวทั้งระบบ แต่ลืมผลข้างเคียงต่อผู้ประสบภัยไปหรือไม่

« « Prev : กราบพระศพสมเด็จพระสังฆราช

Next : โรงเรียนกนกศิลป์พิทยาคม 25 มค 2557 » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

ความคิดเห็นสำหรับ "ครบรอบเก้าปีสึนามิ"

ไม่มีความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.055148839950562 sec
Sidebar: 0.2979199886322 sec