ความหลุดพ้นของจิต เป็นแก่นแท้พรหมจรรย์

โดย Logos เมื่อ 12 October 2009 เวลา 23:44 ในหมวดหมู่ ข้อคิดชีวิต ปรัชญา ศาสนา #
อ่าน: 2767

พระสุตตันตปิฎก
มัชฌิมนิกายะ มูลปัณณาสปาฬิ เล่ม 9
ข้อ 311 ย่อหน้า 1092

…พรหมจรรย์นี้
มิใช่มีลาภสักการะและความสรรเสริญเป็นผล,
มิใช่มีความถึงพร้อมแห่งศีลเป็นผล (สูงสุด),
มิใช่มีความถึงพร้อมแห่งสมาธิเป็นผล (สูงสุด),
มิใช่มีญาณทัสสนะเป็นผล (สูงสุด).
แต่พรหมจรรย์นี้ มีความหลุดพ้นแห่งจิต
อันไม่หวั่นไหว เป็นจุดหมาย,
นี้เป็นแก่น นี้เป็นที่สุด.

แปลโดย สิริ เพ็ชรไชย, ป.ธ.9 ประธานกองทุนสนทนาธัมม์นำสุขฯ ในพระสังฆราชูปถัมภ์ฯ และคณะ พ.ศ. 2551

ที่ทำ/ทนกันอยู่ในเวลานี้ เป้าหมายอยู่ไหน/กำลังทำอะไรกันอยู่ ชัดเจนหรือยังครับ…

คลิปเริ่มต้นด้วยบาลี (จากพระไตรปิฎกสากล อักษรโรมัน) แล้วจึงตามด้วยคำแปลไทย

« « Prev : อยู่รอดจากหายนะ

Next : เส้นทางพายุ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

ความคิดเห็นสำหรับ "ความหลุดพ้นของจิต เป็นแก่นแท้พรหมจรรย์"

ไม่มีความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.062740087509155 sec
Sidebar: 0.22119188308716 sec