การทำให้คนในองค์กรคิดถึงส่วนรวม

โดย krupu เมื่อ 18 พฤษภาคม 2010 เวลา 20:33 ในหมวดหมู่ การจัดการความรู้, มุมมองของชีวิต, สังคม, สำนึกสาธารณะ #
อ่าน: 2638

ตอบคำถามที่ 2 ของ อ.สุรีย์ ค่ะ

จะพูดยังไงดีให้คนได้รู้คิดบ้างว่า ต้องคิดถึงภาพรวมขององค์กร และคิดถึงส่วนรวมบ้าง การพูดตรง ๆ ด้วยความกรุณาพอจะได้ไหมคะ

โห คำถามคลาสสิกจริง ๆ ค่ะ ครูปูก็อยากได้ยินคำตอบจากท่านอื่น ๆ เหมือนกันนะคะเนี่ยะ

ว่าแต่เป้าหมายขององค์กรคืออะไรเหรอคะ   สมาชิกรับทราบและเข้าใจวิธีการของการไปถึงเป้าหมายนี้โดยทั่วถึงและตรงกันแล้วหรือยัง  เป้าหมายที่ว่านี้จะส่งผลดีอย่างไรต่อคนในองค์กรนั้น (หรือกลุ่มคนที่อาจารย์กำลังหาวิธีพูดด้วย) ตัวเองคงต้องได้ด้วยแหละเนอะ ถึงจะมีกำลังใจ จะทำให้องค์กรหน่ะ  แล้วที่ผ่านมา ด้วยเหตุอันใดเขาถึงมองไม่เห็น ไม่เข้าใจ หรือไม่รู้คิด ตามที่อาจารย์ว่ามาล่ะคะ

ถ้าทุกอย่างชัดเจน เป็นที่เข้าใจกันดี ไม่ทราบว่ามีปัญหาโลกแตก คือเรื่องความบกพร่องของการสื่อสารหรือเปล่านะคะ  ซึ่งก็เกิดขึ้นได้ ทั้งตัวผู้ส่งสาร ตัวสาร  วิธีการสื่อสาร หรือความบกพร่องของผู้รับสารเอง

การพูดตรง ๆ ด้วยความกรุณาพอจะได้ไหม

ถ้้าเป็นครูปู จะดูก่อนค่ะว่าพูดกับใคร คน ๆ นั้น น่ากรุณาไหม ฮ่า…

ไอ้ “อะไร” ที่เรากำลังจะสื่อสารไป มันเหมาะกับวิธีการตรง ๆ หรือเปล่า

แล้วเขาเป็นประเภทรับ “อะไร” ตรง ๆ ได้แน่หรือ

แล้วไอ้เราที่จะไปตรง ๆ กับเขาเนี่ยะ มั่นใจไหมว่าจะคุมสถานการณ์การพูดคุยนั้นได้

เตรียมข้อมูลไว้ครบด้านพอที่จะตอบเขากลับไปตรง ๆ ได้ด้วย แล้วหรือยัง

หลายครั้ง”ความจริง” ที่ส่งผ่านไปโดยลืมการวิเคราะห์องค์ประกอบเหล่านี้ ก็อาจทำให้เสียเรื่องได้นะคะ

การออกแบบการสื่อสารให้เหมาะกับพื้นความรู้ ความคิด และทัศนคติที่เขามีต่อเรื่องที่ส่วนรวมกำลังร้องขอจึงจำเป็นมาก

ยิ่งเป็นเรื่องผลประโยชน์ของส่วนรวม คนที่ขาดสำนึกสาธารณะ เพราะขาดวิสัยทัศน์ในการที่จะเชื่อมโยงสิ่งต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ติดวิธีการคิดแบบแยกส่วน

นั่นของเอ็ง นี่ของข้า

หน้าบ้านเอ็ง หน้าบ้านข้า

งานของเอ็ง งานของข้า

คนของเอ็ง คนของข้า

เอ็งจะปลูกต้นไม้ก็เรื่องของเอ็ง ไม่เห็นเกี่ยวกับข้า

เอ็งอยากเหนื่อยทำเป็นคนดี ใจบุญ ก็เรื่องของเอ็ง ข้าไม่ขัดก็บุญโขแล้ว

เอ็งอยากจะแบ่งให้ใครก็ทำไป อย่ามาหยิบส่วนของข้าก็แล้วกัน

ข้าก็แค่อยู่เฉย ๆ ของข้า เอ็งไม่ต้องมายุ่ง ไม่ต้องมาชวนข้า จะทำอะไรก็เรื่องของเอ็ง

ข้าอยู่รอดไปวัน ๆ ก็พอแล้ว ใครทำอะไรก็ทำไป

แต่ถ้าสถานการณ์ย่ำแย่ ผู้รับผิดชอบ ที่มีอำนาจ ต้องลงมาขับเคลื่อนให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการตั้งกฎเกณฑ์การอยู่ร่วมกันเพิ่มขึ้น การเสริมแรงทางบวก เช่น ตั้งเป้าหมายที่ไม่ไกลมาก เพื่อให้สามารถพิชิตร่วมกันได้เป็นขั้น ๆ ไป แล้วกำหนดรางวัลให้เห็นเป็นรูปธรรม หรือการเสริมแรงทางลบ เช่น การพูดคุยเป็นการส่วนตัว การกำหนดบทลงโทษ ให้ชัดเจน เป็นต้น

ยิ่งถ้าเป็นสถานการณ์เร่งด่วน จำเป็นต้องแก้ไข จะต้องยุติให้ได้ก่อน 3 โมงเย็น อันนี้ก็กรุณาใช้อำนาจที่มีอยู่ ดำเนินการตามหน้าที่ได้แล้วค่ะ ไม่ต้องร่ำไร ไม่ต้องมาเสียเวลาแถลงแล้ว บ้านเมืองอิ๊บอ๋าย ชาวบ้านชาวช่องเขาเดือดร้อน รำคาญ  จนจะทนไม่ไหวกันอยู่แล้ว

จ๊ากกกกก…  ออกนอกเรื่องอีกแล้วเรา  :P

เจออย่างนี้ประจำเหมือนกันค่ะ  เรื่องบางเรื่องขอความร่วมมือไปเห๊อะ เข้าหูซ้ายออกจมูกขวาไปซะงั๊น

ด้วยอำนาจตามหน้าที่ที่มี จะเลือกออกแแบบวิธีการให้เหมาะกับลักษณะอาการของความไม่ร่วมมือนั้น ๆ ค่ะ

เนื่องด้วยเป็นเรื่องของส่วนรวม ก็จะเน้นใช้กระบวนการผ่านส่วนรวมค่ะ

เช่น แจ้งให้ทราบพร้อมเชิญชวนในที่ประชุม

เมื่อไม่ได้รับความร่วมมือก็จะนำข้อติดขัดนั้นมารายงานต่อส่วนรวม

แล้วขอความคิดเห็นโดยการระดมสมองหาวิธีการแก้ไขร่วมกัน

ถ้้ายังไม่ได้รับความร่วมมืออีกก็ต้องเพิ่มมาตรการขึ้นไปอีก

เช่น ระบุรางวัลสำหรับหน่วยงานหรือแผนกที่ทำได้

สั่งการให้หัวหน้าแผนกส่งผลการดำเนินการโดยละเอียดแล้วรายงานต่อที่ประชุม

หรือกำหนดให้วนกันรับผิดชอบ มอบบทบาทเจ้าของเรื่องให้

จะได้เข้าใจถึงความสำคัญและความจำเป็นของเรื่องดังกล่าว

ถ้ายังมีบ้างที่ยังไม่ค่อยให้ความร่วมมือก็อาจติงผ่านไปยังหัวหน้าโดยตรงก่อน

เพื่อไม่ให้เสียความรู้สึกว่า ถูำกผู้ใหญ่ติง

ให้เขาคุยกันเองแบบเพื่อนคุยกันเอง ชักชวนกันเอง

ส่วนรายที่ซ่าส์มาก ๆ ก็คงเชิญมานั่งคุยกันเลย

เพราะหากเขาผ่านกระบวนการทั้งหมดมาแล้ว

คงจะพออนุมานได้แล้วว่าเขาคงไม่ได้ “คิด” ถึงส่วนรวมหรอกค่ะ

ในเมื่อไม่อยากคิด ก็ไม่ต้องคิดก็ได้

งั๊น  ลงมือทำตามที่สั่งนี่เลยแล้วกัน

หม่ะ!

ถ้ายังทะลึ่งไม่ให้ความร่วมมืออีก การสื่อสารต่อไปนี้จะเป็นการสื่อสารที่ตรง กระชับ

แต่ไม่แน่ใจว่าผู้ที่ถูกติงจะรู้สึกถึงความกรุณาได้ตลอดการสนทนาหรือไม่นะคะ

เหอ เหอ เหอ …

Post to Facebook

« « Prev : เกณฑ์ตัดสินความเป็นผู้นำและจิตอาสา

Next : แจ๋วขี้เซา ณ สวนป่า 4 พ.ค.2553 » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

11 ความคิดเห็น

  • #1 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2010 เวลา 2:10

    การทำให้คนอื่นเป็นอย่างที่ใจเราอยากให้เป็นนั้นเป็นอย่างนี้ คงเป็นเรื่องลำบากครับ (แปลว่าหาทุกข์มาใส่ตัวเอง) แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าควรปล่อยไปตามยถากรรม

    หากว่าองค์กรนั้นมีสภาพเป็นองค์กร เป็นสังคมที่มีเป้าหมายและประโยชน์ร่วมกันจริงๆ (ในความหมายว่าไม่ได้เป็นเพียงที่ทำงานเลี้ยงชีพเท่านั้น) ทุกคนในองค์กรนั้น ก็ต้องเห็นเป้าหมายและประโยชน์ร่วมกัน ซึ่งหากเป็นอย่างนั้นแล้ว บทบาทของผู้บริหาร ก็เพียงแต่ส่งเสริมให้ทุกคนเดินสู่เป้าหมายและประโยชน์ร่วมกัน ติดขัดอะไร ก็ทะลวงให้ลุล่วงไป ให้คนที่เขารู้งานนั้นจริงได้ทำงานของเขา เกิดเป็นผลงาน เป็นความภูมิใจในความสำเร็จ เป็นความก้าวหน้า และเป็นความรักความผูกพันธ์ต่อเพื่อนร่วมงานต่อองค์กร

    ในความเป็นสังคมนั้น ต้องมีความแตกต่าง ไม่ว่าจะในเรื่องความเห็น หน้าที่ หรือบทบาท ถ้าที่ใดที่ทุกคนเหมือนกันหมด ที่นั่นเรียกว่าสายการผลิตทางอุตสาหกรรม ไม่มีความเป็นมนุษย์ และไม่เรียกว่าสังคมอย่างแน่นอนครับ

    การใช้คำสั่ง “เยอะๆ” หมายความว่าผู้สั่งนั้น ไม่นับถือผู้ที่ถูกสั่ง (บางทีเลยเถิดถึงการลุแก่อำนาจ) เกิดจากความกลัวและความหลง องค์กรไหนมีหัวหน้าแบบนี้ ก็เสียใจด้วยครับ — การสั่งควรเป็นมาตรการสุดท้าย มีนัยว่าผู้ออกคำสั่งกำลังคิดว่า “ฉันผิดเองที่รับเธอเข้ามาร่วมในองค์กรนี้ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อรับเข้ามาแล้ว ถ้ายังเบ๊อะบ๊ะอีก ก็อย่าอยู่ร่วมกันเลย”

    เอาล่ะ ทีนี้จะมีองค์กรไหนเป็นอุดมคติได้เหมือนข้างบนล่ะ

    คงเป็นเรื่องยาก ที่อยู่ดีๆ จะให้เกิดขึ้นเองนะครับ หมู่คนมารวมกัน จะให้ดีเหมือนกันหมดคงยาก เหมือนปลูกป่า ป่าที่แท้จริง ผสมปนเปกันไปหมด ไม่เหมือนไร่ข้าวโพด นาข้าว หรือแปลงเกษตรเชิงเดี่ยวหรอกครับ

    แต่ว่าน่าจะเริ่มที่ตั้งเป้าหมายที่ให้ทุกคนเห็นอย่างชัดเจน ถึงแม้สื่อออกไปจนชัดแล้ว ก็ยังอาจมีข้อจำกัดอื่นๆ เช่นตำแหน่งงานอาจไม่เหมาะกับศักยภาพ ทำให้ไม่สามารถเปล่งประกายได้ หากพบกรณีอย่างนี้ อย่าทิ้งไว้เนิ่นนาน รีบเปลี่ยนแปลงเสียให้เหมาะ เป้าหมาย วัตถุประสงค์ และประโยชน์ขององค์กรมาก่อน ถ้าองค์กรอยู่ไม่ได้ ทุกคนตั้งแต่ผู้บริหารลงมา ก็อยู่ไม่ได้เช่นกัน

  • #2 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2010 เวลา 4:40

    รอกอด ตอบเติมได้ดีกว่าเราคิดเสียอีก คารวะ 1 จอก

  • #3 krupu ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2010 เวลา 8:50

    ขอบคุณป๋าขาสำหรับความคิดเห็นเพิ่มเติมนะคะ

    เช้านี้เลยรีบมานั่งดูผังการบริหารงานเสียใหม่ว่ามีประเด็นอย่างที่ป๋าว่าหรือเปล่า
    พบว่ามีเหมือนกันค่ะ แต่เป็นประเภทศักยภาพน้อยกว่าตำแหน่งซะมากกว่านะคะ นี่เป็นลักษณะเพี้ยน ๆ ประการหนึ่งขององค์กรเอกชนที่มีการปรับเปลี่ยนตัวบุคลากรบ่อยครั้ง แล้วยังต้องบริหารจัดการภายใต้นโยบายและความเชื่อของเจ้าขององค์กร ซึ่งอาการครึ่งหนึ่งยังเหมือนธุรกิจเจ้าของคนเดียวอยู่มังคะ

    ทำให้ประเด็นเรื่องความอาวุโส  ผลงานในอดีต (เหมือนที่ป๋าเคยเขียนในบันทึกเด๊ะ) และอีกหลาย ๆ ประเด็นที่ไม่เกี่ยวกับสิ่งที่จะยังประโยชน์กับองค์กรในปัจจุบันนี้สักเท่าไหร่  ยังมีอยู่ครบค่ะ

    นี่เอง ที่ทำต้องบริหารจัดการอย่างเมามันส์ แก้ทั้งศึกนอก ลากทั้งศึกใน หัวเสียกับเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่ตลอดเวลา
    ทำพูดดีไปเห๊อะ ครูปูก็คนนึงแหล่ะ กั่กๆๆ 
    เฮ้อ…
    :(

  • #4 generic viagra sales ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 ธันวาคม 2019 เวลา 2:41

    real low generic viagra sales carefully current abroad
    band [url=http://viagenupi.com/]generic viagra sales[/url] anywhere fault ultimately opinion http://viagenupi.com/ physically father http://viagenupi.com/

  • #5 Kelfaph ให้ความคิดเห็นเมื่อ 21 มกราคม 2020 เวลา 7:09

    Generic Viagra Shipped Overnight http://cialibuy.com - buy generic cialis Dos And Donts While Taking Amoxicillin Cialis Prinivil

  • #6 StevTumb ให้ความคิดเห็นเมื่อ 8 กุมภาพันธ 2020 เวลา 0:55

    Propecia Con Comida http://abuycialisb.com - Cialis Kamagra Kautabletten Erfahrungen buy cialis online Levitra Generico Online Italia

  • #7 샌즈 카지노 ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 กุมภาพันธ 2020 เวลา 11:13

    Definitely consider that that you stated. Your favorite reason appeared to be at the internet the easiest factor
    to understand of. I say to you, I certainly get annoyed while other folks think about issues
    that they plainly do not recognize about. You managed to
    hit the nail upon the top as well as outlined out the entire thing
    without having side-effects , folks can take a signal.
    Will probably be again to get more. Thank you

  • #8 XO 카지노 ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 กุมภาพันธ 2020 เวลา 12:35

    If some one desires expert view on the topic of blogging and site-building after that i advise
    him/her to pay a quick visit this webpage, Keep up the nice work.

  • #9 StepRaf ให้ความคิดเห็นเมื่อ 22 มีนาคม 2020 เวลา 13:11

    Buy Orlistat Nyc Cialis Viagra Vs Cialis Otitis Ear Amoxil Adult Dose

  • #10 ivermectin for mites in humans ให้ความคิดเห็นเมื่อ 20 มิถุนายน 2021 เวลา 10:16

    It’s very trouble-free to find out any matter on web as compared to textbooks, as I found this paragraph at
    this web site. http://herreramedical.org/ivermectin

  • #11 remdesivir versus hydroxychloroquine ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 มิถุนายน 2021 เวลา 23:50

    Have you ever thought about publishing an e-book or guest authoring on other sites?
    I have a blog based upon on the same topics you discuss and
    would love to have you share some stories/information. I know my
    visitors would value your work. If you are even remotely
    interested, feel free to shoot me an e-mail. https://hhydroxychloroquine.com/


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.089031219482422 sec
Sidebar: 0.11984992027283 sec