ที่ผ่านมาพยายามหลีกเลี่ยงการเขียนในเรื่องธรรมะมาตลอดเพราะรู้ตัวว่ายังห่างไกลความเข้าใจแบบรู้แจ้งในหลักธรรม แม้จะถูกคะยั้นคะยอจากกัลยาณมิตรหลายท่านก็ตาม โดยเฉพาะ คุณทำอาวุธ ของลาน ฯ เรานี่แหละค่ะ แต่มีเรื่องหนึ่งที่ตั้งใจไว้นานแล้วว่าจะถอดจากประสบการณ์ตรงทั้งชีวิตของตัวเองเพื่ออธิบายคำว่ากรรม
กรรมในความเข้าใจคือเจตนาและเป็นที่ตั้งของเวทนา ตามพุทธพจน์กล่าวไว้ว่า
“ภิกษุทั้งหลาย บุคคลจงใจ กำหนดจดจ่อ ครุ่นคิดถึงสิ่งใด สิ่งนั้นย่อมเป็นอารมณ์เพื่อให้วิญญาณดำรงอยู่ เมื่ออารมณ์มีอยู่วิญญาณก็มีที่อาศัย เมื่อวิญญาณตั้งมั่นแล้ว เมื่อวิญญาณเจริญขึ้นแล้ว การบังเกิดในภพใหม่ต่อไปจึงมี เมื่อการบังเกิดในภพใหม่ต่อไปมีอยู่ ชาติ ชรา มรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปยาส จึงมีต่อไป ความเกิดขึ้นแห่งกองทุกข์ทั้งสิ้นย่อมมีได้ดังนี้” ( สํ.นิ.16/145/78)
” ภิกษุทั้งหลาย เจตนา (นั่นเอง) ที่เราเรียกว่ากรรม บุคคลจงใจแล้วจึงกระทำด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ “ ( อง.ฉกฺก.22/334/463) อ่านต่อ »