เมื่อเย็นวานกลับมาถึงบ้าน ก็ได้พบหน้าเจ้าลูกชายกำลังง่วนทำอะไรอยู่หลังบ้าน ถามไปว่าคุณสามีไปไหน ก็ได้คำตอบว่า ไปงานศพที่หมู่บ้านไกลเมืองออกไป อ่านต่อ »
วันนี้ไปชวนเหล่าแม่ครัวของร.พ.คุยเรื่องขั้นตอนคุณภาพในการผลิตอาหารตามแนวทางสากล แล้วก็เลยได้คุยเรื่องการสอนคนไข้ตามสโลแกนของคนสวยแต่เจ็บที่มีอักษรตัวแรกนำหน้าชื่อว่า “ส” สโลแกนนี้ในยุคทองของเธอหลายท่านคงเคยได้ยินกรอกหูอยู่ทุกๆวัน คุยแล้วก็นึกแวบถึงการกินมังสวิรัติของพ่อครูบาและพี่บู๊ดไปด้วย อืม อาหารมังสวิรัตินี่เข้าแก๊ปกับสโลแกนนี้ได้อย่างลงตัวเลยเชียว
การเติบโตขึ้นมาอย่างมากมายของโลกวิทยาศาสตร์ให้ความรู้ที่ทำให้คนหลายคนเติบโตทางความคิด แต่มันก็ทำให้ความมีจริตที่เคยคิดบวกต่อธรรมชาติของชีวิตหายหดไป อ่านต่อ »
เมื่อพูดถึงเรื่องของเกลือ 2 ตัว ก็ได้เล่าแหล่งที่มีโซเดียมให้ได้รู้กันแล้ว เพื่อให้สามารถเลือกผัก ผลไม้ กินให้ปลอดภัยมากขึ้น เพื่อใช้คุณค่าของ “พืช” ให้เหมาะกับการสร้างพลัง บันทึกนี้จึงนำเรื่องของพืชที่มีโปตัสเซียมในตัวสูงมาเล่าสู่กันฟัง ตามมาอ่านกันได้เลยค่ะเพื่อจะได้เลือกไปใช้ในสูตรอาหารต่างๆได้เหมาะสมกับสุขภาพของตน
เล่าเรื่องของความเค็มมาก็หลายบันทึก มานั่งนึกเริ่มเรื่องอย่างไรจึงเล่าลึกไปถึงเรื่องเค็มได้ อ้อ พัวพันมาจากทำยังไงจะลดกรดยูริกที่สูงในเลือดลงได้แล้วโยงสู่เรื่องราวเฉพาะตัวของพ่อครูบานี่เอง
ทุกๆวันที่ดำรงอยู่ได้ตามรู้และแปลกใจกับบางขณะของธรรมชาติในตัวเองที่ไม่เหมือนใคร ไม่รู้ว่าท่านเคยลองตามรู้และเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นบ้างไหม ถ้าไม่เคยก็ขอชวนให้ลองดูค่ะ
ระหว่างเขียนเล่าเรื่องรางจืด ก็มีเอ๊ะกับเรื่องเค็มที่ยังเล่าไม่หมด ในหัวก็มีอะไรแวบขึ้นมาเตือนให้ฉุกใจ ได้ยินเสียงเตือนว่า อย่าลืมดูแลตรงนี้ไปนะคุณหมอ เรื่องเดียวกับที่อุ๊ยสร้อยมาอุทานไว้อย่างนี้ี “รู้แต่รู้ไม่หมดนี่อันตรายจริงๆนะคะ”
ก่อนที่จะเล่าเรื่องความเค็มที่เกิดจากธาตุตัวอื่น ไหนๆก็นึกขึ้นได้แล้ว ก่อนลืมขอชวนกลับไปพิจารณาเรื่องราวที่ได้สนทนากับอุ๊ยสร้อยเรื่องรางจืดกันหน่อย
เวลากินอะไรแล้วมีสัญญาณบอกความผิดปกติให้รู้ ถ้ามองมุมบวกถือว่าเป็นเรื่องดีๆทั้งนั้น แต่เมื่อมีคำถามว่าปกติหรือไม่อย่างไร บางทีก็อึ้งเหมือนกันใช่ไหม อึ้งว่าควรจะตอบอย่างไร สิ่งที่ไม่อยากตอบคือความไม่ปกติใช่ไหม ถ้าเว้ากันซื่อๆตรงใจที่ไม่อยากตอบเพราะไปรู้สึกว่าความไม่ปกติเป็นเรื่องลบๆอยู่นั่นแล้วหรือเปล่า