มาตรการลดไข้หวัดใหญ่
อ่าน: 184เล่าเรื่องของไข้หวัดใหญ่เอาไว้บ้างแล้ว ก็ขอบันทึกเอาไว้ต่อว่า ไอ้เจ้าโรคที่กำลังเดินทางอยู่ในประเทศอื่น แล้วประเทศไทยกำลังเตรียมพร้อมรับมือนั้นมันมีอะไรที่รู้จักแล้วบ้าง
เล่าเรื่องของไข้หวัดใหญ่เอาไว้บ้างแล้ว ก็ขอบันทึกเอาไว้ต่อว่า ไอ้เจ้าโรคที่กำลังเดินทางอยู่ในประเทศอื่น แล้วประเทศไทยกำลังเตรียมพร้อมรับมือนั้นมันมีอะไรที่รู้จักแล้วบ้าง
วันนี้ได้ไปร่วมรับรู้และเรียนรู้วิธีการจัดการระบบการเตรียมความพร้อมเพื่อซ้อมมือกับการต้อนรับการระบาดของไข้หวัดใหญ่ที่มีผู้ชำนาญด้านโรคทำนายว่าจะเกิดระบาดใหญ่ในอนาคตข้างหน้า แล้วหากว่ามันเกิดขึ้นมา ผู้คนจะล้มตายเป็นเบือเหมือนในประวัติศาสตร์โลกที่ผ่านมาแล้ว บทเรียนจากประวัติศาสตร์นั่นเองที่ถูกถอดบทมาเพื่อใช้สำหรับเตรียมความพร้อม
วันหนึ่งในช่วงหยุดยาวของเดือนเมษายนนี้ จู่ก็มีโทรศัพท์จากใครคนหนึ่งซึ่งบอกฉันว่าจะมาใต้ในช่วงนี้แหละ แล้วเขาคนนั้นก็เอ่ยปากออกมาในเรื่องที่ฉันไม่คาดว่าจะได้ยินแม้แต่น้อย เขาเล่าออกมาว่า ในขณะที่เขาโทรศัพท์มาหาฉันนั้น เขากำลังอยู่ที่บ้านของคนป่วยไข้ด้วยโรคอัมพาต คนป่วยไข้นี้เธอสูงอายุแล้วหละและนอนอยู่กับเตียงมาเป็นแรมปีแล้ว เธอเคยไปเมืองกรุงเพื่อให้คุณหมอท่านหนึ่งจับเส้นจัดกระดูกให้ และในวันนี้เธอก็ยังคงนอนอยู่กับเตียงไปไหนไม่ได้ต้องมีคนแบกหามไป อาการของเธอนั้นจะมากมายแค่ไหนฉันก็ไม่รู้หรอกนะด้วยว่าเขาไม่ได้เล่า
ทีนี้ไอ้เจ้าเรื่องไตวายนี่นะมันมีเหตุพามาส่งให้ถึงตัวจากอะไรได้ตั้งหลายอย่าง ก็เลยมาเพิ่มแง่มุมให้ระวังจะไปทำให้เจ้าตัวต้นเหตุมันแผลงฤทธิ์อีกนะค่ะ ตัวสำคัญก็คือเรื่องเบาหวานนี่เลยมั๊ง เลือกกินเพื่อให้ไตดีแล้วเบาหวานดีด้วย ให้ระวังปริมาณของเจ้าพวกนี้นะค่ะ อย่ากินเป็นกับข้าวหลักเพราะว่าจะทำให้เบาหวานขึ้นได้เหมือนกันนะค่ะ
ที่บันทึกนี้ได้นำเรื่องปริมาณฟอสฟอรัสในผักมาเล่าไว้ ให้ศึกษากันค่ะ ส่วนบันทึกนี้ขอยกชุดผักที่คนโรคไตวายกินได้ เพราะมีฟอสฟอรัสต่ำมาอีกที เพื่อชวนมาทำความรู้จักหน้าตากัน เพราะว่าผักบางชนิดได้ยินแต่ชื่อ ไม่รู้จักตัวกันเนอะ
วันนี้นั่งทำงานต่อ อ่านเรื่องราวที่ต้องนำมาใช้งานในภารกิจที่กำลังดำเนินอยู่ จู่ๆอารมณ์ที่กำลังเข้มข้นจริงจังกับการงานก็หลุดขำก๊ากกกกกกก เมื่อไปเจอกับเรื่องนำเสนอเรื่องหนึ่ง แล้วคิดว่าน่าจะี่เป็นประโยชน์สำหรับคนอีกหลายคนที่สนใจหรือทำงานอยู่กับ เรื่องราวเหล่านี้ จึงนำเรื่องราวนี้มาเล่าต่อให้ได้รู้กัน
ปีใหม่ไทยปีนี้จะว่าได้รางวัลชีวิตก็ว่าได้ จะว่าเสียเวลาของชีวิตไปก็ว่าได้ จะว่าไปก็ไม่มีอะไรแน่ในชีวิตอยู่แล้วอ่ะนะ
เคยบอกตัวเองว่าให้ทำตัวง่ายๆ ไม่เห็นเป็นไรที่จะทำตัวให้ง่ายๆ วันหยุดยาวที่ถูกยัดเยียดในปีใหม่ไทยคราวนี้พาเอาบางช่วงได้ขึ้นชกกับอารมณ์ตัวเองเหมือนกัน แล้วก็พักยกเป็นช่วงๆ อ่านต่อ »
เคยเขียนบันทึกไว้ที่นี่เรื่องกลไกการย่อยเอาน้ำตาลไปใช้งานของร่างกาย
ความนิยมเดี๋ยวนี้ของผู้คน คือ ชวนกันกินข้าวกล้อง ซึ่งก็ดีนะในแง่ของเส้นใยซึ่งช่วยในการลดปัญหาฟันผุ และลดปัญหาในเรื่องความโหลดของการย่อยละค่ะ แต่ว่าในแง่ของการเพิ่มน้ำตาล ให้ระวังปริมาณที่กินเข้าไป ถ้าหากว่าจะกินข้าวเป็นหลักละก็ ให้เลือกปรุงในรูปของข้าวต้มนะค่ะ จะเท่ากับลดน้ำตาลลงได้ครึ่งหนึ่งของข้าวสวยค่ะ (อันนี้ใช้หน่วยตวงหน่วยเดียวกันตักข้าวกินนะค่ะ ถ้าขี้โกงใช้หน่วยตวงคนละหน่วย ยังไง๊ยังไงน้ำตาลก็ขึ้นสูงได้) อ่านต่อ »
นึกถึงข้าวกล้องก็นึกไปถึงข้าวพันธุ์พื้นเมืองทั้งหลาย มีหลายพันธุ์ข้าวนะที่ไม่รู้จักเลยหละ แม้แต่ชื่อก็ไม่เคยได้ยิน เชยซะไม่มีเลยเชียว ชื่อนั้นมีต่างๆไปนะ ข้าวช่อขิง(สงขลา) ข้าวหน่วยเขือ(นครศรีธรรมราช) ข้าวช่อลุง(ปัตตานี) ข้าวเล็บนก(ปัตตานี) ข้าวหอมจันทร์ ข้าวเหนียวหางปลาไหล(เลย) ข้าวสังข์หยด(พัทลุง) ข้าวเหลืองทอง เหลืองปะทิว เหลืองควายล้า ข้าวเรือนหัก ข้าวยุ้งหัก ข้าวหอมมะลิ หอมนายพล หอมเดือนสาม ข้าวขาวเศรษฐี ขาวบ้านนา ข้าวก่ำเปลือกดำ(ยโสธร) น่าสนใจนะ
ข้าวหอมนิล
ชื่อเรียกพันธุ์ข้าวได้ตั้งขึ้นเมื่อชาวนาค้นพบ จึงออกมาเป็นแบบบ้านๆ อย่าง ตาแห้ง หน่วยเขือ หอมมะลิแดง เล้าแตก แม่หม้ายคานหัก เจ๊กกระโดด ชัยนาท แขกทิ้งเคียว ขอมใบลาน พญาหยุดรถ พญาหยุดช้าง พม่าแหกคุก แม่ยายขำ ลอยขอหอก สำเภาลอย ตะเภาทอง ตะเภาแก้ว ตะวันขึ้น เจ๊กกระโดด เล้าแตกหรือชื่ออื่นๆ อีกสารพัน ซึ่งอาจตั้งตามสถานที่ สีเปลือก และอีกร้อยแปดสุดแต่ชาวบ้านจะคิดสรรค์ อ่านต่อ »
คนไข้เบาหวานส่วนใหญ่จะเครียดกับตนเองที่คุมน้ำตาลในเลือดให้ต่ำลงไม่ได้ แล้วพาเครียด ไม่ควรเครียดเลยค่ะ แขวนคำพิพากษาตัวเองไว้ค่ะ บอกตัวเองว่าเอาใหม่ๆ ลองต่อไป ทำต่อไปเถอะนะค่ะ โกรธตัวเอง น้อยใจตัวเองนะแหละเครียดแล้ว
วันนี้ไปค้นคำแนะนำวิธีคุมอาหารคนไข้เบาหวานมาจากที่นี่ เพื่อนำมาพูดคุยแนะนำอ้ายเปลี่ยนต่อค่ะ
สรุปการเลือกรับประทานอาหารเพื่อควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดตามคำแนะนำนั้นมีเรื่องบางมุมที่แนะอ้ายให้ไตร่ตรอง ใคร่ครวญนะค่ะ อ่านต่อ »