ลานน้ำฟ้าและปรายดาว

ในปี 2554 มีการสำรวจ IQ ครั้งใหญ่ของประเทศอีกรอบ ผลที่ได้ทำเอาถอนหายใจยาวด้วยความหนักใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับการเลี้ยงดู การศึกษา การเมือง สังคม เศรษฐกิจของเรา เพราะ IQ EQ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และไม่ได้มีแค่ไอโอดีนเท่านั้น ซึ่งเคยเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มาบ้างแล้ว

ก่อนอื่นมาทำความเข้าใจกับสารพัดขั้นตอนกันก่อน การวัดครั้งล่าสุดเราใช้ SPM Parallel อันเป็นเครื่องมือมาตรฐานที่นิยมนำมาใช้ในการสำรวจสติปัญญาที่ใช้กันทั่วโลก ดังนั้นไม่เพียงแต่บอกสถานการณ์ในประเทศได้เท่านั้น ยังสามารถเทียบเคียงกับค่าจากประเทศอื่นๆได้ค่ะ

และค่าเฉลี่ย IQ ตามมาตรฐานสากล คือ 100 ดังนั้นผลที่บอกว่าเรามี IQ เฉลี่ย = 98.59 จึงต่ำกว่าค่าเฉลี่ยอยู่ 1.41 แต้ม แล้วมันหมายถึงอะไรล่ะ ก็หมายถึง ค่าความสามารถของสมองในภาพรวมเฉลี่ยทั้งประเทศของเด็กนักเรียนไทย เราต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ยอยู่เล็กน้อยน่ะสิ

แม้จะไม่สามารถสรุปได้ชัดเจนว่า IQ เด็กนักเรียนไทย ดีขึ้น หรือแย่ลงเมื่อเปรียบเทียบกับอดีต เพราะใช้เครื่องมือต่างจากการสำรวจครั้งก่อนๆ แต่ครั้งนี้เป็นการสำรวจกลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่ ที่เป็นตัวแทนในระดับประเทศ ระดับภาค และระดับจังหวัดเป็นครั้งแรกของประเทศไทย และใช้เครื่องมือเดียวกับนานาประเทศ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกันแล้วพบว่า IQ เฉลี่ยของนักเรียนเราต่ำกว่าประเทศใกล้เคียง เช่น สิงคโปร์ ไต้หวัน จีน เกาหลี อยู่มาก (ประเทศเหล่านี้ค่า IQ เฉลี่ยของเขามากกว่า 100 ค่ะ)  ดังนั้นค่าคะแนนที่ได้ในครั้งนี้จึงเป็นฐานข้อมูลระดับประเทศเพื่อสำรวจ ติดตาม การพัฒนาเด็กไทยต่อไป

จากภาพที่เห็น สิ่งที่ชวนคิดคือ เรามีคนทำได้ในระดับเฉลี่ยน้อยกว่าที่ทฤษฎีระฆังคว่ำกำหนดไว้ … เรามีคนที่ทำได้ค่อนข้างสูงมากกว่าเกณฑ์ ในขณะเดียวกันก็มีคนที่ทำได้ต่ำมากๆสูงกว่าเกณฑ์ ทำให้เกิดช่องว่างระหว่างความสามารถทางสติปัญญาของเด็กไทยในสถานศึกษา ย้ำว่าในสถานศึกษานะจ๊ะ ไม่ใช่เด็กไทยทั้งหมด ซึ่งช่องว่างนี้แหละค่ะที่ทำให้จัดการศึกษายากมาก แต่ทำไมถึงชอบตัดเสื้อโหลกันนักก็ไม่ทราบ

นอกจากนี้ในระบบการศึกษาของเรายังมีเด็กที่สติปัญญาบกพร่องอยู่มากทีเดียว เพราะมาตรฐานสากลไม่ควรเกิน 2 % แต่เรามีถึง 6.5 % หรือจะมองในแง่ดีว่า นโยบายการศึกษาเราเปิดโอกาสให้มีการเรียนร่วม ทำให้มีเด็กๆที่มีความต้องการพิเศษอยู่ในระบบเยอะ?…แต่ส่วนตัวไม่คิดแบบนั้นหรอกค่ะ เพราะเป็นคนมองแง่ร้าย จึงสงสัยว่าอัตราการเกิดภาวะบกพร่องทางสติปัญญาอยู่ในกลุ่มไหนมากที่สุด แต่ยังไม่มีคำตอบ เพราะไม่มีการศึกษาไว้ …เด็กชายขอบ ชาวเขา ต่างด้าว พ่อแม่วัยทีน ปู่ย่าตายายเลี้ยงในชนบท และนอกพื้นที่เขตการศึกษา 1 (นอกเขต อ.เมือง) จะเป็นคำตอบได้มั้ย  เป็นสิ่งที่ยังต้องรอการศึกษารอบต่อๆไปค่ะ เพียงแต่ตอนนี้ภาพรวมคร่าวๆคือเด็กๆ นอกพื้นที่เขตการศึกษา 1 มี IQ เฉลี่ยต่ำกว่าเด็กในเขตพื้นที่เท่านั้น

มะมาดูกันให้ชัดอีกนิดว่า ภาพรวมของเราเป็นอย่างไร

เกือบจะแดงทั้งแผ่นดินกันเลยทีเดียว

แยกกันให้ชัดอีกทีว่าภาคไหน IQ เฉลี่ยเท่าไร

ทำไมเหลื่อมล้ำกันขนาดนี้ … ทราบมั้ยคะว่าเราหลุดจาก 1 ใน 10 ของประเทศที่สามารถพัฒนาได้ในกลุ่มอาเซียน ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้

1. การศึกษา : เปลี่ยนหลักสูตร และการวัดผลบ่อย ไม่มีแผนการศึกษาชาติที่ไม่ว่ารัฐบาลไหนก็ไม่สามารถแตะต้องได้เหมือนสิงคโปร์ ที่ลีกวนยูจ้าง ม.ดังของอังกฤษ ให้ออกแบบหลักสูตรการศึกษาชาติเมื่อ 40 กว่าปีที่แล้ว จนปัจจุบันก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง

2. การเมือง : คงไม่ต้องอธิบายนะคะว่าที่ผ่านมาเราทำอะไรกันไปบ้าง เอาชนะคะคาน ถือสาทุกเรื่องราว แบ่งแยกตีกันจนเกือบวอดวาย ไหนๆก็ไหนๆจารไว้ให้ลูกหลานรู้กันไป เผื่ออนาคตจะมีคนค้นหาว่าใคร อะไร ทำไม ที่ไหน อย่างไร ทำให้เด็กนร.ไทย เป็นแบบนี้

3. การเตรียมคน การเตรียมทีม : เราไม่มีเลยค่ะ มีแต่คำพูดว่าเปิดเสรีอาเซียน แล้วไงต่อ?

จะพอกันได้หรือยัง

อีก 5 ปีข้างหน้า IQ เฉลี่ยของเด็ก 6-11 ปีในปีนี้จะเป็นเท่าไรเนี่ย

โรงเรียนในสังกัดอุดมศึกษาคือโรงเรียนสาธิตต่างๆนั่นแหละค่ะ เห็นแบบนี้แล้ว ไหงเรายังต้องไปศึกษาดูงานการจัดการเรียนการสอนจากประเทศอื่นอีกมิทราบ

เมื่อเทียบกับผลสำรวจไอโอดีนปี 2553 แม้จะมีบางพื้นที่ที่ IQ ไม่สอดคล้องกับไอโอดีน เช่น ยโสธร ไอโอดีนอยู่ในระดับเพียงพอ แต่ IQ เฉลี่ยต่ำกว่า 100 หรือพะเยา ที่ไอโอดีนอยู่ในระดับขาด แต่ IQ เฉลี่ยมากกว่า 100 แต่เมื่อดูภาพรวมก็ต้องยอมรับว่าสอดคล้องพอควร ทำให้ไอโอดีนยังเป็นปัจจัยที่ไม่ควรมองข้ามแต่อย่างใด

ผู้หญิงกับผู้ชายใคร IQ ดีกว่ากัน…ถ้าสนใจรายละเอียดมากกว่านี้

ลองเข้าไปอ่านในนี้ค่ะ

………………………………………………………….

เอาล่ะถึงคราวเหลียวมาดู EQ กันบ้าง

EQ ในภาพรวมยังอยู่ในเกณฑ์ปกติค่ะ แต่มีด้านที่ต่ำลงอย่างน่าสนใจดังนี้

ใน เด็ก 3-5 ปี ได้แก่ การปรับตัวต่อปัญหา และความกระตือรือร้น …อืม แปลไทยเป็นไทยก็คือ เด็กเราเริ่มมีแนวโน้มปรับตัวยาก และไม่ค่อยสนใจอะไร

ส่วนเด็ก 6-10 ปี ด้านที่ลดทำเอาขมวดคิ้วเพราะเป็นด้านหลักของพัฒนาการเด็ก ได้แก่ ความมุ่งมั่นพยายาม (Industry ของ Erikson)  ซึ่งเด็ก 6 -11ขวบในปี 2550 ก็คือวัยรุ่นในพศ.นี้นะคะ ไม่แปลกเลยใช่มั้ยที่เด็กๆเริ่มเห่อของนอก ชอบฟุ้งเฟ้อ ไม่อดทน  เพราะถ้าพัฒนาการขั้นนี้ไม่ผ่าน จะเกิด Inferior (ปมด้อย)ขึ้นแทนค่ะ แถมเด็กใน พศ.2554 ยังมีการลดเพิ่มอีกด้านคือ ความสุข ความเบิกบาน …เด็กเรามีแนวโน้มว่านอกจากเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ชอบสบาย อิจฉาและเรียกร้องแล้ว ยังไม่มีความสุข ความเบิกบานในชีวิต ไม่สามารถสร้างความสุขในตัวเองขึ้นมาได้อีกด้วยนะคะ

ถามอีกครั้ง จะ พอ และ เริ่มต้น กันอย่างจริงจังได้หรือยัง?

ภาพข้างบนคือการเปรียบเทียบ 6 จังหวัดต้นแบบ ในโครงการพัฒนา IQ-EQ เด็กไทย ซึ่งมีตัวชี้ชะตากันอีก 5 ปีข้างหน้าในการสำรวจ IQ ใหญ่อีกครั้งว่า… IQ เฉลี่ยเด็กวัยเรียนของ 6 จังหวัดนี้ต้องมากกว่า 100 ค่ะ

ทำไมถึงมีการเปรียบเทียบในด้านประชากร รายได้ต่อหัวต่อปี  GPP ของจังหวัด รวมทั้งอันดับรายได้เมื่อเทียบกันในประเทศให้ดู ก็เพราะตามทฤษฎี ถ้า GDP สูง รายได้เฉลี่ยต่อหัวต่อคนต่อปีมากกว่า 100,000 บาท คุณภาพของเด็กน่าจะดี แต่เราสวนทฤษฎีค่ะ GDP ไทยโตอย่างน่าชื่นใจอย่างต่อเนื่อง(ตามรายงาน) รายได้ต่อหัวเราเพิ่มขึ้น อัตราการเกิดเราลดลง อัตราการตายขณะคลอดลดลง มีการตรวจพัฒนาการสม่ำเสมอมากขึ้นและเด็กไทยพัฒนาการสมวัยมากกว่า 80 % (ตามรายงาน) ซึ่งคุณภาพเด็กเราน่าจะดีและ IQ เฉลี่ยเราน่าจะมากกว่า 100  เพราะเกิดน้อย พ่อแม่รวยขึ้น เข้าถึงระบบบริการสาธารณสุขดีขึ้น การศึกษาปรับเปลี่ยนให้ทัดเทียมนานาอารยะประเทศ … แต่ มันไม่ใช่…ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น?

แมะล่า IQ-EQ ไม่ใช่เรื่องเล็กๆแล้วล่ะค่ะ สหรัฐเคยสำรวจ IQ พร้อมเราเมื่อกว่า 10 ปีที่แล้ว IQ เฉลี่ยของเขาอยู่ระดับ 102 รัฐบาลยุคนั้นเต้นผาง เปิดวอร์รูม ตั้งแผนการศึกษาชาติ รวมทั้งควบคุมสื่อสำหรับเด็ก ออกกฎหมายแรงงานให้แม่ลาคลอดได้ 1 ปี และสามารถกลับมาทำงานตำแหน่งเดิมได้ พ่อสามารถลาคลอดเพื่อช่วยแม่เลี้ยงเด็ก พัฒนาระบบบริการสาธารณสุข ฯลฯ สารพัดจัดตั้ง เพราะอเมริกาต้องการเป็นเจ้าโลก ถ้าคนของเขา IQ เฉลี่ยอยู่ในเกณฑ์ปกติ จะเป็นผู้นำของโลกได้อย่างไร…ผลสำรวจหลังจากนั้น พบว่า IQ เฉลี่ยของเขาอยู่ที่ 112 ค่ะ  แล้วเราล่ะ? …อะแฮ่ม โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง ^ ^

สุดท้ายนี้ขออัญเชิญพระราชดำรัส

ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

ผู้ทรงพัฒนาการศึกษา

และทรงตราพระราชบัญญัติประถมศึกษาแห่งชาติ เมื่อ พศ.2464

มาไว้ในที่นี้ค่ะ

ข้าไม่ต้องการตำราเรียนที่เดินได้ ที่ข้าอยากได้นั้นคือเยาวชนที่เป็นสุภาพบุรุษ

ข้าจะไม่โศกเศร้าเลย ถ้าเจ้ามารายงานว่าเด็กคนหนึ่งเขียนหนังสือไม่คล่อง

คิดเลขซ้อนไม่เป็น และไม่รู้วิชาเรขาคณิต

ถ้าข้าได้รู้ว่าเด็กคนนั้นได้ศึกษาพอ

ที่จะรู้ว่าความเป็นลูกผู้ชายคืออะไร

ข้าต้องการให้การศึกษาเป็นสิ่งที่งดงาม

จนทำให้เด็กที่ออกไปแล้ว

หวนกลับมาคิดถึงในวันข้างหน้าด้วยความภาคภูมิใจ

 

จากจุดเริ่มต้นของการศึกษาอย่างเป็นแบบแผนของประเทศไทย

ปัจจุบันเราทำได้แบบไหนคะ?

 

« « Prev : เด็กอัจฉริยะ