พระจันทร์ร้องไห้…ที่ปาย..

โดย bangsai เมื่อ ธันวาคม 2, 2008 เวลา 8:09 ในหมวดหมู่ ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม #
อ่าน: 566

เราตระเวนปายตามแผนที่ที่เราได้มาจากขอนแก่น หลายที่ เช่นไปไหว้พระที่วัดน้ำฮู หมู่บ้านคนจีน น้ำตก หมอแปง โป่งน้ำร้อนท่าปาย สะพานประวัติศาสตร์ กองแลน วัดเย็น แล้วมาค่ำที่วัดหลวงกลางเมืองปาย

เรากะว่าเอารถไปจอดไว้หน้าโรงพยาบาลปายที่คุณหมอสุพัฒน์ kmsabai อยู่ที่นี่ แล้วเราก็เดินไปชมวัดหลวงแล้วเลยกินข้าวกลางเมืองปายแล้วเที่ยวอีกรอบถนนคนเดิน

ค่ำสลัวๆแล้วแต่เราก็ยังเดินเข้าวัดหลวง จึงรู้ว่าที่นี่เป็นลานจอดรถ เพื่อให้คนเอามาจอดใกล้ถนนคนเดิน เราเห็นพระเจดีย์สวยงาม จึงเดินเข้าไปถ่ายรูป แม่ลูกก็เดินชมรอบๆพระเจดีย์ แล้วลูกสาวก็เห็นพระจันทร์ยิ้ม โอยสวยจัง…..เราก็กดซะหลายรูป ทั้งๆที่ไม่มีขาตั้งกล้อง ก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่มีก็เสียหายไปแล้ว ต้องใช้มือนี่แหละ

ถ่ายรูปเสร็จก็เดินออกไปหาข้าวพื้นเมืองกินสมใจอยาก ระหว่างนั้นคนในตลาดเริ่มพูดกันถึงพระจันทร์ยิ้มแล้ว

เราอิ่มข้าวก็เดินชมสินค้าอีก ทีนี้เสียงโทรศัพท์มากันลั่นปายเลย ชักชวนให้ดูพระจันทร์ คนข้างกายก็โทรบ้าง มีญาติพี่น้องที่ไหน กี่คน บอกโม้ดดดด

แต่เป็นปรากฏการณ์ที่น่าชมมากครับ

รูปนี้เป็นพระจันทร์ร้องไห้ เพราะ พธม.ตายอีกแล้ว..

เด็กน้อยแก้มยุ้ย  อิอิ


7 ความคิดเห็น

  • #1 น้าอึ่งอ๊อบ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ธันวาคม 2008 เวลา 9:02

    พระจันทร์ยิ้มสวยเมื่อคืนนี้
    เหมือนบอกว่าขอให้มีข่าวดีถ้วนหน้า
    เช้านี้….เมื่อจันทร์ลา
    ยิ้มฉัน….ไม่เริงร่าเหมือนจันทร์เมื่อคืน
    …..
    ใจฉัน…..มันปนเศร้า
    อีกกี่คนเล่าที่ต้องขัดขืน
    อีกกี่คนที่หยัดยืน
    ต้องล้มครืน….เมื่อจันทร์ลา

  • #2 น้องจิ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ธันวาคม 2008 เวลา 17:50

    สวัสดีเจ้าค่ะ ลุงบางทราย
    น้องจิแวะมาบอกว่า คิดถึงลุงมากๆค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ถ้ามีโอกาสคงได้พบกันที่เชียงรายค่ะ รักลุงเด้อจ้า…หนูจิ

  • #3 rattiya ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ธันวาคม 2008 เวลา 18:11

    คนอาร้าย เขาให้ดูพระจันทร์ยิ้ม แล้วต้องมีความสุข
    แต่นี่ดูพระจันทร์ยิ้ม แล้วเศร้า
    เนอะ พี่บางทราย เนอะ

  • #4 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ธันวาคม 2008 เวลา 19:59

    อมยิ้มกับภาพสุดท้ายค่ะ ช่างทำจริงๆ

    จันทร์หมองเพราะเหตุใด..ใครทำให้จันทร์รานร้าว
    ดาริกาคู่พร่างพราว..ไฉนราวมีน้ำตา

    ยิ้มเถิดดารางาม..แม้นในยามต้องเหว่ว้า
    เลือนลบคราบน้ำตา..ทุกชีวาต้องก้าวเดิน

    แม้นพบกับขวากหนาม..ทุรยามย่างหาวเหิร
    อดทนเข้าเผชิญ..หาใดเกินกำลังใจ

    จันทราบนฟ้ากว้าง..เพื่อนร่วมทางที่สวยใส
    โอบอุ้มทุกดวงใจ..ด้วยความนัยที่ฉ่ำเย็น

    ดับทุกข์ที่ร้อนเร่า..ได้ทุกคราวที่มองเห็น
    โยงใยที่ซ่อนเร้น..แฝงอยู่เป็นเพลงขอจันทร์

    วันนี้ขอหายโศก..หมดวิโยคเป็นสุขสันต์
    พร่างพราวทั้งดาว-จันทร์..ขอแค่นั้นได้ไหมเอย ^ ^

  • #5 bangsai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ธันวาคม 2008 เวลา 21:31

    น้องอึีงอ๊อบ

    ความจริงอีเกิง (พระจันทร์) ที่ปรากฏแบบที่เห็นเป็นเรื่องน่ายินดี
    เพราะไม่ีค่อยเห็๋นภาพแบบนี้

    แต่การถ่ายรูปของเราเองต่างหากที่มือมันสั่น
    เลยภาพที่ได้คล้าย อีเกิงไห้…
    เลยหยิบเอารูปนี้มาเล่นต่อครับ อิอิ

  • #6 bangsai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ธันวาคม 2008 เวลา 21:33

    หวัดดี หลานจิ

    แล้วพบกันนะครับ ทราบว่ามากับป้าจุ๋มใช่ไหมครับ….

  • #7 bangsai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ธันวาคม 2008 เวลา 21:37

    น้องรัตติยาครับ

    ก็ใครต่อใครเขาดีในกัน พี่ก็ชอบใจเพราะไม่เคยเห็นภาพนี้มาก่อนเช่นกัน
    บังเอิญมาได้ภาพถ่ายมือสั่น อีเกิง คล้ายร้องไห้
    อารมณ์พาไป….


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
เพื่อป้องกันสแปมกรุณาป้อนรหัสคำในภาพด้วยครับ คลิกบนภาพเพื่อฟังเีสียงของรหัสคำ
คลิกเพื่อฟังเสียงของรหัสป้องกันสแปม


Main: 0.130352020264 sec
Sidebar: 0.128848075867 sec