ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาวเกาะ๕)

โดย อัยการชาวเกาะ เมื่อ 28 พฤศจิกายน 2008 เวลา 22:40 ในหมวดหมู่ เรื่องทั่วไป #
อ่าน: 13465

ตั้งใจเล่าเรื่องราวชีวิตเป็นการปอกเปลือกตัวเองว่าจะสองตอนจบ ทำไปทำมาก็ยาวไปเรื่อยๆ ว่าจะจบแต่มันยังด้วนๆอยู่ก็เลยลุกขึ้นมาเขียนต่อ แต่โชคไม่ดีรู้สึกเคืองๆตาซ้าย ตาขวากระตุก เลยเขียนมั่งหยุดมั่งมันก็เลยไม่จบสักที วันนี้ได้ฤกษ์เขียนต่อ ความจริงก็ไม่ใช่อะไรหรอก เขียนเรื่องความไว้วางใจจบแล้วมันก็รู้สึกเครียดๆเหมือนคนอ่านนั่นแหละ พอคนเขียนเครียดคนอ่านก็เครียด ก็เลยหาเรื่องมาคลายเครียดเล่าเรื่องราวในอดีตกันดีกว่า

ตอนสมัยผมจะสอบเข้าอัยการ มีพ่อตาอัยการคนหนึ่งรู้จักสนิทสนมกันดีกับพ่อ เขียนจดหมายถึงลูกเขยโดยให้พ่อเอามาให้ผมแล้วให้ผมเอาไปให้ผู้ใหญ่ท่านนั้น ผมขออ่านจดหมายแล้วผมคืนให้พ่อว่าผมไม่ต้องการแบบนี้ ถ้าผมจะเป็นอัยการก็ขอเป็นด้วยความสามารถของผม ผมเห็นแม่ยิ้มด้วยความรู้สึกที่ผมบอกได้ว่าแม่ภูมิใจ พ่อยิ้มแล้วพูดว่านึกแล้วว่าบัณฑูรไม่เอา…..แม่ก็พูดว่าแม่ก็นึกแล้ว

ผมเป็นข้าราชการที่ทำงานอย่างอื่นไม่เป็น ผมทำการค้าไม่เป็น และไม่ชอบทำอย่างอื่นนอกจากการเป็นข้าราชการของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผมไม่ชอบให้ใครมาวิ่งเต้นคดี ผมไม่ชอบคบใครที่หวังว่าคบอัยการแล้วจะช่วยได้เมื่อไปทำความผิดมา ผมไม่ชอบช่วยคนผิด และผมพูดจริงทำจริงถ้าบอกว่าช่วยไม่ได้และจะไม่ช่วย ต่อให้เขาไปขอร้องพ่อผมให้ช่วยพูดกับผม ก็ไม่ให้ และเมื่ออธิบายให้คุณพ่อผมฟังท่านก็จะเข้าใจด้วยเหตุผลที่ผมใช้บ่อยก็คือ ถ้าปล่อยให้คนทำอย่างนี้แล้วอัยการใช้อำนาจหน้าที่ช่วยเหลือไม่ว่าจะด้วยมีสินบนหรือเพราะอคติ สังคมจะอยู่ได้อย่างไร

ตอนเป็นอัยการจังหวัด ผู้คนอาจจะชอบผมหากเห็นว่าผมทำงานตรงไปตรงมา ผมขอให้ศาลริบรถบรรทุกที่บรรทุกน้ำหนักเกิน ริบเรือประมงที่ลากอวนชายฝั่งทำให้ทรัพยากรชายฝั่งเสียหาย ขอให้ศาลจำคุกผู้บุกรุกป่าสงวนแห่งชาติ ริบรถจักรยานยนต์ที่ใช้ในการแข่งบนถนน โดยไม่เกรงหน้าอินทร์หน้าพรหม และพอเราเอาจริงตลอดสองปีที่เป็นอัยการจังหวัดแทบจะไม่มีใครมากล้าขอให้ผมช่วยในเรื่องเหล่านี้เลย

การทำงานในการสร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชน ผมยอมให้ประชาชนตรวจสอบผมได้ ผมสั่งให้ลูกน้องพิมพ์คำสั่งไม่ฟ้องพร้อมด้วยเหตุผลแห่งคำสั่งใส่แฟ้มให้ประชาชนตรวจสอบการทำงานผมได้ ดังนั้นลูกน้องผมแต่ละคนถ้าจะสั่งไม่ฟ้องต้องมั่นใจในความเห็นของตัวเอง เพราะถ้าเหตุผลไม่ดีผมไม่ผ่านให้ แม้แต่จะสั่งฟ้องก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะฟ้องตามหากผมเห็นว่าชาวบ้านไม่ได้รับความเป็นธรรม จำเลยบางคนเดินงงออกจากที่ทำงานเพราะนึกว่าวันนี้ถูกฟ้องแน่แล้ว แต่เมื่อผมเห็นว่าเขาไม่ผิด หรือพยานหลักฐานไม่สามารถพิสูจน์ความผิดของเขาได้ผมก็จะสั่งไม่ฟ้อง

ผมทราบดีว่าคนไม่ชอบผมก็มีเยอะ เพราะผมไม่เห็นแก่ประโยขน์ส่วนตน ผมไม่ยอมให้เขาเอาเงินมาฟาดหัวผม ภูเก็ตเป็นแหล่งผลประโยชน์มากมายมหาศาล ผมถือว่าการเป็นคนในกระบวนการยุติธรรมต้องทำตัวให้ประชาชนไว้วางใจ ผมไม่เคยปฏิเสธอดีตว่าผมเคยไปนั่งตามผับ ไปอาบอบนวด ตามสมัยนิยม เคยสูบบุหรี่ ดื่มเหล้า แต่ผมเลิกแล้ว เพราะหากยังทำตัวอย่างนั้นจะให้ประชาชนเชื่อถือในความบริสุทธิ์ในการทำงานอย่างไร

เอ๊ะ..รู้สึกว่าวันนี้เขียนออกแนวเครียดๆแฮะ…อิอิ จากการที่ทำตัวแบบนี้ในตอนซื้อบ้านเป็นของตัวเอง เราก็ต้องกระเหม็ดกระแหม่กันทั้งครอบครัว มีอัยการรุ่นพี่คนหนึ่งขอไปทานข้าวที่บ้าน เห็นผมทานข้าวกับน้ำพริก ผักต้ม ผัดผัก เอาไปล้อแต่ไม่ใช่แบบดูถูก แต่ล้อเพราะเราเป็นน้องรักที่ทำตัวแบบที่พี่เขาอยากให้เราเป็น และพี่คนนี้เองที่ผลักดันให้ผมได้อยู่ภูเก็ตอย่างต่อเนื่อง และแม้ผมมีแขกชาวเฮฮาศาสตร์ก็พี่คนนี้แหละที่หาเรือลำเบ้อเริ่มมาให้พวกเราเดินทางแถมยังไปตกปลามาให้พวกเราได้กินกัน จนเมื่อเกิดวิกฤตฟองสบู่โรคต้มยำกุ้ง เราสู้กับการผ่อนบ้านไหม ทำขนมขายก็แล้ว บัตรเครดิตก็ถูกรูดมาจ่ายค่าบ้าน จนเป็นหนี้อีลุงตุงนังไปหมด ดอกเบี้ยเบิกบานมาก อิอิ เงินค่าเช่าซื้อที่จ่ายมาล้านกว่าบาทในที่สุดหนี้ก็ท่วมเงินต้น และแถมยังเป็นหนี้บัตรเครดิตเข้าไปอีก คุณแอ๊ดกับผมนั่งจับมือกันที่หน้าบ้าน คุณแอ๊ดพูดว่าเรายอมให้แบ๊งค์ยึดเหอะ ถือว่าเราลงทุนทำการค้าแล้วขาดทุนไปล้านกว่าบาทแล้วกันนะ เราไปเช่าบ้านอยู่ก็แล้วกัน ผมบอกตกลงเพราะผมไม่อายเพราะเราไม่ได้คดโกงใคร และถ้าผมเรียกรับเงินผลประโยชน์ที่ติดมากับสำนวนคดีผมก็คงไม่เป็นหนี้

ผมออกไปช่วยเหลือชาวบ้าน ทำแต่งานที่ให้คำแนะนำปรึกษาคนอื่นช่วยงานโรงเรียน ช่วยให้เด็กได้มีความรู้สอบเข้ามหาวิทยาลัยเชิญอาจารย์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมาสอนเสริมให้นักเรียนทั้งจังหวัดภูเก็ต ไม่ค่อยได้พักผ่อน แต่มีเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นทนายความมันจับความรู้สึกของผมได้

อยู่ๆวันหนึ่งเขาก็ถามขึ้นมาเฉยๆว่า พี่ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ผมก็บอกว่ามี..แต่เอ็งช่วยไม่ได้หรอก มันก็บอกว่าก็บอกมาสิ เผื่อจะช่วยอะไรกันได้บ้าง พอรู้ว่าผมเป็นหนี้แบ๊งค์อยู่ประมาณ ๕๐๐,๐๐๐ บาท มันบอกว่าเรื่องเล็ก แล้วก็ไปพาพี่ๆที่ผมเคารพนับถือมาที่บ้านบอกให้พี่ๆเขาทราบ ท่านทราบไหมครับว่าอะไรเกิดขึ้น พี่สองท่านที่ไม่เคยขอร้องผมในเรื่องคดีแม้แต่ครั้งเดียวจนกระทั่งถึงปัจจุบัน คนหนึ่งควักเงินให้สองแสนบาท อีกคนหนึ่งควักให้สองแสนห้าหมื่นบาท ที่เหลือให้ไปช่วยตัวเอง ผมกับคุณแอ๊ดกราบขอบคุณเขา แต่บอกว่าขอให้ถือว่าผมยืมโดยไม่มีดอกเบี้ยก็แล้วกัน ผมไปเจรจากับแบ๊งค์ให้ลดยอดหนี้ ปรับโครงสร้างหนี้ใหม่ให้อยู่ในระดับที่เราผ่อนได้ ครอบครัวเราหายใจได้คล่องขึ้น และต่อมาก็ไปขอกู้อีกแบ๊งค์เป็นรีไฟแนนซ์ดอกเบี้ยก็ถูกลงไปอีก เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมาเป็นสิบปีแล้ว ผมคืนเงินไปให้พี่ท่านหนึ่งแล้ว ส่วนอีกท่านยังไม่ได้คืนเพราะยังไม่มี อิอิ (ส่วนน้องที่เป็นทนายเขาเสียชีวิตไปแล้ว)

เราช่วยกันหารายได้เพิ่ม คุณแอ๊ดทำขนมขาย (ถั่วเคลือบงา) โดยเรียนรู้ทางโทรศัพท์จากภรรยาของอัยการท่านหนึ่ง แล้วมาพัฒนาฝีมือเอาเองจนกระทั่งถั่วเคลือบของคุณแอ๊ดมีงาติดรอบเม็ดถั่ว(เป็นเทคนิคเฉพาะตัว) เราทำงานเป็นของที่ระลึกขายพวกนักท่องเที่ยวต่างชาติในราคาที่เราพอใจ แต่เขาเอาไปขายในราคาที่เขาพอใจ เชื่อไหมว่าถั่วเคลือบงา เราขายส่ง ๑๖ บาท แต่เขาเอาไปขาย ถึง ๔๕ บาท แถมขายดี ผมต้องไปแบกถั่วแบกงาเป็นถุงมาขึ้นรถให้คุณแอ๊ดไปทำขนม แล้วขับไปส่งลูกค้า ในที่สุดเราแก้วิกฤตของเราได้จากการช่วยเหลือของเพื่อน จากการสู้ของเราทั้งสองด้วยความเข้าใจกัน เราไม่เอาอารมณ์เสียมาใส่กันด้วยเรื่องเศรษฐกิจ
เราฝ่าวิกฤตกันมาได้ จนปัจจุบันเรามีความสุขกันในครอบครัวของเรา ลูกชายหญิงก็จบการศึกษาแล้ว ต่างมีงานทำแล้ว ชีวิตคนเป็นพ่อแม่เกือบสมบูรณ์แล้ว แต่หน้าที่ของความเป็นพ่อแม่ก็ยังคงมีต่อไปจนตลอดชีวิต

ถอดบทเรียนชีวิต
๑.เมื่อเกิดวิกฤต ครอบครัวต้องตั้งมั่นร่วมกันแก้ไขปัญหาอย่างมีสติ ไม่ใช่เอะอะก็ฆ่าตัวตาย
๒.ถ้าสิ่งที่ทำเป็นเรื่องความสุจริตก็อย่าอายที่จะทำ เป็นอัยการหากจะทำขนมขายไม่มีใครเขาว่าหรอก มีแต่ชาวบ้านเขาจะรู้สึกดีที่เราทำมาหากินโดยสุจริต
๓.บุญคุณคนต้องทดแทน แค้นต้องชำระ(ที่ใจของเรา)
๔.การทำความดี เป็นเรื่องต้องทำ การทำเพื่อผู้อื่นซึ่งเป็นเรื่องการให้ เมื่อถึงคราวลำบากจะมีคนเห็น หากเขาช่วยได้เขาช่วยแน่
๕.ทำงานใดก็ตามต้องทำอย่างจริงจังจึงจะเกิดความเชื่อถือ
๖.การที่เราไม่ยอมใช้ระบบอุปถัมภ์ในการสอบเข้า ทำให้เราสามารถใช้ระบบคุณธรรมในการทำงานได้อย่างไม่ต้องกลัวเกรง

Post to Twitter Post to Facebook

« « Prev : ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาวเกาะ๔)

Next : วันพ่อกับหน้าที่ของพ่อ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

37 ความคิดเห็น

  • #1 อุ้ยจั๋นตา ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2008 เวลา 6:26

    ติดตามอ่านอย่างไม่วางตาค่ะ

    แด่…นักสู้ผู้ทรนง..
    ด้วยความนับถือค่ะ

  • #2 หมอเจ๊ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2008 เวลา 7:30

    อ่านแล้วทำให้พี่รับรู้ตัวเองว่า เรื่องครอบครัวก็เป็นจุดเปราะบางของพี่ thanks.

  • #3 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2008 เวลา 13:29

    ขอบคุณครับอุ้ย..ผมไม่ได้ทรนงอะไรหรอกครับ ไม่ใช่ผ้าขาว ผมก็มีเปื้อนบ้าง แต่เมื่อเราอายุแก่ตัวมากขึ้น เรารับรู้สิ่งเป็นไปในโลกมากขึ้น เราใคร่ครวญความถูกผิดมากขึ้น จึงเป็นตัวตนของเราในวันนี้ ผมทรนงเพราะไม่มีแผลให้ใครมาเปิด ความผิดพลาดในการทำงานมีบ้างแต่ไม่ได้เกิดจากการทุจริต หากจะถุกลงโทษบ้างก็ไม่เป็นไร(แต่ก็ยังไม่โดน) แต่ก็ได้แต่พร่ำสอนอัยการรุ่นหลังให้รักเกียรติศักดิ์ศรีของความเป็นอัยการ ให้สร้างชื่อเสียงในความเป็นผู้ที่อยู่ในกระบวนการยุติธรรมที่จะต้องให้ความยุติธรรมแก่ผู้คน สักวันหนึ่งสังคมเราจะดีขึ้นกว่านี้ครับ

  • #4 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2008 เวลา 13:30

    พี่ตาครับ ไม่มีใครสมบูรณ์ทุกเรื่อง ผมมีชื่อเสียงแต่ไม่มีตังค์ และผมมีความสุขมากกว่าคนมีตังค์ครับพี่

  • #5 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2008 เวลา 18:19

    อยากมีวาสนาได้กินถั่วเคลือบงาค่ะ เพราะเป็นขนมที่สร้างคน สร้างความหวังและอนาคต ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆตลอดมานะคะ

  • #6 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2008 เวลา 18:29

    น้องเบิร์ดอาจจะต้องรอนาน เพราะพี่แอ๊ดเก็บกะทะไปนานแล้ว (แบบว่ารวยแล้ว อิอิ)นานๆทำทีก็จะมีปัญหากับจังหวะของการเคลือบงา จะบอกพี่แอ๊ดให้ อิอิ แต่พี่แอดมาทำ “น้ำสลัดไม่หลุด” ที่หลายคนได้ทานแล้ว แต่น้องเบิร์ดยังไม่ได้ทานเพราะไม่ไปภูเก็ต อิอิ

  • #7 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 17 ธันวาคม 2008 เวลา 14:53

    เขียนดีเหลือเกิน คงให้รางวัลเป็นกอด ใช่ไหมเบิร์ด
    เสียดายพลาดท่าตรงที่ไม่ได้มา เฮฮา 6 ไม่งั้นตกหลุมพรางเราไปแล้ว
    อิอิ แปลว่า 2 อิ

  • #8 ลานไผเป็นไผ » เจ้าเป็นไผ… สะท้านยุทธจักร(ตอนรวมจอมยุทธ์) ให้ความคิดเห็นเมื่อ 1 กุมภาพันธ 2009 เวลา 18:00

    [...] อัยการชาวเกาะ      ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาวเกาะ) ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาวเกาะ๒) ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาวเกาะ๓) ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาวเกาะ๔) ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาว… [...]

  • #9 krupu ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 กุมภาพันธ 2009 เวลา 19:13

    ตั้งใจจะมายิ้ม
    ทำไมมีน้ำตาซึม ๆ ไหลออกมาก่อนไม่ทราบค่ะ

    ขอบพระคุณค่ะ ไม่รู้จะใช้คำไหนขอบคุณดี สำหรับบันทึกอันทรงคุณค่าเหล่านี้

    คราวหน้าอย่าแปลกใจนะคะ ถ้าน้องครูปูจะขอ “กอด” ให้แน่นขึ้นไปอีกแยะเลยหล่ะค่ะ ^_^

  • #10 Oakley Sunglasses Sale ให้ความคิดเห็นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2014 เวลา 16:58

    http://www.alltheworldsprimates.org/oakleysunglassesoutlet.html Oakley Sunglasses Sale
    Oakley Sunglasses Sale

  • #11 film acting schools nyc ให้ความคิดเห็นเมื่อ 9 ตุลาคม 2018 เวลา 13:21

    I studied in a number of colleges for performing.

  • #12 turl.ca ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 ธันวาคม 2018 เวลา 6:31

    I think that everything posted was very logical.
    But, what about this? what if you typed a catchier title?
    I am not suggesting your content isn’t solid, however what if
    you added something to possibly grab folk’s attention? I mean ลานบนเกาะ
    » ส่งการบ้านครูบา(ปอกเปลือกอัยการชาวเกาะ๕) is kinda vanilla.
    You could glance at Yahoo’s home page and watch how they create article titles to get viewers interested.
    You might add a related video or a related pic or two to grab people excited about
    everything’ve written. Just my opinion, it might make your website a little
    livelier.

  • #13 whitepages ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 ธันวาคม 2018 เวลา 18:49

    This post is actually a nice one it assists new web users, who
    are wishing for blogging.

  • #14 whitepages ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 ธันวาคม 2018 เวลา 23:55

    Appreciate this post. Let me try it out.

  • #15 Ngan ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2018 เวลา 2:20

    Hi there to every single one, it’s really a fastidious for me to pay a quick visit this web site, it contains
    helpful Information.

  • #16 Trena ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 ธันวาคม 2018 เวลา 7:05

    Hello, i think that i noticed you visited my site thus i got
    here to go back the prefer?.I am attempting to to find issues to improve my
    site!I assume its good enough to use some of your concepts!!

  • #17 http://www.justparts.com ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 ธันวาคม 2018 เวลา 1:33

    Heya i am for the first time here. I found this board and I find It really useful
    & it helped me out much. I hope to give something back and aid others like you aided me.

  • #18 brazil flag emoji ให้ความคิดเห็นเมื่อ 7 มกราคม 2019 เวลา 13:42

    I’m amazed, I have to admit. Seldom do I encounter a blog that’s
    both equally educative and amusing, and let me tell you, you’ve hit the nail on the
    head. The issue is something which too few folks are speaking intelligently about.
    Now i’m very happy I found this during my hunt for something concerning this.

  • #19 Daniel Dantas ให้ความคิดเห็นเมื่อ 8 มกราคม 2019 เวลา 16:34

    This paragraph will assist the internet visitors for creating new blog or even a weblog from start to end.

  • #20 brazil flag coloring page ให้ความคิดเห็นเมื่อ 15 มกราคม 2019 เวลา 16:25

    I visit each day some web sites and websites to read articles, except this weblog gives quality based content.

  • #21 Teri ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 มกราคม 2019 เวลา 3:25

    Hello there! This is kind of off topic but I need
    some guidance from an established blog. Is it tough to set up your own blog?
    I’m not very techincal but I can figure things out pretty fast.
    I’m thinking about setting up my own but I’m not sure
    where to start. Do you have any tips or suggestions? Appreciate it

  • #22 Latashia ให้ความคิดเห็นเมื่อ 1 กุมภาพันธ 2019 เวลา 4:15

    This page truly has all of the information and facts I wanted about this subject
    and didn’t know who to ask.

  • #23 Marlene ให้ความคิดเห็นเมื่อ 7 กุมภาพันธ 2019 เวลา 6:31

    Thank you for your interest in Funding Advice.

  • #24 Donnie ให้ความคิดเห็นเมื่อ 16 กุมภาพันธ 2019 เวลา 14:15

    All kinds of investments come with certain dangers.

  • #25 Kenneth ให้ความคิดเห็นเมื่อ 21 กุมภาพันธ 2019 เวลา 8:59

    Hi! This is my first visit to your blog! We are a group of volunteers and starting a new initiative in a community in the same niche.

    Your blog provided us beneficial information to work on. You have done
    a wonderful job!

  • #26 Alexis ให้ความคิดเห็นเมื่อ 21 กุมภาพันธ 2019 เวลา 20:24

    I am curious to find out what blog system you’re using? I’m experiencing some minor security problems with my latest site and I’d like to
    find something more safeguarded. Do you have any suggestions?

  • #27 Emil ให้ความคิดเห็นเมื่อ 24 กุมภาพันธ 2019 เวลา 4:06

    Its like you read my mind! You seem to know a lot about this,
    like you wrote the book in it or something. I think that you can do with
    some pics to drive the message home a little bit, but instead of that, this is magnificent blog.
    A great read. I will certainly be back.

  • #28 Malissa ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 กุมภาพันธ 2019 เวลา 0:20

    I believe this is one of the such a lot vital info for me.
    And i’m happy studying your article. But want to observation on some
    common issues, The website style is great, the articles is in reality excellent : D.
    Just right process, cheers

  • #29 Tayla ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 กุมภาพันธ 2019 เวลา 20:15

    Hey would you mind letting me know which web host you’re using?
    I’ve loaded your blog in 3 different browsers and I must say this blog loads a lot quicker then most.
    Can you recommend a good web hosting provider at
    a honest price? Thank you, I appreciate it!

  • #30 Maryjo ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 มีนาคม 2019 เวลา 5:28

    Thanks for your marvelous posting! I seriously
    enjoyed reading it, you are a great author.I will be sure to bookmark your
    blog and will often come back down the road. I want to encourage you to ultimately continue your great job,
    have a nice day!

  • #31 Weldon ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 มีนาคม 2019 เวลา 15:17

    I was wondering if you ever considered changing the structure of your blog?
    Its very well written; I love what youve got to say.
    But maybe you could a little more in the way of content so people could
    connect with it better. Youve got an awful lot of text for only having 1 or two pictures.
    Maybe you could space it out better?

  • #32 Luiz Gastão Bittencourt da Silva ให้ความคิดเห็นเมื่อ 12 มีนาคม 2019 เวลา 5:53

    I am truly delighted to read this blog posts which includes tons of
    valuable data, thanks for providing such data.

  • #33 Emelia ให้ความคิดเห็นเมื่อ 12 มีนาคม 2019 เวลา 13:29

    I was wondering if you ever thought of changing the layout of your
    blog? Its very well written; I love what youve got to say.
    But maybe you could a little more in the way of content so people could connect with it better.
    Youve got an awful lot of text for only having 1 or two pictures.
    Maybe you could space it out better?

  • #34 Ali ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 มีนาคม 2019 เวลา 4:06

    I like it when people get together and share ideas. Great site, keep it up!

  • #35 tinyurl.com ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 มีนาคม 2019 เวลา 6:35

    Hi, the whole thing is going fine here and ofcourse every one is
    sharing data, that’s really excellent, keep up writing.

  • #36 Lynell ให้ความคิดเห็นเมื่อ 16 มีนาคม 2019 เวลา 4:01

    Your style is so unique in comparison to other folks I’ve read stuff from.
    Thanks for posting when you’ve got the opportunity, Guess I will just bookmark
    this site.

  • #37 Irving ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 มีนาคม 2019 เวลา 23:17

    Good post. I absolutely appreciate this website.
    Continue the good work!


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.1743848323822 sec
Sidebar: 0.050246953964233 sec