ลานเวลา

ศุกร์ที่ผ่านมา ดร.อุ้ยสร้อยส่งเสียงมาในยามเย็นว่า..เม้งมาเชียงใหม่ ว่างแค่เย็นนี้..
ดังนั้น หลังจากที่แวะรับน้าอึ่งอ๊อบกับอุ้ย ก็ถึงช่วงเวลาปฏิบัติการ ชิงตัว ดร.เม้งในยามค่ำ
อ่านต่อ »

ฝนที่ตกหนักต่อเนื่องทำให้ใครบางคนออกอาการเบื่อหน่าย
เฝ้าคอยเมื่อใดฝนจะหาย  ก็ไม่หยุดตกสักทีนี่
พอมีช่วงฝนซา ก็รีบคว้าร่มออกไปเดินเล่น
ให้น้ำหยดกระเซ็นพอได้ชุ่มชื่น  บ้างก็แอบถอดรองเท้ายืนย่ำในแอ่งน้ำ
ก่อนจะเดินตามกันต้อยๆ ไปหาที่เล่น เมื่อฝนขาดเม็ด
อ่านต่อ »

แม้ชอบแต่งตัวง่ายๆ แต่มักจะติดใจลวดลายบนผืนผ้าทอมือ
ยิ่งได้เห็นขั้นตอนของการผลิต  ทั้งยังเคยคิดอ่านชวนเด็กๆ ลองปั่นฝ้าย
ได้ลองลงมือทำ ยิ่งเห็นความละเมียดละไม และทึ่งในภูมิปัญญา
ที่กว่าจะได้ผ้าผืนงามต้องแลกมาด้วยความอดทน พากเพียร
ทั้งเป็นเรื่องของการส่งต่อศาสตร์และศิลปะ
ซึ่งล้วนผ่านการถ่ายทอด สั่งสม จากประสบการณ์อันยาวนาน และการคิดต่อยอด

มีโอกาสพาน้องไปเดินดูข้าวของที่แหล่งรับรองนักท่องเที่ยวผู้มาเยือนเมืองหละปูน
เห็นผ้าลวดลายแปลกตา จึงเร่เข้าไปพูดคุย ทำให้ได้ อึ้งและทึ่ง

อ่านต่อ »

อ่านบันทึกนี้ของครูบาแล้ว เอาไปคิดต่อก่อนนอน  ทำเอาตาค้าง..นอนไม่หลับ  เลยเป็นโอกาสให้ได้ลุกมายืนมองดาวเต็มฟ้า ท่ามกลางสายลมเย็นโชยมา..เอ้อ..ดีเหมือนกัน
อ่านต่อ »

หลังจากร้อนแล้งมานาน  ลมแรงและสายฝนก็เริ่มโปรยมา
ให้มองเห็นความมีชีวิตชีวาของพืชพรรณได้บ้าง
แค่ฝนแรกลง  ต้นแคนาที่ออกดอกหล่นเกลื่อนทุกเช้ามาตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคม
จนดอกเริ่มเล็กลง  กลับคืนเป็นให้ดอกเต่งโตขาวสวยพราวอยู่ใต้ต้น
อ่านต่อ »

ภาพไฟไหม้ไฟลุกโชน เปลวเพลิงลูกใหญ่ และควันไฟโหมกระจาย เป็นภาพน่ากลัวและชวนตระหนก

สถานที่สำคัญ ธนาคาร ห้างร้าน แห่งแล้วแห่งเล่าถูกความชั่วร้ายและโหดเหี้ยมลงมือทำลายและเผาอย่างเมามัน โดยมุ่งให้เกิดความพินาศหายนะขึ้นในวงกว้างด้วยความสะใจ

อ่านต่อ »

ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน..
หลานสาวเปรยๆ ให้ได้ยิน..เออเนาะ..เร็วจัง อีกไม่กี่วันก็ขึ้นปีหกแล้ว
ไม่ทันรู้ตัวเลย..จะต้องรักษาคนไข้เองแล้วนะ..นี่ว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือให้มากขึ้น..
ต้องอยู่แผนกอุบัติเหตุก่อนเสียด้วย

อ่านต่อ »

ช่วงปลายปีการศึกษา มักจะเป็นเวลาที่มีงานเข้ามามาก
ทั้งที่วางแผนไว้ และงานใหม่ที่แทรกเข้ามา
บรรดาลูกศิษย์ทั้งหลายก็กระจายกันไปหาที่เรียนต่อ
งานเซ็นเอกสาร งานประเมิน งานประชุม ทยอยกันเข้ามาไม่หยุดหย่อน
เรื่องนี้ขอเร็วนะคะ..เรื่องนี้เข้ามาด่วน..เรื่องนี้จะว่าอย่างไร..ฯลฯ
ยามอยากจะพัก..ก็มักจะแวะเข้ามาในลาน
อ่านเรื่อง ดูภาพ ให้ได้รอยยิ้ม ได้ความคิด ที่เปลี่ยนมุมออกไป
บางทีก็ได้เห็นงานของชาวลานบางท่านที่แสนเหนื่อยหนัก
ทำให้ชักไม่กล้าบ่น ด้วยเทียบกับงานของตนแล้วดูเล็กลงไปได้

อ่านต่อ »

เล่าต่อจากบันทึกที่แล้ว..

ศิษย์ต่างวัยต่างรุ่นทยอยกันเข้าพักในสถานที่จัดงานตั้งแต่ก่อนวันจริงเพื่อช่วยเตรียมงาน
ท่านอธิการบดีมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัยได้ให้ความเมตตาหลายประการ
ทั้งเป็นประธานสงฆ์และบรรยายธรรม ที่นำให้ได้คิด..

อ่านต่อ »

ได้อ่านบันทึกของครูบาและรอกอด..
ทำให้นึกถึงช่วงเวลาและที่มาของเรื่องราว
เมื่อคราวร่วมงานกตัญญุตา..บูชาครู ที่ตั้งใจจะเล่า
แต่งานก็เวียนเข้ามาไม่ขาดสาย ปล่อยให้ลานร้างว่างเปล่าอยู่นาน

อ่านต่อ »