ขอให้มีปาฏิหาริย์..
อ่าน: 188ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน..
หลานสาวเปรยๆ ให้ได้ยิน..เออเนาะ..เร็วจัง อีกไม่กี่วันก็ขึ้นปีหกแล้ว
ไม่ทันรู้ตัวเลย..จะต้องรักษาคนไข้เองแล้วนะ..นี่ว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือให้มากขึ้น..
ต้องอยู่แผนกอุบัติเหตุก่อนเสียด้วย
ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน..
หลานสาวเปรยๆ ให้ได้ยิน..เออเนาะ..เร็วจัง อีกไม่กี่วันก็ขึ้นปีหกแล้ว
ไม่ทันรู้ตัวเลย..จะต้องรักษาคนไข้เองแล้วนะ..นี่ว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือให้มากขึ้น..
ต้องอยู่แผนกอุบัติเหตุก่อนเสียด้วย
ช่วงปลายปีการศึกษา มักจะเป็นเวลาที่มีงานเข้ามามาก
ทั้งที่วางแผนไว้ และงานใหม่ที่แทรกเข้ามา
บรรดาลูกศิษย์ทั้งหลายก็กระจายกันไปหาที่เรียนต่อ
งานเซ็นเอกสาร งานประเมิน งานประชุม ทยอยกันเข้ามาไม่หยุดหย่อน
เรื่องนี้ขอเร็วนะคะ..เรื่องนี้เข้ามาด่วน..เรื่องนี้จะว่าอย่างไร..ฯลฯ
ยามอยากจะพัก..ก็มักจะแวะเข้ามาในลาน
อ่านเรื่อง ดูภาพ ให้ได้รอยยิ้ม ได้ความคิด ที่เปลี่ยนมุมออกไป
บางทีก็ได้เห็นงานของชาวลานบางท่านที่แสนเหนื่อยหนัก
ทำให้ชักไม่กล้าบ่น ด้วยเทียบกับงานของตนแล้วดูเล็กลงไปได้
เล่าต่อจากบันทึกที่แล้ว..
ศิษย์ต่างวัยต่างรุ่นทยอยกันเข้าพักในสถานที่จัดงานตั้งแต่ก่อนวันจริงเพื่อช่วยเตรียมงาน
ท่านอธิการบดีมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัยได้ให้ความเมตตาหลายประการ
ทั้งเป็นประธานสงฆ์และบรรยายธรรม ที่นำให้ได้คิด..
ทุกปีเมื่อถึงวันครูจะอยู่ร่วมพิธีของจังหวัด
ซึ่งจะมีโอกาสร่วมกันอ่านคำฉันท์และสงบใจระลึกถึงพระคุณครู
ในปีนี้มีวันครูที่แปลกไป ด้วยได้รับคัดเลือกให้ไปรับเกียรติบัตร
ที่ชื่อยาวทั้งหน่วยงานผู้จัดและชื่อรางวัล
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการ
และสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา (สกสค.) กระทรวงศึกษาธิการ
ในเกียรติบัตรเขียนไว้ว่า
“ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ เป็นผู้ทำคุณประโยชน์ทางด้านการศึกษา
อุทิศตน เสียสละ อดทน ในการปฏิบัติหน้าที่และพัฒนาคุณภาพชีวิต
เป็นแบบอย่างที่ดี เป็นที่ประจักษ์ต่อสาธารณชน”
อ่านต่อ »
เสียงพลุเกรียวกราวเพิ่งจะสงบลง
ยืนอยู่กลางสนาม รับวันแรกของปีใหม่
ฟ้าใส นวลแสงจันทร์กระจ่างไปทั่ว
มีแสงพริบพรายจากโคมลอยเกลื่อนฟ้า
ปกติเมื่อเดินทางไปสวนป่ามหาชีวาลัยอีสาน
มักเดินทางจากบ้านพร้อมกับเพื่อนร่วมทาง
ที่สร้างบรรยากาศให้ไม่เงียบเหงา
เพราะจะมีเรื่องเล่าเคล้าเสียงหัวเราะสนุกสนาน
แต่ครั้งนี้มีงานให้ต้องเข้ากรุงเสียก่อน
แล้วจึงย้อนไปสายอีสานในอีกสองสามวันถัดมา
พาให้แผนการเดินทางแปลกเปลี่ยนไป
ได้ตื่นตาตื่นใจ ตั้งแต่ช่วยกันหาเส้นทางออกจากเมืองกรุง!!!
อ่านต่อ »
ตั้งแต่ได้รับ Tag จากน้องครูปูเจ้าของลานเรียนชีวิต
ก็ปล่อยให้น้องรออยู่นั่นแล้ว ตามประสาคนคิดช้า
เมื่อได้เวลามาทบทวนถึงสิ่งที่อยากจะทำ
ก็ยังเป็นเรื่องราวที่ไม่พ้นจากเด็ก
อ่านต่อ »
เคยเล่นกับมดไหมคะ
นั่งดู นอนดู มดเดินกันเป็นแถวๆ แวะพัก ทักทายกันบ้าง
บางทีก็แกล้งเอาใบไม้ ดอกหญ้า ไปขวางทาง แล้วดูว่ามดจะทำอย่างไร
เห็นบางตัวหลงไปไกล ก็คอยเอาใบไม้ไปกั้นให้หันไปในทิศที่มีเพื่อนเดิน
อ่านต่อ »
วันนี้มีงานต้องค้นเอกสารเก่าๆ
เจอบันทึกที่เขียนไว้ เมื่อครั้งมีเวลาได้ใกล้ชิดกับเจ้าตัวเล็ก
ทำงานคืบไปได้ช้า เพราะมัวแต่หัวเราะฮ่าๆ
และรำลึกถึงวัยเยาว์อันสดใสของใครหลายคน
ด้วยอารมณ์อยากซุกซนจึงคัดเลือกมาเฉพาะเรื่องความเป็นหญิงและชาย
ให้ได้ลองอ่านกัน…
อ่านต่อ »