บทความที่ลูกๆเขียนถึงพ่อและแม่(๔) แน่จริง…อ่านแล้วอย่าร้องไห้

โดย อัยการชาวเกาะ เมื่อ 23 มกราคม 2009 เวลา 0:33 ในหมวดหมู่ เรื่องทั่วไป, เฮฮาศาสตร์ #
อ่าน: 1987

บทความนี้เป็นของโกไข่ (จุมพล ทองตัน) น้องชายผมเอง เขียนถึงแม่ในหนังสือที่ระลึกที่เราทำเล่มล่าสุดนี้ เป็นบทความใหม่เอี่ยมและจะแจกแขกที่มาร่วมงานในวันที่ ๒๔ ม.ค.นี้ เอามาให้อ่านกันก่อนครับ

“กุ๊กกุ๊กกรู ๆ ๆ” เสียงผู้หญิงวัยกลางคนร้องเรียกเด็กน้อยตาดำๆที่นั่งเรียงรายเกือบเป็นวงกลม เชิญชวนแกมล่อหลอกให้กินข้าวสวยร้อนๆที่คลุกกับปลาทอดเนื้อนุ่มเป็นคำๆ ก่อนจะส่งไปโรงเรียน

พลันที่เด็กๆออกไปเรียนหนังสือ การจัดการกับเสื้อผ้ากองพะเนินก็เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องทันทีทั้งๆที่ในตอนเช้ามืด เธอต้องออกไปตลาดเพื่อเตรียมหุงหาอาหารและจัดการกับเครื่องแต่งกายของเด็กๆกลุ่มนี้

เด็กน้อยในวงล้อมแห่งความรักนั้น หาได้มีแต่ลูกของตัวเองไม่ ภารกิจอันหนักหน่วงในยามนั้น ไม่ได้ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งเหนื่อยหน่าย ท้อแท้ หรือแม้แต่เสียงบ่นสักนิดให้สามีได้ยิน เธอกลับทำด้วยความเต็มใจ ในเมื่อตัดสินใจแล้วว่า เธอจะเข้ามาเป็นสะใภ้ของสกุลนี้ และจะปฏิบัติหน้าที่ของศรีภรรยาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

นั่นคือเรื่องราวเพียงเศษเสี้ยวของชีวิตมะราตรีในอดีต มะที่ดูแลลูกและหลานไปพร้อมๆกันเกือบ 11 คน ในสมัยที่ยังไม่มีเครื่องซักผ้าและหม้อหุงข้าว…..

ผมก็เป็นหนึ่งในเด็กน้อยกลุ่มนั้น ที่มะดูแลทั้งกายและใจมาอย่างใกล้ชิด

หลังจบจากการศึกษาระดับปริญญาตรี ช่วงหนึ่งของชีวิต ผมได้เข้าไปทำงานในสตูดิโอบันทึกเสียง โดยเป็นคนอัดเปียโน หรือเล่นคีย์บอร์ดเลียนแบบเครื่องดนตรีต่างๆให้กับบทเพลงของศิลปิน

งานบางงาน ใช้เวลาทำมาสเตอร์ด้วยเวลาอันน้อยนิด ผมเองก็ต้องเร่งบันทึกเสียงหามรุ่งหามค่ำไม่ได้หลับไม่ได้นอน เพื่อให้เขาส่งงานได้ตามกำหนดเวลา มีงานอยู่ชิ้นหนึ่งที่ผมต้องอัดเสียงจนถึงเช้าของอีกวัน เช้าวันนั้นวันที่ 29 เดือนพฤศจิกายน ปีไหนผมไม่แน่ใจ

เสียงโทรศัพท์โนเกียร์รุ่นกระติกน้ำที่ผมเหน็บเอวไว้ดังขึ้น ขณะที่ผมเดินประคองคีย์บอร์ดรุ่นเอ็มวันออกจากห้องอัดแถวคลองตันเพื่อไปเรียกแท็กซี่กลับที่พัก ด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนระโหยโรยแรง
(บรรทัดต่อไปนี้ กรุณาอ่านด้วยสำเนียงคนพังงา)
“ฮัลโหล่วว…จุมอือลูก อย่าลืมไปตักบาตรนะ…”

เสียงผู้หญิงคนที่ผมได้ยินมาแต่เกิด สดใสแต่เช้า ขณะที่ผมตาจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่
“อ๋อ..มะหือ ไซรต้องไปตักบาตรวันนี้เอ้า..”
“ก็วันนี้วันเกิดลูกไม่ใช่อื้อ……..”
ผมไม่ทันได้ตอบมะ เพราะน้ำตามันไหลออกมาเสียก่อน

ระยะทางไกลแสนไกล ไม่อาจกั้นความรักความห่วงใยของแม่กับลูกคนหนึ่งได้ กวีบางคนบอกว่า บางครั้งความรักอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ แต่เหตุการณ์ในวันนั้นผมยังจำได้ไม่ลืม

ทุกวันนี้ พอถึงวันเกิดผม ผมเลยชิงโทรไปหามะแต่เช้า เพื่อขอพรจากมะ และบอกมะว่าเดี๋ยววางสายจากมะแล้ว จุมจะไปตักบาตร

วันที่ 12 สิงหาคม 2549 ที่สวนอัมพร มะได้รับพระราชทานรางวัลแม่ดีเด่นแห่งชาติ จากพระองค์โสมฯด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถครอบครัวเรามีแต่ความซาบซึ้งและประทับใจ เพราะรางวัลอันทรงคุณค่านี้ประกาศให้สังคมได้ทราบว่า มะของเราเป็นแม่ดีเด่นของชาติแล้วนะ ทั้งๆที่พวกเราทุกคนต่างรู้อยู่แล้วว่า มะราตรี…เป็นแม่ดีเด่นในใจลูกมาตั้งแต่จำความได้

Post to Twitter Post to Facebook

« « Prev : บทความที่ลูกๆเขียนถึงพ่อและแม่(๓)

Next : ย้อนอดีตเมืองภูเก็ตปี2552 » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

11 ความคิดเห็น

  • #1 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 23 มกราคม 2009 เวลา 1:20

    สำหรับพ่อแม่ ลูกเป็นลูกอยู่เสมอ ทั้งในความคิดและการกระทำ แต่น่าเศร้าที่สำหรับลูกบางคน มัวแต่มองแต่เรื่องของตัวเอง ไม่ได้ตระหนักเลยว่ากว่าจะมาถึงวันนี้ เกิดอะไรขึ้นบ้าง…

  • #2 nning ให้ความคิดเห็นเมื่อ 23 มกราคม 2009 เวลา 18:18

    ความรักของพ่อแม่ที่มีต่อลูกยิ่งใหญ่เสมอ  ค่ะ

    มีวันหนึ่งบอกับแม่ว่า แม่หนูรักแม่มากรู้ไหม  แม่ตอบว่าลูกจ๋าแม่รักลูกมากกว่าที่ลูกรักแม่อีก

    นั่นซินะ เรารักแม่เพียงใดก็หาเท่าที่แม่รักเรา

  • #3 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 23 มกราคม 2009 เวลา 22:39

    ท่านรอกอดครับ
    บางทีพ่ออาจจะบ่นว่าลูกคนนั้นทำนั่นไม่ถูกทำนี่ไม่ถูก  เพราะพ่อจะรู้สึกว่าลูกยังเป็นลูกเล็กของพ่อ แม่จะเป็นคนปรามว่าลูกๆเขาโตกันแล้ว เขาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว เขามีความรับผิดชอบของเขา เราดูเฉยๆเหอะ..อิอิ

  • #4 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 23 มกราคม 2009 เวลา 22:41

    น้อง nning ครับ

    คนเราจะบอกว่ารู้ว่าพ่อแม่รักเรามาก ถ้าคนๆนั้นยังไม่มีลูก ผมว่ารู้ไม่จริง เมื่อไหร่ที่เรามีลูก นั่นแหละจึงจะเข้าใจว่าพ่อแม่รักลูกมากขนาดไหน…

  • #5 nning ให้ความคิดเห็นเมื่อ 24 มกราคม 2009 เวลา 22:12

    พี่อัยการคะ  หนิงไม่มีลูก  จะทำไงดี  อายุก็ไม่ใช่น้อยแล้วคงไม่มีแล้วแหล่ะ ถึงว่าแม่ถึงพูดแบบนี้

  • #6 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 มกราคม 2009 เวลา 13:22

    ตามมาอ่านทีหลังนี่โชคดีอย่างค่ะพี่ฑูร มีคอมเม้นต์ต่างๆทำให้อารมณ์คลาย อิอิอิ

    รอดตัวจากน้ำตาไหล มีแค่คลอๆ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ^ ^

  • #7 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 มกราคม 2009 เวลา 21:44

    น้อง nning ครับ
    ถึงจะยังไม่มีลูกขณะนี้ก็ไม่แน่ว่าจะไม่มี ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกครับ หัวหยน้าผมแต่งงานมา ๑๑ ปีไม่มีวี่แววจะมีลูก พอปีที่ ๑๒ เท่านั้นแหละได้เรื่องเลยครับ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ที่ภูเก็ตมีแพทย์เก่งทางนี้อยู่ท่านหนึ่งชื่อ เฉลิมพล ใครไปหามักจะประสบความสำเร็จ และมักได้ลูกแฝด แม้แต่ลูกหมอเองยังเป็นแฝดเลยครับ
    ถึงไม่มีไม่เป็นไร เอาความรู้สึกที่ว่าเรารู้สึกว่าแม่รักเรามากเท่าไหร่เป็นตัวตั้ง แต่คูณเข้าไปอีกร้อยเท่าพันเท่าก็คงจะพอได้คำตอบอยู่บ้างแหละน่า….นะ

  • #8 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 มกราคม 2009 เวลา 21:52

    ภาษาใต้แบบพังงาภูเก็ตก็จะมีคำสร้อย ที่ไม่มีความหมายอะไร
    “ฮัลโหล่วว…จุมอือลูก(จุมหรือลูก) อย่าลืมไปตักบาตรนะ…” 

    เสียงผู้หญิงคนที่ผมได้ยินมาแต่เกิด สดใสแต่เช้า ขณะที่ผมตาจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่
    “อ๋อ..มะหือ (แม่เหรอ) ไซรต้องไปตักบาตรวันนี้เอ้า..”(ทำไมต้องตักบาตรวันนี้?)เอ้า…ไม่มีความหมายอะไร
    “ก็วันนี้วันเกิดลูกไม่ใช่อื้อ……..”(ก็วันนี้เป็นวันเกิดลูกไม่ใช่หรือ)

    ตอนนี้อยู่ห้อง ๘๑๓ วันที่ ๒๗ กลับไปจะส่งแผ่นซีดีไปให้นะ มีบทความที่ทำเป็นเล่มแจกเป็นที่ระลึกและมีบทความอื่นๆมากกว่าเล่มที่แจกอยู่ในแผ่นซีดี กับมีภาพถ่ายเก่าๆสมัยเด็กด้วย
    ใครอยากได้บอกเด้อ..จะได้ส่งไปให้…

  • #9 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 มกราคม 2009 เวลา 15:48

    มาลงชื่อรับของค่ะ ^ ^

  • #10 nning ให้ความคิดเห็นเมื่อ 4 กุมภาพันธ 2009 เวลา 22:08

    วิธีของพี่อัยการชาวเกาะเข้าท่ามากเลยค่ะ  เอาความรู้สึกที่ว่าเรารู้สึกว่าแม่รักเรามากเท่าไหร่เป็นตัวตั้ง แต่คูณเข้าไปอีกร้อยเท่าพันเท่าก็คงจะพอได้คำตอบอยู่บ้างแหละน่า….นะ  
              
              แม่รักมากแค่ไหน  = ความรู้สึกที่ว่าเรารู้สึกว่าแม่รักเรามากเท่าไหร่ X 1,000
              
    เข้าสูตรแล้วตื้นตัน น้ำตาซึมเลยค่ะ ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นะคะ

  • #11 Coach Factory Online Sale ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 ตุลาคม 2014 เวลา 5:02

    Its like you read my mind! You seem to know a lot about this, like you wrote the book in it or something. I think that you could do with some pics to drive the message home a little bit, but other than that, this is wonderful blog. An excellent read. I will definitely be back.
    Ugg Outlet Online Ugg Outlet Online Coach Factory Outlet Online Sale Invitation Coach Sneakers Outlet.


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.080817937850952 sec
Sidebar: 0.13177108764648 sec