เฮฮาศาสตร์(ห้วยขาแข้ง)๑

โดย อัยการชาวเกาะ เมื่อ 14 ธันวาคม 2013 เวลา 9:43 ในหมวดหมู่ เฮสิบห้วยขาแข้ง, เฮฮาศาสตร์ #
อ่าน: 901

ห้วยขาแข้ง…พูดถึงห้วยขาแข้งภาพของคุณสืบ นาคะเสถียร ก็ผุดขึ้นมาทันที

เมื่อพี่บู้ตชวนพวกเรา (เฮฮาศาตร์) ร่วมประชุมวิชาการกับสำนักงานปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ใครที่ปฏิเสธแสดงว่าไม่ว่างจริงๆ ผมสังเกตมานานแล้วว่ากลุ่มเฮฮาศาสตร์ไม่มีใครไม่รักต้นไม้ ป่า และธรรมชาติ กลุ่มนี้ยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่าง กลุ่มนี้รับฟังเหตุผล กลุ่มนี้รู้จักคิดวิเคราะห์แยกแยะถูกผิดอย่างเป็นธรรม กลุ่มนี้มีความเอื้ออาทรสูง กลุ่มนี้มนุษย์สัมพันธ์ดี สรุปแล้วน่าคบว่างั้นเหอะ…อิอิ

ผมทึ่งเรื่องแรกตอนที่เข้าไปที่สำนักงานปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม เมื่อเข้าไปในที่ทำงานเหมือนเข้าไปในบ้าน แล้วมีรูปจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งทราบว่าเป็นบ้านของท่านเดิม แต่ที่ทึ่งคือความยิ้มแย้มของคน ส.ป.ก. ผมไปนั่งจ๋องอยู่ในห้อง ใครเข้ามาก็ทักทายยิ้มแย้มผิดกับราชการบางหน่วย เอ็งเป็นใคร ฉันไม่รู้จัก ฉันไม่ทักด้วย…เจอหมอรุ่งเป็นคนแรกก็เลยได้กอดกันก่อนใครเพื่อน ผมกับหมอรุ่งเพิ่งได้พบเจอตัวจริงกันวันนี้แหละครับ

คณะที่จะเดินทางไปกับรถตู้ของ ส.ป.ก.ค่อยๆทยอยมาทีละคน จนถึงเวลาออกเดินทาง เราคุยกันไปตลอดทางจนถึงอุทัยธานีก็แวะรับน้องปุ๊กซึ่งคุณพ่อขับรถมาส่งจากชัยนาทร่วมเดินทางไปกับเราด้วย จากนั้นเดินทางอ่างเก็บน้ำทับเสลา เข้าไปถึงก็เจอเฮฮาศาสตร์กลุ่มใหญ่เดินอยู่ คนเดินก็ไม่รู้หรอกว่าในรถมีใคร พวกเรานึกว่าเขาทานข้าวแล้วกลับที่พัก แต่จริงๆแล้วเขาเดินจากที่พักมาทานข้าว ฮา…

เรามาถึงห้องแปดเหลี่ยมซึ่งเป็นที่ทานอาหาร ลงจากรถก็จัดแจงข้าวคนละห่อเพราะความหิว ระหว่างที่ทานจึงทราบว่าพวกที่เดินอยู่กำลังมาทานข้าวเหมือนกัน พอมาถึงมหกรรมการกอดก็เกิดขึ้น เสียงเฮฮาเจี๊ยวจ๊าวดีใจที่ได้เจอหน้ากันอีก ระหว่างนั้นก็ทราบว่าสายเหนือก็ใกล้ถึงแล้ว พอรถตู้พวกเราสายเหนือมาจอด มหกรรมการกอดก็เป็นรอบสอง น้องๆที่ไม่เคยรู้จักพวกเราก็งงกันเป็นแถบๆที่เห็นทั้งหญิงทั้งชายกอดกันกระดูกกระเดี้ยวแถบหลุดเป็นชิ้นๆ

หลังทานอาหารเสร็จพวกเราลงทะเบียนรับเอกสาร พี่บู้ตก็แนะนำวัตถุประสงค์โครงการ กิจกรรมที่จะทำในแต่ละวัน ซึ่งมีรายละเอียดอยู่ในเอกสารที่แจกด้วย และนัดหมายกันเพื่อทำกิจกรรมในวันรุ่งขึ้น จากนั้นก็แยกย้ายกันไปนอน ผมนอนกับอาจารย์ปอ จิตตศักดิ์ พุฒจร ซึ่งรู้จักกันมาหลายปีเพราะเป็น Idol ของลูกสาวผม และเป็นคนที่ผมอนุญาตให้ลูกสาวเข้าป่าบาลาฮาราพร้อมกับท่านและเพื่อนซึ่งเป็นผู้ชายทั้งหมด อาจารย์ปอเป็นเพื่อนนักเรียนอนุบาลของน้องเบิร์ด และเคยร่วมงานกับแฟนพี่บู้ต กลายเป็นคนกันเองทั้งหมดเลย การนอนห้องเดียวกันคนที่ยุ่งยากไม่ใช่ผมแต่เป็นอาจารย์ปอที่ต้องทนฟังผมกรน ฮา…ผมว่าถ้าผมไปนอนที่ห้วยขาแข็งไม่ต้องกลัวสัตว์ต่างๆจะมาทำร้ายแต่มันจะหนีเพราะเสียงกรนผมนี่แหละ ฮา…

ตื่นเช้าขึ้นมาผมถามอาจารย์ปอว่าผมกรนเสียงดังไหม คำตอบที่ได้มีของแถม ฮา..เพราะอาจารย์ปอบอกว่าไม่ใช่กรนอย่างเดียว ละเมอด้วย ฮา…แล้วยังเล่าว่าเริ่มต้นจากเสียงหัวเราะ “คิกๆ ตกลงจะเป็นทนายหรือจะเป็นคนขับรถ…คิกๆๆ เอาเป็นว่าเป็นทนายดีกว่า คิกๆๆ” ฮา…ซะงั้น
โปรดติดตามตอนต่อไป…

Post to Twitter Post to Facebook

« « Prev : จากปู่ถึงหลาน(๑๘)

Next : เฮฮาศาสตร์(ห้วยขาแข้ง)๒ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

24 ความคิดเห็น


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.03738808631897 sec
Sidebar: 0.082869052886963 sec