ติดโช๊คอั๊พให้หัวใจ

4 ความคิดเห็น โดย นักการหนิง เมื่อ 21 กุมภาพันธ 2009 เวลา 10:44 (เย็น) ในหมวดหมู่ เรื่องเล่าจากลานดีดี #
อ่าน: 1271

จากเวทีสุนทรียสนทนาที่เมื่อเดือนมกราคม  ซึ่งมีพ่อครูบาสุทธินันท์  พ่อของเรามาพูดคุย  วันนั้นยุ้ย ซึ่งเป็นหัวหน้าการงานเจ้าหน้าที่  ตำแหน่งอะไรจะน่างุนงงขนาดนี้  พูดง่ายๆ คือฝ่ายบรรจุและแต่งตั้งนั่นแหล่ะ  ขอให้พ่อคุยเรื่องการทำงานอย่างมีความสุข  พ่อพูดหลายอย่าง รวมพูดถึงเครือข่ายของเพื่อนพ้องน้องพี่ชาวเฮ  ฝากข้อคิดไว้ว่าให้ทำเรื่องเล็กๆ ให้เป็นเรื่องพิเศษ  ที่จะเป็นการ ติดโช๊คอั๊พให้หัวใจเพื่อให้ในวันเวลาที่มีความทุกข์ เรายังมีอะไรๆ พิเศษในใจเรา   จากวันนั้นประโยคนี้ยังคงก้องอยู่ในหู……….. อ่านต่อ »


ชีวิตธรรมดา ตอนค้นหาตัวเอง

8 ความคิดเห็น โดย นักการหนิง เมื่อ 15 กุมภาพันธ 2009 เวลา 5:34 (เย็น) ในหมวดหมู่ เรื่องเล่าจากลานดีดี #
อ่าน: 1449

 

การจากบ้านครั้งนี้  เป็นการค้นหาตัวเอง  มีอะไรในตัวเองหายไปตั้งเยอะ  ที่เห็นๆ คือความอ่อนโยน   ความอ่อนแอ   และมีความสับสนในวิธีคิด  วิธีจัดการกับเรื่องราวต่างๆ มากมาย ที่เกิดขึ้นในชีวิตช่วงนี้   พันธนาการที่มีต่อพ่อถูกปลดออกได้แล้ว  แต่ยังมีพันธนาการในใจอีก  คือการโหยหาความรักจากพ่อ …..  ช่วงชีวิตนี้มีความลำบากในการเลือกเส้นทางชีวิต  มีหลายๆ คนมาแสดงไมตรี  อาจเป็นเพราะว่าช่วงนี้ก็หน้าตาดีไม่ใช่น้อย….อิ อิ  หุ หุ อ่านต่อ »


วงส้มตำ แห่งเมืองสองแคว

119 ความคิดเห็น โดย นักการหนิง เมื่อ 11 กุมภาพันธ 2009 เวลา 10:44 (เย็น) ในหมวดหมู่ เรื่องเล่าจากลานดีดี #
อ่าน: 2265

เกิดวงส้มตำแห่งเมืองสองแควขึ้น  จากพี่หมอตา มาลุยถึงสองแคว หมอจอมป่วนออกเทียบเชิญชาวยุทธ์ทั้งหลายมาพบปะสนทนาและกอดกันที่บ้านจอมป่วน เมื่อวันที่ 5 กพ. 52

คุณราณี พี่หมอตา คุณหมอจอมป่วน จอมกวน แม่นุ นักการอิ่ม นักการหนิง ประทับจาก กฟผ. สาวตุ๋ยจากเทศบาลนครพิษณุโลก

อาจารย์หมอนิพัธ โต้ง เจี๊ยบ จากโรงพยาบาลพุทธชินราช

โม่ง ติ๋ม จาก สปสช. เขตพิษณุโลก โม่งชวน อ. ประสาทและครอบครัวจากแพร่  คุณมาโนชญ์และเพื่อนจากสำนักงานพื้นที่เขตการศึกษา เขต 1 พิษณุโลก……….

เห็นพลังของเครือข่าย กระบวนกร ทั้งหลาย ทุกๆ ครั้งที่เข้าวงสุนทรียสนทนา เหมือนได้เติมใจ เติมพลังได้ยินเรื่องราวของพี่หมอตาที่อยากเห็นลูกน้องมีความสุขจึงดั้นด้น ไปถึงเชียงราย สตึก และสองแคว หาเทคนิค เติมใจให้ตนเอง เปลี่ยนแปลงตนเอง …….ฟังแล้ว  ให้รู้สึกว่ายังมีเรื่องราวดีดี สำหรับคนทำงานในระดับปฏิบัติ
 
อาจารย์หมอนิพัธ ที่พูดถึงการนำสุนทรียสนทนาไปใช้ในงานในรูปแบบที่เข้าไปในเนื้องาน ฟังแล้ว…….ให้รู้สึกว่าจริงๆ ม้นเป็นเรื่องที่สามารถทำให้เป็นไปอย่างธรรมชาติได้ 

หนูเจี๊ยบแห่ง รพ.พุทธชินราช ที่เล่าให้ฟังว่านำสุนทรียสนทนากับเพื่อนร่วมงาน ทำให้เกิดความสุขและการสร้างสรรค์งานดี ขึ้นมา ขยายไปถึงคนไข้และญาติคนไข้  และขยายไปถึงการนำเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ จากวงน้ำชา และของนักการอิ่มไปใช้   ฟังแล้ว…..ให้รู้สึกว่ากระบวนกรใจมาก่อนและหาเทคนิคตามได้  พลังของหนูเจี๊ยบสร้างสิ่งดี ดี ให้กับผู้ป่วยและญาติ รวมทั้งเพื่อนร่วมงาน

 

 

 

สาวตุ๋ย สมาชิกใหม่ของวงรวมมิตรของเทศบาลนครพิษณุโลก  เล่าให้ฟังถึงการนำไปใช้ในครอบครัวที่สามารถทำให้พ่อกับน้องสาวที่มีปัญหาหันหน้าเข้ากันได้ และนำการฟังทั้งเนื้อทั้งตัวไปใช้กับหัวหน้า ทำให้สัมพันธภาพดีขึ้น  เห็นการเติบโตของตุ๋ย ซึ่งผ่านการสุนทรียสนทนาในวงรวมมิตรของเทศบาล สักสองสามครั้ง  .ครั้งสุดท้ายตุ๋ยขอเข้าร่วมการสุนทรียสนทนาที่จัดให้ชุมชน 2 วัน
นักการอิ่ม กระบวนกรตัวน้อยๆ หัวใจใหญ่ของเรา ที่เป็นโจรกลับใจ ละวางการเป็นกระทิงแบบดุดัน ดุร้ายลงไป  ดูแลหัวใจตัวเอง และเปลี่ยนแปลงที่ตัวเอง ….ฟังแล้วให้รู้สึกว่าดูแลดีที่สุดคือดูแลใจตัวเอง การเปลี่ยนแปลงที่ตัวเองเป็นเรื่องที่ทำได้ง่ายๆ และทันทีถ้าใจเปิด ใจอิ่ม

อ.ประสาท ที่นำเสนอเรื่องการสุนทรียสนทนาในวงการทำงานวงหนึ่งแล้วมีคนลาออกจากงาน น่าติดตามว่าเขาลาออกไปทำอะไร การสุนทรียสนทนาทำให้เขาค้นพบอะไร ………..

พี่โต้งแห่ง รพ.พุทธชินราช  นำเสนอความรู้สึกว่าจิตใจสงบจากเดิมที่ทุกข์ก็ทุกข์มาก สุขก็สุขมาก มองเรื่องราวต่างๆ อย่างทีเห็นเป็นธรรมชาติ พูดไปพูดมา หันมาบอกกับนักการหนิงว่าพี่โต้งประทับใจนักการหนิงในมิตรไมตรีจิต ที่มีให้ ..ฟังแล้วให้น้ำตาคลอ อยู่ๆ มีพี่พยาบาลคนสวยเก่งมาบอกความในใจ……  ที่จริงนักการหนิงก็ประทับใจทุกคนในวงส้มตำนี้  ในมุมต่างๆ โดยเฉพาะพี่หมอตา ทุกครั้งที่มาเมืองสองแคว มี่เรื่องพิเศษ ๆ เกิดขึ้นเสมอๆ
 

 

จอมป่วนบอกความนึกคิดในใจที่ตั้งใจอยากให้เกิดวงสนทนาดีๆ ขึ้นในเมืองสองแคว  ที่ประกอบด้วยกัลยาณมิตรทั้งหลาย วันนี้จอมป่วนจึงแอบลุ้นว่าวงส้มตำจะเกิดหรือไม่ …มีส้มตำในวงจริงๆ จอมป่วนเล่าให้ฟังถึงพลวงพี่ติ๊ก สุดยอดกระบวนกร

โม่ง มุ่งมั่นจะสร้างสิ่งดีให้เกิดในบ้านและที่ทำงาน  แถมยังชักชวนให้ไปตั้งวงที่สปสช. อีกด้วย

คุณราณีคนสวยของเรารอบนี้แนะนำตัวสั้นๆ แต่ดีใจที่ได้เจอกัน ได้กอดกันตัวเป็นๆ จริงๆ นักการหนิงจำคุณราณีได้แม่น คุณราณีต่างหากที่จำนักการหนิงไม่ได้..

แม่นุแนะนำตัวอย่างน่ารักมากๆ แถมยังถ่อมตัวในการต้อนรับดูแลอีก ….ขอบคุณมากๆ ค่ะ

แฮ่ แฮ่ ตามมาแก้ไข ตอนเขียนรีบเกินอารยะนินทาถึงคนสำคัญของเราไม่ละเอียด  พี่หมอตา แห่งเมืองกระบี่… พี่ตาเล่าว่า พี่ตาเป็นลูกสาวคนเดียว  ทุกอย่างได้อย่างใจปรารถนา  จากบริบทชีวิตที่ผ่านมาก่อนที่จะมาเป็นหมอตา  ทำให้ตนเองเป็นคนทึ่ดุมาก(นักการหนิงไม่เคยเจอพี่หมอตาดุเลยค่ะ เลยยังนึกภาพไม่ออกจริง ๆ)  ด้วยความดุ ทำให้น้องๆ พยาบาล เจ้าหน้าที่ที่ร่วมงานค่อนข้างกลัว และเกร็ง  แต่ตัวพี่หมอตาเอง อยากเห็นน้องๆ ในที่ทำงานมีความสุขในการทำงาน  จึงได้เสาะแสวงหาดั้นด้น ไปเรียนรู้จักตัวองในวงน้ำชาที่เชียงราย และได้เรียนรู้พื้นที่ปลอดภัย ได้เรียนรู้อะไรอีกมากมาย  และนำมาใช้กับที่ทำงาน  น้องๆ พยาบาลงง เง็ง เกร็ง พี่ตาคนสวยของเราจึงนำมาใช้กับเจ้าหน้าที่ ผู้ช่วยพยาบาล ตอนนี้เริ่มเกิดภาพของเสียงหัวเราะ การเดินเข้ามาหาขของเจ้าหน้าที่ที่บอกว่าอยากทำอย่างโน้นอย่างนี้  เกิดการสุนทรียสนทนาในหมู่เจ้าหน้าที่แล้วจึงนำความประสงค์มาบอกพี่ตา  ตอนนี้เจ้าหน้าที่เหล่านี้เริ่มเหนี่ยวนำพยาบาลเข้ามาหาพี่หมอตามากขึ้น…พี่หมอตาบอกว่จะค่อยๆ สร้างต่อไป เพื่อให้บ้านที่สองของทุกคนมีความรักและความสุข………. นักการหนิงเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟัง เพื่อนนั่งอึ้งแล้วรำพึงว่า เราจะมีหัวหน้าแบบนี้สักคนไหมหนอ   ขอปรบมือดังๆๆๆๆ ให้กับพี่หมอตาค่ะ


เกลียวพลวัตร เกิดขึ้นในวงสนทนา เพลิดพลินจนถึงเวลา 5 ทุ่ม จึงเลิกลากันไป เพราะประทับอดนอนมากๆ ไม่ได้ ไตเสื่อม ตุ่ยพ่อโทรตาม นักการหนิงไปสุนทรียสนทนาต่อกับประทับอีก สองสามวัน …..จบก่อนนะ ดึกแล้ว พรุ่งนี้จะไปทำงานให้ รพ.พุทธชินราชค่ะ 

 

 

 

 
 

 

 

 

 



Main: 0.014736890792847 sec
Sidebar: 0.0068740844726562 sec