เดินสายแจกเจ้าเป็นไผ๑…(1)

สืบเนื่องมาจากมีหนังสือเจ้าเป็นไผอยู่ในมือตั้ง 15 เล่ม มิมจอง 5 เล่ม และได้ฟรีอีก 10 เล่ม  ก็เลยมานึกว่าจะแจกญาติที่ไหนบ้าง  ให้พี่สิงห์ป่าสักไปแล้วหนึ่งเล่ม ก็เหลือตั้ง 14 เล่ม  ….เอาหล่ะ ต่อไปก็คงเป็นการเดินสายแจกหนังสือแล้วซิ …

อิอิอิ……..

Read the rest of this entry »

ที่หลบภัย

 

ในยามที่เราพบเจอกับปัญหาหรืออุปสรรค

ไม่ว่าจะหนักหรือเบา…..แค่ไหน

คิดว่าคงมีสักสถานที่หนึ่งที่เรานึกถึง

ซึ่งผู้เขียนเรียกสถานที่แห่งนั้นว่า  ” ที่หลบภัย”

  Read the rest of this entry »

เรา…

…ถ้าความรักที่มีให้มันห่วยแตก ไม่สนองตอบเท่าที่ต้องการก็ขอโทษด้วย

ที่ทำให้รู้สึกเช่นนั้น คนมันห่วย อย่างไรมันก็คงไม่ดีเท่าที่ต้องการ

ถ้าจะทำให้รู้สึกดีขึ้นก็ขอให้คิดเสียว่าเป็นความโชคร้ายที่มีไอ้คนเฮงซวยคนนี้

อยากให้ดีใจและเต๊ะมันออกไปจากชีวิตได้

ก่อนที่มันจะสร้างความลำบากและทำร้ายจิตใจไปอีก Read the rest of this entry »

กับการตัดสินใจครั้งนี้…

 

วันนี้โล่งใจไปอีกเปราะหนึ่ง ที่ได้ตัดสินใจในสิ่งที่ค้างคาใจมานานนับปี 

ก่อนหน้านี้หวาดกลัวที่จะเผชิญกับผลของการตัดสินใจที่มันจะตามมา

กลัว ไม่กล้า ขี้ขลาด  ยอมรับว่าตัวเองเป็นแบบนั้นจริงๆจึงต้องจมอยู่กับปัญหานี้มาเนิ่นนาน

นานเสียจนปัญหาดังกล่าวสะสม   ถ้าหากเป็นแผล ก็คงจะอักเสบเป็นหนอง กลายเป็น

แผลเรื้อรัง ลุกลามอาจเป็นเนื้อร้ายได้ในที่สุด Read the rest of this entry »

เห็นฉันนิ่ง….อย่าตัดสินว่าฉัน ดื้อ

เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กน้อย มักจะได้ยินผู้ใหญ่บอกเสมอๆ ว่า เราหน่ะ มันดื้อตาใส  พอโตขึ้นหน่อย ก็ได้ยินคำนี้อีกจากคุณครูผู้สอน  จึงทำให้มองย้อนตัวเองว่าเอ…เราเป็นอย่างนั้นจริงๆ หรือ Read the rest of this entry »

คนคนนั้น บอกกับฉัน…

ครั้งหนึ่งมีคนบอกกับฉันว่า

เธอเป็นคนที่น่าสงสาร

เธอเป็นคนที่อ่อนไหว

บางทีเธออ่อนแอ…ร้องไห้ Read the rest of this entry »

มารยาทในสังคมออนไลน์…โลกเสมือนจริง

 

ครั้งแรกที่ผู้เขียนได้รู้จักเว็บบล็อกที่ชื่อ gotoknow.org เพราะผู้เขียนได้เรียนเกี่ยวกับการจัดการความรู้ กับท่าน ผศ.อรอนงค์ แจ่มผล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรายวิชาการประกันคุณภาพการศึกษา  หลักสูตร ป.บัณฑิตวิชาชีพครู รุ่นปี 49  ที่มหาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ผู้เขียนได้สมัครเป็นสมาชิก ตั้งแต่ 18 มีนาคม 2550 มาถึงวันนี้ก็เป็นระยะเวลา 3 ปีแล้ว แม้ช่วงปีหลังนี้จะไม่ค่อยได้มาเขียนบันทึกเพราะมีข้อกำหนดเรื่องเวลา ทำให้ต้องห่างหายไปบ้าง แต่ก็ยังคงวนเวียนเข้ามาอ่านบันทึกของกัลยาณมิตรที่เคยแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอยู่อย่างสม่ำเสมอ Read the rest of this entry »

เขียนที่ห้องใต้หลังคา….(บันทึกตกค้างจากสวนป่า)

 

 บันทึกนี้ไม่มีอะไร…….แค่อยากบอกว่าประทับใจอะไรที่สวนป่าบ้าง  เป็นบันทึกที่เป็นความรู้สึกจริงๆ ไม่เป็นวิชาการ  ไม่มีเนื้อหาสาระ (ออกแนวไร้สาระ อิอิ ) ไม่มีการถอดบทเรียน  ……..แง่ววววววว Read the rest of this entry »

ความประทับที่ได้ไปสวนป่า..และทุกท่านที่มาเยี่ยมบ้าน

 

 ติดการบ้านพ่อครูบาไว้ ตั้งแต่คราวไปตีแตกอีสานที่สวนป่า

 จนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาที่พ่อครูบา ป้าจุ๋ม ท่านคอน เฮียเหลียง พี่หยง น้องบลู พี่ราณี และครอบครัวของพี่สิงห์ป่าสัก  ได้มาเยี่ยมบ้านมิมอย่างไม่เคยคาดฝันมา Read the rest of this entry »

ขอตั้งหลักใหม่…อิอิ

มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนหนึ่งคนจะมีชีวิตก้าวผ่านอุปสรรคมาได้ในแต่ละวัน   แต่ละวันที่เต็มไปด้วยอุปสรรคขวากหนามให้เราต้องฟันฟ่าอยู่ตลอดเวลา….

  Read the rest of this entry »