เหมือนฝันไป

โดย Lin Hui เมื่อ กันยายน 21, 2009 เวลา 9:47 ในหมวดหมู่ ความรักที่เป็นธรรมชาติ, สังคม ครอบครัว, เรื่องเล่าของLin Hui #
อ่าน: 19273

หมียักษ์ มีความตั้งใจจะไปร่วมทำบุญใหญ่ที่อ. วรภัทร์จัดขึ้นในวันที่ 19-20  กันยายน 2552 อาม่าก็ยิ่งสนับสนุนเพราะเป็นเรื่องมงคล สถานที่ร่มธรรม เพื่อนธรรม ญาติธรรม ที่สุดของธรรม ได้ทำบุญครบถ้วนตามความตั้งใจ แค่คิดอะไร ก็ปรากฏได้ทันใด เหมือนฝัน แต่มันคือความจริงค่ะ ทุกสิ่งที่ตั้งใจจะมอบให้ร่มธรรมก็สมประสงค์ดังใจหมาย แถมมีคนจัดทำให้เสร็จสรรพ จึงขอบกราบขอบพระคุณธรรมชาติที่งดงามเหลือเกิน อาม่าอิ่มบุญ อิ่มธรรม อิ่มใจ อิ่มตา ความรักนั้นไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะ มีแจกไม่อั้นอยู่แล้วได้เจอเหมียวบุคนที่อาม่ารักและ ห่วงใยมาก

เหมียวเพื่อนต่างวัยเราเดินทางไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน เหมียวเป็นคน ที่มีจิตใจประเสริฐสุดคนหนึ่งถึงแม้ต้องต่อสู้กับโรคร้าย แต่เหมียวก็ยังช่วยเหลือเกื้อกูลผู้ทุกข์ยากจากโรคร้าย และทำนุบำรุงผู้มีพระคุณ อรหันของบ้าน ปฏิบัติธรรม สนับสนุนบำรุงพระพุทธศาสนามาโดยตลอด อย่างพุทธแท้ ที่สำคัญคือเราจะพูดภาษาธรรมชาติ ซึ่งมีอยูเพียงภาษาเดียวในโลกที่เข้าใจง่าย และสื่อกันง่าย เป็นภาษา ที่ไม่แบ่งชั้นวรรณ เชื้อชาติ สีผิว มีแต่ความรัก ความปราถนาดี การแบ่งปั้นเกื้อกูลกัน ทางปัญญา ทางกำลังกาย กำลังใจ กำลังทรัพย์  ฯลฯ. สุดแท้แต่ความพร้อมของแต่ละบุคคลโดยไม่เบียดเบียนตัวเอง

เมื่อวานได้ได้โอบกอดเหมียวคนที่ อาม่าเดินตามหา ช่วงก่อนพิธีจะเริ่ม เป็นความรู้สึกที่อาม่าถ่ายทอดให้เหมียวโดยไม่ต้องพูดอะไรมากค่ะ เหมียวก็ได้รับความรู้สึก และตอบสนองกลับ อย่างนุ่มนวลซึ่งแฝงไว้ถึงความรักและเคารพต่อความรู้สึกที่แท้จริงอาม่า

อีกคนคือเจ้าลอย ลอยได้สมชื่อจริงๆ ไม่เชื่อดูเอาเองก็แล้วกัน หวาดเสียวเวเลากอดอาม่า เพราะเธอลืมไปว่า อาม่ารุ่นอาหลั่ย(สำรอง)ไม่มีแล้ว เป็นคนที่ตัวใหญ่ใจยิ่งใหญ่กว่าตัว แถมพาลูกสาวและลูกชายที่แสนน่ารักมาให้อาม่ากอด จนชื่นใจ เธอสารภาพกับอาม่า ว่าครั้งแรก เห็นอาม่ากับหมียักษ์ สองผู้เฒ่าแห่งที่ราบสูง เป็นคณะผู้ก่อการดีร่วมเดินไปเที่ยวศึกษา ธรรมชาติ ที่ญี่ปุ่นด้วยกัน เกิดความคิดขึ้นมาว่า ถ้าเป็ลมเป็นแล้งไป คงไม่ลำบาก อุ้มได้ทั้งสองคน พร้อม กันค่ะ

นึกถึงไปเที่ยวญี่ปุ่นตรั้งนั้นที่ไร ความสุขพลันเกิดขึ้นทันที่ ขอบคุณสวรรค์ที่คัดสรร คนดีๆ มาให้อาม่าเจอค่ะ

ครอบครัวที่น่ารักของ อ. วรภัทร์ คุณ อ้อมคู่ชีวิตที่แสนจะงามทั้งกาย วาจาใจ ลูกสาวอีกสองคน น้อง อาย น้องอิ่ม ที่มีเชื้อยสายที่ยอดเยี่ยมอยูแล้วค่ะ

แต่ที่ประเสริฐสุดๆ คือ คุณแม่ของน้องอ้อม เราเลยกลายเป็นคู่แฝดคนละฝาไปในบัดดล เพราะรุ่นราวคราวเดียวกัน คุณแม่ฯ อายุมากกว่าอาม่า สามปีค่ะ เราจึงอยู่เชียงใหม่ในช่วงวัยเดียวกัน จึงคุยภาษาเชียงใหม่กันอย่างสนิทสนม ความจริงอาม่ารู้จักสนิทกับคนในครอบครัวนี้มานานกว่า 45 ปีมาแล้วค่ะ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกพอคุยถึงเรืองเก่าๆ ของผู้คนในเชียงใหม่ยุคนั้นก็จะรู้จักันหมด โดยเฉพาะเรื่อง เจ้าของเชียงใหม่ ของลำปางจึงเกิดความสนิทสนมชิดเชื้อมาขึ้นค่ะ คุณยายของคุณอ้อมเป็นเจ้า เชื้อสายเจ้าบุญวาสน์ ณ. ลำปาง ที่เจ้าดารารัศมี รับมาเลี้ยงในคุ้ม เจดีย์กิ่ว ตั้งแต่ยังเล็กๆ  คุณแม่ของน้องอ้อมเกิดและเติบใหญ่ที่เชียงใหม่ค่ะ เราเป็นคนยุคเดียวกัน ยิ่งคุยยิ่งสนุกโดยเฉพาะเรื่องธรรมชาติ และเรื่องอาหารการกินค่ะ ที่สำคัญชอบกินทุเรียนด้วย จึงไม่เป็นเรื่องแปลกสำหรับเราสองสว. ครอบครัวอาม่ากับครอบครัว อ.วรภัทร์ ยิ่งแนนแน่นขึ้นไปอีกค่ะ

« « Prev : ย่อยความรู้สู่ภาคประชาชน สู้ไข้หวัด 2009

Next : โส น่า นา » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

5511 ความคิดเห็น