สัปปายะ

โดย KL เมื่อ August 5, 2008 เวลา 18:14 ในหมวดหมู่ ข้อคิดชีวิต ปรัชญา ศาสนา #
อ่าน: 3246

เอาตัวอย่างสัปปายะจากการไปเนกขัมมะมาฝากให้ชมค่ะ

โคมเทียน

ที่นอนในเวลากลางคืน

วัดที่ไปอยู่ และช่วงเวลาที่ไปอยู่นั้นสัปปายะดีพร้อมจริงๆ ทางวัดจัดที่อยู่ให้เหมาะสม ตัววัดอยู่ลึกจากถนนใหญ่สิบกว่ากิโลแต่มีหมู่บ้านห่างไป ๒ กิโลเมตร มีญาติธรรมมาทำบุญเป็นประจำ ช่วงเวลาที่ไปก็อากาศดีมาก ไม่หนาว และไม่ร้อน ฝนตก อุณหภูิมิกำลังดี  การสนทนามีน้อย พระอาจารย์ให้ภาวนามากๆ และมีการทำวัตรรวมในวันพระ วัน ๔ ค่ำ ๘ ค่ำ ๑๒ ค่ำ ได้ฟังเทศน์เป็นประจำ  และในการภาวนาของแต่ละคน ก็มีการจัดสถานที่ให้เดินจงกรมเป็นอย่างดี หรือถ้าใครชอบนั่งสมาธิก็สงบมากๆ

ที่นอนเรียบง่าย สัปปายะ

ที่นอนในเวลากลางวัน

วัตรปฎิบัติ

  • ตื่นเช้า (แล้วแต่ๆ ละคน) ทำวัตรเช้า
  • อาบน้ำ
  • ออกไปโรงครัวรวม ๖ โมงเช้า ปอกผลไม้ที่มีผู้นำมาถวายพระจากวันก่อนๆ และคอยรับอาหาร เตรียมอาหารที่ญาติธรรมจะมาถวายพระในวันนั้น
  • ราวแปดนาฬิกา หรือแปดโมงครึ่ง พระมารับอาหารที่ถวายที่โรงครัวหลังจากกลับมาจากบิณฑบาตรแล้ว
  • ไปที่อุโบสถ รับอนุโมทนาจากพระ
  • พระฉันท์ที่อุโบสถ แม่ชี แม่ขาว อุบาสิกา และญาติธรรม มาทานอาหารที่เหลือด้วยกันที่ศาลาโรงครัว  การรับประทานจะตักรวมอาหารคาวหวานและผลไม้ลงในชาม(กาละมังแสตนเลส 24″)
  • ล้างจาน(กาละมัง)ของตัวเอง (เสร็จราวๆ เก้าโมงครึ่งหรือสิบโมงเช้า)
  • แยกย้ายกันไปภาวนา ตามจริตของแต่ละคน หรือทำความสะอาดกุฎิที่ตัวเองอยู่ กวาดลาน
  • บายสองครึ่ง บ่ายสาม ใครอยากจะทานน้ำปาณะก็ตามความสะดวกของแต่ละคน
  • อาบน้ำก่อนมืด
  • ถ้าเป็นวันพระ หรือวันที่มีการทำวัตรรวมที่อุโบสถ เวลาทุ่มหนึ่งจะไปรวมกันที่อุโบสถ มิเช่นนั้นก็ทำวัตรเย็นอยู่ที่กุฎิเอง
  • ภาวนาต่อ แม่ชี หรืออุบาสิกาบางคนไม่นอน คือนั่งสมาธิ สลับเดินจงกรมทั้งคืน

การไปปฏิบัติในครั้งนี้ ทำให้เข้าใจสัปปายะดีขึ้น รู้ประโยชน์ของแต่ละอย่างที่จำเป็นอย่างชัดเจน และเข้าใจความพอดี ความพอเพียงในการดำรงชีวิต..เท่านี้ก็พอแล้ว..

« « Prev : กฎเกณฑ์

Next : ความไม่รู้ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

4 ความคิดเห็น

  • #1 sasinand ให้ความคิดเห็นเมื่อ 5 August 2008 เวลา 19:54

    ธรรมดา คนเรา  เมื่ออยู่ ในที่ๆ สบายพอควรแล้ว  เราจะละ ความโลภเรื่องอาหาร หรือเรื่องอื่นใด ยินดีตามที่ได้ มุ่งบำเพ็ญธรรมไปจะดีกว่า
    แต่ถ้าความเป็นอยู่ ค่อนข้างลำบากในทางกาย จิตใจก็จะไม่ค่อยสงบนะคะ

  • #2 จอมป่วน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 5 August 2008 เวลา 20:01

    อนุโมทนาด้วยครับ  ป่วนไม่ออกเลย  อิอิ

  • #3 KL ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 August 2008 เวลา 8:18

    สวัสดีค่ะคุณพี่ศศินันท์
    เห็นด้วยค่ะว่าในการปฎิบัตินั้น โดยเฉพาะสำหรับผู้เริ่มต้น จำเป็นต้องมีความพร้อมในการปฏิบัติพอสมควร เหมือนกับที่ระบุไว้ใน สัปปายะ ๗ น่ะค่ะ ที่อยู่ต้องมี ต้องมีแหล่งอาหาร ฯลฯ ไม่เช่นนั้นจะปฏิบัติได้ยากจริงๆ ค่ะ ที่ตัวเองเห็นอีกอย่างก็คือ เวลามีมากเกินไป ก็ปฎิบัติจริงจังได้ยากเหมือนกันค่ะ เลยต้องหาจุดที่พอดีและพอเพียงน่ะคะ่ ^ ^

  • #4 KL ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 August 2008 เวลา 8:22

    สวัสดีค่ะคุณหมอจอมป่วน ^ ^
    ขอบคุณนะคะ ที่แวะมาให้ข้อคิดเห็น  จะได้ป่วนหรือไม่ แต่ก็ได้สร้างรอยยิ้มให้เสมอเลยค่ะ ^ ^


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.030960083007812 sec
Sidebar: 0.022655010223389 sec