ตามรู้..ดูใจ..ในสวนป่ามหาชีวาลัยอิสาน

โดย dd_l เมื่อ ธันวาคม 29, 2009 เวลา 9:26 (เย็น) ในหมวดหมู่ เรียนรู้ชีวิต #
อ่าน: 3341

ปกติเมื่อเดินทางไปสวนป่ามหาชีวาลัยอีสาน
มักเดินทางจากบ้านพร้อมกับเพื่อนร่วมทาง
ที่สร้างบรรยากาศให้ไม่เงียบเหงา
เพราะจะมีเรื่องเล่าเคล้าเสียงหัวเราะสนุกสนาน
แต่ครั้งนี้มีงานให้ต้องเข้ากรุงเสียก่อน
แล้วจึงย้อนไปสายอีสานในอีกสองสามวันถัดมา
พาให้แผนการเดินทางแปลกเปลี่ยนไป
ได้ตื่นตาตื่นใจ ตั้งแต่ช่วยกันหาเส้นทางออกจากเมืองกรุง!!!


อมยิ้มกริ่มใจ ว่าถึงอำเภอสตึกได้โดยไม่หลง
ทำเวลาได้ดีไม่มีปัญหา  แต่กลับต้องมาวนอยู่สองสามรอบที่หน้าสวน
ด้วยที่ควรจะเลี้ยว กลับผ่านเลยไป 
ทำให้ประวัติการหลงทุกรอบยังคงอยู่คู่กับการเข้าสวนป่า

ถึงที่หมายยามค่อนบ่าย และได้รับการต้อนรับด้วยส้มตำแสนอร่อย
จากนั้น หลากรสประสบการณ์ก็ทยอยกันเข้ามาในการรับรู้

ได้อยู่เป็นลูกมือ หั่น เด็ด ล้าง กับป้าจุ๋ม
ทำให้ได้เคล็ดวิชาแม่บ้านการเรือนที่มักสอบตกเป็นประจำ

ใส่น้ำในถ้วยก่อนตีไข่จะได้ไม่ติดถ้วย
ต้องใช้ไฟอ่อนนะตอนนี้  เอ้า..นี่คลุกเบาๆแบบนี้  อันนี้ดีนะมีคุณค่า
เติมนี่นิดนะมีประโยชน์  นี่ต้องล้าง  นี่ต้องสุก ฯลฯ

เห็นความเพียรพยายามตามหาสะเดาให้เข้ากับน้ำปลาหวาน
และรอยยิ้มเบิกบานกับความสำเร็จ
เห็นความสุข ความปรารถนาที่จะให้ผู้อื่นได้รับสิ่งที่ดีที่สุด
และ
” ดีสุดยอดคือ การยินดีกับผู้อื่นได้” 
เป็นถ้อยคำประทับใจที่ได้มาจากการสนทนากับป้าจุ๋ม

ได้อยู่ในวงสนทนาอันเจือด้วยภาษากวี
ที่อาจารย์นฤมล ปราชญ์โยธิน เล่าถึงเรื่องราวการทำงานกับเด็กๆ
ร่วมกับศิษย์(อาจารย์อภิชาติ เจริญมา หรืออาจารย์อ้น) ฤาษีแห่งลำปรายมาศ
ท่ามกลางบรรยากาศงดงามด้วยแสงเดือนส่องฉาย
และเสียงสายลมเย็นพัดผ่านแนวไม้
บางครั้งกำลังใจก็ก่อเกิดขึ้นได้จากการรับฟังคุณความดีของผู้อื่น

ได้ร่วมวงจิบชามินต์ที่ครูบากรุณาแจกให้ในยามดึก
จนไม่นึกท้อถอยต่อการอาบน้ำ
ความรู้สึกอุ่นกายหลังอาบน้ำเย็นเฉียบนั้นนำให้ฉุกคิด
มีกี่ครั้งในชีวิตที่นึกกังวลไปล่วงหน้าต่อเหตุการณ์ที่ยังมาไม่ถึง
แล้ววันหนึ่งก็ผ่านไปได้ ทั้งเรื่องร้ายและดี
แม้จะมีครั้งใหม่ตามมา จะเสียเวลากับความกังวลอยู่ใย
แล้วอีกวันหนึ่งก็จะผ่านไปได้ เพียงเตรียมใจให้พร้อมรับกับทุกสิ่ง

มาสวนป่าครั้งนี้ มีเรื่องสุขภาพอนามัยอยู่ในความสนใจร่วมกัน
อาจารย์อ้นใช้วิชานวดกดจุดคลายเส้นให้ทั้งแม่หวี ครูบา
และ คุณ
logos ผู้ได้ความสุขใจแต่บังเอิญทุกข์กายไปบ้างจากการขุดดิน
ได้แลกเปลี่ยนตำราอาหารจานสมุนไพร
ทั้งได้วิธีออกกำลังกายจากอุ้ยสร้อยผู้สอนโดยอธิบายหลักการ
และชวนกันปฏิบัติท่าชี่กงง่ายๆ จนได้ลองทำสิ่งที่ตรงใจ
ด้วยไม่ได้มุ่งทำท่าทางให้ถูกต้อง ทันกับกลุ่ม
แต่ควบคุมลมหายใจ  รับรู้ ตามติดการเคลื่อนไหวที่ต่อเนื่องเนิบช้า
ใช้กำลังอย่างผ่อนคลาย ด้วยจังหวะ ลีลาที่เหมาะกับตนเอง

พบปรากฏการณ์แห่งความเข้าใจที่อธิบายได้ยากจากกิจกรรมนี้
เป็นวินาทีแห่งความสุขและการตระหนักรู้  อ้อ..แบบนี้เอง  อืมม..นี่ไง
เป็นความรู้สึกเช่นเดียวกับที่เคย “ตามลมหายใจ”  หรือ “เดินจงกรม” ไม่เป็นมาเนิ่นนาน
จนวันหนึ่งสัมผัสได้ถึงปรากฏการณ์แห่งความเข้าใจเช่นนี้
ซึ่งก่อให้เกิดแรงบันดาลใจที่จะฝึกทำต่อเนื่องไป
และได้ใช้ประโยชน์ในการดูแลการออกกำลังกายของตัวเองเมื่อกลับถึงบ้าน

พบความสุขจากการดูใจและอยู่กับตนเองได้เรื่อยๆ ในสวนป่า
เวลาล้างจานอย่างตั้งใจ  แน่วแน่อยู่กับการสับมะละกอ  หั่นผัก
แม้ยามกวาดลานไผ่ ก็ได้ยินสรรพเสียงและจังหวะจากธรรมชาติรอบตัว
จนทำให้นึกสนุกกับการกวาดเป็นจังหวะให้เข้ากับเสียงที่ได้ยิน
รับรู้ ชัดเจนและใส่ใจกับความเรียบโล่งที่ค่อยปรากฏขึ้น

บางเวลาหาความสุขจากการพิจารณาลูกโม่ง
พืชพันธุ์ที่ดูแปลกตา น่ารัก และต้องรอคอยให้ร่วงหล่นลงมาจากต้นสูงใหญ่
ชวนให้อยากต่อเติมเสริมจินตนาการหลากหลาย
มีความซนในความคิดที่ไม่แตกต่างจากใคร
ด้วยใกล้ๆ กันนั้น ความซนในความคิดเช่นกัน
ก่อให้เกิดหลุมไฟดาโกต้าประยุกต์จากเดิมที่มีเพียงหัวเตาหัวเดียว
แว่วเสียงจะทำให้เป็นหลุมไฟมังกรถึงเจ็ดหัว!!!

ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างไม่ต้องมีกำหนดนัดหมายเคร่งครัด
แต่กลับได้ทำสิ่งที่ไม่เคยทำหลายอย่าง
ทั้งลองทำโรตี ที่ใฝ่ฝันจะมีโอกาสวาดลวดลายฟาดแผ่นแป้งสักครั้ง
ทั้งพูดคุยแลกเปลี่ยน และได้แวะเวียนไปเยี่ยมบ้านฤาษี
ที่มีวิถีการใช้ชีวิตอันประณีต ด้วยใช้ปัญญาในการเลือกสรรและสร้างสรรค์
เห็นความงอกงามอันเกิดจากความเพียรและกล้าหาญ
เห็นความรู้สึกยินดีจากใจที่ถ่ายทอดผ่านบทเพลงไพเราะใต้เงาจันทร์
เห็นความรักฉันครูและศิษย์ที่มุ่งคิดจะทำประโยชน์ต่อโลกร่วมกัน

แม้เวลาผ่านไปกว่าจะได้มาเขียนบันทึกในวันนี้
ความทรงจำต่อเรื่องราวดีๆ ยังคงแจ่มชัด
จนใจจะถ่ายทอด ด้วยบางสิ่งเป็นเรื่องที่ต้องรับรู้ได้ด้วยตนเอง ^^
แต่การได้อยู่กับผู้คนที่เปรียบเสมือนตำรามีชีวิต
ที่อยู่ร่วมกันอย่างเกื้อกูลแต่ไม่ก้าวก่าย
ทำให้ได้เรียนรู้จากหลากหลายมุมมองและวิถีปฏิบัติ
ที่สัมผัสได้ชัดเจนและเห็นอยู่ตรงหน้า
เป็นตำราที่อ่านด้วยใจ และไม่ต้องอธิบายด้วยทฤษฏีที่ซับซ้อน

แค่ทำอย่างนี้มีความสุข ก็รู้ว่าสุข
อยากรู้ก็ลองทำ  ฟังแล้วดีก็เก็บไปใช้ให้เหมาะกับตัว
ไม่เข้าใจก็ถาม ชื่นชมก็บอก เหนื่อยก็พัก
เรื่องง่ายๆ  แต่ตั้งใจจะฝึกฝนและเตือนตนให้พากเพียรเป็นนักเรียนแห่งชีวิต
ด้วยบางครั้งก็ยังสอบตก บางครั้งก็สอบได้ หมุนเปลี่ยนเวียนไป

ช่วงเวลาที่สวนป่า จึงเป็นช่วงเวลาแห่งประสบการณ์อันมีค่า
ที่ได้มาค้นพบ เรียนรู้  ทั้งอยู่กับตนเองให้ได้ตามรู้ ดูใจ ใคร่ครวญ
เวลาใครชวนไปครั้งใด จึงได้คว้ากระเป๋าวิ่งตามต้อยๆ อยู่ทุกครั้ง
 

ขอบคุณ ทุกท่านที่เกี่ยวข้องกับประสบการณ์อันมีค่านี้
และอยากให้ผู้อ่านมีความสุขด้วยค่ะ

 

 

 

หมายเหตุ :
ด้วยพยายามจะเรียนรู้
จึงขอเกาะพ่วงกับบันทึกนี้
ขอร่วมเป็นกาฝากโดยสมัครใจ..ด้วยคน ^__^

« « Prev : Todo Tag: ห้องเรียนลูกรัก

Next : บันทึกปีใหม่ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

5 ความคิดเห็น

  • #1 ลานซักล้าง » รำพึง@สวนป่า ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 ธันวาคม 2009 เวลา 10:05 (เย็น)

    [...] ตามรู้..ดูใจ..ในสวนป่ามหาชีวาลัยอิสา… [...]

  • #2 อุ๊ยสร้อย ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 ธันวาคม 2009 เวลา 10:18 (เย็น)

    อ่านอย่างมีความสุขนะ..คิดถึงช่วงเวลาที่ไม่รีบเร่ง และได้ทำเรื่องปกติให้พิเศษอีกมากมาย..นับวันรอจะได้ไปสวนป่าอีก…อิอิ

  • #3 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 30 ธันวาคม 2009 เวลา 7:10 (เย็น)

    อ่านด้วยรอยยิ้ม สมแล้วที่รอคอยอ่านค่ะ

    สวัสดีปีใหม่ค่าพี่ครูอึ่ง กอด ๆ ๆ

  • #4 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 8 มกราคม 2010 เวลา 2:03 (เช้า)

    เมื่อไหร่จะมาอีกละครับ แคว๊กๆ

  • #5 ป้าจุ๋ม ให้ความคิดเห็นเมื่อ 8 มกราคม 2010 เวลา 6:37 (เช้า)

    -สวัสดีปีใหม่จ้า…ในโอกาสนี้ป้าจุ๋มขออวยพรปีใหม่ให้น้องครูอึ่งที่น่ารักและมีความงามทั้งกาย-ใจ จงมีแต่ความสุขและสมหวังในทุกสิ่งที่ปรารถนาตลอดปีนี้และตลอดไปค่ะ
    -ประสพการณ์ที่สวนป่าคราวนั้นเราคงได้รับและสัมผัสความรู้สึกเดียวกันค่ะ ความรัก ความจริงใจ ความตรงไปตรงมาที่มีให้กัน…ก็ทำให้ทุกคนมีความสุขค่ะ…อิอิ  และรอวันที่จะกลับไปรวมตัวเพื่อ…….อีกในโอกาสที่จะพึงมีจ้า…
    -แหมไม่อยากจะเล่าให้ฟังว่าเมื่อวานป้าจุ๋มเพิ่งคุยกับอ.นฤมลว่าเราจะหาเวลาแว๊บๆๆๆๆไปแถวๆนั้นอีกในเร็ววันนี้(คุยกันตามประสาคนไม่มีพันธนาการเรื่องงานประจำผูกพัน…อิอิ)
    -ป้าจุ๋มประทับใจและคิดถึงน้องครูอึ่งเสมอค่ะ…กอดๆๆๆค่ะ


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.19600200653076 sec
Sidebar: 0.083736896514893 sec