ดีใจที่ได้คุยกับครูใต้

2 ความคิดเห็น โดย sutthinun เมื่อ 11 เมษายน 2012 เวลา 15:35 ในหมวดหมู่ สวนป่าฮาเฮ #
อ่าน: 897

ผมตื่นเช้ามืดเพื่อจะได้แก้ผ้าอาบน้ำไม่ประเจิดประเจ้อ ปล่อยน้ำไหลไปรดต้นไม้ อากาศค่อนข้างเย็นแต่ก็พอทนไหว จะได้ไม่ติดยึดเรื่องการอาบน้ำอุ่น รีบๆเช็ดตัวนุ่งโสร่ง แต่ไม่ใส่เสื้อนะ เพราะอีกหน่อยแดดออกมาได้อาบแสงสุรีย์ฉาน สายหน่อยคนงานมา เดินต๊อกๆไปคุยเรื่องการทำนั่งร้านผัก แล้วเดินต่อไปดูป้าสอนขุดเผือกยักษ์ไปปลูก วันนี้งัดหัวเผือกใหญ่มากออกมา จับตั้งบนรถไสแล้วยังกะเด็ก2ขวบ พอปล่อยมือรถไสถึงกับหัวปักคมำ

จบ2จุดแวะ เดินต๊อกๆไปเก็บผัก ได้เต็มตะกร้าเอามาล้างลงหม้อ จู่ๆ ..ก็มีอาคันตุกะที่ไม่ได้นัดหมายจากแดนใต้มาเยี่ยม ยกครอบครัวมา3พ่อแม่ลูก หลังจากเจรจาต้าอวยจึงทราบชื่อ อาจารย์พรศักดิ์ ชุมทอง จากโรงเรียนพัทลุง ดำรงตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียน เล่าว่าได้ติดตามอ่านข้อเขียนผมมานาน ตั้งแต่สมัยเขียนลงประจำที่สารปฏิรูป

อาจารย์เล่าว่า..ไปสอนอยู่ที่จังหวัดตราดหลายปี จนกระทั้งมีแม่บ้านเป็นคนตราด อยู่ดีมีสุขจนมีลูกชายคนหนึ่ง ตอนนี้อยู่ม.6 จึงย้ายกลับไปสอนที่ภาคใต้ แรกๆเขาย้ายให้ไปสอนที่จังหวัดยะลา ซึ่งเป็นหัวเมืองที่มีความขัดแย้งสูงมาก ปัจจุบันย้ายมาสอนที่จังหวัดบ้านเกิดพัทลุง เพื่อดูแลแม่ที่ชรามากแล้ว

ปิดเทอมครานี้ตระเวณเยี่ยมญาติแม่บ้านที่ตราด ขากลับตั้งใจแวะผ่านมาทางนี้ ถามเขามาตลอดทาง อาจารย์ตั้งใจมาคุยด้วย เจอตัวไม่เจอตัวก็จะมาดู แต่โชคดีเจอเจอตัวเป็นๆก็เลยคุยแหลก
ผมไม่เลี้ยงน้ำไม่อะไรทั้งนั้น เพราะจะเสียเวลาคุย
คนที่ตั้งใจมาจะมีคำถามที่ใคร่ครวญอย่างดีล่วงหน้า
หลังจากแนะนำตัวเสร็จคำถามก็ออกมาเหมือนยิงสลุต
ตอบในที่นี่ไม่หมดแน่ เอาสักตัวอย่างสักเรื่องสองเรื่องก็แล้วกัน

: ถาม-เมื่อสภาพการการศึกษาไทยสับสนรุงรังเช่นนี้ ผมมีความคิดเห็น หรือมีข้อเสนอแนะให้อย่างไรบ้าง

: ตอบ-ยังมีหนทางที่จะลงมือทำได้บ้างในช่วงนี้ก็คือ หันหน้าเข้าหากันระหว่างโรงเรียนกับชุมชนและผู้ปกครอง นัดเจอกันคุยเข้ม สรุปประเด็นปัญหาที่เผชิญ มุมมองที่ทุกคนเห็น..พลังครูพลังผู้ปกครองเป็นอย่างไร ผนวกพลังกันไหม ยอมลงเรือลำเดียวกันไหม กระโดดลงเรือมาช่วยจ้ำเรือจ้างที่จะจมเหล่มิจมเหล่เข้าฝั่งให้ได้ แล้วยกเรือขึ้นฝั่งปะผุ อย่าไปรองบประมาณ อย่าไปรอความช่วยเหลือภายนอก เอางบใจงบกายของชุมชนและโรงเรียนนั่นแหละ เป็นทุนยกเครื่องการเรียนให้ลูกหลาน คิดเห็นสิ่งใดก็ช่วยกันวิเคราะห์ ถ้าทำเต็มไม้เต็มมือเต็มใจก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรง ที่จะโอบอุ้มเอาลูกหลานให้อยู่รอดปลอดภัย ถ้ายังยึกยัก..รอวิธีการห่วยๆจากทางไกล เรือก็จะจม เด็กก็จะถูกลอยแพ ครูก็ผะงาบๆ

ทุกข์การศึกษาคือทุกข์ของแผ่นดินขนานแท้ ถ้าครูและผู้ปกครองไม่เห็นปัญหาร่วมกันในเรื่องที่จะให้ความรู้คู่ความรัก เด็กก็จะทิ้งผู้ปกครอง ทิ้งครู ทิ้งโรงเรียน ทิ้งการศึกษา คราวนี้ละไปสุดกู่ อาการแสดงออกถึงความเบื่อหน่ายทางการศึกษา เริ่มรุนแรงและพลิกผันมากขึ้นจนยากจะเยี่ยวยาแล้วในเวลานี้ เจ้ากระทรวงเอง กรรมการต่างๆ ผู้บริหารไม่มีพลังมีน้ำยาพอที่จะแก้วิกฤตินี้ได้ ทำปากดีไปอย่างนั้นเอง จะใช้ยุทธศาสตร์โน่นนี้ แต่ในความเป็นจริงทำแบบสาดเสียเทเสีย มันจะแจกแท๊บเล็ท อีโธ่อีถังเอ๋ย มันเห็นประเทศอื่นเขาแจก มันก็แจกตามก้นเขา ไม่ได้คิดได้คิดดีอะไรหรอก ลูกอีช่างแจก..ไม่ได้ดูตาม้าตาเรือว่าครูและเด็กประเทศเขาแตกต่างจากบ้านเราอย่างไร

อย่าไปรอความหวังลมๆแล้งๆทางอื่นเลยครับ
ไฟไหม้บ้านแล้วยังจะทำจดหมายขออนุมัติรถดับเพลิงยังงั้นรึ

ถาม-ครูบามองครูทุกวันนี้อย่างไร?
ตอบ-ผมเห็นใจครูนะ ครูถูกกระทำต่างๆนานา ครูส่วนหนึ่งไปรับใช้การเมือง เอาอำนาจเถื่อนมาครอบงำครูด้วยกัน ตำแหน่งบริหารเป็นตำแหน่งการเมือง บางคนได้มาเพราะการเมือง สร้างผลประโยชน์ร่วมกันซับซ้อน ความเป็นครูอาจารย์อยู่ไหนก็ไม่รู้ ..ครูส่วนใหญ่รู้สึกตัวเองไม่ได้การยอมรับจากสังคม ก็เลยพยายามที่แสวงหาวิธีการยอมรับขึ้นมา ด้วยการดิ้นรนหาวัตถุ ต้องมีรถยี่ห้อนี้ บ้านหลังใหญ่ๆ แสดงสถานะเป็นเสี่ย วางก้ามแบบนักธุรกิจ+การเมือง กลายเป็นมนุษย์พันธุ์ใหม่ บริหารโรงเรียนทางโทรศัพท์ เอาเวลาไปเฝ้านักการเมือง คอยพินอบพิเทา กุมหำงกๆ ไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรเลย แต่พอย่างเท้าเข้าโรงเรียน..เดินกร่าง..ด่าครูสาดหน้าไปก่อน

..ผมว่าครูจนมุมจนใจนะ
ยิ่งมาแก้ปัญหาด้วยการอวดโอ้วัตถุ
ไม่กลัวหนี้ ยิ่งกู้ได้มากก็ยิ่งเสียสติมาก เพราะหนี้มากขึ้นๆ
คนเราต่างก็รู้แก่ใจว่ากำลังแบกสถานะอะไร
แทนที่จะหันมาใส่ใจงานการในหน้าที่
ครูก็หมกมุ่นหมกเม็ดอยู่กับปมด้อย
คล้ายๆกับเด็กๆ
สุดท้าย ครูไม่มีใจสอน เด็กไม่มีใจเรียน

ประเทศนี้จะไม่โง่ที่สุดในโลกรึ

ถาม-ถ้ามันวิบัติมากขึ้นๆอย่างนี้ จะทำอย่างไรครับ
ตอบ-ไม่รู้จะทำยังไง เพราะไม่เห็นกลไกอะไรที่จะเป็นบวกในเรื่องการศึกษา คงปล่อยให้มันตายอย่างเขียดละมัง ให้เด็กมันตีกันยิงกันตายมากๆ ขายยาบ้า ขายตัว หนีเรียน ซิ่งรถ เล่นเกมส์ สักครึ่งโรงเรียนกระมัง ..รอดูต่อไป..ว่ามันจะวิกฤตจนวิบัติมากไปกว่านี้ยังไงจวนแล้วละ แววฉิบหายฉายโชติช่วงชัลวาลย์ขึ้นเรื่อยๆ ดูสิว่า การบริหารการศึกษาแบบตอแหลศาสตร์จะเป็นยังไง ตอนนี้ก็ตัวใครตัวมันก่อนนะโยม

ผมถึงบอกไง อย่าแต่งงาน อย่ามีลูกมีผัว อยู่ตัวล่อนจ้อนนี่ก็แทบหน้ามืดแล้ว
ส่วนคนที่ถลำใจไปแล้วก็ยอมรับสภาพเถิดนะ
ประคับประคองกันไป เลี้ยงลูกเลี้ยงผัวง๊อกๆไปตามหน้าที่ภรรยาที่ดี

ถาม-ในส่วนตัวของอาจารย์ละคิดทำอะไรตอนนี้
ตอบ-ผมก็หลบเข้าป่านะสิ มาบำเพ็ญตนเป็นฤาษีจำบ่มอย่างที่เห็นนี่แหละ -อยู่ง่าย-กินง่าย-นอนง่าย-ยิ้มง่าย-อยู่กะต๊อบแบกะดิน สร้างพื้นที่ของตนเองอย่างสงบเสงี่ยม เจียมตัวเจียมใจ อย่าไปเหยียบตาปลาใคร อย่าไปอยู่ในสายตาใคร หลบๆเจ้าบุญทุ่มบุญหนักศักดิ์ใหญ่ ปลูกผักปลูกหญ้ากินตามประสาคนป่า อยู่กับเพื่อนๆที่รู้ใจ ชวนคนดีคนมีความรู้มาสร้างเมืองใหม่ อยู่ด้วยกัน ดูแลกัน รักกัน ทนุถนอมใจกัน ยามคิดถึงก็มาเยี่ยม โผเข้ากอดกัน เรียกความรักกลับคืนมาให้ได้

ถ้าคนไทยไม่รักกัน
มันก็จะเป็นคนไถทั้งประเทศ
จะไหวรึครับ !


ฐานกาย ฐานใจ ไปไหนมา?

อ่าน: 910

ฐานกาย-ฐานใจ เรื่องนี้พระอาจารย์ไร้กรอบนำเสนอไว้อย่างน่าสนใจ ท่านจัดรายการกระทุ้งใจในวงน้ำชาในสื่อในหนังสือและในห้วงคิดคำนึงของลูกศิษย์ลูกหาอยู่เสมอ รวมทั้งผมด้วยแหละ ซึ่งถูกยั่วยวนให้คิดต่อตามประสาของคนป่า ที่มองจากป่าออกไปข้างนอก มองแบบคนป่าด้วยนะ ผิดถูกไม่รู้ละ

..ถ้ารู้แล้วเราจะมาเรียนทำไมละครับ ?

ผมไม่กลัวความไม่รู้และความโง่ของตัวเอง

โง่เรื่องอะไรโง่อย่างไรก็โพทะนาไปทั่ว

ให้ใครๆได้ยินได้รู้..เขาจะได้เมตตามาอุปการะความรู้

นี่คือสิ่งที่ฐานกายส่งออกไป..ประกาศว่าไอ่หมอนี่มันไม่ประสีประสาอะไรหรอก

โปรดอย่าเกรงใจ..อยากจะสั่งจะสอนอะไรก็อัดมาเต็มที่เล๊ย

นี่คือทางออกทางปฎิบัติที่ดีของคนโง่อย่างผม

ทำตัวให้เป็นผู้เรียน พร้อมเรียน แสดงออกว่าเรายังเป็นนักเรียน

การเป็นนักเรียนที่ดีอย่าไปมากเรื่อง เปิดหู เปิดตา เปิดใจ

ถ้าเปิดไม่เป็นบอกมา..

จะเอาเครื่องเปิดกระป๋องไปเปิดให้..

อย่าไปเสียเวลาวางท่า..อย่าไปวิตกกังวลกับการถูกคนอื่นมอง

ห้ามความคิดคนมองได้ที่ไหนละ ..อย่าไปเสียเวลาตรงนั้น

บางคนห่วงเรื่องภาพพจน์ เรื่องนินทา เรื่องซุบซิบ

แหม..การนินทากาเลเหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำเหมือนอีโต้มาโย้หัว

ไม่ต้องระแวดระวังกลัวว่าคนอื่นจะว่าเราไม่รู้ เราไม่ฉลาด จึงอมภูมิ

อมไปทำไมครับ.? อมยิ้มไม่ดีกว่ารึ! 

อยู่กับความจริงได้จะสบายไปสิบอย่าง

อย่างที่1 คิดถูกคิดดีคิดจากฐานความเป็นจริง

อย่างที่2 รู้ตัวเองว่าเจ้าเป็นไผ อยู่กับความรู้อะไร มีกึ๋นพอแล้วหรือยัง!

อย่างที่3 เจ้าพาตัวเองเรียนเรื่องอะไร เพื่ออะไร

อย่างที่4 เจ้ามีวิธีเรียนอย่างไร

อย่างที่5 เจ้ามีครู มีเพื่อน มีตัวช่วย มีคนอุปการะความรู้มากไหมพอไหม?

อย่างที่6 เจ้าเรียนเชิงรับและเรียนเชิงรุกในสัดส่วนเท่าใด

อย่างทึ่7 เจ้ารู้แล้ว เจ้าใช้ความรู้ได้มากน้อยแค่ไหน ใช้ไปในลักษณะใด

อย่างที่8 กายกับใจเจ้าตั้งอยู่บนฐานปกติหรือยังแกว่ง

อย่างที่9 เจ้ามีความรู้เพียงพอที่จะบริหารชีวิตและสังคมแล้วหรือยัง

อย่างที่10 กาย/ใจ ของเจ้าแข็งแรงพอที่จะลุยแล้วหรือยัง

กายผมอยู่ในป่า ใจผมอยู่บนท้องฟ้า คนอยู่ป่าก็คิดๆๆและคิดสิครับว่า..จะเอาความรู้อะไรมาเสริมสร้างพื้นที่ๆตนอยู่อาศัยให้ดีขึ้นสมบูรณ์ขึ้น ไม่ใช่ไปอยู่ตรงไหนทำให้มันเสื่อมลงๆ  แล้วก็สาละวนแก้ปัญหาที่ตนเองสร้างมันขึ้นมา อยู่ที่ไหนไปทำเรื่องติดลบที่นั้น แบบนี้ชีวิตมันก็ทุเรศทุรังนะสิ คิดบวกเป็นไหม ติดเครื่องหมายคูณให้ชีวิตได้ไหม เครื่องหมายลบเครื่องหมายหาญค่อยๆใช้ลดลง สมัยที่เรียนสอบตกวิชาคำนวณ โตมาก็เรียนชดเชยได้นี่เธอ..

..ถามตัวเองสิว่า..ชีวิตนี้ต้องการมีสภาพความเป็นอยู่อย่างไร? กายใจเราต้องการสิ่งใดบ้าง ปัจจัย4ใช่ไหม? ปัจจัยรองปัจจัยเสริมควรมีอะไร ร่างกายและจิตใจของมนุษย์ต้องการสิ่งใดเป็นอย่างน้อย แล้วเราสนองสิ่งนั้นได้แค่ไหน ใคร่ครวญวางแผนชีวิตไว้อย่างไร ทำตามที่ออกแบบในใจไว้ได้หรือไม่ ในความฝันใฝ่มีความจริงอยู่กี่%

หลายท่านอาจจะคิดว่าไม่พร้อมไม่สะดวกไม่ๆๆๆและไม่โว้ย !

อันนี้ก็ไม่ว่ากัน..มันขึ้นอยู่กับหลายสิ่งหลายอย่าง

แต่ถ้าหัวใจเสริมใยเหล็ก..มันจะละลายอุปสรรคได้หมดสิ้น

ความแข็งแกร่งของจิตใจนั้นสำคัญนัก

ไม่มีสิ่งใดในโลกแข็งเท่า

ถ้าเอาแต่คิดเยาะแยะวันนี้จะได้เล่นFB. หรือชวนกันไปย่ำดวงจันทร์รึเธอ..

ถ้าไม่มีทุนใจสะสมมากพอมันก็จะกลายเป็น..แข็งใจ ฝืนใจ ปีนเกลียวใจ

อานุภาพของจิตใจไม่เพียงพอที่จะเป็นพลังให้เดินหน้าต่อยอดเรื่องหนักๆและสำคัญได้

เราจะเห็นว่าศาสดาของโลก..ล้วนแล้วแต่เป็นนักผ่าตัด ผ่าหมาก เรื่องเป็นเรื่องตายของมนุษยชาติทั้งสิ้น ท่านมองว่า..มนุษย์มีกิเลสเป็นตัวหล่อเลี้ยงความเป็นไปของพลโลก ถ้ากำกับความคุมกิเลสได้พอสมควร สังคมมนุษย์ก็อาจจะพอประคับประคองอยู่กันไปได้ แต่ถ้าศาสนาเอากิเลสไม่อยู่ โลกนี้ก็จะปึงปังโครมครามเกิดสงคราม เกิดวิกฤติที่จนวิบัติรุนแรง สร้างความทุกขเวทนาไปทั่วโลก

โลกไม่เคยว่างเว้นปัญหาที่เกิดจากกิเลส

ถ้าไม่มีปัญญาพอฟัดพอเหวี่ยงกับวิกฤติปัญหาอาการก็น่าเป็นห่วง

ปัญญาที่ว่าอยู่ที่ไหน? อยู่กับใคร อยู่อย่างไร?

ที่น่ากลัวปัญญายุคใหม่ส่วนใหญ่ไม่บริสุทธิ์

มักจะปนเปื้อนกิเลสแทนที่จะเป็นสีขาวก็เป็นสีเทา

ดูง่ายๆ..คนที่คิดอะไรได้ก็จะจดลิขสิทธิ์ บวกค่าความคิด เอาเปรียบเพื่อกอบโกย

นี่ถ้าพระพุทธเจ้าจดลิขสิทธิ์ ..จะเกิดอะไรขึ้น

  • โลกตะวันตกคิดแต่เรื่องสนองกิเลส
  • โลกตะวันออกคิดเรื่องกำกับควบคุมกิเลส
  • ปัจจุบันเทคโนโลยีล้ำยุคกำลังดึงแนวคิดทั้ง2ฝ่ายนี้มาเผชิญกัน

ไอสไตน์มองว่า..ความรู้ที่มนุษย์มีอยู่ตอนนี้ไม่เพียงพอที่จะสร้างสันติภาพสันติสุขให้โลกใบนี้ได้ เท็จจริงอย่างไร ท่านก็มีสมองคิดเองได้ประมาณการได้ใช่ไหมเล่า

ไม่ใช่เอาสมองไปซ่อนไว้ในหมวกกันน็อค!

แล้วไม่ยอมคิดอะไร?

ถ้าเป็นอย่างนี้..ก็ไม่ทราบว่า..จะป้องกันก้อนสมองโง่ๆไว้ทำไม?

แหม..จัดหนักไปหน่อย..เรื่องอย่างนี้เขียนยาวก็ไม่ดี

เอาไว้อ่านต่อก๊อก 2 ภาคบ่ายดีไหมครับ?

เอ้อ..จะอ่านให้มันส์ๆก็ควรคอมเมนท์แทรกความคิดเห็นมาบ้าง

ปล่อยให้คนป่าพล่ามเหมือนผีบ้า..เดี๋ยวผีก็มาหลอกจริงๆหร๊อก..

อิอี  อิอี..


ผ่าง ผ่าง ประกาศ และประกาศ

อ่าน: 964

 

ต่อไปนี้พ่อใหญ่อุ๊จะแถลงข่าว

พ่อใหญ่ลีดังเพราะตีกลองประชุม พ่อใหญ่อุ๊จะขอตีเกราเคาะFB.บ้างนะขอรับ

เรื่องที่จะขออนุญาตทำการประชุมญาติโกโหติกาทั้งหลาย ก็คือการเปลี่ยนแปลงในการเขียนบันทึกให้ไฉไลกว่าเดิม นั่นคือ..จะบันทึกในลานปัญญาแล้วลิงก์มาFB.นะครับ เหตุผลเพราะจะทำให้อ่านง่าย ลงภาพประกอบได้ตามจุดที่จะอธิบายเพิ่มเติม คุณๆที่อุปการณะความรู้ผมทุกท่าน ก็คงเข้ามาถ่ายเทความรู้ความคิดได้ดังเดิม เพียงแต่จะไม่ส่งสามารถส่งข่าวไปเคาะประตูบ้าน ทั้งๆที่อยากจะไปยืนรอหน้ารั้วบ้านเหมือนเดิม

ยังไงๆก็อย่าเพิ่งทิ้งพ่อใหญ่อุ๊เด้อ

เสียเวลาทำความคุ้นเคยหน่อยก็จะสดใสตะติ๊งหน่องเหมือนเดิม

ขอเวลาอีกสักจิ๊ดหนึ่ง เอาไว้ให้จัดระบบWiFI. ให้เจิดจรัสกว่านี้

คาดว่า..หลังสงกรานต์เล็กน้อย

เราจะสามารถยกระดับกระชับพื้นที่สัญจรสื่อผ่านดาวเทียมอย่างมีประสิทธิภาพ

คุณที่น่ารักทั้งหลายก็จะได้ชมการรายการคริปวีดีโอของหมู่บ้านโลกฝีมือคอนดรั๊กเตอร์

แบบกระชั้นชิดวันต่อวันเลยละขอรับ

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

โปรด ผ่าง ผ่าง ประกาศ  และประกาศ ให้ทราบโดยทั่วกันได้

แชร์ลูกโซ่เขายังทำได้

ทำไมแชร์ความรักจากพ่อใหญ่จะทำไม่ได้ละครับ

บ๋ายๆ  หลับฝันดีเด้อพี่น้อง

หลับขอให้ได้เงินหมื่น

ตื่นขอให้ได้รับเงินเดือนอัตราขั้นต่ำหมื่นห้า

ไม่ผิดหวัง ไม่ประสบเคราะห์หามยามร้าย

ขอให้ได้พบแต่ความสุขสบาย

  • ที่ยิ้มหวานก็ขอให้หวานกว่าเดิม
  • ที่ใบหน้าหวานก็ขอให้หวานแฉล้มสม่ำเสมอ
  • ที่แต่งกลอนเก่งก็ขอให้เก่งเนียนเป็นธรรมชาติ
  • ที่ทำกับข้าวเก่งก็ขอให้แฟนข้างโต๊ะชมไม่ขาดปาก
  • ที่ทำงานเก่งก็ขอให้เจ้านายเพื่อนรอบข้างรักและชื่นชม
  • ที่คอมเมนท์ไม่เก่ง..ก็ขอให้ขยันออกความคิดเห็นมากขึ้น
  • ที่กำลังอ่านอยู่ตอนนี้..ก็ยิ้มหน่อยเถิด..อมยิ้มก็ดีหร๊อก..แต่ยิ้มกว้างๆ..จะดีกว่า

 



Main: 0.032087087631226 sec
Sidebar: 0.063119888305664 sec