คำเมือง: อู้หื้อเปิ้นฮัก ยากนักจักหวัง”
“อู้หื้อเปิ้นฮัก ยากนักจะหวัง
อู้หื้อเปิ้นจัง กำเดียวก่อได้”
วันนี้ยกภาษิตคำเมืองที่ได้ยินจากวิทยุชุมชนตอนเย็นๆ ที่เปิดรายการค่าวซอบ้าง เพลงคำเมืองบ้าง
ความหมาย ของคำว่า อู้ คือ พูด ถ้าแปลตามคำภาษิต ก็คือ พูดให้คนรักชอบ เป็นเรื่องยาก แต่พูดให้คนเกลียดชังเป็นเรื่องง่ายสมัยนี้อาจจะรวมการเขียนบันทึกบนบล็อกด้วย….5555
เรื่องพูดก็คงยอมรับกันว่าสำคัญ ไม่ว่าการเจรจาระงับสงคราม หาข้อยุติสิ่งที่ขัดแย้ง ไปจนถึงการพูดให้เคลิ้ม จนยินยอมไปทุกอย่าง…
……
จะพูดเพื่อให้เกิดความรักใคร่ปรองดองกันได้…เป็นเรื่องที่ไม่ง่ายก็เหมือนคำภาษิตว่าไว้…เพราะคนแต่ละคนก็มีความต้องการที่แตกต่าง ถ้าแถมด้วยความคาดหวัง มีซ่อนเงื่อน แฝงนัยยะไว้มาก โอกาสที่จะปรองดองกันให้เนิ่นนานก็คงจะยาก
……
ส่วนเรื่องจะพูดให้คนเกลียดโกรธหรือไม่อยากอยู่ใกล้ ก็คงแป๊บเดียว ไม่เชื่อทดลองดูซิคะ
ลองไปพูดส่อเสียด เยาะเย้ย เอาชนะ ขึ้นเสียง ด่าทอ ใครก็ได้ที่อยู่ใกล้ๆ
…ไม่ปากแตกก็คงหัวแตก…มั้ง?
……
ระยะนี้ค่อนข้างได้ฟังรายการวิทยุภาษาคำเมือง ไม่รู้เพราะยุทธศาสตร์อนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นตามแผนพัฒนาฯ หรือเปล่า หรือจะเพราะการที่อนุญาตให้มีวิทยุชุมชนมากขึ้นด้วยมั้งคะ…ตอนเย็นๆ ก็จะได้ฟังรายการคำเมืองต่างๆ บางครั้งก็เป็นการร้องค่าวซอ …คือการขับลำนำเล่าเรื่องราว เป็น story telling แบบพื้นบ้านสนุกๆ บางครั้งก็เป็นการโต้ตอบระหว่างคนสองคนกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งอดีตและข่าวปัจจุบัน บางครั้งก็เป็นเรื่องตลกๆ
วันนี้ฟังตอนจะจบรายการก็มีโฆษณาคำเมือง…
โฆษณาเป็นบทสนทนาของพ่อลูก
ลูกสาว…อี่ป้อๆ เปิ้นบอกว่า …ด่วน ซื้อไม้ขีดไฟหนึ่งกั๊บแถมรถยนต์กะบะหนึ่งคันฟรี
พ่อ…อี่น้อย ขะไจ๋ไปซื้อมาสักร้อยกั๊บลอ (รีบๆไปซื้อมาร้อยตลับซิ)
(เสียงโฆษณาดังแทรกขึ้นมา….เพียงแต่จ่ายเงินเจ็ดแสนเก้าหมื่นบาทได้ไม้ขีดไฟหนึ่งกั๊บแถมกะบะป้ายแดงฟรีหนึ่งคัน…ราคานี้จนถึงปี พศ. สองห้าเก้าเก้า)
ลูกสาว…อี่ป้อ อี่ป้อ…จะเอาไม้ขีดกี้กั๊บ? (เอาไม้ขีดไฟกี่ตลับ)
พ่อ…โห…อี่น้อยจะมาเล่นหน้าป้อกา (อย่ามาล้อเลียนพ่อ)
…(โฆษณาแทรก)…อู้เรื่องเงิน อู้กับคนกั๋นเองที่…..ลิสซิ่ง…
……(อิอิ..กลายเป็นโฆษณาเงินกู้ไปซะ…อิอิ)
คำเมือง: ของกิ๋นบ่อกิ๋นก่อเน่า...คำเมือง: บ่อได้กิ๋นบ่อมีใคร๋ต๋ามไฟส่องต๊อง...คำเมือง: คนใบ้ใจ๊หลายเตื่อ...คำเมือง: ดำแดง บ่อแฮงก่อหมั่น...คำเมือง: อ่อนไหนแตง แข็งไหนเว้น...คำเมือง: ดักเมื่อกิ๋นข้าว ดักเมื่อเข้านอน...ภาษา...คำเมือง: ตางหนู หนูไต่ ตางไหน่ ไหน่เตียว...คำเมือง: กั๋วนักมักต๋าย...คำเมือง: เสียมบ่อคม...คำเมือง: นอนดึกตื่นขวาย...คำเมือง: จับใจ๋แฮ้ง...คำเมือง: หัวฝายเปิ้งดอย...คำเมือง: จ๊อกป๊อกไหนก่อป้อ จ้อหว้อไหนก่อควั่ก...คำเมือง: นั่งก๊กง๊ก เหมือนครกบ่อต๋ำ...« « Prev : มหาชีวาลัยอิสาน 25-28 กรกฎาคม 2552
Next : คำเมือง: ส้มปอเกลื๋อ » »
1 ความคิดเห็น
อู้จะไดบ่อฮื้อหัวแตก ปากบรืน (ต้องมีรอเรือถึงจะเห็นภาพปากบรืน)
อู้จะใดก่อได้ ยกเว้น “ปากหวานก้นส้ม” เน๊าะ