คำเมือง: บ่อได้กิ๋นบ่อมีใคร๋ต๋ามไฟส่องต๊อง

อ่าน: 1784

“บ่อได้กิ๋นบ่อมีใคร๋ตามไฟส่องต๊อง

บ่อได้แต่งบ่อได้ย๊อง พี่น้องดูแคลน”

บ่อได้กิ๋นบ่อมีใคร๋ต๋ามไฟส่องต๊อง = ไม่ได้กินก็ไม่มีใครมาสนใจมาดูแลว่ามีกินหรือไม่ (ต๋ามไฟส่องต๊อง เป็นการเปรียบเทียบการจุดไฟไปส่องดูในท้องว่ามีอะไรไหม)

บ่อได้แต่งบ่อได้ย๊อง พี่น้องดูแคลน = ไม่ได้แต่งตัวหรือมีเครื่องประดับประดา คนก็ดูถูก

ภาษิตนี้ เอามาอธิบายสภาพสังคมที่สนใจแต่รูปลักษณ์ภายนอกของคนมากกว่าเรื่องราวภายในของแต่ละคน 

การคบหาสมาคมกันทั่วไปก็ไม่ได้ลึกซึ้งว่าแต่ละคนใช้ชีวิตประจำวันอย่างไง กินอยู่จริงๆ ทุกๆวันเป็นอย่างไง แต่ไปให้ความสำคัญกับสิ่งภายนอก เช่นเครื่องประดับประดา ซึ่งรวมถึงบรรดาทรัพย์สินต่างๆ มากกว่า

มองอีกมุมหนึ่ง เป็นสำนวนที่ใช้สอนตัวเองได้ว่า ถ้าเข้าสังคมที่ฉาบฉวยไม่มีกัลยาณมิตร ผู้คนก็คงจะรับรู้กันแต่เรื่องของภายนอก ยามทุกข์ก็ไม่ได้ดูแลกัน

สำนวนนี้มาคิดดูว่า ถ้านำมาอธิบายเรื่องของการจัดการความรู้ ก็อาจจะเปรียบเทียบกับการที่สังคมไม่ว่ายุคไหนสมัยไหน ก็สนใจแต่เรื่องของความรู้ในตำรา การได้เกียรติบัตรปริญญา ที่เป็นเหมือนเครื่องประดับ มากกว่าจะมาสนใจความรู้ในตัวคน

และก็จะเชื่อคนที่คิดว่ารู้(เพราะดูจากวุฒิบัตร) มากกว่าประสบการณ์หรือความรู้ที่หล่อหลอมให้คนหนึ่งคนสามารถมีชีวิตอันดีงามในสังคมได้ เป็นคนดี เป็นคนมีจิตใจเอื้อเฟื้อคนอื่น ฯลฯ

“บ่อได้กิ๋นบ่อมีใคร๋ต๋ามไฟส่องต๊อง บ่อได้แต่งบ่อได้ย๊องพี่น้องดูแคลน”  ไม่ได้เป็นการสอนให้คนสนใจไปหาเครื่องประดับประดามากกว่าเรื่องการกินอยู่ แต่สอนให้รู้จักความจริงของสังคมตลอดมาทุกยุคทุกสมัย ที่คนยังหลงกับเรื่องราว “ภายนอก” มากกว่า “ภายใน” และการสร้างภาพให้ดูดี แทนการคิดแก้ปัญหาหรือพัฒนาสิ่งต่างๆให้ดี

….

ปล. วันนี้เขียนเรื่องคำเมืองอีกแล้ว…..อิอิ

คำเมือง: นั่งก๊กง๊ก เหมือนครกบ่อต๋ำ...คำเมือง: ดำแดง บ่อแฮงก่อหมั่น...คำเมือง: ตางหนู หนูไต่ ตางไหน่ ไหน่เตียว...คำเมือง: ของกิ๋นบ่อกิ๋นก่อเน่า...คำเมือง: คนใบ้ใจ๊หลายเตื่อ...คำเมือง: นอนดึกตื่นขวาย...คำเมือง: อู้หื้อเปิ้นฮัก ยากนักจักหวัง”...คำเมือง: จ๊อกป๊อกไหนก่อป้อ จ้อหว้อไหนก่อควั่ก...คำเมือง: หัวฝายเปิ้งดอย...คำเมือง: จับใจ๋แฮ้ง...คำเมือง: ดักเมื่อกิ๋นข้าว ดักเมื่อเข้านอน...คำเมือง: กั๋วนักมักต๋าย...คำเมือง: อ่อนไหนแตง แข็งไหนเว้น...คำเมือง: เสียมบ่อคม...คำเมือง: ต่าเปิ้นไคร่หัว ต่าตั๋วไคร่ไห้...

« « Prev : คำเมือง: นั่งก๊กง๊ก เหมือนครกบ่อต๋ำ

Next : คำเมือง: ตางหนู หนูไต่ ตางไหน่ ไหน่เตียว » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

2 ความคิดเห็น

  • #1 sompornp ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 ตุลาคม 2009 เวลา 10:00 (เช้า)

    อุ๊ย 
    เปิ้นบอกหื้อน้าไปแต่งตั๋ว(ใหม่)  น้าใคร่หัว (แต่งจะอี้มันดีอยู่แล้ว) น้าตึงบ่อเปลี่ยน
    อุ๊ย
    เปิ้นบอกหื้อน้าไปยะก๋าน  วันนี้น้าขี้คร้าน น้าตึงบ่อยะ
    (หมายเหตุ  วันนี้ผู้บริหารเปิ้นประชุมตัดเกรดกั๋นหมด)
    อิอิอิ

  • #2 Leandro Martins de Almeida ให้ความคิดเห็นเมื่อ 22 มีนาคม 2019 เวลา 3:50 (เย็น)

    Normally I do not learn article on blogs, however I would like to say that this write-up very forced me to check out and do it!
    Your writing taste has been surprised me. Thanks,
    quite nice post.


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.39160799980164 sec
Sidebar: 0.09512996673584 sec