คนนี้..คุณครู..สมศ..ใช่มั๊ย..(2)

โดย dd_l เมื่อ มกราคม 6, 2013 เวลา 3:31 (เย็น) ในหมวดหมู่ การศึกษา, เรียนรู้ชีวิต, เรื่องทั่วไป #
อ่าน: 1470

เล่าต่อจากบันทึกที่แล้วนะคะ

เมื่อผ่านช่วงเวลาของการสัมภาษณ์ผู้เกี่ยวข้องทั้งหลาย
ก็ได้เวลาที่ผู้ประเมินจะสังเกตและตรวจสอบ ค้นหาคุณภาพจากฝ่ายต่างๆ ในโรงเรียน
เป็นเวลาที่ตนเองเดินลอยชายไปมาได้เต็มที่  ไม่ค่อยมีใครสนใจจะซักถาม
ยกเว้นยามที่ต้องตัดสินใจในบางประเด็น

สังเกตเห็นท่าทีของทั้งสองฝ่าย เมื่อได้แรกพบ
ฝ่ายที่มาก็คงระแวดระวังกันเต็มที่ เผื่อจะมีรายการสร้างภาพให้เห็น
ฝ่ายที่อยู่ก็ตื่นเต้น กลัวจะอธิบายได้ไม่ชัดเจน โดยเฉพาะครูใหม่ที่มาทำงานได้ไม่ถึงปี

ยังดีที่ได้พูดคุยกันไว้ก่อนล่วงหน้า ให้มองผู้ที่มาเยือนในแง่ดี เป็นโอกาสที่จะให้คนอื่นเห็นสิ่งที่เราทำ
สิ่งใดไม่ได้ทำก็ชี้แจงแสดงเหตุผลตามบริบทของตนที่อาจแตกต่าง
ไม่ต้องปกปิด หรือปกป้องตนเอง
ให้เรียนรู้ เก็บเกี่ยวประสบการณ์ เพื่อนำมาใช้ปรับปรุงการทำงานต่อไปให้ต่อเนื่อง
โชคดีที่ทีมผู้ประเมินไม่ได้มาด้วยท่าทีที่กร้าวกร่าง แต่กลับสร้างความเป็นกันเองด้วยอารมณ์ขัน
บรรยากาศการพบปะกันกับคุณครูและเด็กจึงค่อยผ่อนคลายลง

เฝ้ามองทุกสิ่งที่ดำเนินไป และได้เห็นน้ำใจของผู้คนรอบข้าง
ที่ต่างช่วยกันคนละไม้ละมืออย่างแข็งขัน สับเปลี่ยนหมุนเวียน ตั้งแต่ให้สัมภาษณ์ สอนหนังสือ ดูแลเด็ก
จัดการเอกสาร ขัอมูลและทุกสิ่งที่ถูกเรียกหา ข้าวปลาอาหาร กระทั่งล้างจานชาม
ดูแลไม่ให้ทีมเหน็ดเหนื่อยจนหมดแรง

แม้จัดเตรียมเอกสารไว้ค่อนข้างครบถ้วน และควรจะเป็นฝ่ายผู้ประเมินที่จะเลือกนำข้อมูลไปใช้
กลับได้รับคำขอให้จัดข้อมูลใส่ในเอกสารการเก็บข้อมูลที่นำมา
จึงเป็นภาระของทีมงานที่ต้องเรียบเรียงข้อมูลใส่ให้ตรงช่องที่ต้องการ
เมื่อแรกเห็นมองด้วยใจขุ่นมัว ไม่ใช่งานของตัว ทำไมต้องกะเกณฑ์กันมาทำ
มิหนำซ้ำผู้ประเมินคนหนึ่งทิ้งงานไว้แล้วหายจ้อยไปจากโรงเรียนก่อนเวลา

แต่เมื่อตั้งสติพิจารณา เปลี่ยนมุมมองใหม่ให้เข้าใจและเห็นใจในภาระของผู้มาเยือน
ซึ่งก็เป็นเสมือนเพื่อนร่วมทางที่พยายามทำหน้าที่ในการพัฒนา
ทั้งเห็นว่าส่วนใหญ่ก็ตั้งใจทำงานของตนอย่างเต็มที่ จึงค่อยรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

ลองถามว่าเมื่อต้องการได้ข้อมูลตามแบบฟอร์มที่กำหนด ทำไมไม่ส่งให้โรงเรียนเสียแต่เนิ่นๆ
จะได้ไม่ต้องทำงานเกินเวลาเพื่อจัดหาข้อมูลมาให้ ทุกอย่างโรงเรียนล้วนมีเก็บไว้ทั้งสิ้นแล้ว
ได้คำตอบที่ชวนคิดต่อ ถ้าให้ก่อน โรงเรียนทำจริงก็ดี แต่ถ้ามีการตกแต่งข้อมูลจะทำอย่างไร
อืมมม..การทำให้เกิดความไม่เชื่อใจกันและกัน ทำให้ต้องมีขั้นตอนยุ่งยากมากมายเพิ่มขึ้นเช่นนี้ล่ะหนอ

มาตรฐาน ขั้นตอน และวิธีการที่เคร่งครัด ต้องประเมิน ต้องวัดเป็นปริมาณ ตัวเลข
มีร่องรอยที่เห็นเป็นรูปธรรม ซ้ำยังใช้กับโรงเรียนทุกประเภทด้วยวิธีการเดียวกัน
บางทีก็สร้างปัญหามากมายในการปฏิบัติ
เมื่อเอกสารหรือระบบที่เหมาะกับงานราชการ ถูกนำมาใช้กับเอกชน
ทำให้เกิดความสับสนอยู่ไม่น้อย

ยามต้องคอยตอบปัญหาที่เกี่ยวข้อง จึงยืนยัน ตามที่ได้ทำจริง
ด้วยวิธีการที่เลือกแล้วว่าเหมาะสม สอดคล้องกับวิถีของโรงเรียน
บางเรื่อง บอกผู้ประเมินไปว่าไม่เป็นไรหากไม่ได้คะแนน เพราะไม่คิดจะทำเอกสารย้อนหลัง
บางเรื่องก็ต้องชั่งใจ เมื่อได้รับคำถามโดยนัยว่าจะปรับเปลี่ยนแก้ไขเอกสารสำคัญของปีที่ผ่านไป
ให้สอดคล้องกับสภาพปัจจุบันที่มีความสำเร็จมากกว่าเดิมหรือไม่
ในที่สุดร่วมกันตัดสินใจ หากจำเป็นจะขอเลือกวิธีชี้แจงแสดงหลักฐานเพิ่มเติมในภายหลัง
แทนการแก้ไขข้อมูลเพียงเพื่อรับประกันความแน่ใจว่าจะสอบผ่าน
รู้ว่าการตัดสินใจยืนหยัดเพื่อสิ่งที่ถูกต้องเป็นเรื่องยาก
แต่ยังอยากทำงานต่อไปโดยยังคงนับถือตัวเองได้อย่างเต็มศักดิ์ศรี

ไม่เพียงแต่บรรดาผู้ใหญ่ที่ร่วมมือร่วมใจ
เหล่านักเรียนน้อยใหญ่ก็รับรู้ถึงการมาเยือนของผู้ประเมินกันไปทั่ว
หลายคนอยากเห็นตัวจริง จนเข้ามาทัก..คนนี้ “คุณครู สมศ.”ใช่ไหม
แถมมีน้ำใจจะชวนไปอวดโรงเรียนของตัวให้ทั่วถึง
ยามที่ “คุณครู สมศ.” สุ่มเด็กหลายวัยมาจัดให้ทำงานเป็นกลุ่มๆ ตามกระบวนการ
เห็นชวนกันทำงานอย่างขะมักเขม้น มีข้อสงสัยก็ไปถาม พยายามทำจนสำเร็จ
หมดเวลาแล้วยังค้างใจ หนูอยากทำให้เสร็จทุกข้อ

พอคุณครูเข้าไปในห้องเรียน  ขอให้ร้องเพลงภาษาอังกฤษให้ฟัง
ยังถาม เอาอีกไหม พวกหนูร้องได้อีกหลายเพลงนะ..
มิหนำซ้ำเวลาพักยังแสดงความเป็นตัวของตัวเองด้วยการเล่น ซุกซน โลดไล่ ไปตามที่เคยเป็น
มองไม่เห็นคุณครู สมศ. ชนเข้าโครมเบ้อเริ่ม..เห็นว่ายกมือไหว้ขอโทษแล้วรีบหายตัวไป
สุดท้ายได้รับคำชมว่า เด็กโรงเรียนนี้กล้าแสดงออก  กล้าคิด กล้าถาม
เห็นแล้วล่ะว่า เรียนอย่างมีความสุขจริงๆ

พบว่าการรับฟัง และแลกเปลี่ยนความคิดความเชื่ออย่างเปิดใจ  ไม่โอ้อวด
กลับสร้างความเข้าใจและความรู้สึกที่ดีให้แก่กัน

ได้ความคิดดีๆ หลายเรื่องที่จะนำไปปรับใช้จากการได้พูดคุยกันนอกรอบ
แต่หลายเรื่องก็อาจยากต่อความเข้าใจและดูไม่น่าเชื่อถือในสายตาของผู้มาเยือน
พัฒนาครูด้วยการอบรม แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในโรงเรียน
พัฒนาทีมด้วยการทำค่ายฤดูร้อน
ที่ปรึกษา แหล่งช่วยเหลือทางปัญญา อยู่บนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต
ไปศึกษาดูงานในด้านที่แตกต่างไปจากวงการศึกษา ฯลฯ

สิ่งเหล่านี้ไม่มีวุฒิบัตรรับรอง แต่กลับก่อให้เกิดการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง

ภาพของการตั้งวงถ่ายทอดประสบการณ์จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้อง
การชื่นชม ช่วยเหลือกันและกันอย่างจริงใจ
การส่งต่อแบ่งปันในการทำงาน ไม่แยกผลงานของฉัน ผลงานของเธอ
แม้แต่การเปลี่ยนความคิดความเชื่อที่มีต่อการดูแลเด็ก ให้มีความอ่อนโยน มีความเข้าใจที่เพิ่มขึ้น
การร่วมกันศึกษาหลักสูตร วางแผนการสอน ตรวจสอบความถูกต้องของการสอน การวัดผลอย่างจริงจัง

เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นได้โดยง่าย หรือพัฒนาได้ด้วยการอบรมให้ครบตามชั่วโมงที่กำหนด
แต่ด้วยวิธีและวิถีที่เป็นอยู่  ไม่อาจนำมาให้ดูในช่วงเวลาสั้นๆ
คงต้องมาใช้ชีวิตร่วมกันยาวนานเกินสามวันจึงจะมองเห็น

กว่าจะพัฒนาเด็กได้แต่ละคน แต่ละปี มีเรื่องราวที่มากกว่า “ใช้โครงการและกิจกรรมอะไรในการพัฒนา”
ด้วยว่า มีหลากหลายปัจจัยที่ใช้ส่งเสริม
จะตอบไปว่าใช้หัวใจของความเป็นครู และอยู่กับเด็กด้วยความเมตตา
ก็เกรงว่าจะหาร่องรอยหลักฐานมายืนยันได้ไม่หนักแน่น ตรงเกณฑ์ที่จะได้การยอมรับ
บางเรื่องราว บางตัวเลข ก็วัดเด็กเฉพาะด้าน ไม่ว่าพื้นฐานของเด็กที่รับมาเป็นอย่างไร
ก็ใช้ผลการสอบแห่งชาติ ที่มักมีคำถามประหลาดๆ ให้เด็กได้เย้ยหยันมาตัดสินคุณภาพเท่ากันทุกคน
ทั้งการใช้ผลการประกวดแข่งขันและรางวัลที่ได้รับเป็นเครื่องชี้วัดความสำเร็จ
กลับเป็นเรื่องที่ต้องระมัดระวังไม่ให้สร้างความเหลื่อมล้ำในโรงเรียนนี้

สามวันที่ได้รับการประเมิน จึงเป็นช่วงเวลาที่ได้เฝ้ามองกระบวนการต่างๆ
มีทั้งสิ่งที่เห็นด้วย และไม่เห็นด้วย
ในยามใจขุ่นมัว ก็มีที่ปรึกษาที่ช่วยมาเตือนสติ ด้วยข้อเขียนและบทความอย่างทันท่วงที
จนถึงวันสุดท้าย ได้รับการรายงานโดยรวมว่า เป็นที่น่าพอใจ ทั้งได้รับคำชมหลายเรื่อง
แต่ขั้นตอนยังไม่สิ้นสุด ต้องรอหน่วยเหนือตรวจสอบ ก่อนจะมอบคำตัดสินมาให้ในภายหลัง
จะเป็นอย่างไรให้รอดู..

เถอะนะ..อย่างน้อย..โลกก็ยังไม่แตกสลายไปตามคำทำนายในวันนั้น..
และเรายังคงทำงานกันต่อไป..


บันทึกไว้เพื่อเป็นอีกหนึ่งเสี้ยวประวัติศาสตร์ของมงคลวิทยา..


เรื่องราวที่เกี่ยวข้อง..

บอกกล่าว..เล่าขาน..ปณิธานมงคลวิทยา

http://www.youtube.com/watch?v=cIP0Gyrrpkk


เค้าหาว่าหนูเป็นกระเหรี่ยง
http://lanpanya.com/dd190751/archives/56


“การประเมิน” จาก ลานจอมป่วน
http://lanpanya.com/jogger/?p=1226


“บัณฑิตชนบท” จาก ลานดงหลวง
http://lanpanya.com/bangsai/archives/1280


“สมหวัง”จี้สมศ.ปฏิรูประบบประเมินใหม่
http://www.thaipost.net/news/181212/66758


« « Prev : คนนี้..คุณครู..สมศ..ใช่มั๊ย..(1)

Next : ใครๆ ก็ทำกัน.. » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

ความคิดเห็นสำหรับ "คนนี้..คุณครู..สมศ..ใช่มั๊ย..(2)"

ไม่มีความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.21149897575378 sec
Sidebar: 0.06367015838623 sec