ลานครูมิม

#1 pa_daeng ให้ความคิดเห็นเมื่อ 15 เมษายน 2009 เวลา 3:26 (เย็น)

อิอิอิ

บันทึก สีแดง น่ารักจัง

ง่วงๆๆค่ะ แต่ อุตุ ไม่ได้ เพราะใกล้ค่ำ เดี๋ยวมึนหัว

#3 sompornp ให้ความคิดเห็นเมื่อ 17 เมษายน 2009 เวลา 8:10 (เช้า)

วันดี..ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ทุกวัน
…….
เมื่อก่อนเคยคิดว่า
เรา..อยากมีใครสักคนอยู่เคียงข้างเรา เมื่อเราท้อ เมื่อเราต้องการกำลังใจ
เมื่อชีวิตผ่านไป
ทำให้เกิดการเรียนรู้ว่า
ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ จะล้ม จะยืน จะเซ จะเหงา จะเศร้า…
เราก็ต้องยืนอยู่บนสองเท้าของเราเอง
อาจด้วยวัย และเวลาที่ได้ก้าวผ่านในช่วงของชีวิตที่มองว่าแสนสาหัสไปแล้ว
ดังนั้น…จะมีเหตุอื่นแห่งทุกข์ทีทำให้เกิดทุกข์นั้น…น้อยลง และน้องลง
และยังอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้มองเห็นเหตุแห่งทุกข์ของผู้อื่นเป็นเรื่องธรรมดา
เกิดได้….ก็ดับได้
เราอาจใช้ใจในการดูแลผู้อื่นน้อยลง
ด้วยเหตุดังกล่าว อาจทำให้ใจเหมือนไม่ยินดี ยินร้าย ในสิ่งที่เกิดขึ้นรอบข้างทั้งตัวเองและผู้ที่เกี่ยวข้องผ่านในชีวิต
……
เหตุดังกล่าวข้างต้น
……
อาจจะเป็นเหตุผลที่คนคนนั้น ของน้องมิม กำลังเป็นอยู่ก็เป็นได้
อย่างไรก็ตาม คิดว่าวันนี้
น้องมิมคงผ่านความรู้สึกของค่ำคืนนั้นไปได้ อีกระดับหนึ่ง
ลองมาทบทวนดูก็ได้นะว่า
ระหว่างอารมณ์วันนั้น กับอารมณ์ตอนนี้เป็นเช่นไร
น้องมิมอาจจะได้คำตอบว่า
“มันเป็นเช่นนั้นเอง” ก็เป็นได้
….
เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ