มาจะกล่าวบทไป ถึงเจ้าเป็นไผ 5

อ่าน: 1159

>> ผมเกาะแกะวนเวียนอยู่แถวกระดานดำ แอบดูครูสอนบ้าง ดูนักเรียนบ้าง เกิดความรู้สึกหลากหลายอารมณ์ มีเรื่องค้างคาใจกับวิธีให้การศึกษาของประเทศนี้ พยายามหาคำตอบมานาน เพิ่งจะมาเจอตอนที่ได้อ่านเจ้าเป็นไผ ที่ครูไทยหัวใจเต็มร้อยร่ายกระบวนยุทธ เวทีตรงนี้วิเศษสุดและถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับครูดีของแผ่นดิน มีครูเกาะกลุ่มกันมาเขียน 3-4 ท่าน แต่แม่ไม้ครูไทยที่วาดลวดลายออกมานั้น แตกต่างจากโครงการประกวดครูดีเด่น ครูในดวงใจ หรือครูหรูเลิศประเสริฐศรีอย่างที่เขาประกวดประชันตามโครงการต่าง ๆ จะต่างกันตรงครูเราเอาหัวใจการศึกษาเพื่อชีวิตและสังคมโดยรวมมานำเสนอ ครูอึ่ง ครูมิม ครูปู ครูคิม โห แต่ละคนเขียนอร่อยเหาะ มีครบทุกรส อ่านแล้วซูดซ๊าด พอแยกกลุ่มตัวอย่างได้คร่าว ๆ มีทั้งเจ้าของโรงเรียน ผู้บริหาร ครูวิชาการแบบหมูไม่กลัวน้ำร้อน และครูสู้หัวชนฝา..

>> ช๊อตนี้จะเขียนถึงครูอึ่ง แต่ไม่รู้ว่าจะำเขียนจะได๋ปี้น๊องเอ้ย ยากจริง ๆ วิ่งอาบน้ำหลายรอบแล้ว เส้นชีวิตของหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ค่อยๆสะสมความแกร่งกล้ามาตั้งแต่เด็กๆ เห็นชัดเลยว่าทุนรอนของชีวิตมันเกิดขึ้นภายในวิถีครอบครัวและชุมชน ประเด็นนี้ครูอึ่งผ่านมาเป็นกระตั๊ก.. วันเวลาวัยเด็กจึงหมดไปด้วยการต้องงอนง้อขอเล่นกับพี่น้องผู้ชาย ที่มักจะเบื่อหน่ายเด็กหญิงบางทีก็ยอมให้ตามไปร่วมสงครามยิงหนังสติ๊กกับคู่อริที่เหม็นหน้า ที่อีกฟากของท้องนาข้างบ้าน ยามเป็นที่รำคาญอาจถูกพี่ไล่เตะระบายอารมณ์ และได้แอบสมน้ำหน้าเวลาพ่อตีเมื่อชำระความ

>>ช่วงปิดเทอมจะถูกส่งไปอยู่บ้านสวนกับยาย ให้ได้สมทบกับหมู่ญาติรุ่นเล็ก เล่นปีนป่ายเป็นทโมนกันกรูเกรียว ยามเย็นก็เดินเป็นแถวไปเล่นน้ำแม่วังเมื่อครั้งยังมีหาดทรายและน้ำใสแจ๋ว

โตมากับเด็กผู้ชาย ยามร้าย ก็ร้ายเหลือ โดยเฉพาะเมื่อไม่อยากไปโรงเรียน พ่อกับแม่เป็นเจ้าของโรงเรียน แต่กลับส่งไปหัดอ่านเขียนที่โรงเรียนอื่น

>> จำได้ว่า เฝ้าตามติดครูใจดีท่านหนึ่ง ไม่เว้นระยะห่างกระทั่งยามท่านเข้าห้องน้ำ ตามไปนั่งเฝ้า แถมรบเร้า คุณครูทำอะไรอยู่ คุณครูเสร็จหรือยัง เป็นระยะ..และครูต้องพาไปทำธุระด้วยถึงธนาคาร ไม่เช่นนั้นเป็นร้องลั่นสนั่นโลก ร้องได้ร้องดี ถูกพ่อไล่ตีให้ไปโรงเรียนอยู่เป็นนาน จนพี ่นักเรียนที่เดินผ่านเห็นเป็นเรื่องขัน

>> ใครอ่านเรื่องครูอึ่งไม่จบรวดเดียวก็บ้าแล้ว มันเป็นอะไรที่ไม่สามารถหาคำอธิบายได้อย่างใจ พวกเราเคยไปเยี่ยมโรงเรียนมงคลวิทยามาแล้ว ความซาบซึ้งย่อมมีดีกรีกว่าท่านเป็นธรรมดา เรียกว่าผมไปอึ้งกิมกี่มาก่อนท่านทั้งหลาย ต่อๆมายิ่งได้เสวนารู้จักมักจี่กันยิ่งขึ้น ก็ยิ่งเห็นอานุภาพในตัวนักบริหารการศึกษาชั้นอ๋องท่านนี้  ถึงจะเรียนมาทางสายบริหารการศึกษานี่ก็เถอะ อะไรทำให้ตัวและหัวใจเป็นครูทั้งแท่งได้ปานฉะนี้ หรือว่าวิญญาณครูมันสามารถซึมเข้าได้อัตโนมัติ ลองสังเกตุตอนครูอึ่ง อธิบายเรื่องอะไรๆดูเถิด จะเห็นพลังแห่งความตั้งใจแรงกล้ามาก พูดช้าๆชัดๆชัดถ้อยชัดคำ เหมือนจะตอกย้ำให้จารึกลงไปในมันสมองของเรา ถ้าผมมีลูกหลานจะเอามาฝากเรียนกับครูอึ่งนี่แหละ  เพราะที่นี่มีวิธีบ่มเพาะคุณความดีให้กับมนุษย์อย่างเป็นธรรมชาติ

>> ถ้าจะเล่าเรื่องครูอึ่งอย่างที่จะอยากจะบอกใครๆ  ปีนี้คงไม่ต้องทำอะไร เอาอย่างนี้ดีกว่า เปิดไปอ่านเจ้าเป็นไผ จะเห็นภาพเด็กหญิงตัดผมม้าตาใสตัวป้อมๆ  แล้วจินตนาการต่อว่า ป้อมพริกขี้หนูนี่แหละ.. บางวันก็มีวีรกรรมกระโดดลงจากรถสามล้อ ก็ด้วยเหตุไม่ยอมไปโรงเรียน และกงกรรมกงเกวียนเหล่านี้ย้อนมาถึง ยามเมื่อมาเป็นครูเสียเอง เจอมาครบสูตรทั้งร้องไห้ อาละวาด ขว้างปา กัดมือ กัดขา จูงแขนติดครูเป็นตังเม

ผมเคยเขียนกลอนแนะนำ ที่มีเนื้อหาโยงไปถึงครู >>

..แต่ก็มีปัญหาครูช่วยสอน

ครูดีๆเขาก็งอนทำเฉยๆ

ชวนไผเขาก็ไม่สนใจเลย

มีไหมเอ่ย..ครูอกหัก ขอสักคน ..

>>  รอมา 30-40 ปี แต่ตอนนี้เจอแล้ว

เจอคอนที่การศึกษาไทยกำลังยับเยิน

ครูที่รักเด็ก รักศักดิ์ศรีครู รักการศึกษาไทย

ไม่เชื่ออย่าหลบหลู่ ลองตามไปฟังไปอ่านดู

ไปรับฟังเรื่องราวข่าวสาร จากโรงเรียนมงคลวิทยา

ในรายการ “ม่วนใจ๋ ใกล้เตี้ยง” ทางสถานีวิทยุ F.M. 100.5 Mhz.

ถ้าไม่เคยรู้จัก ผอ.ดวงพร เลาหะกุล

ถ้าไม่เคยไปโรงเรียนมงคลวิทยา อย่าเพิ่งคุย อิ อิ..

« « Prev : มาจะกล่าวบทไป ถึงเจ้าเป็นไผ 4

Next : มาจะกล่าวบทไป ถึงเจ้าเป็นไผ 6 » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

9 ความคิดเห็น

  • #1 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 17 เมษายน 2009 เวลา 9:31

    เห็นด้วยค่ะ
    พี่ครูอึ่งมีความละเอียดละออ เวลาที่พี่ครูอึ่งมองสิ่งใด สังเกตเห็นว่าเป็นการมองแบบพินิจ จับนิ่งและพยายามมองครบมุม เวลาพูดหรือเขียนบอกให้รู้ว่ามีการเรียบเรียงความคิดก่อนเสมอ เบิร์ดชอบโรงเรียนนี้ที่คุณครูใส่ผ้าถุงค่ะพ่อ นึกถึง”โครงสร้างกำกับวินัย” ขึ้นมาแว้บๆเชียว อิอิอิ

  • #2 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 17 เมษายน 2009 เวลา 9:32

    มีเรื่องแปลกอยู่อย่างหนึ่ง
    ครูใจใหญ่ ส่วนมากจะตัวเล็กๆทั้งน๊าน
    ครูมิม ครูปู ผอ.อึ่ง ครูคิม หรือแม้แต่อุ้ย อิ อิ

  • #3 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 17 เมษายน 2009 เวลา 9:43

    ผมนะัมีหน้าที่เขียนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบหลงๆลืมๆ
    ตาหวานมีหน้าที่แก้คำผิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ไม่อย่างนั้นจะมีจำเลยคนเดียววววว
    อิ อิ

  • #4 จันทรรัตน์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 17 เมษายน 2009 เวลา 21:13

    อิอิ….ดีใจจังที่ได้อ่าน

  • #5 mimography ให้ความคิดเห็นเมื่อ 18 เมษายน 2009 เวลา 21:59

    มิมรู้จักครูพี่อึ่งเป็นครั้งแรกที่สวนป่าคราวตีแตกอีสานเหมือนกันค่ะ
    ยังไม่ค่อยได้มีโอกาสคุยกับพี่ครูอึ่งเลยค่ะ
    แต่ทึ้งมาก….ตอนที่พี่ครูอึ่งเล่าเหตุการณ์ตอนไปรับอาจารย์หลินที่โคราช
    พี่ครูอึ่งพูดช้าๆ และชัดเจน รู้สึกได้ค่ะว่ามันมีพลังออกมา
    ประทับใจค่ะ

  • #6 bangsai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 เมษายน 2009 เวลา 11:07
    • ครูน้องอึ่ง….เป็นนักเรียนรู้ตัวยง
    • เป็นนักการศึกษารุ่นใหม่ที่มองสถานการณ์บนความเป็นจริง
    • ประทับใจงานค่ายเด็กยังไม่หาย มันสร้างคุณูประการทางการศึกษาแบบที่เรียกว่าธรรมชาติคือห้องเรียน แค่นี้ก็เหลือล้นแล้ว
    • ตั้งใจจะเปิดศักราชใหม่ของการศึกษาภาคเอกชนที่น่าสนับสนุนยิ่งนัก
    • การผลิตคนเป็นเรื่องของธรรมชาติ แต่การสร้างคนคืออุดมการณ์
    • หากไม่มีอุดมการณ์ การสร้างคนก็เป็นเพียงของเล่น แต่ครูอึ่งตั้งใจสูงในความสำเร็จที่ต้องการจะเห็นเด็กคืออนาคตของประเทศ
    • ความเป็นครู จึงไม่ปล่อยให้เวลาที่ออกมาข้างนอกเลยไปโดยไร้สาระ เธอเก็บประเด็นไปคิดต่อหมดสิ้น จะดัดแปลงได้มากน้อยแค่ไหนเป็นเรื่องเงื่อนไข แต่การเก็บเป็นหน้าที่…
    • ครูน้องอึ่งคือความหวังของเราครับ
  • #7 สาวตา ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 เมษายน 2009 เวลา 17:58

    นึกถึงน้องอึ่งทีไรแล้วชื่นใจและขำๆ
    ชื่นใจกับความสดใสที่แอบซ่อนอยู่ภายใต้ความขรึมๆของครูใหญ่
    แล้วก็ขำๆกับความสดใสแบบเด็กๆในบางอิริยาบถทีเผลอ
    บางเรื่องบางราวแลกเปลี่ยนกันได้ลึกถึงอกถึงใจ
    สรุปลงด้วยเรื่องที่ไม่แคล้วขำก๊ากส์อยู่เรื่อยๆเลยน้องอึ่งจ๋า
    เป็นครูที่หมออย่างพี่มีความหวัง
    กับการร่วมด้วยช่วยกันสร้างเด็กไทยค่ะ

  • #8 dd_l ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 เมษายน 2009 เวลา 23:23

    แอบมาอ่านแบบเขินๆ  แล้วก็ยิ้มหลายเรื่องทั้งเรื่องที่ทำให้พ่อครูฯ ต้องอาบน้ำหลายรอบ  ผ้าถุงกับวินัยของเบิร์ด  เรื่องรับ อ.หลินของน้องมิม
    รวมทั้งมีเรื่องจะฟ้องพี่บางทราย ว่า อุ้ยกับพี่ตา ชอบชวนกันขำน้องกันอยู่เรื่อยเลย..^^

    ขอบคุณทุกท่านที่สะท้อนให้เห็นตัวตนของตัวเองด้วยค่ะ

  • #9 krupu ให้ความคิดเห็นเมื่อ 20 เมษายน 2009 เวลา 19:03

    พี่ครูอึ่งทำให้น้องครูปูต้องฉายหนังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรื่องข้อหาที่เป็นคนต้นเรื่องที่ทำให้น้องครูปูติดบล็อก เพราะเมื่อแรก ๆ ที่เข้ามาใช้บล็อก ดันเผลอคลิกเข้าไปอ่านบันทึกของพี่ครูอึ่งเป็นคนแรก
    ตั้งแต่นั้นเลยตามต้อย ๆ (ไม่ได้ตามพี่ต้อยนะ ตามพี่ครูอึ่งนั่นแหล่ะ อิอิ)  ติดบันทึกพี่ครูอึ่งแหง็ก แล้วพลอยตามว่าพี่ไปอ่านของใครบ้าง จากนั้นก็เลยเถิดไปไกล จนมีวันให้หลุดพลั่กเข้ามา
    ในลานปัญญานี่แหล่ะ
    พี่ครูอึ่งเป็นคนคิดบวก ที่จิตใสสะอาด ไม่ว่าจะเป็นมิติที่ลึกขนาดไหน ก็จะมีแง่คิดที่ใสอยู่ตลอดเวลา และจะเลือกวิธี win-win อยู่เสมอ โดยเฉพาะให้คนอื่น win ก่อนนี่ ประทับใจค่ะ ^_^
    ด้วยเวลาและสถานการณ์ที่ได้พบเจอกันเพียงสั้น ๆ แต่ก็ยังเขิน ๆ (นี่ขนาดเขินแล้วนะ) จึงไม่ค่อยมีเวลาได้ซึมซับจากพี่ครูอึ่งมากนัก
    ดีใจ กระดี๊กระด๊าทุกครั้งที่รู้ว่า กิจกรรมไหนมีพี่ครูอึ่งมาร่วมด้วย ไว้วันไหนมีเวลาจะร้องเพลง ได้แต่อยู่ห่าง ๆ ทั้งที่ยังห่วง ๆ ให้ฟังนะ อิอิ
    ด้วยรักและเคารพค่ะ  ^_^


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.062848091125488 sec
Sidebar: 0.070282936096191 sec