ย้อนรอยตะเข็บใจ
>> ทุกครั้งที่จะได้ไปภาคเหนือ ใจไหวหวั่นไม่เคยเสื่อมคลาย
ผมไปเมืองเหนือหลายรูปแบบ
บางครั้งนั่งเครื่องดาโกต้า (ยุคที่ทหารอเมริกันมาอาศัยบ้านเราเป็นฐานทัพบินไปถล่มเวียดกง)
เอื้องหลวงเอาเครื่องบินใบพัดขนาดเล็กมารับส่งผู้โดยสารในประเทศ
จำได้ว่าบางเที่ยวต้องบินขึ้นบินลงส่งผู้โดยสารตามจังหวัดรายทางที่ตั้งฐานทัพอเมริกา
เช่น บินลง อุตรดิตย์ ลำปาง แล้วก็โผขึ้นไปลงเจียงใหม่
บางทีขากลับ ขึ้นจากเจียงใหม่ แวะลำปาง อ้อมไปนครพนม แล้ววกมาลงดอนเมือง
หนุ่มรุ่นกระทงหัวใจมันร้อนรุ่ม..ทำไมมันบินช้ายังงี้นะ อ่านต่อ »