อาม่าเล่าเรื่อง (๘) ชีวิตที่บ้านไม้สามชั้น

โดย Panda เมื่อ 29 สิงหาคม 2010 เวลา 17:25 ในหมวดหมู่ ข้อคิดชีวิต ปรัชญา ศาสนา, สังคม ครอบครัว ชุมชน #
อ่าน: 2088

        ชีวิตของอากงอาม่าและครอบครัวเรา ที่บ้านเช่าชั้นล่างของ ตึกแถวไม้สามชั้น ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ ๒ เป็นไปด้วยความยากลำบากพอสมควร  นอกจากเปิดเป็นร้านค้าขายของทั้งเสื้อผ้าและของใช้ต่าง ๆ  ทุกอย่างที่คิดว่าจะขายได้ อากงก็จะไปหามาไว้ที่ร้านเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่คนแถบ บริเวณตรงกันข้ามกับร้านจะเป็นที่ตั้งโรงเรียนของเอกชนซึ่งต่อมาคือ โรงเรียนมัธยมปักธงชัย หรือเรียกย่อ ๆ ว่า โรงเรียน มป. ที่พวกพี่ ๆ น้อง ๆ ของเรา รวมทั้งตัวผมด้วยได้เข้าเรียนกัน  อาม่าเล่าว่า ช่วงสงครามและหลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ ใหม่ ๆ  ขณะที่ผมยังเล็กอยู่ ครูใหญ่ของโรงเรียนมัธยมปักธงชัย มีความสนิทสนมกับครอบครัวเราและอาม่ามาก  ครูใหญ่จะแวะมานั่งคุยเป็นประจำ และจะได้รับบุหรี่จากอาม่าให้ไปสูบฟรี ๆ อีกด้วย เพราะที่ร้านจำหน่ายบุหรี่ โดยอาม่าจะมวนบุหรี่เองเพื่อไว้จำหน่ายด้วย นอกเหนือจากบุหรี่ที่ซื้อมาเป็นซองสำเร็จ และเมื่อผมได้เข้าเรียนในชั้นมัธยมที่โรงเรียนนี้ คุณครูใหญ่ท่านนี้เองที่มีความรอบรู้มาก รวมทั้งเรื่องการดูดวงและการตั้งชื่อ  และเป็นผู้ตั้งชื่อปัจจุบันให้ผม ดังนั้นถ้าสอบประวัติของผมเมื่อเรียนอยู่ในชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนชุณหะวัณวิทยาคาร ก็จะไม่พบครับ เพราะยังใช้ชื่อจีน นามสกุลจีน (แซ่ตัง) อยู่ในตอนนั้น… 

ภาพคุณครูทรงธรรม ชุ่มเมืองปัก (ครูเหลือ) ครูใหญ่ โรงเรียนมัธยมปักธงชัย

 ที่ให้เกียรติมาร่วมงานมงคลสมรสของเราเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๗

      ผมยังคงจดจำคุณครูใหญ่ท่านนี้ได้เป็นอย่างดี แม้ว่าท่านได้จากพวกเราไปแล้วเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา และผมก็โชคดีมากที่กลับไปเยี่ยมบ้านและอาม่าพอดีในช่วงวันที่จะมีงานพระราชทานเพลิงศพคุณครูท่านนี้ จึงได้มีโอกาสไปร่วมเคารพท่านในวาระสุดท้ายนี้ด้วย....คุณครูทรงธรรม ชุ่มเมืองปัก (ครูเหลือ) ครูใหญ่ โรงเรียนมัธยมปักธงชัย  เป็นคุณครูที่ผมยึดถือเป็นแบบอย่างหรือเป็นไอดอลของผมคนหนึ่ง โดยเฉพาะเรื่องของลายมือการเขียนหนังสือและงานศิลปะในการเขียนตัวอักษรแบบต่าง ๆ ขนาดใหญ่ ในการทำป้ายประชาสัมพันธ์ต่าง ๆ  ผมชอบไปดูคุณครูท่านนี้เขียนป้ายต่าง ๆ เสมอ ๆ และก็ฝึกหัดทำตามจนในเวลาต่อมามีลายมือที่อ่านง่ายสวยงาม และสามารถเขียนอักษรแบบศิลปะแบบต่าง ๆ ได้  โรงเรียนมัธยมแห่งนี้เปิดสอนระดับมัธยมตั้งแต่ในอำเภอปักธงชัยยังไม่มีโรงเรียนของรัฐเปิดสอนถึงในระดับมัธยม   จึงเป็นโรงเรียนมัธยมที่สร้างเด็กของอำเภอนี้ให้มีความรู้ ความสามารถจำนวนไม่น้อย ออกมาสู่สังคมและทำคุณประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติ แต่เสียดายที่โรงเรียนแห่งนี้เลิกกิจการไปแล้วในปัจจุบัน

« « Prev : อาม่าเล่าเรื่อง (๗) เปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาสของชีวิต

Next : วุฒิอาสาร่วมพัฒนาชุมชน (๑) บ้านใหม่ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

ความคิดเห็นสำหรับ "อาม่าเล่าเรื่อง (๘) ชีวิตที่บ้านไม้สามชั้น"

ไม่มีความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.040631055831909 sec
Sidebar: 0.04112696647644 sec