อาม่าเล่าเรื่อง (๕) ชีวิตช่วงแรกที่อยู่เมืองไทย

โดย Panda เมื่อ 27 สิงหาคม 2010 เวลา 23:59 ในหมวดหมู่ สังคม ครอบครัว ชุมชน #
อ่าน: 2359

           ที่อยู่ เล่ากงเช่าบ้านอยู่บริเวณ นอกกำแพงเมืองโคราช  ด้านประตูชุมพล บริเวณ ที่ปัจจุบันคือสี่แยกหนองบัวรอง ในถนนโพธิ์กลาง  ในสมัยนั้น ที่บริเวณหน้าประตูชุมพลยังไม่มีการสร้างอนุสาวรีย์ย่าโม  บ้านเช่าเป็นห้องแถวเล็ก ๆ และบริเวณด้านหลังยังเป็นป่าเป็นสวนและเป็นที่นาอยู่มาก  เมื่อเล่าม่า เล่ากงที่เป็นพ่อแท้ ๆ กับอาม่า เดินทางมาถึงโคราชใหม่ ๆ ต้องไปอาศัยอยู่ในสวน ที่เป็นเพื่อนของเล่ากง(พ่อบุญธรรม) ที่มาอยู่เมืองไทยก่อน เพราะเล่ากงเช่าห้องเล็ก ๆ ห้องเดียวอยู่กับภรรยาที่เป็นคนไทย จึงไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้  ช่วงต่อมาจึงขอเช่าห้องติดกันเพิ่ม เล่าม่า อาม่าและเล่ากง ที่เป็นพ่อแท้ ๆ ของอาม่า จึงได้มาอยู่ในห้องติดกัน …..อาม่าเล่าว่า ภรรยาคนไทยของเล่ากง บ่น(ด่า) เล่าม่า เป็นภาษาไทย แต่เล่าม่าฟังไม่รู้เรื่อง ก็เลยทำเฉย ๆ  จนคนบ้านติดกัน ที่เป็นคนจีนที่มาอยู่ก่อน ฟังภาษาไทยออก สงสารเล่าม่า เลยมาชวน เล่ามาไปช่วยงานเย็บเสื้อผ้า โดยเฉพาะกางเกงจีนที่เรียกว่าสี่กี้  ในช่วงกลางวันที่เล่ากงออกไปทำงานนอกบ้าน การเย็บผ้าในสมัยนั้นใช้เย็บด้วยมือ (สอย)  ยังไม่มีจักรเย็บผ้าใช้กัน….ฟังเรื่องเล่านี้แล้วทำให้นึกถึงเรื่องเล่าของ ดร. อาจอง ชุมสาย ที่เล่าว่าสมัยตนเองเด็ก ๆ ไปอยู่ที่ฝรั่งเศสใหม่ ๆ โดนเด็กฝรั่งเศสด่าว่าอะไรมากมาย แต่ตนเองฟังไม่รู้เรื่อง ก็เลยไม่รู้สึกโกรธหรือเดือดร้อนแต่อย่างใด  ไม่นานคนด่าก็เลิกไปเอง  อาจารย์บอกว่า เวลาคนอื่นบ่นหรือด่าเรา ถ้าเราคิดว่าเสียงนั้นเป็นเพียงคลื่นชนิดหนึ่ง มันเดินทางมากระทบหูเราแล้วก็เปลี่ยนเป็นพลังงานรูปอื่นหรือหายไปเท่านั้น ไม่มีอะไร เราก็จะไม่รู้สึกโกรธหรือโต้ตอบ สามารถวางเฉยได้

ประตูชุมพล ก่อนการบูรณะ (ภาพจากวิกี้พีเดีย)

          การเรียนหนังสือ  อาม่าไม่ได้เข้าโรงเรียนไทย แต่เข้าโรงเรียนจีนที่ตั้งอยู่ด้านในเมือง โรงเรียนตั้งในเมือง หลังประตูชุมพล (อยู่หลังอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารีหรือย่าโม ในปัจจุบัน) ไปตามถนนจอมพลประมาณ ๔๐๐-๕๐๐ เมตร แต่บ้านที่อาม่าอยู่ อยู่ด้านนอกเมือง ด้านหน้าประตูชุมพล ตามถนนโพธิ์กลางมาอีก ๕๐๐-๖๐๐ เมตร การเดินทางไปโรงเรียนก็ใช้วิธีเดินไปและเดินกลับ  ซึ่งต้องผ่านบริเวณกำแพงเมืองและประตูชุมพล อาม่าเล่าว่า บริเวณกำแพงเมืองเก่าและประตูชุมพลในสมัยนั้น ยังไม่มีการบูรณะเหมือนปัจจุบัน และยังไม่มีการสร้างอนุสาวรีย์ย่าโม เด็ก ๆ นักเรียนที่เดินกลับจากโรงเรียนที่อยู่ด้านในเมืองเพื่อกลับบ้านที่อยู่นอกเมือง ก็มักจะแวะเล่นกันแถวกำแพงเมืองเก่าโดยการปีนขึ้นไปเล่นกัน แต่จะไม่มีใครกล้าขึ้นไปบนสุดเหนือประตูชุมพลที่มีป้อมตั้งอยู่ เพราะมีการเล่าขานกันว่ามีผีดุมากอยู่บนนั้น

         อาม่าโชคไม่ดีเมื่อ เข้าโรงเรียนจีนได้ปีเดียว โรงเรียนก็ถูกสั่งปิดโดยรัฐบาลไทยในสมัยนั้น  ครูสอนภาษาจีนจะถูกจับ (เป็นยุคที่เมืองไทยมีการกวาดล้างจีนคอมมิวนิสต์)   ต่อมาจึงต้องมีการลักลอบสอนภาษาจีนกันตามบ้าน โดยคนมีเงินก็จะจ้างครูมาสอนลูกหลานของตนเองที่บ้าน  อาม่าเลยมีโอกาสไปเรียนหนังสือจีนกับลูกของเจ้าของร้านขายยาจีน ที่อยู่ใกล้ ๆ กัน และได้เป็นเพื่อนกันจนชีวิตเติบโตจนเป็นผู้ใหญ่ มีครอบครัว และ ย้ายไปอยู่ที่ปักธงชัยด้วยกัน ทำให้สนิทสนมและนับถือกันเหมือนเป็นพี่น้องกันจริง ๆ ทีเดียว 

ประตูชุมพล ในปัจจุบัน

          ชีวิตในวัยเด็กจนถึงวัยรุ่นของอาม่า ต้องช่วยเหลือเล่าม่าทำงานบ้านต่าง ๆ รวมทั้งไปรับจ้างเย็บผ้า  และเคยไปรับจ้างทอผ้า (ผ้าขาวม้า) ในโรงงานเพื่อหารายได้เพิ่มอีกด้วย อาม่าได้เรียนหนังสือน้อย อาศัยการพยายามศึกษาหาความรู้ด้วยตนเองเป็นส่วนใหญ่

« « Prev : อาม่าเล่าเรื่อง (๔) น้องอาม่ามาเมืองไทย

Next : อาม่าเล่าเรื่อง (๖) ช่วงสร้างครอบครัว » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

ความคิดเห็นสำหรับ "อาม่าเล่าเรื่อง (๕) ชีวิตช่วงแรกที่อยู่เมืองไทย"

ไม่มีความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.2470018863678 sec
Sidebar: 0.21346211433411 sec