เตรียมไปสวนป่าในโครงการ “วิถีพอเพียง:ชีวิตที่มีคุณค่า”

อ่าน: 1084

การเตรียมการไปสวนป่าคราวนี้ เกิดเนื่องจากครูอึ่ง (อาจารย์ดวงพร เลาหกุล) เชิญชวนไปสวนป่า 5-9 พค เพื่อไปพบปะแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับนักศึกษาและศิษย์เก่าจิตวิทยาฯ ที่ตั้งใจไปศึกษาวิถีพอเพียงและการมีชีวิตที่มีคุณค่าในวิถีธรรมชาติ กับครูบาสุทธินันท์ .. ซึ่งคราวนี้จะมี รศ.ดร.โสรีย์ โพธิ์แก้ว ไปร่วมให้ความรู้และแลกเปลี่ยนเสวนาด้วย

โอกาสดีๆ อย่างนี้ ไม่คว้าก็คงจะเสียดายมาก เพราะนี่จะเป็นประสบการณ์ตรงของ****

***การได้รับฟังบรรยายและเรียนรู้ประสบการณ์ตรงจากครูบา สุทธินันท์ ในเรื่องของการเรียนที่มีชีวิตชีวาในวิถีแห่งความพอเพียง รวมถึงการศึกษาดูงานในเครือข่ายตามเท่าที่เวลาจะกำหนดให้

***การได้รับฟังการบรรยายและเรียนรู้จาก รศ. ดร. โสรีช์ โพธิ์แก้ว ผู้ที่เป็นปรมาจารย์ทางจิตวิทยา และมาให้แนวคิดเกี่ยวกับพุทธธรรมประยุกต์สู่จิตวิทยาการปรึกษา

 ***จะได้ร่วมในการเสวนาแลกเปลี่ยนประสบการณ์และความคิดเห็นในเรื่องของการสังเกต การบันทึก และการวิเคราะห์สังเคราะห์การใช้ชีวิตวิถีสุขในสังคมที่เปลี่ยนแปลง… กับทีมเฮฮาศาสตร์ ที่พอจะทราบเลาๆว่า จะได้พบเจอเช่น คุณหมอจอมป่วน (นพ. สุธี ฮั่นตระกูล) พี่บางทราย (อ. ไพศาล ช่วงฉ่ำ) ป้าจุ๋ม (อ. สมพิศ ไม้เรียง) พี่หมอเจ๊ (พญ. ศิริรัตน์ สุวันทโรจน์) น้าอึ่งอ๊อบ (นส. สมพร พวงประทุม) ครูอาราม (อ. อาราม) ลุงเปลี่ยน (อ. เปลี่ยน) คุณLogos …และที่รอวีซ่าอีกหลายท่าน

***ประสบการณ์ของการเสวนาในกลุ่มชาวเฮแทบทุกครั้ง …มีเรื่องน่าตื่นเต้นติดตามเสมอ เพราะชาวเฮแต่ละคน ล้วนมีประสบการณ์ของการเพาะบ่มผ่านการฝึกฝนพัฒนาตัวเอง และเป็นนักเรียนรู้ตัวยง …อย่างที่นักการศึกษาไม่ควรมองข้าม…อะไรและอย่างไร จึงทำให้ผู้คนที่แตกต่างกันมาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้…ในความต่างมีความเหมือนของการเป็นนักเรียนรู้…อย่างไร

แค่ *** หลายย่อหน้าข้างบน…ก็มีอิทธิพลมากเกินพอสำหรับการรับปากครูอึ่ง และวางแผนการพาตัวเองเดินทางไประยะทางกว่าครึ่งประเทศ…เพื่อกิจกรรมนี้

การไปคราวนี้ไม่ฉุกละหุก และดูเหมือนว่าจะไม่น่ามีอะไรหนักใจเพราะได้คุยกันแต่เนิ่นๆ และวางแผนกันคร่าวๆ แต่เมื่อเวลาใกล้เข้ามา เงื่อนไขต่างๆ ก็เกิดตัวแปรเพิ่มอีกมากมาย…

—การรับรู้สมรรถนะของตนเองในการจัดการกับกิจต่างๆ ..

—โจทย์ของการที่จะ “วาง” และไว้วางใจในศักยภาพของคนที่อยู่ร่วมและทำงานร่วม ก็เกิดขึ้น 

—การทับซ้อนของกิจกรรมทำให้เกิดโจทย์ของการยืดหยุ่น…ยืดหยุ่นแค่ไหนที่จะคงความพอดีและพอเพียง??

—รวมถึงโจทย์ความคาดหวังอื่นๆ ที่ได้รับรู้เพิ่มเติมก็มีไม่น้อย

การเดินทางจึงถูกกำหนดใหม่อีกครั้งและอีกครั้ง และตัดสินใจเดินทางไปกับน้าอึ่งอ๊อบ คืนวันที่ 4 เพื่อถึงเช้าวันที่ 5 ..ส่วนวันเดินทางกลับ….ถือซะว่า..เป็นเรื่องของอนาคต…อาจจะจี้เครื่องบินได้สักลำ หรืออาจจะขอเหาะมากับใครสักคน…อิอิอิ…

คำเมือง: ของกิ๋นบ่อกิ๋นก่อเน่า...มหาชีวาลัยอิสาน 25-28 กรกฎาคม 2552...โอ้..กรุงเทพเมืองฟ้าอมร...มหาชีวาลัยอิสาน 5-9 พ.ค. 2553: 1. ปิติยินดี...ไปเรียนวันที่สี่: โครงการนิสิตแพทย์ฯ...ไปเรียนวันที่สอง: โครงการนิสิตแพทย์ฯ...

« « Prev : ค่ายธรรมปัญญา พัฒนาชีวิต ตอน เปลี่ยน ท เป็น ธ

Next : มหาชีวาลัยอิสาน 5-9 พ.ค. 2553: 1. ปิติยินดี » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

7 ความคิดเห็น

  • #1 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 24 เมษายน 2010 เวลา 8:54 (เย็น)

    ตีปิ๊บรอบที่เท่าไหร่ แล้ว
    ไม่มาคงเสียใจแย่

  • #2 silt ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 เมษายน 2010 เวลา 10:15 (เช้า)

    วันกลับวันไหนน้อ
    ลุงเปลี่ยนมีประชุมกับแขก(แต้ๆจากอินเดีย)ที่น่านวันที่ ๙เมื่อแลง
    บางทีจะขอติดรถอารามมาเน้อ
    หรืออาจตีแขกให้หลังหักพร้อมกับงูเห่า จะได้เลื่อนประชุม อิอิ

    เฮ้อ วันไปยังบ่ฮู้ว่าจะไปจะได ฝันถึงวันกลับแล้ว ฝันกลางวันแต้ๆ
    แต่จะพยายามมีหน้าในสวนป่าช่วงใดช่วงหนึ่งให้ได้ครับ

  • #3 nuaor ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 เมษายน 2010 เวลา 12:19 (เย็น)

    อาจารย์สร้อยเจ้า อยากไปด้วยจังเลยเจ้า อยากไปสวนป่า อยากไปฟัง เพราะnuaor เป็นคนจัดโครงการอบรมปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและคุณธรรมจริยธรรม ของคณะ ตอนนี้อนุมัติโครงการเรียบร้อยแล้ว อยากไปฟังแล้วนำมาปรับใช้แล้วนำมาเผยแพร่ให้คณะฯ ถึงไม่ได้ไป nuaor จะรออ่านของอาจารย์นะค่ะ อีกอย่างพี่อึ่ง(หัวหน้าคนเก่ง)ก็ไป คงสบายไปหลายอย่าง อิอิ

  • #4 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 เมษายน 2010 เวลา 4:04 (เย็น)

    เที่ยวนี้เจอสายลม ผมจึงล่าลายเซ็นนักเขียน จปผ๑ ได้ครบหมดทุกคนแล้ว (ขอแสดงความยินดีด้วยครับ อ้อ ขาดแต่ของตัวเอง)

    ลุงเปลี่ยนหาตัวยากมากเนื่องจากแว๊บไปแว๊บมาได้แบบนินจา จึงไม่ควรลืมนำ จปผ๒ ไปล่าลายเซ็นนะครับ

  • #5 สาวตา ให้ความคิดเห็นเมื่อ 30 เมษายน 2010 เวลา 7:01 (เย็น)

    คุณค่าอยู่ที่ได้ให้ต่อ แล้วได้ให้ไม่ใช่หรืออุ๊ย

    ได้ทำสิ่งที่อยากทำ มอบสิ่งที่มีคุณค่าทางใจและปัญญาเผื่อแผ่ให้คนอื่นแล้วเป็นการได้ปฏิบัติพรหมวิหาร ๔ ที่ใจเราควรอิ่มใจนาอุ๊ยนา

    ผลที่คนรับจะได้สัมผัสคุณค่าของมุทิตาที่เรามอบให้เมื่อไรอยู่ที่บุญที่สร้างสมไว้ของคนรับนะอุ๊ยนะ

  • #6 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2010 เวลา 10:12 (เช้า)

    กว่าจะถึงวันนั้นฝันหลายรอบ
    ได้เจอคนที่ชอบมาปลอบขวัญ
    โลกใบนี้มีค่าถ้าช่วยกัน
    ช่วยกันผันความสุขทุกคนเอย

  • #7 sangduan ให้ความคิดเห็นเมื่อ 9 พฤษภาคม 2010 เวลา 5:54 (เย็น)

    อ่ะ อาจารย์สร้อยขา หนูพลาดทริปดีๆๆไปอีกแล้ววว T_T

    อาจารย์อุตส่าห์ชวนแต้ๆๆ

    เอาไว้จะมาติดตามบนลานละกันนะคะ

    คิดถึงผู้มีปัญญาทุกท่านค่ะ ^^


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.88777589797974 sec
Sidebar: 0.48062515258789 sec