เรื่องเศรษฐกิจพอเพียงพูดกันมานาน
อธิบาย ตีความกันก็มาก
ขอต้อนรับ “เม้งครับ” กลับวันนี้
กลับวันที่คนไทยเคลื่อนไหวใหญ่
เปิดสงครามประชาธิปไตย
เป็นอะไร อะไร ให้ครวญคราง
..พี่น้องครับ
..พี่น้องเอ๊ย พี่น้องเอ๊ย
..สู้ไม่สู้ สู้ไม่สู้..
เปิดทีวีคราใดใจสะท้อน
มีแต่ข่าวยอกย้อนให้ระอาใจ
มัคทายกออกมาพ่นน้ำลายแตกฟอง
อธิบายเรื่องราวพร้อมกับเยาะย้ำ
ใช้ภาษา ท่าที มีเอกลักษณ์หักไม่ยอมงอ
สังคมจะสงบอย่างไรภายใต้การยุแยงตะแคงรั่วเช่นนี้
สันติสุข สันติภาพ จะเกิดขึ้นได้อย่างไรภายใต้สภาพสังคมเช่นนี้
แยกซ้าย แยกขวา
ไม่หนี ไม่ออก
เที่ยงวันฝนตกต้อนรับเหรียญทองโอลิมปิค คิดว่าจะออกจากรังนกกระจอกไม่ได้เสียแล้ว ใจตุ๊บๆต้อมๆอาจจะต้องเปลี่ยนไปทางรถไฟคืนนี้ แต่แล้วฟ้าก็ปราณี บ่าย2โมงฝนหายเป็นปลิดทิ้ง นี่แหละหนาธรรมชาติ นึกจะมาก็มา นึกจะจางก็จางหายไปเฉยๆ เหมือนความรัก..ของขุนแผนเมืองสุพรรณฯ
(ขยายความคิด ติดความรู้-สู่การปฏิบัติ)
เรื่องความคิดความรู้นี่พูดกันปากเปียกปากแฉะ
ขึ้นอยู่กับวิธีอธิบาย
ช่วงที่จัดค่ายSCG.เปเปอร์ ของชาวปูนซีเมนต์ไทย
จะชวนคิดชาวคุยในเรื่องที่ทำได้ง่าย ได้ประโยชน์และดูดี
แต่ก็ยังติดปัญหา..วัฒนธรรมความเชื่อ ความเคยชิน
ประเด็นอยู่ที่ว่าจะออกแบบให้ฉุกคิด..ได้อย่างไร
จะนำร่อง นำทางอย่างไร ถึงจะถูกจุดโดนใจ
จึงขออนุญาตชูเรื่องมะกรูดเป็นพระเอกตัวอย่าง เพราะ..
