สัญญากับตัวเอง
อ่าน: 1802เมื่อวานสนุกเพลิดเพลินกับการแต่งลานทั้งวัน (โดยเฉพาะตอนทาสีลาน สนุกมาก) จนไม่ได้เตรียมสอน วันนี้เลยต้องพักยก รีบทำ power point เตรียมสอนต่อ
เพิ่งรู้ตัวว่า จริงๆ แล้ว อันตัวเรานี้หนอ…….ใช้ชีวิตสูญเปล่าไปกับการบริหาร จนไม่ได้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ดีเลย เป็นถึง รศ. ได้ยังงัย ไม่เคยเขียนผลงานวิจัยเพื่อตีพิมพ์เลยสักเรื่อง ล่อเข้ามาตั้ง 8 ปีแล้ว ตั้งแต่มาอยู่ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร มัวเอาเวลาไปทำแต่ในสิ่งที่คิดไปเองว่า ดีกับส่วนรวม……..
ตั้งใจว่า….ต่อแต่นี้ แต่ละนาที แต่ละชั่วโมง แต่ละวัน ต้องทำในสิ่งที่ตั้งใจว่าจะทำ แต่ผลัดวันประกันพรุ่งมาตลอดว่าไม่มีเวลาทำ เช่น แต่งตำรา เขียนบทความปริทรรศน์ลงวารสาร เอางานนวัตกรรมมาเขียนขออนุสิทธิบัตรให้เป็นเรื่องเป็นราวซักที และที่สำคัญที่สุดทุกลมหายใจเข้า-ออก พัฒนาจิตของตนให้มากที่สุด เวลาเหลือน้อยเต็มที….
อ้อ! เขียนบันทึกที่ลานทุกวัน
อีกอย่าง…..อย่าทำตัวเป็นคนไร้ซึ่ง…มารยาท เหมือนแต่ก่อน…..ที่ไม่เจียดเวลามาตอบ Comment ของพรรคพวก จำไว้……..
เหลือเวลาน้อยเต็มที ๆ ๆ ๆ