จดหมายถึงลูกสาว

อ่าน: 4414

ลูกๆ..เอย

วันนี้ เป็นประวัติศาสตร์แห่งชีวิตลูกหลานอีสานหลายพันคน ที่ฝ่าฝันอุปสรรคนานัปการ จนเดินผ่านเข้ามาสู่พิธีรับพระราชทานปริญญาบัตร จากพระหัตถ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี ที่เหล่านิสิตนักศึกษาควรยึดถือเอาพระราชกิจจาวัตรพระองค์ท่านเป็นพิมพ์เขียวแห่งชีวิต โดยเฉพาะด้านความอุตสาหะพยายามฝักใฝ่ฝึกฝนการเรียนรู้ จนเป็นที่เลื่องลือยอมรับในหมู่เหล่านักการศึกษาทั่วโลก ดังนั้น..บัณฑิตใหม่ของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จึงเริ่มต้นในฐานะบัณฑิตได้งดงาม

มื้อเย็นนั่งทานข้าวต้มกับท่านนายกสภามหาวิทยาลัย ศ.จอมจิน จันทรสกุล ยังตุ๊บ ๆ ต๊อม ๆจะเรียนท่านว่า..พ่อจะไม่ขอเข้าร่วมพิธีพระราชทานปริญญาได้ไหม จะขอร่วมประชุมกรรมการสภาฯ ช่วงบ่ายอย่างเดียว ยังไม่ทันไรท่านก็รวบรัดบอกว่า ครูบาพรุ่งนี้ต้องเข้าร่วมโต๊ะเสวยนะ เอาละสิ..เรายิ่งไอค๊อก ๆ แค๊ก ๆ อยู่ด้วย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วจึงปล่อยเลยตามเลย

เมื่อเช้านี้โดนเจ้าหน้าที่มาปลุกแต่เช้า ไปถึงมหาวิทยาลัยเขาจับแต่งตัวใส่เสื้อครุย หลังจากนั้นพ่อก็เดินไปถ่ายรูปตามความเคยชิน ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ขออนุญาตเก็บกล้อง เขาบอกเป็นระเบียบหรือรู้ว่าเราบ้ากล้องก็ไม่รู้นะ เขาไม่ไว้ใจละมั๊ง ก็เลยไม่มีรูปจ๊าบ ๆ มาฝาก แต่ก็บอกเจ้าหน้าที่มหาวิทยาลัยให้ส่งภาพมาภายหลัง หลังจากเสร็จพิธีฯ พระองค์ท่านพระราชทานให้กรรมการสภาร่วมถ่ายรูปด้วย 6 ท่าน คาดว่าภาพนี้คงได้รับแน่ ๆ

ปีนี้นักศึกษามีเพียงพันเศษ พิธีพระราชทานปริญญาจึงเสร็จเร็ว ประจวบกับพระองค์ท่านมีเวลาว่างด้วย จึงมีหมายกำหนดการเสวยพระกระยาหารร่วมกับกรรมการสภามหาวิทยาลัย เจ้าหน้าที่ต้อนเราไปยังห้องพระราชทานเลี้ยง ในห้องมีโต๊ะอาหารอยู่ชุดหนึ่ง พระองค์ท่านเปลี่ยนฉลองพระองค์ครุยออก แล้วเสด็จออกมาประทับหัวโต๊ะ มีผู้เข้าร่วมข้างละ 4 ท่าน ฝ่ายตรงข้ามพ่อนั่งมีผู้ว่าราชการจังหวัดอุบล นายทหารเรือ ตำรวจชั้นผู้ใหญ่ดูเหมือนจะชื่อกฤษดา พันธุ์คงชื่น และศ.พิเศษยุวัฒน์ วุฒิเมธี อุปนายกสภามหาวิทยาลัย ด้านพ่อนั่งมี นายกสภาฯ อธิการบดี คุณหญิงสุมณฑา พรหมบุญ แล้วก็พ่อ

เจ้าหน้าที่เริ่มเสริฟอาหารทีละอย่าง มีขนมเบื้องเวียดนาม กุ้งแม่น้ำมูล เครื่องเคียง ขนมถ้วยญวน หมูย่าง เฝอเนื้อ ไก่ย่างตะไคร้ สัมตำ ข้าวเหนียวทอด ของหวานมีข้าวเหนียวเปียกข้าวโพดมะพร้าวอ่อน น้ำส้มคั้น น้ำชา ชาเขียวเย็น พระองค์ท่านดูทรงพระสำราญมาก คุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ตลอดเวลา เช่น เรื่องครูให้เด็กแต่งโครงสี่สุภาพ แต่ให้แต่งด้วยคำหยาบ ปรากฏว่าเด็กแต่งได้ เรื่องเด็กพิการของหนูหนิงสารคาม เรื่องเด็กเรียนดีที่ส่งไปเยอรมัน ฯลฯ

ฝ่ายผู้ใหญ่ก็คุยกับพระองค์ท่านบ้าง ส่วนพ่อเจ้านั่งเจี๊ยะเงียบๆฟังอย่างเดียว ไม่กล้าพูดอะไร ไม่ไอแค๊ก ๆ อย่างทุกวันก็บุญเท่าไหร่แล้ว..จนกระทั้งเสวยเรียบร้อย พวกเราลุกเตรียมตัวส่งเสด็จ พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินฉับ ๆ มาอยู่ตรงหน้าพ่อ ..เอาละสิ.. เจ้าประคุณจะรอดไหมนี่ ราชาศัพท์วิ่งเข้าป่าหมด ก็เลยคุยกับท่านแบบประชาชนธรรมดา ล่อครับผม นี่แหละ นึกอะไรไม่ออกแล้ว พระองค์ท่านทรงเมตตามาก ยิ้มไปคุยไป

พระองค์ท่านถามท่านนายกสภาว่า พ่อเป็นใคร?

ท่านอาจารย์จอมจิน กราบทูลว่าพ่อเป็นกรรมการสภาฯ มาจากที่บุรีรัมย์

มาช่วยงานด้านการปรับปรุงพื้นที่ว่างเปล่าในมหาวิทยาลัยด้วย

ท่านรับสั่งถามพ่อว่า อีสานนี่จะพัฒนายังไงดี

พ่อกราบทูลว่า คงต้องปลูกต้นไม้กันมากๆ

ท่านบอกว่า ต้นไม้ปลูกยังไงไม่เห็นป่าไม้

จึงกราบทูลว่า ถ้าปลูกแบบราชการคงยาก

เพราะไม่ได้อธิบายให้ชาวบ้านทราบถึงวิธีได้ประโยชน์ระยะสั้น ระยะกลาง ระยะยาว

พ่อเลยเล่าเรื่องเอกมหาชัย ท่านสนพระทัยซักถาม

พ่อก็จำชื่อภาษาอังกฤษของต้นนี้ไม่ได้ เลยเรียกเอกมหาชัย

ท่านถามว่าทำอะไรได้บ้าง

ก็ถวายข้อมูล..ทำเนยเทียม ทำน้ำผลไม้ น้ำหมักชีวภาพ

ท่านบอกว่าคงต้องหามาปลูกบ้างแล้ว

..หลังจากนั้นก็คุยเรื่องเลี้ยงแพะ ท่านเล่าว่าที่ภาคใต้เลี้ยงแพะในสวนยาง แพะแทะกินเปลือกจนต้นไม้ตาย พ่อบอกว่าเคยเลี้ยงแพะ แพะไม่มีต่อมเผ็ด ต่อมเค็ม มันกินพริกหมดเป็นแปลงๆ หลังจากนั้นก็คุยเรื่องลิง เรื่องเด็ก ป.3 โตขึ้นอยากเป็นผู้ร้าย

พ่อบอกว่าเราเพิ่งไปจีนมา จีนปลูกยางพาราเยอะมาก พระองค์ท่านทรงเล่าว่า..เคยขึ้นเครื่องบินผ่านเห็นจีนปลูกยาพาราบนภูเขาเป็นลูกๆ..ท่านเป็นนักการศึกษาที่ลึกซึ้งในทุกเรื่องทุกด้าน แต่ละเรื่องที่เล่าพระราชทานล้วนอึ้งกิมกี่ทั้งน๊าน

ระหว่างที่พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินไปชมนิทรรศการ กรรมการสภามายืนเข้าแถวรอส่งเสด็จ พ่อยืนด้านประตูรถ พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินตรงฉับ ๆ มาอีกแล้ว ทรงทักทายพ่อเสียงดัง..ครูบา..ไปอ่านดูในบล็อกแล้วนะ คำว่าครูบาเน้นเสียง พระองค์ท่านคงสนพระทัย เจออะไรในเฮฮาศาสตร์เราก็ไม่ทราบ ..หายตะลึงเพิ่งนึกได้ คุณหญิงมณาช่วยสะกิด จึงกราบทูลว่าจะถวายต้นเอกมหาชัย ท่านแย้มพระโอษฐ์ให้แล้วขึ้นรถ

ช่วงที่นั่งเครื่องกลับกรุงเทพฯ พ่อยังตื่นเต้นไม่หาย คิดถึงลูก ๆ ทุกคน ถ้าเล่าเรื่องนี้ให้ฟังพวกเราคงจะดีใจ ในขณะเดียวกันเราก็เสียว ๆ นะ เพราะเขียนอะไรต่อมิอะไรกันเปิดเปิง พระองค์ท่านอ่านเจอจะเป็นยังไง พวกเรา อิ อิ ..กันเต็มบล็อก ..ทั้งดีใจ ..หวาดหวั่น และอาย..ด้วยสิ เราแต่ละคนประเภทไผเป็นไผกันทั้งนั้น

คืนนี้ตื่นเต้นจนเขียนไม่ถูก ผู้สันทัดกรณีแก้คำผิด ขัดเกลาให้ด้วยก็แล้วกัน ไม่เคยเขียนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับราชาศัพท์ แต่ก็ดีใจที่ได้เล่าให้ลูกทั้งหลายฟัง จะได้มีกำลังใจทำงาน ทำความดี และขยันเขียนบล็อกกันมากขึ้นๆ..

อิ อิ..พะยะค่ะ

« « Prev : เบิ่งมองจีน ตอนลงเรือล่องแม่โขง

Next : ตื่นนอนมาหาเรื่อง » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

41 ความคิดเห็น

  • #1 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 ธันวาคม 2008 เวลา 23:35

    เป็นโอกาสดีของชีวิตครับ ยินดีกับครูบาที่สุดเลยครับ ตั้งแต่เล่ามาเมื่อตอนสองทุ่ม ผมก็ดู DVD เฮหก (ซึ่งเพลงเพราะ) แล้วยิ้มมาตลอดเลยครับ

    ทราบมาว่าพระองค์ท่านเป็นธรรมดา และโปรดความเป็นธรรมดาที่สุด ไม่ต้องเกร็งอะไรหรอกครับ ทำไปตามปกติ แล้วทำงานให้เกิดประโยชน์ต่อคนในสังคม ด้านไหนก็ได้ ที่ไหนก็ได้ จะเป็นที่พอพระทัยเสมอครับ

    เอกมหาชัย = paradise tree มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า “Simarouba glauca” อยู่ในวงศ์ Oleaceae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับ มะกอกนํ้ามัน (Olive)

    ข้อมูลที่แน่นที่สุดอยู่ตรงนี้ครับ

  • #2 rani ให้ความคิดเห็นเมื่อ 25 ธันวาคม 2008 เวลา 23:46

    ตามมากรี๊ด รอบสอง อิอิ เป็นเราคงมือสั่นตอบไม่ถูกแน่เลย สุดยอดแห่งข่าวดีจริงๆค่ะ

  • #3 » ครูบา: จดหมายถึงลูกสาว ลานเจ๊าะแจ๊ะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 0:04

    [...] เดี๋ยวจะว่าผมหมกเม็ด ไม่อ่านช่วยไม…   [...]

  • #4 สิทธิรักษ์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 0:14

    เห็นด้วยกับคุณคอนฯ  พระองค์ท่านแนบแน่นกับประชาชน ทรงห่วงใยประชาชน
    ดีใจครับ  ดีใจมากๆเลยครับ ครูฯ  หวังว่าต่อไปพวกเราคงมีพลังร่วมกันสานงานกันต่อไปครับ

  • #5 bangsai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 0:15

    เป็นมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นต่อท่านครูบา…และชาวเฮฮาศาสตร์..

    พลอยตื่นเต้นไปด้วยครับ..

  • #6 น้องจิ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 0:32

    อิอิ ด้วยคนเพค่ะ เด็กโก๊ะอยากเข้าเฝ้าบ้างจัง ลุงเอกโทรมาบอกว่า พ่อครูได้คุยกับพระองค์  ลุงเอกบอกว่า เวลาน้องจิรับปริญญาท่านจะทักว่า  ” ว่าไง โก๊ะจิจัง” อิอิ แค่นึกก็ตื่นเต้นแล้ว 5555+++

  • #7 สายลมครับ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 0:36

    แค่ฟังที่พ่อเล่าผมก็ขนลุกแล้วครับ แต่ก็อดปลื้นกับชาวเฮฮาศาสตร์ไม่ได้จริง ๆ ครับ
    เพราะพวกเรา “เฮฮาศาสตร์” เข้าเส้นเลือด  จริง  ๆ  ครับ

  • #8 สิทธิรักษ์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 0:44

    มาอีกรอบหนึ่ง   ผมจะมีอารมณ์ร่วมแล้วครับ  คือคืนนี้นอนไม่หลับ   ฮ่าๆๆๆๆ

  • #9 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 1:01

    เจ้าจิเอ๋ย..พระองค์ท่านเล่าว่า เวลาคัดเลือกเด็กรับทุน ถ้าคะแนนคู่คี่กัน กรรมการจะเลือกเด็กที่กล้าพูด พูดฉาดฉาน ..ตอนนั้นนะพ่อนึกถึงเจ้า …ถ้าสอบสัมภาษณ์ มีหวังชนะแน่ๆ เพราะจ้อเก่งเหลือเกิน

  • #10 ครูสุ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 1:28

    โอย ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ ไม่แพ้กัน อิอิ

  • #11 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 5:38

    คงมีคนแอบอ่าน แอบรู้จักพวกเรา
    ยกตัวอย่างเช่น หลวงพี่ติ๊ก
    พอเจอหน้าทักถูกตัว ทู๊กคน อิ อิ

  • #12 krupu ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 6:04

    อ่านจบ แล้วอึ้งไปเลยค่ะ พ่อ ^_^ 
    ทำไมนึกถึงคำว่า “ฟ้ามีตา” ขึ้นมาก็ไม่ทราบค่ะ
    เมตตาบารมีของสมเด็จพระเทพ ฯ ท่านสูงส่งควรแก่การเทิดทูนยิ่งนักแล้วค่ะ

  • #13 พี่นิด ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 6:04

    พ่อคะเป็นมหากรุณาธิคุณอย่างล้นพ้นทีเดียว ดีใจกับพ่อครูและชาวเฮฮาศาสตร์ทุกท่านนะคะ จะทำความดีถวายเพื่อท่านและแผ่นดินต่อไปค่ะ

  • #14 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 6:07

    เป็นข่าวดีที่สุดในชีวิตของเช้านี้ครับพ่อครู
    ตื่นขึ้นมาไอตอนเช้า เลยมาเปิดเครื่องอ่านตื่นเต้น และรู้สึกประทับใจพระองค์ที่มาอ่านบันทึกและรู้เรื่องการทำงานของเฮฮาศาสตร์ครับ
    วันนี้ไม่ได้ไปเรียนครับ ค่อยเจอกันปีหน้าครับ อิอิ

  • #15 หมอเจ๊ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:17

    เช้านี้เข้ามาอีกรอบด้วยความตื้นตันอย่างยิ่ง เป็นพระมหากรุณาธิคุณยิ่งแล้ว ที่โปรดประทานวาจา ให้เป็นกำลังใจได้ทำต่อ ดีใจกับพ่อครูด้วยค่ะ ดีใจกับป้าจุ๋ม ลุงเอก ดีใจกับพวกเราชาวเฮทุกคน

    ชื่นชมในพระจริยาวัตรของพระองค์ ชวนพวกเราดูพระองค์เป็นแบบอย่างการเรียนรู้ แล้วช่วยกันพัฒนาสังคมร่วมกันต่อไปค่ะ

  • #16 อุ้ยจั๋นตา ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:21

    ถ้าเล่าเรื่องนี้ให้ฟังพวกเราคงจะดีใจ ในขณะเดียวกันเราก็เสียวๆนะ เพราะเขียนอะไรต่อมิอะไรกันเปิดเปิง พระองค์ท่านอ่านเจอจะเป็นยังไง พวกเรา อิ อิ ..กันเต็มบล็อก ..ทั้งดีใจ ..หวาดหวั่น และอาย

    ครูบาคะ อ่านแล้วปลาบปลื้มในพระมหากรุณาธิคุณมากค่ะ…ขนลุกเลยค่ะ

  • #17 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:25

    หมู่บ้านแซ่เฮ อาจจะทำมุมปลูกต้นไม้ถวายพระองค์ท่านด้วยดีไหม?
    ป้าจุ๋มกับท่านคอน มีการบ้านทำแผ่นพับข้อมูล ต้นเอกมหาชัย ถวายท่าน
    ผม สวนป่า จะเตรียมกล้าไม้ คุณหญิงมณฑา แจ้งว่าต้องนำไปถวายที่กองงานส่วนพระองค์สมเด็จพระเทพฯ
    ผมก็บ่ฮู้อยู่ไหน เอาไว้ประสานงานกันอีกที

    ดีใจด้วยกับทุกคน  ใครเขียนอะไรไว้ ก็ ไผเป็นไผก็แล้วกัน
    อิ อิ  ถ้วนหน้านะครับ

  • #18 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:28

    เราจะจะถวายต้นเอกมหาชัย ในนาม ม. อุบลส่วนหนึ่ง 
    ในนามชาวสกุลเฮ ส่วนหนึ่ง
    วันที่ 30 เดือนหน้าผมจะเรียนถามรายละเอียดคุณหญิงอีกที นะขอรับ

  • #19 dd_l ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:32

    พ่อครูบาคะ
    ตื้นตันใจ..บรรยายไม่ถูก
    ซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณล้นพ้น
    นึกถึง “ใจ” ของพ่อครูฯ..จะเป็นอย่างไรบ้างหนอ  จะเต็มตื้นสักเพียงใด

    ปิติจนล้นออกจากตาแล้วค่ะ

  • #20 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:32

    ตอนท่าน เอ่ยถึงว่าไปดูบล็อก
    ผมขนลุกซู่ นึกเห็นใบหน้าของพวกเราทุกคน
    ถ้าอยู่ใกล้คงกระโดดกอดพยุงตัวไว้

  • #21 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:34

    แหม ถ้ามีเทปบันทึกเสียงไว้ จะเป็นอย่างไรหนอ
    คงต้องหาซื้อเทปไว้แล้วแหละ

  • #22 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 7:35

    ต่อไปนี้คงต้องหาซื้อเทปติดตัวไว้แล้วละ

  • #23 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 8:09

    เป็นพระมหากรุณาธิคุณเหลือเกินค่ะพ่อ

    เต็มตื้นในใจ และปิติล้นนัยน์ตา

  • #24 มิสเตอร์สะตอฯ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 8:27

    กราบสวัสดีท่านครูบาฯ

    เป็นพระมหากรุณาธิคุณล้นพ้นครับ

    ได้สองคำถาม…

    ท่านรับสั่งถามพ่อว่า อีสานนี่จะพัฒนายังไงดี

    พ่อกราบทูลว่า คงต้องปลูกต้นไม้กันมากๆ

    ท่านบอกว่า ต้นไม้ปลูกยังไงไม่เห็นป่าไม้

    อาหารสมองครับ….

    วันที่ 9 มกราคม หากใครสนใจก็เชิญที่ มอ.ปัตตานี ครับ
    ตรงนี้อาจจะมีคำถามที่เป็นอาหารสมองจากพระองค์ท่านด้วยครับ

    เป็นบุญของชาวเฮฮาศาสตร์ทุกท่านนะครับ มีความสุขตลอดไปนะครับ

    กราบขอบพระคุณมากๆ นะครับ สำหรับเรื่องเล่าที่น่าประทับใจ

  • #25 silt ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 9:30

    ปลาบปลื้มเหมือนได้เข้าเฝ้าเองเคยครับพ่อ

  • #26 ning.dss ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 10:01

    เป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างแท้เลยค่ะพ่อ ปลาบปลื้มกับคนแซ่เฮฯ เราจริงๆ

    หนิงเองก็มีโอกาสเฝ้าพระองค์อยู่หลายหน แต่ได้ถวายงานจริงๆอยู่ตอนครั้งงานที่ โรงแรมแอมบาสเดอร์ เดือนพฤษภาคม 51 อ่ะค่ะ
    ตอนนั้นถวายงานเรื่องโปรแกรมการอ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ อิอิ หนิงไม่ได้ถวายงานในนามมหาวิทยาลัยหรอกค่ะ
    ครั้งนั้นถวายงานในบูทของสมาคมคนตาบอดไทย ติดตามท่านสว.มณเฑียร บุญตัน ไปอ่ะค่ะ

  • #27 ning.dss ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 10:07

    ทำไมรูปเราไม่ขึ้นเนี่ย…
    งง อิอิ
    {ผีบอก: ล็อกอินก่อนซิจ๊ะ}

  • #28 Sasinand ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 12:38

    ปลาบปลื้มใจไปด้วยค่ะ ยินดีด้วยมากๆค่ะ

  • #29 rattiya ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 13:35

    เหมือนอยู่ในเหตุการณ์กับพ่อด้วยเลยค่ะ
    เป็นบุญสุดแล้วค่ะพ่อ

  • #30 sompornp ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 14:28

    พ่อเขียนถึงลูกสาวเน๊าะ ๆ ๆ ๆ
    ….
    นับเป็นบุญวาสนาค่ะพ่อ
    ทำดีไม่ต้องรออนุมัติ ผลเป็นเช่นนี้เอง
    ….

  • #31 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 15:08

    ข้อมูลจากแฟนประจำของลานปัญญาแต่ไม่แสดงตัวครับ: กองงานสมเด็จพระเทพรัตน์อยู่ที่ มูลนิธิชัยพัฒนา สวนจิตรลดาค่ะ

    ผมคิดว่าเมื่อพร้อม ทำจดหมายเข้าไปก่อนนะครับ

  • #32 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 18:01

    การบ้าน

    1. เตรียมต้นไม้
    2. เตรียมแผ่นพับ ข้อมูล
    3. เตรียมประสานงานทำหนังสือไปล่วงหน้า อย่างที่รอกอดแนะนำ
    4. เตรียมพิมพ์หนังสือ เจ้าเป็นไผ ถวายแนบไปด้วย

    ดีไหมอย่างนี้ อิ อิ ..

  • #33 ครูปู ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 21:05

    มองไปมองมา ทำไมพ่อครูบา ฯ หน้าบานกว่าเดิม

    กร๊ากกก….

  • #34 Lin Hui ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 21:54

    ต่อไปท่านครูบาฯ คงเก่งราชาศัพท์แน่นอนค่ะ

  • #35 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 22:28

    มั่วแหลกนะิาจารย์  แต่ตอนสนทนากับพระองค์ท่าน ราชาศัพท์มันหนีเข้าป่า
    คิดว่าแทนที่จะพูดผิดๆถูกๆ ก็เลยพูดแบบธรรมดาๆๆ  ไม่พะยะคะ แต่ใช้ ครับ ผม
    ท่านก็เมตตา เพราะเห็นว่าเป็นชาวบ้าน ธรรมดาๆ  อิอิ แต่ตอนไปเปิดบล็อกนี่สิ  ฟ้าแทบแตก เพราะพวกเราเขียนอะไรอิอิ แอ๊ะๆ เต็มไปหมด

  • #36 อุ้ยจั๋นตา ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 22:49

    อุ้ยเปล่า อิอิ นะคะ..แฮ่ๆ

  • #37 aram ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 ธันวาคม 2008 เวลา 23:26

    อ่านแล้วก็อ่านอีกครับพ่อ เรื่องดีๆแห่งปีครับ..

  • #38 sothorn ให้ความคิดเห็นเมื่อ 27 ธันวาคม 2008 เวลา 4:09

    อ่านหลายรอบแล้วเหมือนกันครับ
    แต่พิมพ์ไม่ออก :)

  • #39 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 27 ธันวาคม 2008 เวลา 4:41

    เรื่องนี้เป็นความยินดีของชาวบล็อกทุกคน
    เมื่อ 27 ปี มาแล้วผมเคยเข้ารับพระราชทานรางวัล UNDP. จากพระองค์ท่าน
    มาปีที่แล้วก็รับพระราชทานรางวัลพระธาตุนาดูนทองคำ ที่ ม.สารคาม
    แต่ก็ไม่คาดฝันเท่าปีนี้
    ..สิ่งที่พระองค์ท่านคุยกับเรา แม้เพียงคำเดียว ก็เหลือล้นแล้วชีวิตนี้
    ..พระองค์ท่านเมตตาพวกเรามากกว่านั้น
    ทรงสอนพวกเราว่า..นักการศึกษานั้นไม่ควรรีรอแม้แต่นาทีเดียว
    แม้เวลาน้อยนิดก็ยังเข้าไปค้นดู ค้นหา ข้อมูล ในเรื่องที่สงสัยได้
    เป็นพระคุณอย่างที่สุดแล้ว พะยะคะ

  • #40 สายลมครับ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 27 ธันวาคม 2008 เวลา 7:50

    โหยพ่อ  ผม อิอิ แอ๊ะแอ๊ะ ไว้ตั้งเยอะ
    อิอิ น้านน

  • #41 แป๋ว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 ธันวาคม 2008 เวลา 1:56

    เป็นพระมหากรุณาธิคุณจริงๆค่ะ ปลื้มๆ ค่ะ 


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.08937406539917 sec
Sidebar: 0.06231689453125 sec