สงบ สงัด สะลึมสะลือ

อ่าน: 1390

ความสุขเกินความสงบ เป็นไม่มีอีกแล้ว

แต่แต๋วและต๋อยยุคนี้คิดต่าง

อยู่ว่างไม่ได้ต้องหาอะไรทำ

อยู่เงียบเฉย ๆ ก็ว้าเหว่ ต้องออกไปเปิดหูเปิดตา

อยู่คนเดี่ยวเปลี่ยนจิต ต้องโทรหาเพื่อนสักกะหน่อย

อยู่คนเดียวหง๋อย โหลดเพลงฟัง โหลดหนังดู มีวิธีสารพัดที่จะทลายกำแพงเหงา

อยู่คนเดี่ยวไม่ได้ ติดเพื่อน ติดเกมส์ ติดความชุลมุน ชอบกะเติ๊บกะต๊าบ

ว่าแล้วก็ อะโหล ๆ ๆ..เจ้าโทรศัพท์ที่แหละทำให้มนุษย์เปลี่ยนไป๋ เยอะเลย

คิดถึงก็โทร ไม่คิดถึงก็โทร โรคติดโทรศัพท์เข้ามามีอิทธิพลแทนการเสพติด แซงหน้ายาบ้าไปแล้ว

เอออออ.  เหงากับเงียบ จะไปด้วยกันได้ไหมนะ  เหงา+เงียบ = เงียบเหงา รึ !

เรื่องความชอบเป็นเอกสิทธิ์ส่วนตน จึงไม่มีผิด-ถูก ก็ชอบอ่ะ  ถ้าจะแสวงหาความสงบ ก็ไม่ใช่ง่าย ต้องสนใจใคร่รู้เสียก่อน ถึงจะตัดสินใจไปค้นหา-ศึกษาตามสื่อ ตำรา เครื่่องมือต่าง ๆ สมัยนี้มีการถอดบทเรียนมาอบรมกัน สถาบันขวัญเมืองนำร่องเรื่องวิธีคิดวิธีฟังอย่างละเอียดยิบ (สนใจหาอ่านได้ในหนังสือไผ 2 พระอาจารย์ใหญ่เขียนให้เอง น่าสนใจมาก) ..หลังจากได้หลักการมาแล้ว เราควรน้อมนำเข้าสู่วิถีของตนเอง หมั่นพิจารณาจุดพอดีที่เหมาะสมกับเงื่อนไขตัวเรา คนเราแตกต่างกันแทบทุกกรณี คนอื่นจึงมาฟังธงแทนไม่ได้ เจ้าตัวต้องกำหนดภายใต้กรอบข้อคิดที่เรียนรู้และสังเคราะห์แล้ว ของฉันต้องอย่างนี้แหละเธอ ..การกำหนดใจตนเองสำคัญนัก เรื่องนี้หมอป่วนอธิบายได้ดีกว่าผม..

ถ้าลองชวนตัวเองอยู่ในมุมสงบ ๆ สักพัก

ปิดสวิทช์ ความกระเจิดกระเจิงใจ

เราจะเห็นความเป็นไปในโลกภายนอกอย่างแท้จริง

จะพบการดำเนินไปตามธรรมชาติที่่ไม่ได้ปรุงแต่ง

ลมพัดเบา ๆ

เสียงนกเขาโก่งคอขันอยู่ไกล ๆ

ผึ้งบินไปขนน้ำหวานมาใส่รัง

มดดำ มดแดง ตัวเล็ก ๆ ช่วยกันเดินพล่านทั้งวัน

ระบบจราจรของมดไม่สับสนวุ่นวายเหมือนของมนุษย์

เหตุเพราะมดไม่ใช้ยานพาหนะใดๆนอกจากลำแข้งของตนเอง

ทำให้ิสะดุดคิดว่า ..ราจรที่ติดขัดของมนุษย์นั้นแก้ได้

ถ้าทุกคนโยนยานพาหนะทิ้ง ไปไหนก็เดิน ๆ อย่างเดียว

โลกรุงรังเต็มไปด้วยปัญหาก็เพราะความรู้มนุษย์ยังไม่สมบูรณ์

สร้างสิ่งหนึ่งที่เป็นประโยชน์แต่ก็เกิดสิ่งที่เป็นโทษกำกับมาด้วยทุกครั้ง

ความรู้ของมนุษย์จึงเต็มไปด้วยผลข้างเคียงมีมลภาวะไม่รู้จบสิ้น

มนุษย์ทำชัด ๆ ตรง ๆ แบบมดได้ไหมละ

มดออกกำลังกายทุกวัน

ทุกตัวมีหน้าที่ มีวินัย มีงานประจำ ไม่อู้งาน และบ่นนินทานาย

มดจึงแข็งแรง ไม่มีมดตัวไหนลงพุง ไม่อกหัก ไม่ร้องแรกแหกกระเชอ

ปลวกก็เช่นกัน ปลวกไม่รู้สึกผิดหรอกว่าตนเองไปกัดกินหนังสือหรือกินบ้านเป็นหลัง ๆ ปลวกอาจจะคิดว่าก็มันเป็นอาหารฉัน ไม่รู้นี่ว่ามีสัตว์บางประเภทมายึดครองโลก แบ่งความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ เมื่อไม่เข้าใจก็อยู่กันอย่างคู่กัดคู่แค้น เจอดีดีที แลนเนท เซฟวิน ตายไปไม่รู้เท่าไหร่แต่มดปลวกก็ยังรุกรานสิ่งที่ขวางทางเดินต่อไป อาจจะเป็นเพราะภาวะโลกร้อนหรืออย่างไรไม่ทราบได้ ปีนี้มดเพิ่มจำนวนขึ้นผิดปกติหลายร้อยเท่า เดินไปไหนเจอแต่มดดำกับมดสีแดง ๆ ตัวเล็ก ๆ (ไม่ใช่มดแดงบนต้นไม้) มดดำรังหนึ่งไม่รู้มีกี่ล้านตัว เห็นขวยรังเกลื่อนตา ตัวเล็ก ๆ กัดเจ็บแถมคันชะมัด อดเกาไม่ได้ก็จะเกิดตุ่มชวนคันให้เกาอยู่เรื่อย ๆ  มีความสุขในการเกา แต่ก็ทุกข์ในการรักษาตุ่มแผลแดง ๆ  ใช่ว่าจะหายง่าย ๆ อย่างน้อยก็ครึ่งเดือน พอจะหาย ๆ ..อ้าวเผลอไปยืนให้กัดเกิดแผลใหม่มาอีก 2-3 จุด แบบนี้ก็ต้องเกาให้ถูกที่คันต่อไป ทั้งปี!..

ส่วนเจ้ากลุ่มมดแดงตัวเล็กนี่ปริมาณมากมายไม่แพ้มดดำ ไปเปิดดูตรงไหนก็เห็นวางไข่ทั้งปีทั้งชาติ ขยันขยายพันธุ์กันเหลือเกิน มดคงไม่เสียเวลาแต่งงาน นางพญามด-นางพญาปลวก คงยินดีกับโลกร้อน จึงขยายพันธุ์ไม่บันยะบันยัง เจ้ามดตัวแดงๆนี่กินปลวกด้วยนะ แสดงว่าเป็นคู่กรณีกันในธรรมชาติ ตอนหัวค่ำมีแมลงปีกแข็งมาเล่นไฟจำนวนมาก บินไปมาก็ตกลงพื้นหงายท้อง พบว่ากองทัพมดดำออกมาทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ ช่วยกันลากแมลงปีกแข็งไปลงรู แสดงว่าแมลงทุกชนิดที่ตกลงมายังพื้นดินเป็นเมนูเด็ดของมดดำทั้งนั้น มดช่วยกันขยันทำมาหากิน ถ้าแซ่เฮขยันเขียนก็จะเป็นเหมือนมดนี่แหละ มดนักเขียนยังไงละ อิ อิ

แนวคิดเรื่องมนุษย์จะเดินไปข้างหน้าข้างหลังอย่างไร

จะอยู่จะกินจะนอนจะทำงานจะพัฒนาการอย่างไร

ยกบ้านไว้ให้อุ้ยทำตอนที่มาอยู่สวนป่าศึกษาหลักสูตรการพัฒนาตนเอง

ผมไม่มีข้อมูลในการให้อาจารย์ออกมาทำเรื่องอย่างนี้

แต่ก็ชอบใจมากที่ครูบาอาจารย์จะมาทบทวนเรื่องภายใต้สังคมและวัฒนธรรมของไทยเราเอง

การศึกษา 2 ด้าน เอาตะวันตกมาควบกล้ำกับตะวันออก

มันถึงจะเป็นห่วงโซ่ข้อกลางที่เหมาะสมในการนำไปพัฒนาการศึกษา

ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่รู้จะเอาอะไรไปสอนไปเรียนมันถึงจะเิท่าทันกับความเปลี่ยนแปลงของสังคมโลก

เอาแค่มดดำกับมดแดง ก็เทียบเคียงกับ เสื้อเหลือง เสื้อแดง เสื้อสีน้ำเงิน เสื้อสีชมพู แล้วละ

ถามว่าผมนี่ละใส่เสื้อสีอะไร?

ผมใส่สีช้ำเลือดช้ำหนองคร๊าบบบบบบบบบบ

: หมายเหตุ

: ตื่นมากลางดึก ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร

: มันเงียบ ๆ

: นกเพรียกไพรก็ไม่รู้ไปตกหลุมรักที่ไหน

: ไก่ก็ยังไม่ขัน

: บรรยากาศเป็นใจ

: ก็เลยเขียนเรื่องเงียบ ๆ ไม่ให้เงียบ

แคว๊กๆ

« « Prev : จุดพอดี

Next : คนแซ่ฮามาช่วยแก้คอมห่วย! » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

5 ความคิดเห็น

  • #1 ป้าหวาน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 กุมภาพันธ 2010 เวลา 8:47

    ความสงบกับความเหงา ใกล้กันนิดเดียว อยู่ในหัวใจ  สิ่งนี้เป็นสิ่งเดียวกันหรือเปล่า  ถ้ามาในเวลาที่เจ้าของใจต้องการ  ก้เรียกว่า สงบ ถ้ามาในเวลาที่เจ้าของใจไม่ต้องการ ก้เรียกว่าเหงา  แล้วทำยังไง..ๆๆๆ
    จะรู้จัก..จะต้องการ..ความสงบ  เด็กยุตใหม่เจอไม่ได้เลย  เขาเรียกว่าเหงา…คร๊าบบบบบบบ…

  • #2 จอมป่วน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 กุมภาพันธ 2010 เวลา 9:33

    เด็กยุคเก่า(แบบผมเนี่ย)  ตอนวัยสะรุ่น  จบมาทำงานตั้งนานก็ไม่รู้จักความสงบหรอกครับ  เตลิดเปิดเปิงเหมือนกัน……
    อายุมากขึ้น (ไม่ใช่แก่นะจ๊ะ……หรือใครจะว่าแก่ก็ตามใจ)  เจออะไรๆมากขึ้น  ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรมาสะกิดใจ  ก็เริ่มสนใจ  เริ่มเปลี่ยนแปลง…….
    โจทย์ตอนนี้….  ทำอย่างไร?  ให้ผู้คนทั้งลูกเล็กเด็กแดง  ทั้ง สว.  ด้วย  หันมาสนใจเรื่องพวกนี้  ช่วยกันทำคนละเล็ก  คนละน้อย…..

    แต่ก็อย่างที่ลุงใหญ่ที่เชียงรายว่า  ดูแลผู้อื่นด้วยการดูแลตัวเอง….?????

  • #3 Panda ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 กุมภาพันธ 2010 เวลา 13:56

    สาธุ ๆ….  ดูแลผู้อื่นด้วยการดูแลตนเอง…..เห็นชอบมอบตัวเองดำเนินการ….อิอิ

  • #4 ป้าหวาน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 กุมภาพันธ 2010 เวลา 14:32

    ดูแลผู้อื่นด้วยการดูแลตนเอง อิอิ  ดูว่าสวยหรือยัง เป็นสิวหรือเปล่า  ใช่ไหมคะ…อ่ะนะ…อ้าว..จะบอกให้ดูแลใจ ดูแลการกระทำ คำพูด หรือนี่…ก็..ม่ายรู้…หนูยังเด็ก…ถึงอายุมากแล้วยังควบคุมให้สงบยากเลยค่ะ รู้หมดแต่อดไม่ได้  นี่คำพี่หมอจอมป่วนค่ะ  อิอิ

  • #5 อุ๊ยสร้อย ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 กุมภาพันธ 2010 เวลา 15:56

    สงบกับเหงา…สำหรับตัวเองแล้วเห็นว่าไม่เหมือนกันนะคะ

    ถ้ามองในมุมจากภายใน
    สงบจะเป็นความรู้สึกที่ไม่โหยหาอะไร จะอิ่มเต็มภายในกับสภาพที่เห็นและเป็น
    เหงา จะเป็นความรู้สึกขาดและต้องการ การเติมเต็มจากภายนอก

    ถ้ามองจากมุมสิ่งแวดล้อม
    สงบจะเป็นการเคลื่อนไหวที่ช้าถ้าไม่สังเกตจะไม่เห็นการเคลื่อนไหว แต่เมื่อเริ่มสังเกตจะได้ยินเสียงที่ดังขึ้น ได้เห็นการเคลื่อนไหว ถ้ายังรักษาความรู้สึกสงบได้ ความเคลื่อนไหวเหล่านั้นก็จะไม่รบกวนอะไร
    เหงาจะเป็นสิ่งแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย ถ้าหันไปมองรอบๆ จนสังเกตเห็นสิ่งที่เหมือนหรือต่างกับความคุ้นชินเดิมๆ ความเหงาจะค่อยๆจาง


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.077938079833984 sec
Sidebar: 0.11927890777588 sec