มาจะกล่าวบทไป ถึงเจ้าเป็นไผ 10

อ่าน: 1220

>> ช่วงก่อนที่เราลงไปกระบี่ ผมติดตามอ่านงานหมอเจ๊มาตลอด จึงพกโจทย์ไปมากพอสมควร ไปถึงแล้วก็โดนใจมาก ที่ได้เห็นโรงพยาบาล  เห็นผู้บังคับบัญชา เห็นเพื่อนรวมงาน เห็นวงศาคณาญาติ เห็นชุมชนที่เป็นเครือข่ายเอาลูกหลานมารำมโนราห์ แต่ที่ยากเห็นแล้วก็ได้เห็นคือโกเหลียง คู่ชีวิตหมอเจ๊ ..เห็นทุกอย่างแล้วก็มาคิดย้อนไปถึงเรื่องราวที่หมอเจ๊เล่า โห ชีวิตหนอชีวิต..ฟันฝ่าออกมาถึงจุดนี้ได้ยังไงนะ

>> หมอเจ๊คนสวย แซ่เฮ อยากให้ยืนพื้นที่ชื่อนี้ไว้จริง ๆ เลย ดีกว่าชื่อหมอตาหมอแตอ อะไรนั่นตั้งแยะ ตัวโลโก้เปลี่ยนบ่อยเวียนหัวตาย เนื่องจากเป็นคนที่ใส่ใจเรียนมาตลอดชีวิต แถมยังขยันเขียนขยันอธิบายอีกต่างหาก แบ่งเป็นลิ้นชักเยอะ ๆ แยะไปหมด ไม่เห็นใจคนตามอ่านเล๊ย..ใครมาเขียนเรื่องหมอเจ๊จะเจอเรื่องเด็ด ๆ มากมายจนเลือกไม่หวาดไม่ไหว เป็นตู้เอทีเอ็มเคลื่อนนี้ได้สุขภาวะสังคมและชุมชนตัวจริง คนที่เลือกบุคคลดีเด่นของแม๊กไซไซด้านบริการสุขภาพสาธารณะ ควรเลือกหมอเจ๊นี่แหละของจริงทั้งตัวและหัวใจ ขอให้ถามมาเถอะ ตั้งใจตอบอย่างละเอีดดยิบ ยกตัวอย่างให้ดูก็ได้..

<< ฉัน ได้ตอบคำถามพ่อครูบาที่ถามมาว่า ตอนนี้มีอินทผาลัมหลายกล่อง หวานเจี๊ยบ ต้องกินเอาเมล็ดไว้ปลูก จะหวานมากๆระยะหนึ่งจะเป็นอะไรมากไหมหมอ”  ตอบไปแล้วบ้างบางส่วนว่า จะเป็นอะไรไหม ด้วยการเล่าเรื่องดัชนีน้ำตาลและวิธีใช้มันให้เป็น แต่ก็ยังเป็นห่วงด้วยว่าพ่อครูนั้น มีสวิทช์ในตัวที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมน้ำตาลไม่ดีอยู่แล้ว 2 สวิทช์ คือ เรื่องของตับที่ต้องกินยา และเรื่องของอายุตัว เลยต้องทำรีบทำการบ้านเรื่องคำปรึกษาต่อให้ เพื่อเสนอเป็นทางเลือกที่พ่อครูต้องปรับใช้เองค่ะ

<< อย่างที่บอกเล่าแล้วว่า เรากินน้ำตาลถ่านกลูโคสเพื่อไปใช้สันดาปให้ได้ความร้อนมาสร้างไออุ่นให้ร่าง กาย และการกินน้ำตาลถ่านกลูโคสเกินใช้สร้างปัญหาก่อตัวการเป็นโรค บันทึกนี้จึงจะมาเล่าให้ประเมินตัวเองว่า จะรู้ได้อย่างไรว่าใช้เท่าไร เพื่อเอาไปเทียบกับกินได้ว่ากินขาดเกินพอดีอย่างไร

<< วิธีประเมินเขาใช้น้ำหนักตัวกะกันก่อนค่ะ ให้เอาน้ำหนักตัวคูณจำนวน 24 ชั่วโมง ได้ค่าตัวเลขเท่าไร นั่นคือ พลังงานความร้อนจากน้ำตาลถ่านกลูโคส ถ่านกรดไขมัน ถ่านกรดอะมิโนที่ต้องใช้งานเพื่อให้ร่างกายมีไออุ่น ต้องการไออุ่นจากอาหารจากกลุ่ม ข้าว แป้ง ผลไม้ เนื้อสัตว์ก็ให้ใช้สี่หารจำนวนที่ต้องการค่ะ และหากต้องการไออุ่นจากน้ำตาลทรายด้วยเท่าไรก็ให้แบ่งจำนวนไออุ่นที่ต้องการ จากน้ำตาลมาหารด้วยสิบห้า ต้องการไออุ่นจากอาหารกลุ่มไขมันก็ให้ใช้เก้าหารค่ะ

>> หมอเจ๊คนสวย แซ่เฮ เกิดมาเพื่อรักษามนุษย์ทั้งทางตรงและทางอ้อม  ถ้ามีคณะนักศึกษาแพทย์มาดูงานที่สวนป่า หมอเจ๊จะไม่พลาด และก็ใช่ว่าจะอยู่ใกล้ ๆ นะ โน้น กระบี่โน้น เดินทางมาเพื่อจะเป็นวิทยาทานแก่นิสิตแพทย์รุ่นใหม่  วันที่ 23-26 เมษายนนี้ จะมีนิสิตแพทย์จากชลบุรี 30 ชีวิตมาศึกษาดูงานอีก คุณหมอสุธี ฮั่นตระกูล บอกแล้วมาแน่ ๆ ผมละกล้วใจหมอเจ๊เหลือเกิน ถ้าไม่ติดภาระแสนสาหัสอาจจะบึ่งมาเสียก็ไม่รู้ ถ้าผมบันดาลได้นะ ผมอยากให้หมอเจ๊ย้ายมาผู้อำนวยการสำนักสุขภาพเชิงรุกอะไรสักอย่างที่กรุงเทพฯ  จะได้ไม่เสียเวลาเดินทางปีละไม่รู้กี่หมื่นกี่แสนไมล์

>> เอ๊ะ รึหมอเจ๊จะเข้ามาเรียนหลักสูตรเสริมสร้างสังคมสันติสุข รุ่นที่ 2 รุ่นที่แล้วมีหมอมาเรียน 3 ท่าน มีรองอธิบดีกรมอนามัยท่านหนึ่ง หมออีกท่านหนึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฑฎรพรรคประชาธิปัตย์ ท่านสุดท้ายเป็นสุภาพสตรีที่แต่งตัวสุดจ๊าบส์ ทำทรงผมหัวฟูๆนั่นแหละ ข้อดีของหมอเจ๊ก็คือความตั้งใจสูงมาก และเป็นคนชอบบันทึก ชอบเดินทาง ก็ลองคิดดูนะครับ ถ้าโรงพยาบาลกระบี่ไม่ไล่ออก สมัครเข้ามาเลย รุ่นนี้ก็เชียร์ท่านบางทรายสำเร็จแล้ว จะได้เข้ามาเป็นเพื่อนกัน ..เรื่องนี้ไม่รู้ผมเอาหมาหมุ่ยไปโรยกลางใจหมอเจ๊คนสวย แซ่เฮหรือเปล่าไม่รู้นะ

>> ช่วงที่เราไปล้มทับเมื่อครั้งพญ.ศิริรัตน์ สุวันทโรจน์ รับเป็นเจ้าภาพเฮฮาศาสตร์ครั้งที่ 7  ด้วยบารมีของหมอเจ๊ทำให้พวกเราได้รับความรู้ ความสุขเต็มเปี่ยม กลับมาแล้วก็โทษวาสนาตัวเอง ทำไมถึงไม่ไปเกิดแถว ๆ กระบี่ก็ไม่รู้ จะได้นอนดูปลาปักกะเป้าเพลินไปเลย

« « Prev : มาจะกล่าวบทไป ถึงเจ้าเป็นไผ 9

Next : ชักหน้าไม่ถึงหลัง » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

8 ความคิดเห็น

  • #1 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 18 เมษายน 2009 เวลา 20:08

    พี่ตาละเอียดละออ มุ่งมั่น อดทน และมีมุมมันๆให้คิดเสมอเลยล่ะค่ะพ่อ อิอิอิ …เป็นอีกคนหนึ่งที่น่ารักน่ากอดเหลือใจ ^ ^

  • #2 mimography ให้ความคิดเห็นเมื่อ 18 เมษายน 2009 เวลา 21:25

    ป่าสวนป่าคราวที่แล้ว ก็มุ่งมั่นว่าจะไปกอดคุณหมอเจ๊ให้ได้ค่ะ
    แล้วก็สมหวัง ได้กอดไปหลายที กอดคุณหมออุ่นดีเหลือเกิน
    ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะว่ามิมรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด

    ฝากถึงคุณหมอค่ะ มิมคุยไม่เก่ง ขอกอดอุ่นๆ ก็เพียงพอแล้วค่ะ
    อิอิ

  • #3 สิทธิรักษ์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 เมษายน 2009 เวลา 10:18

    อยากไปกระบี่อีกครับ

  • #4 bangsai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 เมษายน 2009 เวลา 11:47
    • คุณหมอท่านนี้ผมไม่กล่าวถึงนอนไม่หลับแน่
    • ผมคบกับหมอมาก็มาก ฟอร์มหมอจะมีมาตรฐานที่ใครๆก็ดูออก แต่คุณหมอท่านนี้วางตัวธรรมดาจนเราสนิทใจ
    • แต่คุณภาพคับแก้ว ใช้วิชาความรู้ให้เกิดประโยชน์แก่คน สังคมมากหลาย ทั้งใกล้ทั้งไกล
    • น้ำใจเป็นเลิศ ประเสริฐศรี
    • ตัวเล็กแต่ใจใหญ่จริงๆ ตัวแค่นี้ แต่ทำอะไรมากมาย
    • ซึ้งเหลือเกินที่พาผมไปพบโสทร  พร้อมทั้งแสดงน้ำใจของคุณหมอที่เข้าใจว่าการไปเยี่ยมโสทรนั้นก่อประโยชน์แก่ครอบครัวโสทรอย่างไรบ้าง คุณหมอลึกซึ้ง ละเอียดละออ
    • เจอกันครั้งแรกที่บนรถบัสที่ภูเก็ต ต่างนั่งเก้าอี้แถวเดียวกันแต่คนละซีก ต่างมองหน้ากัน แต่ผมยังนึกไม่ออกว่าท่านนี้คือใคร จนมีการแนะนำตัวจึงถึงบางอ้อ เพราะผมก็เคยเข้าไปเยี่ยม blog ของคุณหมอที่ g2k ประทับใจครับ
    • คุณหมอตั้งคำถามเด็ดๆให้ได้คิดเสมอ กระทั่งคิดต่อมาจนปัจจุบัน
    • ขอบคุณพระเจ้าที่ส่งคุณหมอดีดีมาให้เรา
    • เราจะถนอมคุณหมอท่านนี้ไว้นานเท่านาน
  • #5 จันทรรัตน์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 19 เมษายน 2009 เวลา 14:56

    อิอิ

    เจอครั้งแรกที่สวนป่า ไม่ได้ยกมือไหว้เพราะคิดว่าหมอเจ๊เป็นน้อง…ฮ่าๆๆๆ

    ตามอ่านบันทึกไปเรื่อยๆๆ เอ๊ะ…หมอคนนี้ทำไมขยันจัง ขยันเดินทาง ขยันทำไรต่อมิอะไร และมาสนใจเรื่องสังคมเรื่องอะไรต่อมิอะไรหลายอย่าง …แถมยังชอบถามเรื่องของพยาบาลอีก….ตอนแรกเจอก็ยังรู้สึกแบบกล้าๆกลัวๆ ที่จะคุยด้วย(ตามอุปนิสัยของอุ๊ยที่ไม่คุยกับใคร..อิอิ) แต่ก็คิดว่า หมอคงอยากรู้จักพยาบาล…เชิญมารู้จักเองล่ะกัน มาแบบอุ๊ยก็ไม่รู้จะได้งบไหม หมอก็ถามๆๆๆ แล้วบอกว่าบอกได้เลยไม่ต้องเกรงใจ..เอ๊ะ อย่างนี้ก็นักเลงจริงคนหนึ่งนี่นา…สุดท้ายอุ๊ยก็สู้ๆๆ มาได้งบแค่ค่าเดินทางไปกลับวิทยากรเท่านั้น…ตอนแรกรู้สึกผิดที่ดูแลหมอและพี่น้องชาวเฮที่ไปช่วยได้ไม่ดี แถมถูกต่อว่าต่อขานจากคนจ่ายเงินว่าไปทำอะไรกันก็ไม่รู้ เอาเงินไปเที่ยวเล่นจัดกิจกรรมไร้สาระ ฟุ่มเฟือย ไม่ได้อยู่จิตเวชทำไมไปทำเรื่องจิตฯลฯ…แต่ตอนนี้เลิกคิดแล้วค่ะ…เพราะท้ายที่สุดก็รู้ว่า ทุกๆ คนได้เรียนรู้ ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง

    ตอนที่ไปร่วมด้วยช่วยกันที่กระบี่ ไปเห็นพลังเหลือเฝือของหมอเจ๊ เห็นสังคมที่ทำงาน เห็นอะไรต่อมิอะไรในช่วงเวลาจำกัด กับการได้คุยกับหลายๆคนที่นั่น ก็รู้สึกว่าหมอเจ๊คือคุณค่าที่ทุกๆโรงพยาบาลและทุกๆสังคมต้องการ และควรรู้จักดูแลถนอมรักษาคนอย่างหมอเจ๊ให้เป็นด้วย …

    ลองให้โอกาสกับตัวเองในการพูดคุยกับหมอเจ๊อย่างลึกซึ้งดูซิคะ…แล้วจะรู้ว่าทุกวินาทีของการสนทนามีคุณค่านั้นเป็นอย่างไร

  • #6 silt ให้ความคิดเห็นเมื่อ 20 เมษายน 2009 เวลา 10:56

    ออกจะเกรงๆ หงอๆ เมื่อกล่าวถึงหมอเจ๊
    แม่หมอเล่นวิเคราะห์เป็นฉากๆ ตรงประเด็น โดนใจจังๆ
    ใครเป็นคนไข้ ดิ้นไม่หลุด เพราะหมอเจ๊ดูแลคนอื่นด้วยใจ มัดไว้ด้วยใจ

    ขอบคุณหมอเจ๊มากมาย รักหมอเจ๊มากมาย

  • #7 krupu ให้ความคิดเห็นเมื่อ 20 เมษายน 2009 เวลา 18:45

    อ่านบันทึกพี่หมอเจ๊ทีไร รู้สึกเหมือนอะไรที่ถูกพี่หมอเจ๊หยิบมาเขียน จะเหมือนถูกบดแล้วเคี้ยว บดแล้วเคี้ยว วนจนละเอียดยิบ จนต้องร้องโห พี่จ๋า ช่างคิด ช่างตามไปรู้สึกจริง ๆ คอมเมนท์ของพี่หมอเจ๊ก็ต้องเก็บไว้บดนาน ๆ อ่านหลาย ๆ รอบถึงจะตามทัน อิอิ  พี่หมอเจ๊บอกว่า เคยอยู่ชมรมกระทิงเหมือนกัน แต่น้องครูปูนึกไม่ค่อยออกเพราะเห็นแต่รอยยิ้มหวานฉ่ำอย่างเดียวเลยอ่ะ เหอ เหอ  

  • #8 สาวตา ให้ความคิดเห็นเมื่อ 20 เมษายน 2009 เวลา 22:47

    แอบย่องมาหลายรอบแล้ว….แต่ก็หลบไปด้วยความเขิลลลลล…..ชมกันอยู่ด๊ายยยยยย…อารายยยยยยยยยย…กัน…เขินนะรู้จักมั๊ย…….เขินค่ะ

    ขอบคุณในความรัก ความชื่นชมที่มีให้แล้วเอ่ยบอกออกมาให้รู้นะค่ะ…..ต้องเตือนตัวเองไว้เสมอค่ะว่า……”ระวังสมองหลอก”………อิอิ

    ครูปูจ๋าครูปู  เจอจังๆแล้วจะหนาวนะ ขอบอกๆๆๆๆๆ หลายๆรอบ 


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.12353777885437 sec
Sidebar: 0.06334114074707 sec