เมื่อไม่สอนวิชาเอื้ออาทร

อ่าน: 1108

นึกไม่ออก ว่าเราจะป้องกันน้ำไม่ให้เข้าพื้นที่ในวงกว้างทั้งเมืองได้จริงหรือ

ผมเคยป้องกันน้ำในพื้นที่แคบๆก็แทบแย่

นี่จะป้องกันทั้งจังหวัดในสภาพที่ไม่พร้อมสักอย่าง เจ้าประคุณเอ๋ย

ตัวปัญหาใหญ่คือปริมาณน้ำที่มากและรุนแรงเหมือนเขื่อนแตก

น้ำกี่ล้านลูกบาศก์เมตรหนุนเนื่องกันมาไม่ขาดสาย

ฝนก็ตกผสมโรงอยู่เรื่อยๆ

กำแพงรั่วจุดโน้นพังจุดนี้

สุดท้ายน้ำก็บ่ายหน้าลงทะเล

พื้นที่จุดหมายปลายทางย่อมอ่วมสาหัส

เพราะเป็นจุดรวมศูนย์ของน้ำทุกสาย

หน่วยงานฯต้องตัดน้ำประปาตัดไฟฟ้า

ชาวประชานมุษย์น้ำก็เครียดๆๆๆ

เข็นรถบรรทุกมาปิดถนน

เรียกร้องความสนใจ

ไม่มีใครมาดูแลมาช่วยเราเลย มีคนติดอยู่เป็นพันๆคน

ชาวบ้านมารื้อถุงทรายไปใช้ส่วนตัว

พวกเรือแจวทำลายเขื่อนดินเพื่อนำเรือไปรับจ้าง

โจรขะโมยรบกวนทั้งคืน

เราจะเห็นภาพเชิงบวกและเชิงลบไปพร้อมกัน

จังหวัดหนองคายทรายเยอะ

ผู้ว่าราชการจังหวัด>>ให้ช่วยกันบรรจุทรายใส่ถุงขึ้นรถไฟไปลงที่สระบุรี

น้ำใจหนอน้ำใจ

งานนี้มีทั้งคนอดทนอย่างสุดแสน และคนที่ความอดกลั้นสลาย

อะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ไป

ในเมื่อคนไทยขาดมิติทางสังคม

ไม่มีใครเห็นใจใครเหมือนคนญี่ปุ่น

แม้จะประสบชะตากรรมเลวร้ายอย่างไรหัวใจก็ไม่แคลนคลอน

มองเห็นมนุษย์ทุกผู้ทุกนามเป็นเพื่อนร่วมโลก

ยากลำบากก็ทนยากด้วยกัน สุขก็รับสุขด้วยกัน

สังคมที่ไม่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมันก็จะออกอาการอย่างนี้ละครับ

โรคทางสังคม..ใครจะรักษา

« « Prev : น้ำท่วมปะทะน้ำใจ

Next : ตำนานแม่น้ำตำตาตำใจ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

ความคิดเห็นสำหรับ "เมื่อไม่สอนวิชาเอื้ออาทร"

ไม่มีความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.01453685760498 sec
Sidebar: 0.062654972076416 sec