ทำไมไม่พูด

อ่าน: 898

จากการเปลี่ยนฐานรัฐบาลใหม่ ทำให้หน่วยงาน/องค์กร/สถาบันต่างๆ ต้องเตรียมตัวต้อนรับผู้บังคัญบัญชากันจ้าละหวั่น แต่สำนักงานงานที่รวดเร็วปานกามนิตหนุ่มเห็นจะเป็นสภาการศึกษาแห่งชาติ ที่โทรฯไล่ก้นคณะกรรมการให้มาประชุมในวันนี้ สุดยอดไหมละครับ ประเด็นการประชุมมีเรื่องการรับรองเขตพื้นที่จังหวัดบึงกาฬ ที่เป็นประเด็นสำคัญให้แก่การนำเสนองานวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาการศึกษา มีคณะกรรมการหลายท่านช่วยกันออกความเห็นประมาณ1ชั่วโมงเศษ ก็ล้วนแต่เป็นข้อคิดข้อความห่วงใยหรือข้อเสนอแนะดีๆทั้งนั้นละครับ  เท่าที่สังเกตุมีงานวิจัย-งานเชิงนโยบาย-งานพัฒนาการศึกษาดีๆทั้งนั้นละครับที่ออกจากห้องประชุมแเป็นต้องจัดให้เกิดการแข่งขัน สร้างแรงจูงใจ เพื่อนำไปสู่แรงบันดาลใจ

วันนี้มีข้อเสนอจากอาจารย์เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ จอมยุทธจากฮาวาร์ด เสนอว่าควรจัดวางระบบให้เกิดการแข่งขันกัน จะช่วยกระตุ้นการเรียนการสอน ท่านอาจารย์สุมนต์ อมรวิวัฒน์ บอกว่า สิ่งที่เรากำลังทำกันอยู่นี้ ..”เหมือนเมฆที่ลอยบนฟ้า”  ท่านอาจารย์สุมนต์ อมรวิวัฒน์ ให้ความเห็นว่า สิ่งดีๆที่ออกจากห้องนี้ควรมีการสังเคราะห์สงเคราะห์ในเรื่องสำคัญๆ มีผู้อภิปรายโยงไปถุงรัฐบาลใหม่จะแจกแท๊บแล๊ตให้นักเรียนประถมทั่วประเทศ หลายคนยังสงสัยการบริหารจัดการ การนิเทศน์ อย่างไร สรุปว่ายังไม่ทราบที่ไปที่มาแน่ชัด ว่าการแจกแบบทะลุกลางป้องนี้มีประโยชน์ต่อการศึกษาคุ้มค่ากับงบประมาณหรือไม่

มีผู้ทรงคุณวุฒิบางท่านเล่าเรื่องการศึกษาของประเทศต่างๆ สิงคโปร์เขายอมให้เด็กๆเอาหนังสือสูตรต่างๆเข้าไปในห้องสอบด้วย เพราะในชีวิตจริงคงไม่มีใครห้ามดูตำรา บ้างก็บอกว่า เรียนในไทยได้ความรู้ เรียนที่มาเลเซียได้ใช้ความรู้ มีผลประเมินออกมาแล้วว่า ห้องเรียนที่มีคอมพิวเตอร์เต็มห้อง บางทีก็สอบแพ้ห้องเรียนที่มีคอมพิวเตอร์ตามความจำเป็น อุปกรณ์ไม่ใช่จะเป็นตัวชี้วัดเสมอไป

เราผลิตนักศึกษาให้เข้าเมือง-รับใช้โรงงาน

ส่วนกลางไปโลดแต่ชนบทขาดแคลนแรงงาน

ชุมชนชนบทจะเข้มแข็งได้อย่างไร

ถ้าระบบการศึกษาดึงคนออกไปจากท้องถิ่น

คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาการศึกษานั้นประกอบด้วยท่านผู้หลักผู้ใหญ่ที่คงแก่เรียน ผ่านงานบริหารระดับกรมระดับกระทรวงมาแล้วทั้งนั้น ถ้าเป็นผ้บริหารการศึกษาก็เป็นอธิการบดีมหาวิทาลัยต่างๆ เมื่อมีโอกาสสะท้อนความเห็นเธอเอ๋ย ความคิดความอ่านพรั่งพรูออกมายังกะทำนบแตก ยกมือกันเป็นฝักถั่ว ประธานก็จะจัดคิวให้โม้กันตามความประสงค์ ผมคนบ้านนอกจากไกลปืนเที่ยง ถ้าไม่เหลือดอดจริงๆก็จะไม่ชูจักกะแร้ขอพูด..ไม่อยากจะแย่งท่านผู้อาวุโสฉอดๆ  ทั้งๆที่คันในหัวใจเหมือนกันนะเธอ

ตอนเลิกประชุม

อาจารย์สุมนต์ อมรวิวัฒน์ เดินมาบอกว่า

อยากฟังครูบาพูด แต่ก็ไม่พูดสักที

โธ่อาจารย์..คนแย่งกันพูดให้ขวัก

ถ้าผมจะพูดก็จะบอกว่า..

นโยบายดีๆ ความคิดดีๆ งานวิจัยดีๆ ข้อเสนอแนะดีๆ

ที่ส่งลงไปตูมๆๆๆ..ตอนแรกๆก็ดูตื่นเต้นขานรับกันดีอยู่หร๊อก

แต่..ภายหลัง มันมากเข้าๆกระชั้นถี่เข้า ..มันก็ฝือ

ทำไม่ทัน ทำไม่ได้ ติดขัดไปหมด

เพราะท่านที่สั่งไม่ได้คิดถึงความพร้อมความเหมาะสมที่ไม่เท่าเทียมกัน

ยาขนาดเดียว..รักษาคนป่วยทั่วประเทศ

สุดท้ายนโนบายที่สั่งๆๆส่งๆๆลงไป..ก็กลายเป็นกระสุนด้าน!

ส่งมาอะไรมาก็แบ่งๆให้ครูรับทำกันไปพอเป็นพิธี

ทำดี ทำไม่ดี ก็แค่นั้น ได้เงินเดือนเท่ากัน

ขยัน เฉื่อยแฉะ เฉื่อยเฉย ซึมกระทือก็เงินเดินเท่าเดิม

ประเด็น..นโยบายพลาสติกนี่..หอคอยงาช้างไม่ค่อยคิดคำนึงกัน

ประสิทธิผลทางการศึกษามันจึงหาความก้าวหน้ายาก

และยังหา..เจ้าภาพรับผิดชอบไม่ได้

เอาไว้มีรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาคนใหม่

ค่อยเสนอใหม่ ..จะใส่ตระกร้าล้างน้ำ

หรือจะเอาเหล้าเก่ากรอกขวดใหม่ก็ทำได้ทั้งนั้นละครับ

อิ อิ..

« « Prev : ฝนตกขี้หมูไหล

Next : แผนผังวิถีชีวิตเกษตรกร » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

1 ความคิดเห็น

  • #1 withwit ให้ความคิดเห็นเมื่อ 4 กรกฏาคม 2011 เวลา 15:20

    พูดเรื่องนี้ทีไรกลุ้ม ทหารปฏิวัติมันเลยดีกว่า แล้วยกให้ผมเป็นรมว ศึกษา หิหิ
    ปัญหาเร่งด่วนที่สุด ฝากครูบาคือ ต้องเลิก การเรียนแบบ “ใบงาน” ทันที ไม่งั้นประเทศล่มแน่
    สอง ต้องลดปริมาณการเรียนลง สองเท่า ในเร็ววัน


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.022630214691162 sec
Sidebar: 0.084468841552734 sec