พูดเองเออเอง

โดย sutthinun เมื่อ 19 เมษายน 2011 เวลา 20:24 ในหมวดหมู่ สวนป่าฮาเฮ #
อ่าน: 926

ตอน :: เงื่อนไขหรือเงื่อนงำ

ช่วงนี้มีข่าวให้สะดุ้งอยู่เรื่อยๆ ปุ๋ย-น้ำมัน-น้ำตาล-ไข่ไก่-ทำท่าจะแพงแซงคิวกันเป็นหางว่าว ผู้ประโคมเรื่องแจ้งว่า..ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น ค่าการตลาดยังไม่จุใจ จำเป็นต้องขึ้นราคา ไม่งั้นบริษัทขาดทุน อิ..ขาดอะไรก็ไม่รู้นะ.. ขาดทุนกำไรหรือขาดทุนความละโมบ ลงทุนด้วยการเรียกร้องให้รัฐบาลชดเชยมันสะดวกจะตาย ..คนไทยอกอีแป้นแตกไม่รู้ครั้งที่ร้อยที่พันแล้วนะเธอ

นายทุนขาดทุนไม่ได้ เสียชื่อป่นปี้

รัฐบาลต้องชดใช้ ชดเชย กำไร กำเริบ กำขี้ ดีกว่ากำตด

วางแผนสร้างเงื่อนไขแย่รังแตน..แสนสบาย

ปั่นเรื่องนิดหน่อยแต่ได้กำรี้กำไรเป็นกอบเป็นกำ

สังคมมนุษย์บนฐานปลาใหญ่กินปลาเล็ก เขาล่อกันยังงี้แหละ

สร้างสถานการณ์สร้างภาพให้ดูน่าพรั่นพรึง แล้วก็ซูเอี๊ยรับเน๊าะๆ

ข้อเท็จจริง จะแค่ไหนอย่างไรยากที่ใครจะไปอาจเอื้อมล่วงรู้ได้

มืออาชีพด้านปั้นน้ำเป็นตัวลื่นยิ่งกว่าปลาไหลทาน้ำมันหมู

เมื่อเรายอมอยู่กับการข่มโคกินหญ้าเหี่ยวมันก็เป็นอย่างนี้ละพี่น้อง

มาดูพวกชาวไร่ชาวนาอย่างโก๋แก่บ้าง ทำมาหากินตัวเป็นเกลียว สุ่มเสี่ยงทุกย่างก้าว ยังมิวายถูกกระทำทุกอย่าง ขาดทุนมาก็รับสภาพหนี้อย่างไม่มีเงื่อนไข ต่อรองอะไรก็ไม่ได้ ไปกู้เงินมาแก้ปัญหาก็โดนอัตราดอกเบี้ยเถื่อนโขกจนงอมพระราม บ้างก็ถูกยึดโฉนดขายทอดตลาด บ้างก็ทิ้งที่ไร่ที่นาพากันดิ้นตายเอาดาบหน้า บ้างก็ไถลไปอยู่ในคุกตะราง ข้อหา โง่ เซ่อ ไม่ดูตาม้าตาเรือ ไม่พัฒนา ไม่ทำเศรษฐกิจพอเพียง ชีวิตจึงหม่นไหม้

ความสามัคคีในชาติเขากระทำกันเยี่ยงนี้หรือเธอ

ความรักชาติลับๆล่อๆเป็นอย่างนี้หรือเธอ

ความเป็นธรรมในสังคมอยู่ตรงไหนละเธอ

ใจคอจะแหกตาแหกอกกันอยู่อย่างนี้ละสิ

จะพัฒนาชาติโดยคนส่วนใหญ่ไส้เป็นน้ำเหลืองนะรึ

นั่งทับขี้ไปเรื่อยๆจนกว่าความยากจนจะเหม็นโฉ่

ถาม ยุบสภาแก้ปัญหาได้ไหม?

ตอบ ไม่รู้สิ ถ้ายุบกิเลศให้เบาบางไม่ได้ มันก็ไอ้แค่นั้นแหละต๋อย !

พูดไปทำไมมี

ปัญหามา ปัญญาเกิด จริงแค่ไหน

กว่าปัญญาจะมา ถั่วงาก็ไหม้ควันโขมง

พิจารณาดูบ่อเกิดแห่งปัญญาของผู้คนในชาตินี้สิ

เมื่อระบบการศึกษาชาติถูกคุมกำเนิด สติปัญญาก็สิ้นไร้ไม้ตอก ช่วยกันวิจารณ์ วิจัย วิเคราะห์ กะเทาะหน้าแว่นอย่างจริงจังทำเป็นไหม? คิดครึ่งเดียว ทำครึ่งเดียว ผลลัพธ์โหลๆมันออกมาก็อย่างนี้แหละ

เธอก็ดีแต่พูด ดีแต่กล่าวหา พูดเอามันส์

เธอทำอะไรบ้างละ

นั่นนะสิ ทำอะไรบ้าง

เออ ไม่ได้ทำอะไรจริงๆด้วย

แม้แต่อ่านบล็อก..ก็ขี้เกียจคอมเมนท์ เบื่อๆๆ..

รู้ไหม ?

รู้สิ ..การต่อยอดความรู้ความคิด มันก็จบ ก็จอด ด้วนๆห้วนๆนะสิ

แทนที่จะเป็นสังคมอุดมปัญญา ก็กลายเป็นอุดมปัญหา หาเหาใส่หัวทีละตัว ละตัว ละตัว ไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายนะหล่อน รู้หรอกน่าว่าเข้าร้านเสริมสวยเช้งอยู่เสมอ ตอนนี้ฝนตก โลกเริ่มเขียวสะพรั่งขึ้นมาแล้ว แต่..จิตใจคนต่างหากที่เหี่ยวเฉาเหมือนเอายางมะตอยร้อนๆราด

ใครหัวใจเหนียวหนึบ ยกมือขึ้น !

ไม่มีแฮะ ..

ทำไมรึ ..ขี้เกียจชูจักกะแร้ นะสิ

ไม่ ไม่ อะไรทั้งนั้น เซ็ง เซ็ง โว้ย! กวนใจอยู่ได้

เดี๋ยวก็ปั๊ด! บักหมอนี่ ..

ฉันอยากนั่งตาลอยเฉยๆมีอะไรรึเปล่า..

โรคสังคมเส็งเค็งอาการมันเป็นเช่นนี้เองละหนอ

จะตัวใครตัวมัน รึจะตัวมันตัวใคร

ยิ้ ม ที่ เ ค ย ใ ห้ ก อ ด ที่ มี สิ่งดีๆทั้งนั้น

มันน่าเสียดาย น่าเสียใจ อาลัยอาวรณ์

ยังไงๆ..ก็อย่าส่งแฟกซ์มาลาออกทางทีวีนะเธอ..

« « Prev : โอ้ยดีใจ โจ๊ะ พรึม พรึม..

Next : ลูกชายเลี้ยวป้ายนี้ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

2 ความคิดเห็น

  • #1 maeyai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 20 เมษายน 2011 เวลา 6:42

    รีบคอมเมนท์ เพราะไปเจอประโยค “แม้แต่อ่านบล็อก..ก็ขี้เกียจคอมเมนท์ ” ความจริงไม่ได้ขี้เกียจ แต่อ่านแล้ว มันชอบทุกบล็อค จะชมกันบ่อยๆก็กระไรอยู่ ไม่เชื่อไปถามออตดูได้ค่ะ

  • #2 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 20 เมษายน 2011 เวลา 6:58

    ชมก็ได้ บ่ชมก็ได้ แต่..อยากได้ข้อเสนอแนะ คร๊าาาาาบ


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.031112909317017 sec
Sidebar: 0.078176021575928 sec