อกหักดังเป๊าะ

โดย sutthinun เมื่อ 13 มีนาคม 2011 เวลา 11:58 ในหมวดหมู่ สวนป่าฮาเฮ #
อ่าน: 1683

(บ้านเมืองเรายังปกติ แต่มีผู้ก่อกวนให้มันผิดปกติ)

เข้าบางกอกเที่ยวนี้ ไปประชุมบ้าง นอนดูข่าว-เรือ-รถยนต์-เครื่องบิน บ้าน-ญี่ปุ่นลอยไปตามน้ำบ้าง เห็นชะตากรรมเพื่อนร่วมโลกแล้วก็ได้แต่อึ้งกิมกี่ น่าสงสารจนไม่รู้จะว่ายังไง นี่แหละหนาอินิจจังไม่เที่ยงหนอ..อย่าบ้าบอกันให้มากเลยหนอ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายกันทั้งนั้น อะไรที่ยังไม่ได้ทำก็รีบๆทำซะ ต่ อ นี้ ไ ป ธ ร ร ม ช า ติ เ ช็ ค บิ ล เ อ า คื น    อ ะไ ร ๆ ก็ เ กิ ด ขึ้ น ไ ด้ ทั้ ง นั้ น

ผมมีรายการประชุมวันเว้นเว้น จึงบอกพรรคพวกล่วงหน้าว่า..วันว่างอยากจะไปหาหมอตามที่เขาเคยชี้ชวนไว้ เช้าวันนี้หลังจากย่องไปชิมข้าวสุกรแดงหน้าโรงแรม เราก็นั่งรถข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปฝั่งธน เพื่อไปพบหมอนวดจับเส้นมือฉมังที่นัดไว้ คุณหมอท่านนี้อยู่ต่างจังหวัด จะเข้ามารักษาคนไข้ขาประจำเดือนละครั้งสองครั้งตามเหตุและปัจจัย

ผมเป็นโรคไอเลิฟยู โรคภูมิแพ้คนสวย โรคหายใจไม่ทั่วท้อง มึนชาที่ปลายเท้า บางคืนมีแถมตะคิวที่ขาเป็นครั้งคราว มันน่าเจ็บใจอีตอนที่กำลังฝันหวาน สะดุ้งตื่นมาร้องโอดโอยเพราะปวดตะคิวที่ขา ต่อให้ฝันหวานยังไงก็ต้องสละเวลามาครวญคราง..ไปถึงคอนโดสูงที่คุณหมอท่านนี้มาพำนัก ไปถึงเจอป่วยกระย่องกระแย่งรออยู่หลายราย พอถึงคิวผม หมอถามว่าเป็นยังไงบ้าง ก็บอกอาการอย่างที่เล่าข้างบน

หมอให้นั่งบนเก้าอี้หันหลัง

เอานิ้วจี้กดไปตามจุดที่ก้านคอ2-3แห่ง

เอากำปั้นทุบตามไหล่ไล่ลงมาสันหลัง

แล้วบอกกลับหลังหันให้หมอจี้จุดที่กระดูกหน้าอก

หมอจับยกไหลดัดค่อนข้างแรง

โยกไปซ้ายที-ขวาที ดัดหน้าอกลั่นดังเป๊าะ

หมอให้ลองหายใจลึกๆ

อ้าว ! มันหายใจโล่งหายใจอิ่มไม่ฟืดฟาดเหมือนเมื่อก่อน

หมอบอกว่าเส้นตรงหน้าอกมันถูกกดทับทางลมไว้

พอเส้นใจเป็นอิสระทางเดินลมปราณก็โล่งโจ้งตลอด

หมอถามว่าเป็นตรงไหนอีก บอกว่าขาทั้ง2ข้างชอบเป็นเหน็บ บางวันปลายเท้าจะมีรู้สึกเย็นเป็นเหมือนลมไม่ทะลวงตลอด กลางคืนชอบเป็นตะคิว หมอเริ่มจับที่หัวเข่ากดไปรอบๆ ไล่ลงไปตามเส้นหน้าแข้งลงไปถึงตาตุ่ม กดจี้จุดค่อนข้างแรง เจ็บเอาการเหมือนกันแทบจะร้องลั่น หมอกดขาทั้ง2ข้าง แล้วก็ไล่ให้เราลุกเดินไปมา ถามว่าเป็นยังไงบ้าง เดินคล่องขึ้นไหม มันก็รู้สึกดีนะ หายใจก็โล่ง แข้งขาก็ไม่เย็นชาที่ปลายเท้า ตอนจบคุณหมอยังชวนทำพิธีอุทิศให้เจ้ากรรมนายเวร ปล่อยปะละวางเรื่องต่างๆ ..

เพื่อนทักว่า แหม..หน้าแดงเชียว

สงสัยเลือดลมจะเดินทะลุทะลวงปรุโปร่งแล้วใช่ไหม?

โธ่..จะ ไ ม่ ห น้ า แ ด ง ยั ง ไ ง

ในเมื่อเจ็บปานนั้น

ไ ม่ ห น้ า เ ขี ย ว ก็ ดี เ ท่ า ไ ห ร่ แ ล้ ว ใ ช่ ไ ห ม เ ธ อ

..

« « Prev : ปลูกมะละกอกับพี่ไหมน้อง

Next : สิบตาเห็นไม่เท่ามือคลำ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

2 ความคิดเห็น


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.028630971908569 sec
Sidebar: 0.080944061279297 sec