คนไทยจะอยู่ในสังคมที่ผิดปกติอย่างไร?

โดย sutthinun เมื่อ 28 กุมภาพันธ 2011 เวลา 6:47 ในหมวดหมู่ สวนป่าฮาเฮ #
อ่าน: 1487

โลกเราทุกวันนี้นับวันจะผิดปกติมากขึ้น

การเมืองภายในภายนอกประเทศต่างมุทะลุดุดัน

แรงงานต่างชาติหาทางหนีกลับจ้าละหวั่น

สงสารแต่คนในชาตินั้นๆ >> ไม่รู้จะอพยพไปไหนได้ ?

คงตกอยู่กับสภาพลุ้นระทึกที่เต็มไปด้วยความโกลาหล

บางคนจมอยู่ใต้ซากตึกยิ่งน่าระทดใจ

มีเรื่องทำให้จนมุมจนใจเกิดขึ้นทุกวัน

(ถ้าสังคมเผ็ดร้อนเหมือนพริก100ครก เธอเอ๋ย..)

เรื่องของสังคม ถ้านั่งนิ่งดูดาย พากันลอยเพสังคม สุดท้ายวิกฤติก็ตีกลับมาลอยเพคนในชาตินั้นๆ ช่วงบ้านเมืองปกติก็นับว่าแย่แล้ว เมื่อเกิดความโกลาหลอย่างลิเบีย กว่าจะสะสางให้เข้ารูปเข้ารอยคงต้องนั่งเลียแผลไปอีกนาน ความเสียหายที่หาเจ้าภาพไม่เจอ คนในชาติหนีความรับผิดชอบไม่ออก ทุกคนจึงเฉลี่ยกรรมเท่าเทียมกัน ถ้ารับผิดชอบการบ้านการเมืองแต่ต้น ก็คงไม่ต้องมาแบกกรรมในภายหลังเช่นนี้

โรคของมนุษยชาติในยุคนี้

อาจจะเกิดการระบอบการเมืองการปกครองทั่วโลกหรือเปล่า

ในอดีตศาสนาเป็นตัวกำกับวินัยทางสังคม

มายุคนี้ไม่ว่าศาสนาไหนก็ต้านกิเลศไม่อยู่

จึงสงสัยและเข้าใจไม่ได้ว่า>>

จากนี้ไปแต่ละประเทศจะบริหารบ้านเมืองด้วยวิธีใด

วงจรอุบาทว์มันจึงไม่บั่นทอนความเป็นมนุษย์

วิกฤติการเมืองที่เริ่มถลำไปสู่ความแตกแยกของคนในชาติต่างๆ ประเทศที่ยังไม่จุดระเบิดก็นั่งทับขี้ไว้ด้วยกันทั้งนั้น เริ่มมีกระบวนการก่อหวอดยุแยงตะแคงรั่วบานปลายออกไปเรื่อย จุดยืนที่แตกต่างกัน ทำให้ยืนอยู่คนละขั้ว คิดต่างมากขึ้น ยังไม่มีศูนย์สังเคราะห์ความรักสามัคคีที่ยอมรับกันทุกฝ่าย เรื่องสังคมจึงบิดตะกูดหน่ายแหนงกันมากขึ้น เอาเรื่องส่วนตัวเรื่องของพรรคพวกเป็นเป้าหมายหลัก เอาเรื่องชนะคะคานกันมาเป็นกิจการทางการเมือง ยังมองไม่เห็นว่าจะดับกลียุคนี้ได้อย่างไร ถ้าทุกคนไม่เอาเรื่องนี้มาเป็นการบ้านของตัวเอง

ผมเฝ้าดูฝ่ายก่อการดีคิดเรื่องการป้องกันภัยพิบัติทางธรรมชาติต่างๆ ถ้าจะชวนให้คิดล่วงไปถึงการบรรเทาภัยทางการเมืองและสังคมด้วยจะได้ไหม ภัยจากธรรมชาตินับวันจะกระชั้นและรุนแรงมากขึ้น พยาบาลสาวไทยไปจมอยู่ส่วนไหนของประเทศนิวซีแลนด์ก็ไม่รู้ ภัยที่เกิดขึ้นตามปกติทุกฤดูกาลยังไม่พอ ยังจะมีเภทภัยใหม่ๆแปลกๆมาให้เผชิญกันอีก

นอกจากจะทำใจแล้วต้องทำอะไรอีก ?

มี ข้ อ แ น ะ นำ ไ ห ม ค รั บ > >

วันนี้ คนไทยควรจะวางตัวอยู่ในสังคมที่ผิดปกตินี้อย่างไร?

อิ อิ

« « Prev : คนแก้มบุ๋ม

Next : วันของอู๊ด » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

7 ความคิดเห็น

  • #1 จอมป่วน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 กุมภาพันธ 2011 เวลา 9:38

    ก็คงต้องอยู่แบบตัวใครตัวมันครับ……

    แต่ไม่ใช่แบบที่คนทั่วไปเข้าใจนะครับ ตัวใครตัวมันหมายความว่าต้องพัฒนาตัวเอง อย่ามัวแต่จะไปฝันหรือไปบังคับให้คนอื่นเปลี่ยนแปลง

    แต่ละคนก็พัฒนาตัวเอง แล้วเริ่มดูแลคนใกล้ตัว เช่นคนในครอบครัว ในหน่วยงาน ในชุมชน…….

    ถ้าแต่ละเครือข่ายเชื่อมโยงกันได้ ก็จะค่อยๆเกิดพลัง

    คล้ายๆทำสิ่งเล็กๆที่ยิ่งใหญ่ ทำไปๆๆ เดี๋ยวก็เห็นผลเอง

    ปัจจุบันก็มีคนพยายามทำแบบนี้อยู่หลากหลายกลุ่มมากๆ ถ้าเริ่มเชื่อมโยงกันได้ก็จะสามารถขับเคลื่อนสังคมได้ครับ

  • #2 ป้าหวาน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 กุมภาพันธ 2011 เวลา 11:19

    มาสนับสนุนความคิดของพี่หมอค่ะ การพัฒนาตนเองร่วมกับการเปิดใจตัวเองยอมรับผู้อื่น การเชื่อมโยงในระดับไหนจึงจะเกิดผล ถ้าไม่ใช่ระดับภายในใจ จะเชื่อมใจกับใคร กลุ่มไหน ก็ต้องเปิดใจยอมรับความเป็นเขา ยอมรอการเปลี่ยนแปลงที่ดีของเขา ที่อาจเกิดขึ้นพร้อมหรือเกิดขึ้นหลังการเปลี่ยนแปลงที่ดีของเรา เลิกเฟ้นหาคนดีๆเปลี่ยนมาเฟ้นหาคนที่อยากจะดีแล้วช่วยกันได้ไหม มีกี่คนที่ดีไม่มีที่ติ เพราะคนหาข้อติจนเจอจนได้ คนดีเพิ่มได้ สังคมดีเพิ่มได้ เพิ่มที่ใจตัวเองก่อน

  • #3 อุ๊ยสร้อย ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 กุมภาพันธ 2011 เวลา 12:37

    ครูบาคะ

    มันยากจริงๆ ..ยิ่งเมื่อสังคมไม่มีกติกาอะไรเอาซะเลย ใครเสียงดังก็ได้ไปตามใจ ..มันเหมือนกันไปทุกวงการ??

    ไม่เว้นแม้แต่วงวิชาการ

    ทำเล็กๆ ด้วยความเชื่อมั่นในพลังคุณความดี ..มันอาจจะเหมือนเทียนเล่มเล็กๆ …ที่ใช้พลังใจเป็นไส้เทียน..ใช้พลังคุณธรรมเป็นเปลวไฟ…ก็น่าจะหยัดยืนกับแรงลมของกิเลสที่เกิดขึ้นจากภายในตัวเองและภายนอกตัวเองได้บ้าง นะคะ

  • #4 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 กุมภาพันธ 2011 เวลา 16:34

    ขอบคุณทุกความเห็นครับ
    ขออีกๆมีไหม?

  • #5 ทวิช จิตรสมบูรณ์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 กุมภาพันธ 2011 เวลา 18:21

    แหม บาท่าน เล่นถามปัญหาที่เขียนหนังสือหนาๆ ได้เล่มนึงเลยนะครับ
    ในความเห็นผมที่เป็นวิศวกร ตามกฎการเคลื่อนที่ข้อที่สองของนิวตัน การขับเคลื่อนสิ่งใดไปสู่จุดหมาย มันต้องมีแรงภายนอกมากระทำครับ

    แต่ผมเสริมนิวตันด้วยว่า แรงภายในก็สำคัญ
    แรงภายนอกยังแบ่งเป็น แรงดึง แรงผลัก แรงบีบ

    ที่สำคัญต้องมีความรู้ว่าจะใส่แรงอะไร ตรงไหน อย่างไร
    ต้องใส่ให้ถูกจุด ในปริมาณ และ ในตำแหน่ง ในขนาดที่เหมาะสมกับสภาวะของวัตถุนั้นๆ

    บางที่ต้องใส่แรงกระตุกด้วย เพราะมันฉุกเฉิน ถ้าไม่กระตุกก็จะตายเสียก่อน

    ตอนนี้ผมว่ารัฐบาลเราใส่แรงผิดตำแหน่ง ผิดทิศ มากว่า 40 ปีแล้ว ประเทศไทยเลยหมุนติ้ว เหนื่อยแฮ่ก พร้อมกับเคลื่อนที่ไปสู่อะไรก็ไม่รู้ น่าหวาดเสียว

    สำหรับผมตอนนี้แรงภายนอกไม่มี ก็พยายามช่วยสังคมชาติด้วยการก่อประกายไฟแห่งความคิดเท่าที่ปัญญาจะนึกออกครับ หวังว่ามันจะช่วยสร้างแรงภายในได้ แม้นิดก็ยังดี แต่หากมันผิดไปก็ขออำภัยด้วย พยายามแล้ว

    คนไทยเราทำงานเป็นทีมไม่ได้ ยกเว้นทำความเลว

  • #6 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 28 กุมภาพันธ 2011 เวลา 19:19

    ถ้าไทยถนัดทำความเลวเป็นทีม เก่งกว่าทำความดีเป็นทีม
    กรรมการ คงแจกใบเหลือง-ใบแดงมือเป็นระวิงเลยละครับ

  • #7 ทวิช จิตรสมบูรณ์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 มีนาคม 2011 เวลา 20:13

    คงจริงอย่างบาท่านว่า ยกเว้น กรรมการมันก็เลวเป็นทีมด้วย เช่น ตำรวจ แม้อัยการ ศาล ก็ไม่เว้น :-(


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.030336141586304 sec
Sidebar: 0.047012805938721 sec