อุปลมณี

โดย sutthinun เมื่อ 2 ตุลาคม 2010 เวลา 7:49 ในหมวดหมู่ สวนป่าฮาเฮ #
อ่าน: 3217

ปลายฝนต้นหนาวปีนี้ได้รับหนังสือที่ถูกใจมาก อุปลมณี เป็นหนังสือเล่มหนาหนักเป็นกิโล เนื้อหาภายในเป็นเรื่องราวละเอียดของหลวงปู่ชา (พระโพธิญาณเถระ) แห่งวัดหนองป่าพง อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ท่านอาจารย์สุรีย์ ธรรมิกบวร คณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มอบหนังสือสำคัญให้เมื่อคราวไปปลูกป่าไม่กี่วันมานี้

ไปอุบล2-3วัน

ได้รู้จักอุบลในแง่มุมต่างๆ

ได้ไปเยี่ยมญาติธรรม

ได้รับหนังสือเล่มนี่

นึกในใจว่านี่ไงละผลบุญ

มันช่างเร็วทันตาเห็นจริงๆนะเธอ

ผมเป็นคนกิเลศหนา ใครจะบอกเล่าเรื่องหลวงพ่อเรื่องวัดก็จะอือๆออๆไปอย่างนั้น ไม่กระตือรือร้นอะไร คิดแต่เพียงว่า-ไม่ว่าจะเป็นคน-วัด-หรือสถานที่ต่างๆ ถ้าบุญเราถึง-วาสนาเรามีจริง ก็คงจะมีสักวันที่จะได้ไปถึงไปเยือนจนได้ กาละต่างๆก็จะอยู่ประมาณนี้มาแต่ไหนแต่ไร แล้วมันก็เป็นเช่นนั้นเสียด้วย มีบางคราวที่ขับรถหลงทาง กลับพบว่าเป็นเรื่องโชคดีโดยบังเอิญ ได้พบเรื่องมหัศจรรย์ต่างๆ คนนอกคอกอย่างผมเจอบ่อยเสียด้วยสิครับ ยกตัวอย่าง เช่น ใครๆขึ้นดอยอินทนนท์จะต้องเตรียมเสื้อหนาวกันเต็มอัตรา แต่วันที่เราไปท้องฟ้าเปิดอ้าซ่าให้ถ่ายรูปสวยๆได้ แถมอุณหภูมิยังเย็นสบาย จึงถอดเสื้ออาบแดดถ่ายรูปโชว์เสียเลย เดินไปดูมาตรวัดอุณหภูมิ ก็ยังบ่งบอกว่าช่วงเช้านี้ความหนาวเย็นยังอยู่ที่ 9-10 องศา สงสัยว่าพวกร้อนวิชา จะมาทำให้มาตรฐานของดอยอินทนนท์เปลี่ยนไป๋!

นี่แหละหนาที่เขาบอกว่า

อะไรก็ไม่แน่ไม่นอนสักกะอย่างหรอกนะเธอ

ส่วนมาก ถ้าคนอุบลมาดูงานที่สวนป่า ก็มักจะเอาภาพเอาหนังสือและซีดี เกี่ยวกับหลวงปูชามาฝาก ส่วนหนึ่งก็อ่านในนิตยสารหรือข่าวสาร จากการบอกเล่า หรือที่สมาชิกชาวลานค้นคว้ามาเขียนถึง ผมไปอุบลบ่อยแต่ไม่มีโอกาสไปกราบท่านสักที จนกระทั้งวันหนึ่งคณะเราตั้งใจที่จะวัดหนองป่าพง ถามทางจากคนที่รู้จัก ขับรถไปหน่อยเดียวก็ถึงแล้ว ไม่เหมือนสมัยที่ท่านมาบุกเบิก จะไปไหนมาไหนต้องอาศัย 2 ขา เป็นพาหนะพึ่งแรงกายแรงใจตัวเองล้วนๆ

จริตผมคงจะพ้องกันกับสไตล์ของวัดหนองป่าพง ไม่ว่าจะอ่านจะพิจารณาคำสอนอะไรดูมันลื่นไหลเข้าใจง่าย ตระหนักรู้ตามภาษาของคนข้างวัด ที่ไม่ได้บวชเรียนอะไร ความรู้ด้านธรรมะธรรมโมจึงโย้เย้ ไม่ได้มีหลักแน่นโป๊กเหมือนท่านผู้เจริญธรรมทั้งหลาย เรื่องนี้หลวงพี่ติ๊กรู้ดี ว่าผมนี่ไม่ประสีประสาเรื่องวัตรปฏิบัติใดๆเอาเสียเลย แถมยังมาทะลึ่งเรียกตัวเองว่าครูบา ผมกราบเรียนท่านว่า จริงๆแล้วผมเป็นคนบ้ามากกว่า จะใช้คำว่าครูก็ดูจะอาจเอื้อมด้วยซ้ำ แต่เมื่อมันลมพัดลมเพมาอย่างนี้แล้ว ก็ปล่อยเลยตามเลยไปก่อน จนกว่าจะหาวิธีคลี่คลายหรือบำบัดให้มีสละสลวยได้ ท่านเห็นด้วยอย่างยิ่ง ได้มอบพระพุทธรูปปางลีลาให้ บอกว่าองค์นี้น่าจะเหมาะกับผม เพราะเห็นเต๊ดไปเต๊ดมาทั้งปี อิ อิ

หนังสือเล่มนี้ สารบัญประกอบด้วย ชีวประวัติหลวงปู่-กำเนิดวัดหนองป่าพง-วัตถุธรรม-ความเป็นหลวงพ่อ-มุ่งสอนสัจ-ศีลของสงฆ์-การฝึกสมาธิเจริญปัญญา-สมณธรรม-สาขาวัดหนองป่าพง-หลวงพ่อกับชาวต่างประเทศ-สำนักชีวัดหนองป่าพง-ฆราวาสธรรม-จากรึกไปต่างประเทศ-ประวัติการอาพาธ-มรณภาพ

ผมอ่านไปไม่กี่เรื่อง อ้าปากหวอ..เอาแค่เรื่องหลวงปู่กลัวผีนี่ก็สนุกจนแทบตกเตียงแล้วละครับ อ่านแล้วรู้สึกเร้าระริกในบัดเดี๋ยวนั้น ตั้งใจว่าเราจะต้องไปกราบหลวงปู่อีกครั้งหนึ่ง คราวนี้จะไปอย่างผู้ที่เตรียมตัวเตรียมใจล่วงหน้า ศึกษาเรื่องราวต่างๆก่อนไป จะได้ไม่เหมือนคราวแรกที่ไปแบบคนตาบอด เป็นแต่ไปเดินต๊อกๆเจออะไรก็แวะเข้าไปกราบไปไหว้ เหมือนไก่ได้พลอย ไม่ได้ตระหนักถึงคุณค่าที่ซ่อนลึกซึ้ง ถึงกระนั้นก็ตาม ผมก็ยังทึกทักเข้าข้างตนเองว่าท่านรับทราบว่ามีคนบ้ามากราบ..

>> ระหว่างที่ผมเดินรอบพระธาตุของท่าน

ไม่มีคนพลุกพล่านลมโชยเย็นสบาย

แต่ทำไมมีเหงือเม็ดโป้งแตกพลั๊กๆขึ้นมาทั้งตัว

เปียกโชกถึงก้นกบ

ยังนึกงงงันกับตัวเองว่าเกิดอะไรขึ้น

ป่วยไข้ไม่สบายก็ไม่ใช่?

เรื่องนี้อุ้ยสร้อยช่วยเฉลยให้แล้ว

ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ด้วยความปลื้มสุข ไปไหนก็จะเอาไปด้วย ถึงแม้จะหนักกระเป๋า แต่มันคงไม่หนักเท่ากิเลศที่แบกโท้งๆอยู่นี้หรอกนะ อยากจะนอนอ่านทำไม่ได้ น้ำหนักทับหน้าอกพัง ต้องลุกมานั่งอ่านเงียบๆ โฉมยงเปิดทีวียังนึกค้อนในใจ..ต้องปลีกวิเวกไปหาที่สงบอ่านมันถึงจะได้อรรถรส อยากจะอ่านรวดเดียว ทำไม่ได้เช่นกัน บางทีหน้าเดียวยังต้องพลิกไปมาเป็นชั่วโมง ในเมื่อมีเรื่องให้ใคร่ครวญ คิดตาม และอยากจะบันทึกไว้ ยกตัวอย่างเช่น ในหน้าที่ 70

การที่ได้ฉันทุกวัน ถึงจะเป็นข้าวเปล่าๆ ก็ยังดีกว่าไม่ได้ฉันอะไรเลย เวลาฉันข้าวเปล่าๆทำให้นึกถึงสุนัข สุนัขของชาวบ้านในถิ่นกันดาร เจ้าของให้มันกินข้าววันละปั้นเล็กๆเท่านั้น ไม่มีกับอะไร มีแต่ข้าวเปล่าเท่านั้น มันก็ยังไม่ตาย ยังอยู่ได้สบาย แถมยังเป็นสุนัขที่ขยันด้วย พอมีอะไรดังกรอบแกรบก็เห่าทันที ตื่นเร็ว เวลาเจ้าของพาไปไล่เนื้อก็วิ่งเร็วด้วย เพราะมันผอม แต่ถ้าสุนัขตัวไหนที่เจ้าของเลี้ยงดูอย่างดี สุนัขตัวนั้นจะขี้เกียจ มีอะไรมาใกล้ก็ไม่ยอมเห่า มีแต่นอนท่าเดียว แม้มีคนเดินมาใกล้จวนจะเหยียบหัวเอาก็ยังไม่ตื่น

« « Prev : ขี้โม้เป็นบ้า

Next : ด้วยปัญญาและรอยยิ้ม » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

4 ความคิดเห็น

  • #1 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ตุลาคม 2010 เวลา 8:05

    อุปลมณีเบิร์ดได้ตอนย้ายมาชร.(หมอเอาให้) เป็นหนังสือสวยอีกเล่มหนึ่ง และหนาหนักมากจริงๆ ต้องนั่งอ่านอย่างพ่อว่า ถ้าจะนอนอ่านต้องนอนคว่ำ อิอิอิ

    เรื่องราวภายในทำให้นึกถึงความเพียรบริืสุทธิ์ที่หลวงปู่ตั้งใจกระทำในทุกๆด้านจึงเข้าถึงความสำเร็จ อธิบายด้วยภาษาง่าย ๆ เข้าใจได้ เห็นภาพชัด มีอีกเล่มที่น่าอ่านคือ”ด้วยความกรุณาจากหัวใจ” ของแม่ชีศันสนีย์ค่ะพ่อ เล่มนี้ก็สวยมากอีกเล่มเลย

  • #2 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ตุลาคม 2010 เวลา 8:45

    ไม่ได้เจอท่านแม่ชีหลายปี
    ครั้งล่าสุดที่เจอกันท่านให้ แผ่นซีดี มา
    คงจะหาหนังสือที่เบิร์ดบอก
    สักวัน สักวัน คงได้อ่าน
    เชียงรายหนาวไหม?
    อยากจะบอกว่า รีบหาหมอนข้างได้ แล้ว
    ” มันเกี่ยวอะไรกับหนังสือฟะ “

  • #3 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ตุลาคม 2010 เวลา 11:49

    อ่านออนไลน์ อุปลมณี สำหรับผู้ที่ไม่มีหนังสือครับ

  • #4 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 2 ตุลาคม 2010 เวลา 19:22

    ชร.บ่หนาวค่ะพ่อ ดังนั้นยังไม่รีบหาหมอนข้าง 555

    มีอีกเล่ม(จริงๆคือ 3 เล่ม) ที่น่าอ่านค่ะพ่อ “เอกกษัตริย์…ภายใต้รัฐธรรมนูญ” เพิ่งเปิดตัว หนาเอาการ เกี่ยวกับในหลวง องค์ร.8 และองค์ร.7 ที่ละเอียดที่สุดในแง่ของ”ความจริง”ที่องค์ท่านเป็นมนุษย์ มีความทุกข์ ความเจ็บปวด เหมือนเราๆ ไม่ใช่ในแง่ของสมมุติเทพหรือเทิดพระเกียรติองค์ท่าน …สั่งซื้อได้ที่ศูนย์หนังสือจุฬาค่ะ ^ ^


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.062914133071899 sec
Sidebar: 0.092274904251099 sec