จากไปแล้วหนุ่มเน้า SCG เปเปอร์

โดย sutthinun เมื่อ 9 กันยายน 2010 เวลา 17:54 ในหมวดหมู่ สวนป่าฮาเฮ #
อ่าน: 3712

(อ้าว! พวกที่มาสับใบไม้ให้กินกลับไปแล้วเรอะ โธ่ๆๆ)

การพัฒนาองค์กรและบุคคลากรของ SCG.กรุ๊ป นับว่าเป็นกรณีศึกษาที่น่าสนใจยิ่งขององค์กรต่างๆ พนักงานที่ถูกคัดมาเข้าค่ายในแต่ละรุ่นจะได้รับการหลอมรวมความรู้ความคิด เชิงรุกเป็นเวลา 6 เดือนเต็ม การเกาะเกี่ยวกันเรียนรู้ต่อเนื่องอย่างพอควรอย่างนี้ นับเป็นการมอบโอกาสที่ดีให้แก่บุคคลากรขององค์กร ที่มีความหมายและความสำคัญมากกว่าการสนับสนุนด้านอื่น กระบวนการเหล่านี้จะเชื่อมโยงไปถึงการพัฒนาองค์กร ในเมื่อบุคลากรเป็นคนดีมีความสามารถ ย่อมส่งผลลัพธ์ถึงความเจริญก้าวหน้าขององค์กรทั้งระบบ

(เรียนรู้การทำงานบนฐานความไม่พร้อม)

แต่แนวทางสร้างเสริมทรัพยากรบุคคลของแต่ละองค์กรก็ใช่ว่าจะจัดการได้ง่าย ๆ ถ้าเบอร์หนึ่งถึงเบอร์ถัด ๆ มา ไม่วางนโยบายรับลูกกันให้ดีแล้ว ผลลัพธ์มักจะแปลกเปลี่ยนไปตามเหตุและปัจจัยที่แชเชือน บางทีอาจจะต้องสะสมต้นทุนขององค์กรในหลาย ๆ ด้าน แล้วค่อย ๆ ยกระดับปรับกระบวนการอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ไม่ใช่เอะอะประชุม เอะอะอบรม เอะอะเสวนา ไม่สืบเนื่อง ก็คงไม่ต่างกับไฟไหม้ฟาง

(มาทำให้คิดถึงแล้วก็จากไป)

เมื่อชาว SCG.มาถึง เสมือนคนที่พูดภาษาเดียวกัน ทำความเข้าใจกันง่าย เพราะหัวขบวนได้ทำพิธีเปิดตาเปิดใจมาให้แล้วเป็นอย่างดี ความพร้อมที่สำคัญไม่ใช่อุปกรณ์หรือเครื่องมือใด ๆ จุดสำคัญที่สุดคือการเตรียมคนให้พร้อมจะเรียนรู้ เข้าใจสถานภาพของตนเอง ว่ามีหน้าที่และความรับผิดชอบอย่างไร ? ชาว SCG.กลุ่มนี้มาจากหลายโรงงาน ถึงจะอยู่ในสายงานใกล้เคียงกัน แต่ระบบงานของแต่ละแห่งก็แตกต่างกันไป การแชร์ความรักความรู้ความสนิมสนม ทำให้กระบวนการค่ายดำเนินไปได้อย่างมีคุณภาพ ในฐานะผู้กำกับและออกแบบการอบรม ถึงจะจัดกิจกรรมทำงานกลางแจ้งก็ยังไม่พอหรอก ต้องก้าวล่วงไปถึงจิตใจของเขาเหล่านี้ด้วย ผมสนุกที่เห็นการเย้าหยอกระหว่างกันตลอดเวลาของชาว SCG.เมื่ออยู่สวนป่า ตรงกับสิ่งที่ย้ำเสมอว่า “การเรียนรู้ทำไมต้องทุกข์ด้วย”

(รูปนี้เอาไปติดที่ไหนไล่ผีปอบได้นะครับ)

ผมได้ความรู้ใหม่จากชาวค่ายนี้ เพิ่งจะทราบว่าฉลากกินแบ่งรัฐบาล-ใบทะเบียนสมรส –ใบโฉนดที่ดิน ใบสำคัญที่ยากแก่การปลอมแปลง จะจัดพิมพ์จากโรงงานของเครือบริษัท SCG นี่เอง บางโรงงานผลิตตั้งแต่เยื่อกระดาษ ขึ้นรูปกระดาษ ผลิตกล่องชนิดต่าง ๆ สารพัดกล่องที่ใช้ทั่วไทยมาจากฝีมือของชาวค่ายเหล่านี้ เขาคือมืออาชีพอุตสาหกรรมกระดาษในประเทศของเรา เขาจึงเป็นพลังสังคมที่มีค่าต่อการพัฒนาประเทศของเรา

(มีกล้องไม่ถ่าย ระวังจะท้องผูก)

การจัดกิจกรรมภาคปฏิบัติจะช่วยได้อย่างมาก คำว่าสามัคคี ร่วมด้วยช่วยกัน แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน จะเกิดผลได้จริงจากการฟังบรรยายอย่างเดียวคงจะยาก แต่ถ้าให้ลงมือทำงานจนเหงื่อซึม ความตระหนักจะซึมตามออกมาด้วย เรื่องนี้สามารถเก็บเกี่ยวได้จากการสะท้อนความรู้สึกนึกคิดของแต่ละคน แต่ละกลุ่มกิจกรรมจะเล่าให้ฟังได้ตั้งแต่นาทีแรกที่เจอโจทย์ โอ้ย! มันจะเสร็จไหม มันจะเรียบร้อยไหม จะทันเวลาไหม ทำไมกองไม้มันมากอย่างนี้ แม้แต่กลุ่มยายฉิมที่ให้ไปหาเห็ด ก็ยังมาสะท้อนบทเรียนแห่งความผิดหวังได้อย่างมีรสชาติ เห็นตัวชีวิตเต้นริก ๆ อยู่ในคำพูดและอารมณ์ ทุกกลุ่มทำการบ้านได้ดี ไม่ว่าจะเป็นการทำอาหาร การตัดกิ่งไม้ สับใบไม้ ขนกองไม้ เสนอผ่าน Power Point

(เดินอาบแดดอุ่น ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมรอบๆบ้าน)

ผมนัดเดินป่าช่วงเช้ามืด

ทุกคนสนใจมานั่งรอตั้งแต่ไก่โห่

ท้องฟ้าเปิดสว่างรางรัวเราก็ออกเดิน

อากาศเป็นใจหมอกจาง ๆ ลมเย็น ๆ เดินช้า ๆ คุยกัน

เจอจุดน่าสนใจก็หยุดอธิบายขยายความ

สะท้อนให้เห็นวงจรของคนกับป่า

(เรียนแบบสบายๆ เดินผึ่งพุงยังได้เล๊ย)

กรณีไหนที่มนุษย์ทำลายธรรมชาติ

กรณีไหนที่มนุษย์ตระหนักรู้และระแวดระวัง

กรณีไหนที่ธรรมชาติเอื้ออาทรมนุษยชาติอย่างอเนกอนันต์

กรณีไหนที่เป็นงานวิจัยไทบ้าน

กรณีไหนที่เป็นวิถีไทยที่หลงเหลืออยู่บ้าง

(มาเรียนที่นี่มีโอกาสกระโดดเรียน ดูท่าหงส์เหิรสิครับจ๊าบส์ขนาดไหน ซึ่งตรงกันข้ามกับการโดดเรียน)

ในรอบสุดท้าย หลังจากผมประมวลสิ่งที่เกิดขึ้นมาแชร์กัน แต่ละคนที่นั่งล้อมวงได้หมุนเวียนบอกเล่าในสิ่งที่เรียนรู้ตลอดเวลา 3-4 วัน ทุกคนปลดปล่อยความรู้สึกออกมาวางให้เพื่อนได้ร่วมพิจาณา ประเด็นส่วนมากจะมุ่งมา “ถอดรหัสครูบา” เป็นส่วนใหญ่ ก็เป็นธรรมดาครับ พระเอกเดินเรื่องมีคนเดียว ทุกประเด็นจึงโหมระทึกมาที่ผม ก็ดีครับ..เหมือนทุกคนเติมกำลังใจคืนมาให้ท่วมท้นสวนป่า

(นั่งเรียนก็ได้ นอนเรียนก็ดี มีเดินเรียนและกระโดดเรียนเป็นของแถม)

จบรายการด้วยการถ่ายรูปเดี่ยวและรูปหมู่

รอบนี้สาว ๆ ไม่มีมาขอกอด

มีแต่หนุ่ม ๆ รุมกอด

ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกอย่างชื่นมื่น

(พืชและสัตว์ปรับปรุงพันธุ์ได้ แต่พันธุ์มนุษย์ยังสงสัยว่าจะทำอย่างไร)

ค่ายนี้มีข้อฉุกคิดเกิดขึ้นมากมาย เช่น

· ผักผลไม้มีการปรับปรุงพันธุ์ คนเราก็ควรมีการปรับปรุง ความดีขึ้นไปเรื่อย ๆ เช่นกัน

· ในสัตว์ทั่วไป มีระบบการคัดพันธุ์ คนเราควรจะหาพ่อพันธุ์ดีอย่างไร

· มีกล้องแล้วไม่ถ่าย ระวังจะท้องผูก

· ปลูกต้นไม้ต้องใส่ปุ๋ย คุยกับแม่ยายต้องใส่ใจ

· นอนห่างคนหลายใจปลอดภัยที่สุด

· ลดเนื้อมากินผัก พุงจะหนักน้อยลง

· บางเรื่องบันทึกด้วยการจดลงสมุด บางเรื่องบันทึกด้วยใจ

· น้ำแกงยังชิมได้ ความรู้ชิมได้ไหม?

· กินถั่วปากอ้าก็ดี แต่กินถั่วใจอ้าจะดีกว่า

· ยอดมะนาวยังเสียบได้ คนพันธุ์ดีก็น่าจะต่อยอดความดีได้

· ดินดีคือที่ดินที่แม่ยายยกให้

(วัวยังยิ้มได้ แล้วเธอจะบูดอยู่ทำไม)

มหาชีวาลัยแห่งอีสาน

กลายเป็นบ้านเป็นครัวพ่อหัวป่าส์

ภายใน 2-3 วันที่ผ่านมา

ได้รู้ว่าป่ากับคนเป็นฉันใด

ฉันใดก็ฉันนั้น

ความใฝ่ฝันอยู่ที่การฝันใฝ่

นำความรู้ความคิดติดตัวไป

ติดหัวใจเทอร์โบโก้กันเอย

« « Prev : SCG. ก้าวไกลถ่างใจพัฒนาตนเอง

Next : วิพุทธิยาจารย์ » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

13 ความคิดเห็น

  • #1 gussza ให้ความคิดเห็นเมื่อ 9 กันยายน 2010 เวลา 22:35

    สวัสดีครับพ่อครู ตอนนี้ถึงบ้านกันหมดแล้วครับ คุยถึงพ่อครูตลอดเวลาบนรถ ไม่รู้เมื่อไรจะมีโอกาศได้เจอกันอีกแต่จะนึกถึงพ่อครูครับ

    ผมเห็นพ่อครูไอบ่อยมาก รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

  • #2 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 10 กันยายน 2010 เวลา 7:11

    ดีใจที่ปลอดภัยกันทุกคน ขอบใจที่เป็นห่วง กำลังจะเปลี่ยนเป็นไอเลิฟยู อิอิ
    ขอให้สนุกกับการเรียนและการทำงาน คิดถึงเช่นกัน ถ้าสวรรค์มีตา
    คงจะได้พบกันอีก ที่นี่ ที่อื่น หรือที่ไหนๆก็ได้

  • #3 gussza ให้ความคิดเห็นเมื่อ 10 กันยายน 2010 เวลา 7:18

    พ่อครูให้การบ้านมาด้วย วันนี้มาเรียนที่โครกการ คงนั่งทำกันทั้งวันเลยครับ ^ ^”

  • #4 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 10 กันยายน 2010 เวลา 7:37

    จะรออ่านการบ้านสำราญจิต
    ช่วยๆกันคิดเขียนเวียนความหลัง
    ค่อยๆถอดความดีที่ทรงพลัง
    ให้ไหลหลั่งเป็นอักษรสุนทรเอย

    อิ อิ

  • #5 kewtongscg ให้ความคิดเห็นเมื่อ 10 กันยายน 2010 เวลา 8:53

    ผมอยากให้ครูมาเห็นบรรยากาศพวกเราหลังจากพวกเรากลับจากสวนป่า พวกเรานั่งพูดคุยกันและทำการบ้านที่ครูให้มากันอย่างตั้งใจ ครูดูแลสุขภาพด้วยน่ะครับ ผมมีเรื่องอยากถามครูว่า แอร์ที่ครูติดตั้งที่สวนป่า 700 ไร่ยี่ห้ออะไรเวลาเปิดแล้วพวกเรารู้สึกสบายตัวสบายใจจัง

  • #6 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 10 กันยายน 2010 เวลา 9:39

    ดีใจมากหากรูปหล่อยังต่อแต้ม
    ช่วยกันแย้มความสุขสนุกสนาน
    เข้าไปสู่วิถีที่ทำงาน
    ทำการบ้านเทิดเทิงรื่นเริงใจ

    ถามว่าแอร์ยี่ห้อไหนที่ใช้นั้น
    เป็นแอร์ผันที่มาจากป่าใหญ่
    ที่เกิดจากใบไม้แต่ละใบ
    ผลิตอ็อกซิเจนให้สบายเอย

  • #7 narongb ให้ความคิดเห็นเมื่อ 11 กันยายน 2010 เวลา 11:18

    กลับแต่กาย…แต่หัวใจใฝ่เรียนรู้…ขอทาบติด..กิ่ง..ของต้นครู…ซึมซับความดีและความรู้…จากพ่อครูบา

  • #8 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 11 กันยายน 2010 เวลา 11:39

    มิน่าละ > > หัวใจใครหล่นไว้
    ลืมเก็บไปหรือไรยังไงหนอ
    นึกดีใจที่ไปแล้วยังมาจ้อ
    มาพะเนอพะเน้าผู้เฒ่าเอย.

  • #9 narongchaiscg ให้ความคิดเห็นเมื่อ 11 กันยายน 2010 เวลา 13:27

    พวกเรารู้สึกทึ่งที่พ่อครูใช้คอมพิวเตอร์ เขียนบลอก ได้อย่างคล่องแคล่ว ไม่แพ้วัยรุ่นเลย
    ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ สำหรับพวกเราหลายคน ที่จะพยายามศึกษา และยอมรับเทคโนโลยีพวกนี้บ้าง
    กลัวจะน้อยหน้าพ่อครูน่ะครับ
    แล้วพวกเราจะรีบส่งการบ้านนะครับ รักและคิดถึงพ่อครู สวัสดีครับ

  • #10 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 11 กันยายน 2010 เวลา 16:48

    ใจพองโตที่โม้ว่าทึ่งๆๆ
    มันกึ่งๆโมเมนะรูปหล่อ
    ลงมือเรียนเรื่อยไปไม่รีรอ
    เดี๋ยวเราก็เก่งได้สบายแฮ

  • #11 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 11 กันยายน 2010 เวลา 16:58

    ส่งการบ้านที่ลานนี้ก็ดีนะ
    ใครๆจะได้อ่านงานขีดเขียน
    SCG มีวินัยใจพากเพียร
    ถอดบทเรียนบทรู้มาดูเอย

  • #12 narongchaiscg ให้ความคิดเห็นเมื่อ 6 ตุลาคม 2010 เวลา 10:49

    ต้นไม้ที่ SCG Paper ปลูกตรงเสาไฟ มันรอดใหมครับพ่อครู กลัวจะถูกวัวกินจัง

  • #13 sutthinun ให้ความคิดเห็นเมื่อ 7 ตุลาคม 2010 เวลา 9:09

    รอดแน่ ไม้ชนิดนี้ วัวไม่กิน แต่ชอบมอง และชอบมานั่งๆนอนๆใต้ร่มเงาเมื่อต้นไม้โตขึ้น
    สบายดี นะรูปหล่อ


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 1.1378891468048 sec
Sidebar: 0.64925980567932 sec