กระติ๊บขึ้นเครื่อง…ลุงเปลี่ยนทราบแล้วเปลี่ยน อิอิ

โดย น้องจิ เมื่อ 12 ธันวาคม 2008 เวลา 19:56 ในหมวดหมู่ Uncategorized #
อ่าน: 522

    บันทึกนี้สืบเนื่องมาจากเฮฮาศาสตร์6นะคะ……ตลอดระยะเวลาที่ได้เรียนรู้ศาสตร์แขนงต่างๆในเฮฮา6…ไม่ว่าจะเป็นกระตุกศาสตร์ เขย่าศาสตร์ ป่วนศาสตร์ ชะแง้ศาสตร์  แต่ละศาสตร์ไม่สามารถหาได้ในตำราวิชาเรียนในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยใดๆที่ไหนได้ง่ายๆนัก …คงจะต้องค้นหาศาสตร์เหล่านี้ด้วยประสบการณ์และหัวใจของตัวเอง…

                บุคคลที่สอนให้น้องจิได้เรียนรู้ศาสตร์แขนงต่างๆนั้น…ก็คือลุง ป้า น้า อา ทุกๆท่านที่คอยป้อนศาสตร์อยู่รอบๆตัว….น้องจิได้เรียนรู้ความรักความห่วงใยสันติสุขที่ทุกคนมอบให้แก่กัน…..ไม่ใช่ญาติก็เหมือนญาติ ….ตอนนี้น้องจิมีลุงป้าน้าอาทั่วทั้งประเทศ…และทุกคนก็คือญาติน้องจิที่น้องจิรักและเคารพด้วยดวงใจ

                 เฮฮาศาสตร์6 คราวนี้มีอะไรที่น้องจิประทับใจมากมายเลยค่ะ….ไม่ว่าจะเป็นทางด้านสถานที่ที่ได้ไปพบ…น้องจิเคยใฝ่ฝันที่จะอยู่รายล้อมภูเขาลูกน้อยใหญ่เรียงรายสลับกันไปมา…และแล้ววันนี้น้องจิก็ได้มาตามฝันจนได้(แต่ก็เกือบไม่ได้มาเหมือนกัน)….

                                             

                  นอกจากสถานที่ท่องเที่ยวที่น้องจิประทับใจแล้ว….น้องจิยังประทับใจ “หัวใจ” ลุงเปลี่ยนอีกด้วยค่ะ……ลุงเปลี่ยนเป็นคนน่ารักมากๆ…(ชมหน่อยเผื่อได้ทิป) อ่ะล้อเล่น…น้องจิรู้สึกว่า ลุงเปลี่ยนเป็นผู้ใหญ่ที่ใจดี มีเมตตาต่อเด็กหน้าตาดีๆ อิอิ……ดูซิค่ะ….ให้กระติ๊บน้องจิมาด้วย..นี่แหละค่ะที่ทำให้น้องจิรู้สึกรักลุงเปลี่ยนมากๆ

                   Hm1

                   เช้าวันที่ 7…พวกเราเตรียมตัวจะไปใส่บาตรกัน…น้องจิมีหน้าที่ปลุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คนที่ยังไม่ลุกจากที่นอน…และหนึ่งในนั้นก็คือ  ลุงเปลี่ยน…..น้องจิไปดูลุงเปลี่ยนและบอกลุงเปลี่ยนว่า ลุกได้แล้วไปใส่บาตรกัน…ลุงเปลี่ยนบอกว่า ลุงไม่สบาย เพราะลุงง่วงนอน….ก็เลยไม่กวน(น้อย)….พอกลับมาก็เห็นลุงสดชื่นดี…..ก็ยิ้มได้ อิอิ

                   ก่อนลุงจะกลับพร้อมลุงบางทราย ลุงภูคา ป้าตุ๊…ลุงเปลี่ยนได้มอบกระติ๊บใบหนึ่งให้น้องจิเป็นที่ระทึก เอ๊ย ระลึก…..น้องจิรักกระติ๊บใบนี้มากๆ….สะพายขึ้นเครื่องบินเลยนะเจ้าค่ะ……ตอนอยู่ที่ดอนเมือง รอรับกระเป๋าที่เลื่อนมา…กระติ๊บลุงเปลี่ยนเลื่อนมาแต่ไกล…น้องจิมองด้วยความภาคภูมิใจ…นี่แหละตัวแทนลุงเปลี่ยนที่มากับน้องจิด้วย…..อย่ากระนั้นเลย รีบหยิบกระติ๊บแล้วพากลับสุพรรณมาด้วย….

                    บันทึกนี้น้องจิเลยมอบให้ลุงเปลี่ยนใจดี….ลุงรักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ น้องจิรักและคิดถึงลุงเสมอนะค่ะ….ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆที่มอบให้เด็กเสียงเหน่อน้อยๆคนนี้…..น้องจิจะคอยเป็นกำลังใจให้ลุงเปลี่ยนตลอดไปนะค่ะ ไว้โอกาสหน้าเจอกัน แล้วจะสะพายกระติ๊บไปให้ดูเด้อจ้า อิอิ

                             Hm

                                       วันนี้เรียนวิชาอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อิอิ

                    รักและคิดถึงทุกๆท่านนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ……หนูจิ


8 ความคิดเห็น

  • #1 bangsai ให้ความคิดเห็นเมื่อ 12 ธันวาคม 2008 เวลา 20:45

    จิเอากระบุง เอ้ย..ซ้า…เอ้ย กระติ๊บ..??? ใบนี้ใส่หนังสือเอาหัวแบกไปเรียนแล้วถ่ายรูปมาซะ ลุงเปลี่ยนจะชื่นนนนจายยยย  อิ

  • #2 น้องจิ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 12 ธันวาคม 2008 เวลา 20:46

    สวัสดีเจ้าค่ะ ลุงบางทรายจ๋า
       น้องจิก็ว่าจะเอาใส่หนังสือไปเรียนค่ะ จัดไปเลยค่ะ 555++ คิดถึงลุงเด้อ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ…หนูจิ

  • #3 สิทธิรักษ์ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 12 ธันวาคม 2008 เวลา 21:57

    ใส่หนังสือ ใส่ข้าวสารไปด้วยนะ จะได้ไม่อดจ้า

  • #4 silt ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 ธันวาคม 2008 เวลา 8:30

    ยุขึ้นจริงๆด้วยหลานสาวคนนี้…โก๊ะแต่น่ารัก
    ทางนี้เขาเรียก เป๊อะ(ชาวขมุ) หรือกุ๊(ชาวไปร)
    แต่ชิ้นนี้เป็นของเผ่าตองเหลือง…ลุงก็ไม่รู้ว่าภาษาตองเหลืองเขาเรียกอะไร
    ชนเผ่าตองเหลือง อยู่ในป่าลึกมากๆและเหลือจำนวนน้อยมาก ทุกวันนี้เห็นคนแปลกหน้ายังวิ่งหนีอยู่เลย ที่แขวงไชยะบุรีเขาสร้างบ้านให้ชาวตองเหลืองในเมืองให้อยู่ ก็นอนไม่ได้กลางคืนพากันหอบลูกจูงหลานไปนอนบนต้นไม้กัน กลุ่มที่เข้ามาอยู่ในเมืองป่วยตายกันไปมากเพราะผิดน้ำผิดอากาศ ตอนนี้หนีกลับเข้าป่าไปหมดแล้ว ที่เรียกว่าชาวตองเหลืองเพราะคนกลุ่มนี้สร้างเพิงพักชั่วคราวเร่ร่อนไปตามในป่า ไม่รู้จักเพาะปลูก เก็บผักล่าสัตว์ เป็นอาหารเท่านั้น พอใบตองกล้วยที่มุงเพิงพักเหลืองก็พากันย้ายไปที่อื่น
    แต่เป๊อะใบนี้ได้มาจากศูนย์ที่จังหวัดน่าน โครงการฝรั่งเขามาช่วยพัฒนาชาวตองเหลือง พาเข้ามาอยู่ในหมู่บ้าน สอนให้รู้จักเพาะปลูก ทำของที่ระลึกขาย
    ลุงก็เลยสนับสนุนเขา พรรคพวกNGO ช่วยกันหาตลาดให้ ส่วนใหญ่เขาส่งไปอาเมริกาโน้น
    ฝอยต่อไม่ออกแล้ว
    เอาเป็นว่าถ้าได้ของโก๊ะๆอย่างนี้จะส่งไปให้คนโก๊ะอีกเด้อ

  • #5 น้องจิ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 ธันวาคม 2008 เวลา 9:09

    สวัสดีเจ้าค่ะ อาเหลียง
       อาจ๋า ขนาดนั้นเลยหรอค่ะ อิอิ คิดถึงๆๆ

  • #6 น้องจิ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 ธันวาคม 2008 เวลา 9:09

    สวัสดีเจ้าค่ะ ลุงเปลี่ยนที่น่ารัก
       ลุงจ๋าลุง เดี๋ยวน้องจิใส่หนังสือไปเรียนแล้วจะนำภาพมาให้ดูว่าจะฮาขนาดไหน ลุงรักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ คิดถึงลุงเสมอค่ะ อิอิ…หนูจิ

  • #7 จอมป่วน ให้ความคิดเห็นเมื่อ 13 ธันวาคม 2008 เวลา 23:59

    คิดถึงคนเบอร์ห้า (บ้าเห่อ)  อิอิ

  • #8 น้องจิ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 14 ธันวาคม 2008 เวลา 9:14

    คิดถึงลุงหมอเหมือนกัลลลลล อิอิ ลุงหมอ วันจันทร์เจอกันเด้อจ้า อิอิ กอดๆๆ


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
เพื่อป้องกันสแปมกรุณาป้อนรหัสคำในภาพด้วยครับ คลิกบนภาพเพื่อฟังเีสียงของรหัสคำ
คลิกเพื่อฟังเสียงของรหัสป้องกันสแปม


Main: 0.237343072891 sec
Sidebar: 0.119517087936 sec