ลานเด็กเหน่อ

มอบของขวัญจากก้อนดิน….แด่ประเทศชาติ

                ปัจจุบันวิวัฒนาการทางเทคโนโลยีนั้นสุดแสนจะกว้างไกล…..การแพทย์จึงมีความทันสมัยและเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างมาก….มีหมอที่รักษาโรคต่างๆมากมาย…

                ใครที่ตาเจ็บก็หาหมอตา…..ใครที่คออักเสบก็หาหมอคอ…..ในที่ปวดหัวก็หาหมอสมอง…..ใครที่ปวดแข้งปวดขาก็หาหมอกระดูก…..แล้วประเทศชาติบอบช้ำจะหาหมออะไร????

                 เทคโนโลยีก้าวหน้าไปมากจนโลกของเราเปลี่ยนแปลงไปมากมาย…..แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเจริญหรือพัฒนาตามเทคโนโลยีไปเลยก็คือ “การพัฒนาจิตใจ”…..

                  สยามเมืองยิ้ม……” คนไทยรักชาติและศาสนา เทิดองค์เจ้าฟ้าผู้ทรงเปี่ยมเนื้อนาบุญ”….มีเพลงมากมายที่ออกมาเพื่อสร้างปลูกจิตสำนึกเป็นสื่อปลุกเร้าพลังและเป็นแรงบันดาลใจในการรักชาติ…..ทุกคนสามารถร้องได้หมด…..ยืน และ ยิ้มอย่างสง่า เข้าใจในอารมณ์และความหมายของเพลง….แต่ระวังนะ ” ตอนยิ้มระวังฟันปลอมหยุดออกมา “…….ทำไมฟันปลอมถึงหลุด…ก็ลองถามใจตัวเองดูซิว่าเพลงที่ร้องนั้นนะได้ปฏิบัติตามหรือเปล่า

                   เมื่อถึงวันเกิดใครต่อกันก็เที่ยวจัดเตรียมของขวัญเพื่อนำไปให้บุคคลที่ตัวเองรัก…..หาซื้อตุ๊กตาน่ารักๆ ….ขนมอร่อยๆ…ดอกไม้ช่อใหญ่ๆสวยๆ…คิดว่าซื้อไปแล้วผู้รับจะต้องชอบอย่างแน่นอน……แต่คุณจะรู้ไหมว่า วันเกิดของประเทศชาติ…คงไม่ได้เรียกร้องของขวัญอะไรที่เลิศหรูไปมากกว่า “ของขวัญจากก้อนดิน “

                   ” เราทุกคน ก็เหมือนก้อนดินแค่ก้อนหนึ่ง  เปราะบางไร้ค่าไร้ความหมาย…อ่อนแอเหมือนโคลน ไหลไปตามทางเรื่อยไป เมื่อน้ำแห้งไป ก็แตกระแหง

                     มีพลัง เพียงแค่แรงเดียวที่ยึดเรา เหนี่ยวรั้งเราไว้ให้กล้าแข็ง  รวมผู้คนมากมาย ให้ทรงพลังแข็งแรง  รวมเม็ดดินทุกเม็ดให้เป็นแผ่นดิน

                      เราก็รู้พ่อต้องเหนื่อยสักเพียงไหน ต้องลำบากใจกายไม่เคยสิ้น  เพราะพ่อรู้ พ่อคือ พลังแห่งแผ่นดิน ให้เราพออยู่พอกินกันต่อไป

                       หากจะหาของขวัญให้พ่อสักกล่อง เราทั้งผองจะพร้อมกันได้ไหม  บวกกันเป็นดินเดียวให้พ่อได้สุขใจ ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่เป็นมา  ช่วยกันทำความดีให้พ่อได้สุขใจ ไม่ต้องเหนื่อยเกินไปอย่างที่แล้วมา “

                      คนเราทุกคนก็เปรียบเสมือนก้อนดินก้อนเล็กๆที่ถูกโคลนซัดก็ไหลไปตามโคลน เมื่อน้ำแห้งก็แตกระแหงไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรเลย…..แต่ถ้าเม็ดดินเม็ดเล็กๆนั้นมารวมกันเป็นแผ่นดินล่ะ….แผ่นดินที่มีแต่ความรักความสามัคคีคงจะเป็นแผ่นดินที่อุดมไปด้วยสันติสุขเป็นแน่แท้

                      รัฐบาลจัดงานยิ่งใหญ่เพื่อถวายแด่พ่อหลวงของพวกเรา….มีการเดินขบวนสวนสนาม….พิธีกรรมต่างๆเพื่อแสดงถึงความจงรักภักดีถือว่าเป็นของขวัญแด่พ่อฟ้า……ณ ตอนนี้ จะมีของขวัญสิ่งใดที่จะล้ำค่าไปมากกว่า ของขวัญจากก้อนดิน …..พ่อคงจะมีความสุขที่สุดถ้าเห็นเม็ดดินทุกเม็ดมารวมกันเป็นแผ่นดินที่มั่นคง

                        ” ไทยนี้รักสงบ…..แต่ถึงรบไม่ขลาด “…….แต่ก่อนตอนชาติไทยของเราจะรบก็ตอนที่กู้ชาติ รบเมื่อใครมารุกรานชาติ ทุกคนสามัคคีกันต่อสู้เพื่อไม่ให้ชาติใดๆมารังแกชาติของเรา ….สู้ด้วยความอาจหาญไม่เคยขลาด….แล้วตอนนี้ใยมาสู้กันเอง….ทำไมหรือ ????

                        เป็นกำลังใจให้แผ่นดินไทยต่อไป——>น้องจิ ^_^