ลานน้ำฟ้าและปรายดาว

จดมาได้ท่อนหนึ่ง ด้วยความงงๆและหวังว่าสักวันจะรู้เรื่อง…

มนุษยชาติเป็นเพียงส่วนหนึ่งของจักรวาล ที่จำกัดทั้งเวลาและสถานที่ เขาค้นพบตัวเอง ความคิด ความรู้สึก ที่แยกออกจากคนอื่นๆ

สิ่งที่หลอกลวงนี้คือคุกสำหรับเรา แยกเราให้สนใจแต่ความต้องการของตนเอง และความรักของคนใกล้ชิด งานของเราคือ หนีออกจากพันธนาการนี้ ทำใจให้กว้าง รักทุกสิ่ง อาจไม่มีใครทำได้โดยสมบูรณ์ แต่ความพยายามที่จะทำ ย่อมทำให้เราเป็นอิสระและมีความมั่นคง ภายใน

A human being is part of the whole, called by
us ‘Universe’; a part limited in time and space. He
experiences himself, his thoughts and feelings as
something separated from the rest–a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison for us, restricting us to our personal desires and affection for a few persons nearest us. Our task must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole nature in its beauty. Nobody is able to achieve this completely but striving for such achievement is, in itself, a part of the liberation and a foundation for inner security

จะรอการแลกเปลี่ยนจากพี่บู๊ทด้วยความระทึกเชียวค่ะ อิอิอิ

แม่นแล้วค่ะ..สุดท้าย ทุกอย่างคือสมมุติ ทะเลาะกันจะเป็นจะตาย งอแงง่องแง่งกันตลอดมาก็เพราะติดกับสมมุติ แถมติดแบบไม่รู้ตัวว่ากอดอัตตาแน่นเหนียว จึงไม่จบไม่สิ้นสักที

เมื่อ “ตื่น” และ “รู้” พลัน..ทุกสิ่งนั้น ล้วน”มายา” เนาะคะ

ฮี่ฮี่ฮี่

ท่านหินก้อนเดียวท่านแจ่มนักค่ะ เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่พูดชัดว่าพุทธศาสนาคือสิ่งเยี่ยมยอดที่สุด…คำพูดลือลั่นของท่านที่คุ้นกันอยู่คือ

Imagination is more important than knowledge. Knowledge is limited. Imagination encircles the world.  จินตนาการสำคัญกว่าความรู้  ความรู้มีข้อจำกัด จินตนาการกว้างไกลไร้ขีดจำกัด..เรามักมุ่งเน้นแค่ส่วนแรก แต่ลืมว่าท่านไอน์ฯไม่เคยบอกเลยว่าไม่มีความรู้ ดังนั้นจึง “ควรมีทั้ง 2 อย่าง”

ป้าหวานเคยได้ยินคนเถียงกันเรื่องไก่เกิดก่อนไข่หรือไข่เกิดก่อนไก่บ้างมั้ยคะ  ทุกครั้งที่ได้ยินเรื่องไก่-ไข่ เบิร์ดจะนึกถึงโกอานของเซน เพราะท่านตอบคำถามนี้ไว้ว่า “ไก่ก็คือไข่” …จบเลย อิอิอิ

วันนี้ค่อนข้างมึนเลยพาป้าหวานลงที่ไก่กับไข่ได้ยังไงก็ไม่ทราบค่ะ แฮ่ๆๆ

Albert Einstein’s speech

“The religion of the future will be a cosmic religion.It should transcend a personal God and avoid dogmas and theology. Covering both the natural and the spiritual, it should be based on a religious sense arising from the experience of all things, natural and spiritual, as a meaningful unity.

Buddhism answers this description.If there is any religion that would cope with modern scientific needs, it would be Buddhism.”

(May 19th, 1939, Albert Einstein’s speech on “Science and Religion” in Princeton, New Jersey, U.S.A.)

แปลแบบไม่มีสุนทรีย์คือ “ศาสนาแห่งอนาคตกาลควรเป็นศาสนาสากล นำพามนุษย์ก้าวผ่านพระเจ้าที่มีตัวตน คำสอนแบบสิทธันต์ (แบบสำเร็จรูปที่ให้เชื่อตามเพียงอย่างเดียว) และเทววิทยา (คืออ้างเทวดาเป็นหลักใหญ่) ศาสนานั้นควรครอบคลุมทั้งธรรมชาติและจิตวิญญาณ จึงควรมีรากฐานอยู่บนจิตสำนึกทางศาสนาที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ต่อสิ่งทั้งปวง คือธรรมชาติและการเติบโตทางจิตวิญญาณอย่างมีความหมาย พระพุทธศาสนาตอบข้อกำหนดนี้ได้ — ถ้าจะมีศาสนาใดที่สอดคล้องกับวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ ศาสนานั้นก็ควรเป็นพระพุทธศาสนา”

อีกเรื่องค่ะ

ในห้องเรียนวันหนึ่ง ไอสไตน์ถามนักเรียนว่า
” มีคนซ่อมปล่องไฟสองคน กําลังซ่อมปล่องไฟเก่า
พอพวกเขาออกมาจากปล่องไฟ
ปรากฏว่า คนหนึ่งตัวสะอาด
อีกคนตัวเลอะเทอะ เต็มไปด้วยเขม่า
ขอถามหน่อยว่า คนไหนจะไปอาบน้ำก่อน ”

นักเรียนคนหนึ่งตอบว่า
” ก็ต้องคนที่ตัวสกปรกเลอะเขม่าควันสิครับ ”

ไอสไตน์ พูดว่า
” งั้นเหรอ คุณลองคิดดูให้ดีนะ
คนที่ตัวสะอาด เห็นอีกคนที่ตัวสกปรกเต็มไปด้วยเขม่าควัน
เขาก็ต้องคิดว่าตัวเองออกมาจากปล่องไฟเก่าเหมือนกัน
ตัวเขาเองก็ต้องสกปรกเหมือนกันแน่ๆเลย
ส่วนอีกคน เห็นฝ่ายตรงข้ามตัวสะอาด ก็ต้องคิดว่า
ตัวเองก็สะอาดเหมือนกัน
ตอนนี้ ผมขอถามพวกคุณอีกครั้งว่า
ใครที่จะไปอาบน้ำก่อนกันแน่ ”

นักเรียนคนหนึ่งพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้นว่า
” อ้อ ! ผมรู้แล้ว พอคนตัวสะอาดเห็นอีกคนสกปรก
ก็นึกว่าตัวเองต้องสกปรกแน่ แต่คนที่ตัวสกปรก
เห็นอีกคนสะอาด ก็นึกว่าตัวเองไม่สกปรกเลย
ดังนั้นคนที่ตัวสะอาดต้องวิ่งไปอาบน้ำก่อนแน่เลย
….. ถูกไหมครับ….”

ไอสไตน์มองไปที่นักเรียนทุกคน นักเรียนทุกคน
ต่างเห็นด้วยกับคําตอบนี้
ไอสไตน์ ค่อยๆพูดขึ้นอย่างมีหลักการและเหตุผล
” คําตอบนี้ก็ผิด ทั้งสองคนออกมาจากปล่องไฟเก่าเหมือนกัน
จะเป็นไปได้ไงที่คนหนึ่งสะอาด อีกคนหนึ่งจะสกปรก
นี่แหละที่เขาเรียกว่า ” ตรรก ” ”

เมื่อความคิดของคนเราถูกชักนําจนสะดุด
ก็จะไม่สามารถแยกแยะและหาเหตุผล
แห่งเรื่องราวที่แท้จริงออกมาได้ นั่นคือ ” ตรรก ”

จะหาตรรกได้ก็ต้อง กระโดดออกมาจาก
” พันธนาการของความเคยชิน ”
หลบเลี่ยงจาก
” กับดักทางความคิด ”
หลีกหนีจาก
” สิ่งที่ทําให้หลงทางจากความรู้จริง ”
ขจัด
” ทิฐิแห่งกมลสันดาน ”

จะหา ตรรก ได้ก็ต่อเมื่อ คุณสลัดหมากทั้งหมด
ที่คนเขาจัดฉาก วางล่อคุณไว้ …

พุทธมีกาลามสูตรให้เราได้ฝึกฝนและฝึกฝืนเนาะคะ

จะรอป้าหวานมาช่วยกันปลูกต้นไม้ค่า ^ ^

เล่าประวัติเลขฐานสิบเพื่อป้องกันการลืมเลือนดีกว่าค่ะ แต่ก่อนนู้นเรามักจะเขียนเลขแบบโรมันคือ I II III IV …X ฯลฯ  (จริงๆมีเลขหลายระบบมากตั้งแต่บาบิโลเนียน กรีก จีน เขมร ญี่ปุ่น แต่โรมันจะคุ้นกันกว่า)

I หรือ i มีค่าเท่ากับ 1
V หรือ v มีค่าเท่ากับ 5
X หรือ x มีค่าเท่ากับ 10
L หรือ l มีค่าเท่ากับ 50
C หรือ c มีค่าเท่ากับ 100
D หรือ d มีค่าเท่ากับ 500
M หรือ m มีค่าเท่ากับ 1000

จะเห็นว่าไม่มีเลข 0 นะคะ ไม่มีทศนิยมด้วย อย่างจะเขียน 2009  = MMIX = 2000+9

เจ้าเลข 1 2  3…ที่เราคุ้นเคย เคยถูกเรียกว่าเลขอารบิก  เพราะเชื่อว่ามาจากทางอียิปต์ที่คิดค้นอักษรอารบิก  แต่แท้ที่จริงกำเนิดจากชนเผ่ามายาประมาณ 1000 ปีก่อนนู้น แต่ชาวยุโรปรู้จักอินเดียก่อนมายาจึงคิดว่าอินเดียเป็นผู้คิดค้นเลข 0  เลขอารบิกจึงถูกเรียกใหม่ว่าฮินดู-อารบิก

การที่ชาวอินเดียรู้จักกับเลข 0 ได้ลึกซึ้ง ส่วนหนึ่งก็มาจากความเชื่อทางศาสนา ไม่ว่าจะเป็น พราหมณ์ ฮินดู หรือพุทธ ต่างก็พูดถึงความว่างเปล่าหรือสุญญตา (จิตของพี่หนุ่ม#4 )

นอกจากนี้ชาวอินเดียยังเป็นอารยธรรมแรกๆ ที่มีการใช้จำนวนขนาดมหาศาลด้วยสิคะ อย่างเช่น เทพเจ้า 330 ล้านองค์ หรือในหนังสือรามายณะพูดถึงกองทหารจำนวน 1 ตามด้วย 0 ถึง 62 ตัว… หรือแม้แต่ความเชื่อเรื่องกลียุคที่กินเวลายาวนานถึง 432,000 ปี จำนวนเหล่านี้จะบันทึกไม่ได้เลยถ้าไม่มีเลข 0 รวมทั้งสมัยนั้นมีการก่อสร้างมากมาย สถาปนิกจึงต้องการ การคำนวณที่ชัดเจน ง่ายและถูกต้องที่เลขโรมันให้ไม่ได้  จึงคิดค้นเลขฐาน 10 ขึ้น .. 0 เก๊าะเลยเกิดขึ้นตั้งแต่นั้นมา

เลข 0 มีสองหน้าที่ตามหลักการของคณิตศาสตร์ คือทำหน้าที่เป็นตัวระบุตำแหน่ง เช่น 1 ต่างจาก 10 , 5 ต่างจาก 500 กับเป็นตัวแทนจำนวนจริงๆคือความไม่มี เช่น 35 - 35 = 0

ในโลกของ 0 จึงไม่ใช่เวิ้งว้างว่างเปล่า..แต่มีเรื่องราวมากมายนะคะป้าหวาน ^ ^

คนไทยแปลกที่สุดเชียวค่ะ เวลาเรียนเลขนี่ไม่ถนัดกันเลย แต่เวลาแทงหวยล่ะคิดคล่องกันนัก จะพลิกคว่ำพลิกหงายแทงบนแทงล่างออกกลางตลอดตัวยังไงก็ดักได้ แม้แต่หมู 8 ขา กิ้งก่า 7 หางหรือทะเบียนรถ เลขห้องพักก็ไม่เว้นวายสิน่า แต่ไม่เคยนำมาสอนใจกันอย่างจริงจังซักที

จริงๆอาจารย์สอนเลขน่าจะลองศึกษากลวิธีของอาจารย์ดังๆเวลาให้เลขดูนะคะ อาจได้เทคนิคดีๆไปก็ได้ ว่าการกระตุ้นต่อมอยากของคนนั้นมันเวิร์คนะตัวเอง  อิอิอิ 5555555666666666677777777

ไม่ทับค่ะ เพราะกองกับพื้นเต็มหมดเลย อิอิอิ

น้องฮิตาชิของพ่อครูฯสบายดีนะคะ คนข้างกายยังใจดี สวยใสเหมือนเดิมหรือเปล่าน้อ