ห้วยขาแข้ง: เขื่อนทับเสลา

446 ความคิดเห็น โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ ธันวาคม 29, 2013 เวลา 12:47 (เช้า) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต, ความสุข, ห้วยขาแข้ง, เฮฮาศาสตร์ #
อ่าน: 6618

การเดินทางอันยาวนานที่ได้รับการอนุเคราะห์จาก ครูอึ่ง (ดวงพร เลาหกุล) และครูอาราม ที่กรุณามารับที่บ้าน และพ่วงรับครูต้อย (ครูดอย-นิตยา แควสยอง) ไปด้วยกัน เพื่อมุ่งหน้าไปรับเบิร์ด (วิมลรัตน์ ชัยปราการ) จากสถานีขนส่ง จ. ลำปาง เป็นการทำเวลาได้เหมาะมาก ก่อนจะแวะซื้อขนมขบเคี้ยวที่กำแพงเพชร และไปต่อที่นครสวรรค์เพื่อรับชาวคณะจากพิษณุโลก คือ ราณี (ศุภรากรณ์ พุทธพจน์มงคล) ครูสุ (อ. สุมาลี นุใจเหล็ก) และ อ. ฝน (อ. กนกพร อุณเอกลาภ จาก มน.) จากนั้นก็รอ ป้าหวานที่นั่งรถหวานเย็นมาจากขอนแก่น-ชัยภูมิ-นครสวรรค์

ระหว่างรอป้าหวาน ทีมก็เริ่มแสวงหาประสบการณ์ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ …คือตามเก็บภาพร้านรวงในตลาดโบราณร้อยปีของปากน้ำโพ และปีนสันเขื่อนเพื่อชมจุดบรรจบของแม่น้ำสายหลัก ปิง วัง ยม น่าน ที่รวมเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา รวมทั้งหาของกินก่อนเข้าไปที่เขื่อนทับเสลา กำหนดเวลาตามที่ครูอึ่งบัญชาการ และตามเสียงเรียกร้องของกินของท้อง อ. ฝน

P1070258P1070260

เส้นทางไปเขื่อนทับเสลาไม่ยากเย็นมีป้ายบอกทางที่ชัดเจน และที่ทางเข้า มีเจ้าหน้าที่มารอเพื่อขับรถนำเข้าไปในบริเวณเขื่อน…ตลอดระยะทางที่มาครูอารามยังคงทำหน้าที่ขับรถอย่างไม่เหนื่อยล้า ขณะที่คนอื่นๆ ในรถสลับกิจกรรม “เงียบเป็นหลับ ขยับเป็นเคี้ยว(ขนม)”

ที่จุดหมายปลายทาง พบว่า คนอื่นๆ มากันเกือบครบแล้วและนั่งกันเป็นกลุ่มๆ กลางแจ้งบริเวณหน้าอาคารแปดเหลี่ยม การทักทายแบบชาวเฮฮาศาสตร์เป็นไปอย่างเกรียวกราว จนถูกเตือนให้รีบรับประทานอาหารที่เจ้าหน้าที่จัดเตรียมไว้ และลงทะเบียนจ่ายเงินคนละ 1500 บาท จากนั้นพี่บู๊ดเริ่มกิจกรรมแรก คือการแนะนำโครงการ กิจกรรมต่างๆ  ทีมงานของพี่บู๊ดที่ช่วยเหลือในโครงการ และการนัดหมายเวลาของวันรุ่งขึ้น

อากาศเย็นกว่าที่คิด ความชื้นที่กระทบเย็นกลั่นเป็นหมอกโรยตัวลงมาช้าๆ เป็นความหนาวเย็นที่ต้องแยกย้ายกันเข้าที่พักเมื่อสิ้นสุดการแนะนำโครงการ

บ้านพักของเขื่อนทับเสลา สะอาดและสะดวกสบาย มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน น่าจะยังใหม่อยู่ เพราะป้ายแสดงสินค้ายังติดบนอ่างล้างหน้า และที่นอนยังไม่ได้ดึงพลาสติกออก ที่ดีใจคือมีเครื่องทำน้ำอุ่นสำหรับอาบน้ำด้วย

P1070428

ในความมืด มองไม่เห็นน้ำ ไม่เห็นเขื่อน เห็นแต่บ้านเรียงรายเป็นแนวตะคุ่ม รับรู้ได้ถึงสภาพแวดล้อมรอบๆ ที่เงียบสงบ มีเสียงนกละเมอแว่วๆ  กลางคืนของที่นี่อากาศเย็นจนไม่ต้องเปิดเครื่องปรับอากาศเพียงแต่เปิดหน้าต่าง และเอาม่านลงเพื่อกันแมลง แค่นี้ก็ได้อากาศที่เย็นสบาย ความชื้นเพียงพอและรู้สึกหายใจโล่ง

หลับแค่สี่ชั่วโมงก็รู้สึกเหมือนหลับมานานทั้งคืน ความเมื่อยขบจากการเดินทางไม่เหลืออยู่ ร่างกายพร้อมสำหรับการเผชิญกับสิ่งใหม่ๆ ของวันรุ่งขึ้น

ที่นี่วิเศษจริงๆ คนที่อยู่ประจำที่นี่โชคดีมาก ที่ได้อยู่กับธรรมชาติที่สะอาด สงบเย็น แตกต่างจากในเมืองที่เต็มไปด้วยควันรถ เสียงเครื่องยนต์ และความเร่งรีบของการใช้ชีวิต

เป็นสิ่งพิสูจน์ถึงสุขภาวะที่ต่างพร่ำถึง….แต่จะมีกี่คนที่ใช้ชีวิตในเมืองใหญ่จะมีประสบการณ์ของสุขภาวะนี้จริงๆ

หรือนี่คือการส่งสัญญานของแนวไพร ว่าสิ่งที่ได้รับนี้เป็นบรรณาการจากธรรมชาติที่มอบให้ตั้งแต่คืนแรก เพื่อเตือนให้เพิ่มความตระหนักถึงหน้าที่ของทุกคนที่ต้องช่วยกันปกป้องดูแลธรรมชาติให้สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้

P1070268


ความสุุข

ไม่มีความคิดเห็น โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ กันยายน 30, 2012 เวลา 5:20 (เย็น) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต, ความปกติ, ความสุข #
อ่าน: 988

ความสุข..สั้นๆ แต่ก็ถวิลหากันใช่ไหมคะ

พูดกันก็มาก ทั้งสุขทางโลก สุขทางธรรม

เท็จบ้าง จริงบ้าง

…….

อ่านต่อ »


ดููไกลหรือดูใกล้

อ่าน: 2560

ดูไกลหรือดูใกล้1

  • สังเกตไหมคะว่าช่วงนี้ตอนเย็นๆ ฟ้าจะสวยมากค่ะ

สวยเพราะมีเมฆขี้เล่น ชอบมาระเริงระบำล้อเลียนกับแสงสุดท้ายของวัน

  • บางคนบอกว่าฟ้าหน้าหนาวสวย เพราะจะใส สีฟ้าเข้มดูลุ่มลึกและสงบ

แต่เชียงใหม่ในระยะห้าหกปีมานี้ แทบจะมองไม่เห็นฟ้าในฤดูหนาว

เพราะหมอกควันที่ปกคลุมมากค่ะ เริ่มประมาณเดือนพฤศจิกายนไปถึงประมาณเดือนมีนา ฟ้าจะปิดและไม่ควรอยู่นอกอาคารนานๆด้วย

  • เปลี่ยนมาดูฟ้าหน้าฝนมั่ง …หาความสุขที่ไม่เบียดเบียนใคร…ง่ายๆ เพียงแต่ทำใจว่างๆ และเงยหน้ามอง

อ่านต่อ »


เมื่่อฟ้าสีทองผ่องอำไพ …ขอธรรมะมีในใจปวงประชา

อ่าน: 3844

page1

เย็นวันศุกร์ ตะวันลับขอบฟ้าไปแล้ว แต่ทิ้งแสงสุดท้ายเจิดจ้าทาบแผ่นฟ้า..ดูเหมือนจะเกือบทุ่มแล้วมั้ง

อ่านต่อ »


ไปเรียนวันแรก: โครงการนิสิตแพทย์ฯ

อ่าน: 2273

วันที่ 3 -6 พ.ค 2555 เป็นอีกวาระที่ได้ไปสวนป่า ของพ่อครูบาสุทธินันท์
ปีนี้น่าจะเรียกได้ว่าเป็นปีพิเศษ เพราะเริ่มครึ่งปีแรกก็ได้ไปสวนป่า 2 ครั้ง

ดีใจได้ไปเรียนรู้อีกแล้วค่ะ

2 ครั้งสำหรับบางคนอาจจะเป็นเรื่องพื้นฐาน ชิว ชิว
แต่ 2 ครั้งสำหรับการใช้เวลาเดินทาง 10 ชั่วโมง ไป และ 10 ชั่วโมงกลับ เป็นเรื่องที่ต้องคำนวณเวลาให้พอดี นัดหมายให้ลงตัว และ “วาง” เรื่องอื่นๆ ไว้ …แน่นอนค่ะ เรื่อง “ใจ” ไปได้ทุกเมื่อ แต่เรื่อง “กาย” ยังต้องหาความลงตัวอย่างที่บอก

คราวนี้ไปด้วยการที่ครูบา “เอิ้นข่าว” ว่าจะมีการนำนักศึกษาแพทย์ไปทำกิจกรรมที่สวนป่า ถ้าพอมีเวลาก็อยากให้ไป

รับปากครูบาแบบตัดสินใจเด็ดขาดว่า “ไปค่ะ” โดยไม่คำนึงถึงว่าจะมีบทบาทอะไรในการมีส่วนร่วม….เหตุผลง่ายดายคือ “วางใจ” กับการตัดสินใจของครูบา และเพื่อนร่วมอุดมการณ์ “การเกื้อกูลเพื่อความเป็นมนุษย์” ของกัลยาณมิตรทั้งหลาย

อ่านต่อ »



Main: 0.08516001701355 sec
Sidebar: 0.016274929046631 sec