แอ่วสวนผัก
อ่าน: 1380ผมได้รับคำแนะนำจากน้องซาละเปาคนเก่งว่า เขียนบันทึก”แอ่วสวนผัก” แทน”แอ่วลาว” ก็ได้ จึงถือโอกาสยืมชื่อมาเขียนซะเลย
ผมมีที่ดินอยู่สองไร่ ปลูกบ้านหลังเล็กๆ หนึ่งหลัง และทำแกลลอลี่ส่วนตัวอีกหนึ่งหลังเอาไว้นั่งเขียนรูปและเก็บงานศิลปะที่ผมกับคุณนายสองคนสร้างสรรค์ขึ้นมา คุณนายชอบเขียนภาพไทยประยุกต์ ภาพธรรมชาติ แม่น้ำลำธาร และนกสวยงาม ตามประสาผู้หญิง ส่วนผมชอบเขียนภาพลายเส้นด้วยปากกา ตบด้วยสีไม้หรือสีน้ำเป็นบางจุด เป็นภาพองค์ประกอบศิลป์ ซึ่งบางคนบอกว่าเหมือนวาดไม่เสร็จ แต่ผมคิดว่าให้คนดูได้ใช้จินตนาการต่อเติมเอาเอง ซึ่งก็ได้ผลครับเพราะมีคนดูภาพแล้วบอกว่า น่าจะเติมตรงนี้อีกนิด เพิ่มตรงนี้อีกหน่อย
ว่างจากเขียนรูปก็มักจะนั่งเขียนเรื่องตามแนวของใครของมัน เอาไว้ลงในหนังสือพิมพ์รักษ์เชียงแสน และเวปไซต์ของกลุ่มฯ พอเกิดอาการเมื่อยขบขึ้นมาก็เดินรอบๆ บ้าน เห็นต้นไม้ที่ขึ้นเองตามธรรมชาติบ้าง ปลูกเองบ้าง ก็ขุดย้ายไปย้ายมาซะงั้นล่ะครับ ระยะหลังเห็นชาวเขาเอาเมล็ดพันธุ์ผักมาขายก็ซื้อมาหว่านไปคามเรื่องตามราว ไปเที่ยวที่ไหนก็หาต้นไม้มาปลูกเป็นที่ระลึก แม้แต่ของขวัญในวันได้เลื่อนตำแหน่งเขายังมอบต้นไม้ให้เป็นกระถางๆ เลยครับ บ้านของผมเลยมีต้นไม้เยอะมาก หลากหลายชนิด พอไม่มีเวลาดูแลพวกเขา บางต้นก็ได้โอกาสขยายกิ่งก้านสาขา บางต้นก็เหี่ยวเฉา บางต้นก็แก่เกินแกง แต่ผมประทับใจอยู่อย่างหนึ่งคือ เมื่อถึงเวลาเขาก็ผลิดอกออกผลโดยไม่เกี่ยงงอน .. มีต้นอะไรบ้าง.. ไปแอ่วสวนกันเต๊อะครับ
ต้นเล็บครุฑไม่รู้ว่ามาอยู่ในดงไผ่ฟิลิปปินได้อย่างไร ทำตัวสวยร่าเริงกว่าเจ้าถิ่นซะอีกแน่ะ
ดอกพุดขยับกลีบมารับแสงแดดอุ่นๆ ในยามเช้า อย่างอ้อยอิ่ง
ชบาด่างไม่มีดอก เลยแตกยอดอ่อนมาร่วมวงกับเขาด้วย
ไทรสามเหลี่ยมหลังจากย้ายมาอยู่ใกล้ๆกระท่อมแกลลอลี่ ก็ส่งผลงานมาร่วมแสดงทันที
สาวน้อยชุดเหลืองหันมายิ้มทักทายอย่างอ่อนโยน แต่ผมกลับจำชื่อเจ้าหล่อนไม่ได้ครับ
เจ้าดอกหญ้ายังแอบมาทำสวยประชันกับดาราประจำสวน ซึ่งก็ทำได้ดีซะด้วย
ที่ข้างแปลงผักกาดกลับมีสาวสวยผู้ลี้ภัยจากนอกรั้ว แอบลักลอบเข้ามาลงรากปักต้น สวยซะ..จนผมถอนไม่ลงที่เดียว คงต้องให้อยู่อย่างถาวรแล้วล่ะ เจ้าดาวล้อมเพชร
กล้วยไม้ช่อนี้เกือบถูกเด็ดในว้นครูที่ผ่านมา แต่ผมทำไม่ลงเพราะสงสารที่ไม่ได้ดูแลเขาแล้วยังจะมาทำร้ายเขาอีก
ต้นหนุมานนั่งแท่น ผลิดอกสีสวยสด เตรียมนำไปกำนัลแก่นางเบญจกาย ยอดรัก
ต้นไม้รูปร่างประหลาดอยู่ข้างต้นโปร่งฟ้า ยังมีดอกสวยขนาดนี้ นับประสาอะไรกับรูปลักษณ์ภายนอกของคน จะบ่งบอกถึงจิคใจของคนได้เชียวหรือ
ผมเดินไม่ถึงครึ่งบ้านก็ต้องได้ระเห็จออกบ้านอีกแล้วครับ ไปเป็นพิธีกรงานเลี้ยงขันโตก คณะ อบจ.สมุทรสาคร ไปละครับ
บันทึกนี้โพสต์เมื่อ วันที่ วันพฤหัสบดี, 22 มกราคม 2009 เวลา 1:39 (เย็น) และจัดไว้ในหมวดหมู่ ไม่ได้จัดหมวดหมู่. ติดตามอ่านการแสดงความเห็นได้ที่ฟีดนี้ RSS 2.0. คุณสามารถจะ ฝากความคิดเห็นไว้, หรือ แทร็กย้อนหลัง จากเว็บไซต์ของคุณได้.
