ห้วยขาแข้ง: เขื่อนทับเสลา

15 ความคิดเห็น โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ ธันวาคม 29, 2013 เวลา 12:47 (เช้า) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต, ความสุข, ห้วยขาแข้ง, เฮฮาศาสตร์ #
อ่าน: 1299

การเดินทางอันยาวนานที่ได้รับการอนุเคราะห์จาก ครูอึ่ง (ดวงพร เลาหกุล) และครูอาราม ที่กรุณามารับที่บ้าน และพ่วงรับครูต้อย (ครูดอย-นิตยา แควสยอง) ไปด้วยกัน เพื่อมุ่งหน้าไปรับเบิร์ด (วิมลรัตน์ ชัยปราการ) จากสถานีขนส่ง จ. ลำปาง เป็นการทำเวลาได้เหมาะมาก ก่อนจะแวะซื้อขนมขบเคี้ยวที่กำแพงเพชร และไปต่อที่นครสวรรค์เพื่อรับชาวคณะจากพิษณุโลก คือ ราณี (ศุภรากรณ์ พุทธพจน์มงคล) ครูสุ (อ. สุมาลี นุใจเหล็ก) และ อ. ฝน (อ. กนกพร อุณเอกลาภ จาก มน.) จากนั้นก็รอ ป้าหวานที่นั่งรถหวานเย็นมาจากขอนแก่น-ชัยภูมิ-นครสวรรค์

ระหว่างรอป้าหวาน ทีมก็เริ่มแสวงหาประสบการณ์ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ …คือตามเก็บภาพร้านรวงในตลาดโบราณร้อยปีของปากน้ำโพ และปีนสันเขื่อนเพื่อชมจุดบรรจบของแม่น้ำสายหลัก ปิง วัง ยม น่าน ที่รวมเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา รวมทั้งหาของกินก่อนเข้าไปที่เขื่อนทับเสลา กำหนดเวลาตามที่ครูอึ่งบัญชาการ และตามเสียงเรียกร้องของกินของท้อง อ. ฝน

P1070258P1070260

เส้นทางไปเขื่อนทับเสลาไม่ยากเย็นมีป้ายบอกทางที่ชัดเจน และที่ทางเข้า มีเจ้าหน้าที่มารอเพื่อขับรถนำเข้าไปในบริเวณเขื่อน…ตลอดระยะทางที่มาครูอารามยังคงทำหน้าที่ขับรถอย่างไม่เหนื่อยล้า ขณะที่คนอื่นๆ ในรถสลับกิจกรรม “เงียบเป็นหลับ ขยับเป็นเคี้ยว(ขนม)”

ที่จุดหมายปลายทาง พบว่า คนอื่นๆ มากันเกือบครบแล้วและนั่งกันเป็นกลุ่มๆ กลางแจ้งบริเวณหน้าอาคารแปดเหลี่ยม การทักทายแบบชาวเฮฮาศาสตร์เป็นไปอย่างเกรียวกราว จนถูกเตือนให้รีบรับประทานอาหารที่เจ้าหน้าที่จัดเตรียมไว้ และลงทะเบียนจ่ายเงินคนละ 1500 บาท จากนั้นพี่บู๊ดเริ่มกิจกรรมแรก คือการแนะนำโครงการ กิจกรรมต่างๆ  ทีมงานของพี่บู๊ดที่ช่วยเหลือในโครงการ และการนัดหมายเวลาของวันรุ่งขึ้น

อากาศเย็นกว่าที่คิด ความชื้นที่กระทบเย็นกลั่นเป็นหมอกโรยตัวลงมาช้าๆ เป็นความหนาวเย็นที่ต้องแยกย้ายกันเข้าที่พักเมื่อสิ้นสุดการแนะนำโครงการ

บ้านพักของเขื่อนทับเสลา สะอาดและสะดวกสบาย มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน น่าจะยังใหม่อยู่ เพราะป้ายแสดงสินค้ายังติดบนอ่างล้างหน้า และที่นอนยังไม่ได้ดึงพลาสติกออก ที่ดีใจคือมีเครื่องทำน้ำอุ่นสำหรับอาบน้ำด้วย

P1070428

ในความมืด มองไม่เห็นน้ำ ไม่เห็นเขื่อน เห็นแต่บ้านเรียงรายเป็นแนวตะคุ่ม รับรู้ได้ถึงสภาพแวดล้อมรอบๆ ที่เงียบสงบ มีเสียงนกละเมอแว่วๆ  กลางคืนของที่นี่อากาศเย็นจนไม่ต้องเปิดเครื่องปรับอากาศเพียงแต่เปิดหน้าต่าง และเอาม่านลงเพื่อกันแมลง แค่นี้ก็ได้อากาศที่เย็นสบาย ความชื้นเพียงพอและรู้สึกหายใจโล่ง

หลับแค่สี่ชั่วโมงก็รู้สึกเหมือนหลับมานานทั้งคืน ความเมื่อยขบจากการเดินทางไม่เหลืออยู่ ร่างกายพร้อมสำหรับการเผชิญกับสิ่งใหม่ๆ ของวันรุ่งขึ้น

ที่นี่วิเศษจริงๆ คนที่อยู่ประจำที่นี่โชคดีมาก ที่ได้อยู่กับธรรมชาติที่สะอาด สงบเย็น แตกต่างจากในเมืองที่เต็มไปด้วยควันรถ เสียงเครื่องยนต์ และความเร่งรีบของการใช้ชีวิต

เป็นสิ่งพิสูจน์ถึงสุขภาวะที่ต่างพร่ำถึง….แต่จะมีกี่คนที่ใช้ชีวิตในเมืองใหญ่จะมีประสบการณ์ของสุขภาวะนี้จริงๆ

หรือนี่คือการส่งสัญญานของแนวไพร ว่าสิ่งที่ได้รับนี้เป็นบรรณาการจากธรรมชาติที่มอบให้ตั้งแต่คืนแรก เพื่อเตือนให้เพิ่มความตระหนักถึงหน้าที่ของทุกคนที่ต้องช่วยกันปกป้องดูแลธรรมชาติให้สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้

P1070268


ห้วยขาแข้ง: แรงของใจ 1

1 ความคิดเห็น โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ ธันวาคม 28, 2013 เวลา 10:12 (เย็น) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต, ห้วยขาแข้ง, เฮฮาศาสตร์ #
อ่าน: 957

 

ต้นเดือนธันวาคม 2556 ที่ผ่านมามีโอกาสที่ดีมากค่ะที่ได้ไปร่วมกิจกรรม “เฮฮาศาสตร์ ครั้งที่ 10” ที่ห้วยขาแข้ง เป็นโครงการการสัมมนาเครือข่ายอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและฟื้นฟูสภาพแวดล้อมในเขตปฏิรูปที่ดิน

การเดินทางไปในครั้งนี้ สำนึกในใจ บอกว่า คงไม่ใช่แค่เรื่องไปสนุกสนานพบปะคนคุ้นเคย และกลับมาเพื่อระลึกถึงการไปพบปะครั้งต่อๆ ไป เหมือนที่เคยเป็น

คงเพราะมีความรู้สึกลึกๆ ที่อยู่ในใจบอกกับตัวเองว่าโครงการนี้ช่างเต็มไปด้วยความแน่นทึบของแรงกดดันบางอย่าง มีความเคร่งเครียดปกคลุมในท่วงทุกบรรยากาศ ที่มาปะทะกระทบในใจ

เพียงแต่ว่า ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร จนกว่าจะไปเห็นด้วยตาตัวเอง

โครงการนี้ได้รับงบประมาณสนับสนุนส่วนใหญ่จาก สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก) ที่พี่บู๊ด (ไพศาล ช่วงฉ่ำ) ทำงานอยู่ และให้สมาชิกเฮฮาศาสตร์ที่สนใจ ได้ทำความรู้จักเรื่องราวห้วยขาแข้ง แม่วงก์ เพื่อเขียนบันทึกถ่ายทอดทัศนะ มุมมองส่วนตัวของแต่ละคนต่อประสบการณ์ที่ไปร่วมเรียนรู้นั้น

การเปิดโอกาสให้แบบนี้ ต้องนับถือผู้จัดโครงการที่ใจกว้างและเข้าใจธรรมชาติของคน และเป็นการคิดนอกกรอบไปจากการเขียนรายงานการเดินทางราชการอื่นๆ ที่เต็มไปด้วยรูปแบบที่จำกัดน่าอึดอัด

เรื่องเขียนตามทัศนะของแต่ละคนนั้น มองเห็นว่าเป็นวิถีความหลากหลายของความคิดอิสระ ที่มีความสวยงามอย่างธรรมชาติ ไม่มีเครื่องหมายกาถูกหรือผิด

เปรียบเหมือนป่าไม้ที่อยู่อย่างอิสระตามธรรมชาติ ต้นไม้ ใบหญ้าต่างจัดระเบียบของตนเองและอยู่ร่วมกันได้ ไม่ใช่พื้นที่ปลูกพืชเชิงเดี่ยวที่ดูว้าเหว่และอึดอัด

P1070264

ถึงแม้ว่าช่วงเวลาของการร่วมโครงการจะเป็นวันหยุดพิเศษ…แต่ภาระกิจการงานที่อยู่ในระยะวิกฤตของการขาดกำลังคน รวมทั้งภาระกิจส่วนตัวก็ทำให้ต้องตัดสินใจนานพอสมควร ….สุดท้ายก็ตัดใจต่อภาระเหล่านั้น ….เมื่อชั่งใจดูแล้วว่า …ควรไปค้นหาประสบการณ์และคำตอบของรังสีความอึดอัดที่ส่งมากระทบใจได้อย่างรุนแรงนั้น

อย่างค่อยเป็นค่อยไปในการร่วมโครงการ….คำตอบของสิ่งที่สงสัยหลายอย่างนั้นแม้ไม่กระจ่าง….แต่บางคำตอบทำให้ตระหนักมากยิ่งขึ้นว่า…ทรัพยากรธรรมชาติที่เป็นสมบัติของโลกกำลังอยู่ในภาวะเสี่ยงสุ่มของการสูญสลายในขั้นวิกฤต และแรงต้านเพื่อพิทักษ์ไว้จะอ่อนแรงหรือเข้มแข็งเป็นเรื่องของ “ใจ” ที่พร้อมจะหนุนพลังให้แก่กันและกันได้อย่างไร

 

P1070262


ศิลปะประดิษฐ์: บันทึกจากสวนป่า ๒๕๕๖ (๑_๒๖_๒)

2 ความคิดเห็น โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ กุมภาพันธ 28, 2013 เวลา 3:59 (เย็น) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต #
อ่าน: 1178

แต่ละคนมี ความหมายของ “ศิลปะ” กันอย่างไรบ้าง

ศิลปะอาจจะชวนนึกไปถึงภาพวาดสวยๆ งานแกะสลักที่อ่อนช้อย หรือสิ่งประดิษฐ์ใดๆ ที่เกิดจากการจัดวาง เรียงตัว ในรูปแบบที่กำหนดโดยคนหรือไม่ได้กำหนดโดยคนแต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคนๆ นั้น

ในกลุ่มชาวเฮ จะมีผู้คนที่สนใจและพัฒนาตัวเองที่จะถ่ายทอดความอ่อนโยน ความเข้าใจถึงจิตวิญญานของความงามและความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของตนเองในเชิงศิลป์ อยู่หลายคน

อ่านต่อ »


ระยะทางพิสููจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน: บทเรียนจากสวนป่า ๒๕๕๖(๑_๒๕_๒)

2 ความคิดเห็น โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ กุมภาพันธ 28, 2013 เวลา 10:45 (เช้า) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต #
อ่าน: 1142

ปี ๒๕๕๖ นี้ เริ่มได้เดินทางไปสวนป่าเป็นครั้งที่ ๑

เมื่อก่อนก็นับๆๆ ว่ามีประสบการณ์เดินทางไปเป็นครั้งที่เท่าไหร่

แต่ตั้งใจว่านับจากปีนี้ไปจะนับว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ของปี พ.ศ …ด้วยความหวังลึกๆ ในใจว่า จะได้ไปอีกหลายๆครั้งค่ะ

การเดินทางคราวนี้เป็นโอกาสดีของการได้ไปสวนป่าตามภาระกิจติดตามผลของการเคยไปศึกษาดูงานปีก่อนหน้านี้ (ชื่อโครงการยาว) นัดหมายการเดินทางด้วยรถยนต์ของครูอึ่ง มีครูอารามเป็นมือหนึ่ง ผลัดกับครูอึ่งและน้าอึ่งอ๊อบ(ขากลับ)

อ่านต่อ »


วันแห่งความปิติยินดี

ไม่มีความคิดเห็น โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ ธันวาคม 5, 2012 เวลา 1:36 (เย็น) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต #
อ่าน: 687

วันนี้ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๕

วันแห่งความปิติยินดีที่ได้เฝ้าหน้าทีวี ดูพระราชพิธีอันสำคัญยิ่งในวันคล้ายวันประสูติของพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่

รู้สึกยินดีที่ได้หยิบเสื้อสีเหลืองมาสวมเพื่อถวายความจงรักภักดีอีกครั้ง

อ่านต่อ »



Main: 0.026218175888062 sec
Sidebar: 0.0095729827880859 sec