เที่ยวอีสานผ่านงานศิลป์

โดย อุ๊ยสร้อย เมื่อ เมษายน 6, 2014 เวลา 11:28 (เย็น) ในหมวดหมู่ การเรียนรู้ชีวิต #
อ่าน: 29150

ภาพเชียงใหม่ ขอนแก่น อุดร ในมุมสูง

วันที่ 3-5 เมษายน 2557 มีกิจธุระจำเป็นที่ จ. ขอนแก่น โดยเฉพาะที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ฯ และมีโอกาสได้ไปนอนในตึก สว. ที่สะอาดสบายตา 2 คืน ในช่วงเวลาสั้นๆ แต่มีสิ่งน่าสนใจมากมาย บันทึกภาพไว้บ้าง …มีหลายภาพที่ไม่ค่อยชัดแต่เพราะทุกภาพเป็นภาพที่ตั้งใจกดชัตเตอร์…เก็บไว้ทั้งหมดนั่นแหล่ะ  ที่จริงบน youtube จะมีข้อเสนอการปรับแสงอัตโนมัติให้เหมือนกัน…เก็บต้นฉบับไว้อย่างนี้แหล่ะค่ะ

จากเชียงใหม่ในวันฟ้าหม่น มีแต่หมอกควันจนหายใจแทบไม่ออก ไปถึงขอนแก่นด้วยสายการบินไทย ใช้เวลาประมาณ สี่ชั่วโมงเพราะต้องไปต่อเครื่องที่กรุงเทพฯ เดินทางคนเดียวมีข้อดีประการหนึ่งคือ การได้อยู่กับตัวเอง…ฟังเสียงความต้องการของตัวเองได้ชัดขึ้น

ขอนแก่นต้อนรับด้วยฝน มีพายุ ไฟฟ้าดับ…ก็นับว่าส่วนนี้ทำให้รู้สึกไม่แปลกแยกนะ เพราะอยู่เชียงใหม่ ฝนตกมีพายุก็ไฟฟ้าดับเหมือนกัน….(ฮา)

ในตึก สว. บริเวณชั้น 2 หน้าแผนกรังสี มีการจัดแสดงภาพวาดสีอะคาลิกของศิลปินอีสาน….ไม่มีป้ายชื่อศิลปินชัดเจนตรงไหน แต่คนแถวนั้นบอกว่า มาจัดแสดงบ่อย…คงงั้นมั้งเพราะไม่เห็นมีคนดูสักเท่าไหร่ คงเจนตาหรือไม่ก็เป็นภาพคุ้นชินอยู่แล้ว…แต่คนต่างจังหวัดอย่างตัวเอง…ชอบนะ นึกชมความคิดของคนที่นำภาพมาแสดงในโรงพยาบาลด้วย คงเป็นแนวสุขภาวะทางด้านจิตใจ

ไม่มีป้ายห้ามถ่ายรูป มีแต่ป้ายห้ามแตะ…เลยเก็บมาทุกภาพ….คิดว่าภาพทุกภาพเป็นชีวิตในความฝันของคนที่นึกถึงคำว่า “ชนบท” …นะ เพราะปัจจุบันน่าจะหายไปจากชีวิตจริงไปมากแล้ว

ธุระสำคัญในขอนแก่นเสร็จแล้ว ก็กลับ ตอนแรกคิดว่าน่าจะไปเยี่ยมยามท่านผู้ที่เคารพนับถือในอีสาน…แต่เวลาไม่เหมาะซะแล้วเอาไว้โอกาสหน้าดีกว่า….ขากลับไปขึ้นสายการบินนกแอร์จากอุดร ….ไม่ค่อยมีโอกาสไปนั่งเครื่องบินตอนเย็นในเวลาที่มีเมฆมาก และอุตุนิยมวิทยาก็ทำนายว่าจะมีพายุแถวภาคเหนือและอีสาน

ระหว่างทางเจอลมแรง มีอากาศแปรปรวน เครื่องบินสั่นผั่บๆ แต่ทุกคนในเครื่องก็สงบเสงี่ยมกันดี กัปตันก็สามารถมาก นำเครื่องบินฝ่าเมฆหนามาถึงเชียงใหม่ได้ก่อนเวลา 10 นาทีและอย่างปลอดภัยด้วย

นึกถึงครั้งหนึ่งที่นั่งสายการบินระหว่างอยู่ต่างประเทศ เจอสภาพคล้ายกันนี้ แต่แหม่มสาวข้างๆ ร้องกรี๊ดๆ ซบอกคนรัก…จำไม่ได้ว่าตอนนั้นอิจฉาไหม…จำได้แต่ว่า…เอามือตบกระเป๋าสตังค์ว่า ถ้าต้องเผ่นฉุกเฉินที่เขาบอกว่าให้ทิ้งกระเป๋านั้น ตังค์มีเท่าไหร่จะได้เอาไว้เคลมกับประกัน

ถึงเชียงใหม่แล้ว ภาระกิจที่ต้องทำก็ต้องทำ มีคนโทรไปหาระหว่างทางบอกว่าส่งงานไว้ที่ออฟฟิตแล้ว แต่จะส่งงานทางเมล์ด้วยได้ไหมเพราะเห็นว่าพักร้อน….แหม….เกือบฉุนเพราะทั้งปีเพิ่งจะหาจังหวะได้พักร้อนแค่ 2 วัน ..แต่นึกได้ว่าฉุนไปก็เท่านั้น คนโทรคงมีเรื่องทุกข์ร้อนในใจ ถามแหย่ไปนิดหน่อย….อืม….ได้คำตอบบางอย่างก็เลยตอบไปว่าไม่ต้องส่งมาทางเมล เพราะเปิดเนตไม่สะดวก …และตั้งใจว่างานที่ส่งไว้ที่ออฟฟิตก็จะยังไม่อ่าน…เพราะมีงานด่วนอื่นที่มาก่อนรอจ่ออยู่แล้ว (ฮา)

ไปอีสานคราวนี้เหมือนชะโงกทัวร์ก็ตรงที่ได้สัมผัสอาหารข้าวเหนียวส้มตำนิดหน่อย เห็นความงามของฟ้าของเมืองในมุมสูงอีกเล็กน้อยพอเป็นน้ำจิ้ม

ถ้ามีโอกาสคงหาคิวแทรกพักร้อนอีกสักรอบ …ไปท่องเที่ยวอีสานอีกสักครั้ง….จะลองกินส้มตำทุกเมนู….อุอุ

« « Prev : ห้วยขาแข้ง: ผ้าป่ามหากุุศล


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

3735 ความคิดเห็น