ลานป่าสัก

          การสอนงานนั้น  ผมและทีมงานก็มีประสบการณ์บ้างนิดหน่อย  เพราะเราได้ลองใช้เครื่องมือนี้มาตั้งแต่ปี 2548  พอจะมีประสบการณ์บ้างเล็กน้อย  แต่การสอนงานนั้นมีตัวแปรมากมาย ซึ่งคงจะไม่ขอนำมาบันทึก  หากท่านใดสนใจ ก็สามารถเข้ามา ลปรร.ผ่านบล็อกนี้ได้ หรือเป็นการส่วนตัว  เพราะบางประเด็นนั้นเกินกว่าที่เราจะควบคุมได้

          เมื่อวานผมได้มีโอกาสคุยกับน้องๆ 2 คน ที่มาช่วยผมออกแบบและสรุปข้อมูลจากแบบสอบถามในการวิจัยเพื่อหาแนวทางพัฒนาการปลูกกล้วยไข่ของจังหวัด   ที่เรากำลังศึกษาและเก็บข้อมูลกันอยู่   ผมได้ถามและบอกน้องๆ เขาไปในประเด็นหนึ่งที่ผมคิดว่าสำคัญต่ออาชีพนักส่งเสริมการเกษตรเป็นเรื่องแรกก็คือ……

          “การรักษาความมุ่งมั่น ความตั้งใจ และความรู้สึกที่ดีๆ ต่ออาชีพนักส่งเสริมการเกษตรให้คงอยู่ในตัวเราตลอดไป…”

          คงจะไม่มีใครปฏิเสธว่าวันที่เราสอบบรรจุ หรือสอบทำงานได้นั้น   ช่างเป็นความรู้สึกที่แสนจะวิเศษที่สุด   เป็นความรู้สึกที่ดี   และภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง   ดังนั้นความรู้สึกที่ดีๆ ต่ออาชีพใหม่ โดยเฉพาะน้องๆ ที่มาทำงานเป็นนักส่งเสริมการเกษตรนั้น  ขอให้รักษาความมุ่งมั่น  ความรู้สึกที่ดีๆ และความตั้งใจที่จะทำงานในอาชีพนี้ ให้อยู่กับตัวเราให้นานที่สุด  คือให้อยู่กับเราตลอดไป  อย่าให้หดหาย  เพราะหากเราขาดความมุ่งมั่นและความรู้สึกที่ดีๆ   จะส่งผลต่อพลังใจ  พลังกาย  ที่จะทำงานในอาชีพนี้

         แม้วัน  เวลา  จะเปลี่ยนแปลงไป  ประสบการณ์หรือสิ่งที่เราได้พานพบ  จะมีมากขึ้น  ได้รู้ได้เห็นสิ่งต่างๆ มากมาย  แต่ตราบใดที่เรายังทำงานในอาชีพนักส่งเสริมการเกษตร  เราต้องรักษาความมุ่งมั่น ความตั้งใจที่จะทำงาน  และความรู้สึกที่ดีต่ออาชีพนักส่งเสริมการเกษตรให้อยู่กับตัวเราตลอดไป